وحسن انطاکي بودند. تنها مقدار کمي نان گرده داشتند که کفافشان نمي داد. نان را به اندازه هاي کوچک بريدند، و چراغ را خاموش کردند براي اينکه هر کدام مي خواستند تا ديگري طعام را بخورد و ديگري را بر خود ترجيح مي دادند، ولي هيچکدام از آن ها غذا را نخوردند.  

ايثار چيست؟ 
ايثار يعني آنكه فرد نياز ديگران را بر احتياج خود مقدم داشته و با وجود اينکه خود به چيزي نياز دارد آن را ببخشد. خود گرسنه است و ديگري را سير مي کند، و خود تشنه مي ماند تا ديگري سيراب شود. پيامبر صلى الله عليه و سلم مي فرمايد: (لا يؤمن أحدكم حتى يحب لأخيه ما يحب لنفسه) [متفق عليه] يعني: "مؤمن شمرده نمي شود يکي از شما تا دوست داشته باشد براي برادرش آنچه را براي خويش دوست مي دارد."
عايشه -رضي الله عنها- نقل مي نمايد كه: پيامبر صلى الله عليه وسلم تا زمان وفاتش سه روز پشت سر هم را سير نبوده است. اگر مي خواستيم سير مي شديم ولي ديگري را بر خود ترجيح مي داديم. 

برتري ايثار: 
خداوند اهل گذشت و ايثار را تمجيد نموده، و آنها را از گروه رستگاران قرار مي دهد. خداوند متعال مي فرمايد: {و يؤثرون على أنفسهم ولو كان بهم خصاصة و من يوق شح نفسه فأولئك هم المفلحون} [حشر: 9] يعني: " و هر چند در خودشان احتياجى [مبرم] باشد آنها را بر خودشان مقدم مى‏دارند و هر كس از خست نفس خود مصون ماند ايشانند كه رستگارانند."

خودپسندي: 
خودپسندي يعني خويش را بر ديگري ترجيح دادن، و درست نقطه مقابل ايثار است. جزو صفات ناپسندي مي باشد که پيامبر صلى الله عليه و سلم از آن نهي نموده اند. چه نازيبا است كه انسان داراي صفت خودپسندي و خودپرستي باشد ولي چه زيبا است صفت ايثار و ازخودگذشتگي در ميان انسان ها.
....................
مترجم: مسعود
مصدر: سايت نوار اسلام
IslamTape.Comهنگامي که پيامبر صلى الله عليه و سلم مکه رافتح کرده و وارد مسجد الحرام شد، دور کعبه طواف نموده و بعد از اتمام طواف، عثمان بن طلحه را، که کليد دار مکه بود، احضار نموده و کليد خانه ي خدا را از او گرفت. خانه ي کعبه گشوده شده و پيامبر صلى الله عليه و سلم داخل آنجا شد. آنحضرت صلي الله عليه و سلم بر در کعبه ايستاده و فرمود: (لا إله إلا الله وحده، صدق وعده، و نصر عبده و هزم الأحزاب وحده...).

سپس در مسجد نشستند علي بن ابيطالب رضي الله عنه برخاسته و گفت: يا رسول الله! افتخار پرده داري و آب رساني حاجيان را به من واگذاريد. پيامبر خدا صلى الله عليه وسلم فرمودند: عثمان بن طلحه كجاست؟ او پيش آمده و پيامبر صلى الله عليه وسلم فرمود: عثمان بن طلحه، اين هم كليد تو! امروز روز نيكي و وفاي به عهد است. [سيره ي ابن هشام]. آيه اي در شأن اين موضوع نازل گشت اين گونه كه: {إن الله يأمركم أن تؤدوا الأمانات إلى أهلها} [نساء: 58] يعني: "خدا به شما فرمان مى‌‏دهد كه سپرده‌‏ها را به صاحبان آنها رد كنيد ..." و اين چنين بود که پيامبر صلى الله عليه وسلم از تحويل دادن کليد به حضرت علي رضي الله عنه، جهت اقدام به خدمت نمودن و آب رساني (سقايه) حجاج، خودداري کرده و آن را به عثمان بن طلحه پس داد. اين عمل تنها براي اطاعت از امر خداوند متعال و بازگرداندن سپرده به صاحبش صورت گرفت.

امانت داري چيست؟
امانت داري همان پرداخت حق و حقوق محافظت از آن بوده و مسلمان بايد حق را به طور کامل، آنچنان که سزاور است، بپردازد. حق خداوند را در عبادت ادا نموده، و خود را از حرام محفوظ نگه مي دارد و سپرده ها را بازپس مي دهد و ... . اين رفتار از اخلاق هاي زيباي اسلام و يکي از اصول اساسي آن مي باشد. فريضه ي بزرگي است که انسان بر دوش خود حمل كرده و زمين و آسمان به خاطر سنگيني و عظمت آن از حمل آن خودداري کردند.
خداوند متعال مي فرمايد: {إنا عرضنا الأمانة على السموات و الأرض و الجبال فأبين أن يحملنا و أشفقن منها و حملها الإنسان إنه كان ظلومًا جهولاً} [احزاب: 72] يعني: " ما امانت [الهى و بار تكليف] را بر آسمانها و زمين و كوهها عرضه كرديم پس از برداشتن آن سر باز زدند و از آن هراسناك شدند و[لى] انسان آن را برداشت راستى او ستمگرى نادان بود."

خداوند متعال به امانت داري فرمان داده و فرموده است: {إن الله يأمركم أن تؤدوا الأمانات إلى أهلها} [نساء: 58] يعني: " خدا به شما فرمان مي دهد كه سپرده‏ها را به صاحبان آنها رد كنيد ..."
پيامبر صلى الله عليه و سلم امانت داري را يکي از نشانه هاي ايمان انسان شمرده است که باعث نيکويي اخلاق او مي گردد. آنحضرت صلى الله عليه و سلم فرمودند: (لا إيمان لمن لا أمانة له، و لا دين لمن لا عهد له) [احمد] يعني: "ايمان ندارد آنكه امانت نگه نمي دارد، و دين ندارد آنكه عهد و پيمان نمي شناسد." 

انواع امانت داري:
امانت داري انواع بسياري است، مانند:
امانت داري در عبادت:
تكليف فرد مسلمان درمورد امانت داري در اداء فرايض ديني اش اينست كه آن را آنگونه که لازم است، بجاي آورده، پايبند نماز، روزه و نيکي با والدين و ديگر فرايض باشد. انسان مسلمان بايد حتي الامكان امانت پروردگار جهانيان را به شايستگي جاي آورد.

امانتداري در نگهداري از بدن:
فرد مسلمان بايد بداند که تمام اعضاي بدن انسان امانت بوده و لازم است از آنها محافظت کند، نيابد از اعضاي بدن براي اعمالي که خشم خداوند سبحان را بر مي انگيزد استفاده کند. چشم امانتي است که بايد از نظر به حرام بسته شود، گوش امانتي است که بايد از شنيدن حرام دور گشته، دست امانت است، پا امانت است و غيره... 

امانت داري در سپرده ها:
يکي از اقسام امانت داري، نگهداري سپرده ها و بر گرداندن آن به صاحبان شان درصورت طلب نمودن آن و البته به همان شكلي که بود، مي  باشد. مانند رفتار پيامبر صلى الله عليه و سلم با مشرکين، هنگامي که سپرده هايشان را در نزد وي قرار مي دادند تا از آن محافظت نمايد. پيامبر صلى الله عليه و سلم را به عنوان فردي راستگو و امين در بين اهل مکه مي شناختند، او را قبل از بعثت به را ستگويي و امانت قبول کرده بودند. هنگامي که پيامبر صلى الله عليه و سلم از مکه به مدينه هجرت کرد علي بن ابيطالب-رضي الله عنه- در آنجا ماند تا سپرده ها و امانات مشرکان را که نزد او بودند را به آنان بازگرداند. 

امانت داري در عمل:
در امانت داري عملي انسان بايد امانت خويش را به بهترين وجه بازگرداند؛ و کارش را با دقت انجام دهد و آن را به نيکويي و امانت داري به پايان رساند. فرد دانشجو بايد آنچه که بر او واجب است انجام داده، و در راه تحصيل علم و دانش کوشا باشد. بايد تلاش كند تا سنگيني مسئوليت خود را از روي دوش والدينش کم کند. به همين منوال بايد تمام در بجاي آوردن آنچه که بر او واجب است با تلاش و کوشش عمل نمايد.  

امانت داري در سخن گفتن: 
يکي از امانت ها اين است که مسلمان زيبا سخن بگويد و اهميت و قدر کلام خود را بداند. کلام، صاحبش را وارد بهشت مي کند و او را از اهل تقوي قرار مي دهد، همچنان که خداوند متعال مي فرمايد: {ألم تر كيف ضرب الله مثلاً كلمة طيبة كشجرة طيبة أصلها ثابت و فرعها في السماء} [إبراهيم: 24] 
يعن