<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="folder" href="w:html:2.xml">منهيات</a></body></html>منهياتي که در مورد آداب تدفين مرده آمده
ساختن بارگاه و بقعه و افراشتن آن بر سر قبر درست نيست و همچنين نشستن بر سر قبرها و رفت و آمد بين قبرها با کفش و منوّرسازي قبرها و نوشتن بر روي آنها درست نيست و همچنين نهي شده از کندن و حفاري قبرها، از قبرستان به جاي مسجد استفاده کردن و در جهت قبر کسي نماز خواندن بجز نماز ميت (صلاه الجنازه) درست نيست. و درست نيست که زني بيشتر از 3 روز جز براي زوج خود لباس عزا به تن کند. چونکه زن بايد 4 ماه و 10 روز (در عده شوهر مرده خود) سوگوار باشد. و زني که شوهرش مرده، نبايد عطر بزند يا چشمانش را سُرمه بکشد و يا از حنا و زيورآلات و پوشيدن لباسهاي رنگي (لباس زينتي) استفاده کند. و از نوحه خواني و همياري خواستن نهي شده (يعني زني که کسي را از دست داده با گريه کردن از ديگران همياري و همدردي بخواهد و اين گريه به خاطر غير خدا مي‌باشد و مجموعة اين صفات نوعي از نوحه‌گري محسوب مي‌شود) و اجاره کردن نوحه خوانها از محرّمات محسوب مي‌شود و همچنين پاره کردن لباس و کندن موها بخاطر مردن کسي از محرّمات است و مثل اعراب جاهلي مرگ کسي را با زاري و داد و فرياد اعلام کردن درست نيست ولي اگر فقط خبر از مرگ کسي باشد مشکلي نيست.
منهياتي که در مورد روزه گرفتن آمده است
 از روزه گرفتن در روز عيد فطر و عيد قربان و 3 روز بعد از عيد قربان (ايام التشريق) و روز يوم الشک نهي شده است و از روزه روزهاي جمعه و ياروزهاي شنبه به تنهايي نهي شده و همچنين روزه وصال (هميشه روزه باشد) درست نيست و از روزه گرفتن يک يا دو روز قبل از رمضان و روزه نيمه دوم شعبان در صورتي که عادت سالهاي قبل نبوده باشد نهي شده است و نهي شده از اينکه روزهاي جمعه را فقط روزه نافله بگيرد و نهي شده از اينکه روزها را پشت سر هم بدون افطار روزه بگيرد و روزه روز عرفه در حج بجز براي کسي که قرباني پيدا نکرده درست نيست و هرگاه شخص روزه است نبايد در قرقره کردن آب و به بيني انداختن بوها مبالغه کند. و زني که شوهرش حاضر است بجز به اجازه او نيايد روزه نافله بگيرد و سحري خوردن براي شخص روزه‌دار حتي اگر جرعه‌اي آب هم باشد لازم است. و شخص روزه‌دار نبايد بدرفتاري و ناسزاگويي و زد و خورد و دروغگويي داشته باشد. و هنگام مواجهه با دشمن از روزه گرفتن نهي شده چونکه باعث شعف مبارزه‌گران مي‌شود.
منهياتي که در مورد حج و قرباني آمده است
تأخير در رفتن به حج بدون دليل و عذر موجه درست نيست و نيز از بدرفتاري و بي‌حرمتي و نزاع در حج نهي شده است و براي کسي که مُحرِم است (در احرام) درست نيست که پيراهن يا عمامه يا شلوار يا عبا و يا خُف (نوعي کفش) بپوشد و براي زن مُحرِم درست نيست که نقاب بپوشد يا دستکش به دست داشته باشد. و از کندن و قطع کردن و فرو کوفتن درختان حرم نهي شده است و از حمل اسلحه در حرم يا شکار حيوانات حرم و يا رماندن حيوانات حرم نهي شده است و نيز برداشتن چيزهاي گم شده جز براي کسي که آشناست جايز نيست و نهي شده از اينکه کسي را که در حال احرام مرده است، عطر بزنند يا سرش را بپوشانند و يا آنرا موميايي کند. بلکه بايد با همان لباسش دفن شود و لبيک گويان برانگيخته مي‌شود.
و حجاج نبايستي در رفتن شتاب داشته باشد تا اينکه آخرين پيمانشان را با خانه خدا ببندند يعني طواف الوداع را به جاي بياورندولي ترک اين طواف براي زني که در حال حيض يا نفاس است، جايز است و نهي شده از اينکه قبل از خواندن نماز عيد قربان، حيوان قرباني را سر ببرد و سر بريدن حيوان ناقص درست نيست و نهي شده از اينکه چيزي از گوشت قرباني را به عنوان اجرت و مزد به قصاب بدهد و کسي که مي‌خواهد قرباني کند وقتي که وارد دهمين روز ذي‌الحجه شد درست نيست که مو يا ناخن يا پوست حيوان قرباني را بگيرد تا اينکه حيوان را بکشد.
منهياتي که در معاملات و بهره آنها آمده است
از رباخواري و معامله‌هايي که از روي ناداني و کلاهبرداري و فريب انجام مي‌شود نهي شده است و نيز از فروش گوسفند در مقابل گوشت و فروش آبهاي اضافي يا فروش سگ و گربه و خون و شراب و خوک و مني (آبي که براي تلقيح مصنوعي از آن استفاده مي‌کنند) نهي شده است و از قيمت سگ نيز نهي شده چونکه خداوند هر چيزي را که حرام کرده خريد و فروش آن و پول آن نيز حرام مي‌باشد. و از بازار سياه درست کردن نهي شده يعني کسي که خود قصد خريد کالايي را ندارد قيمت آنرا بالا ببرد همانطوري که در بسياري از مزايده‌ها ديده مي‌شود و از پنهان کردن عيب و نقصهاي کالا هنگام فروش آن، نهي شده است.
و از معامله بعد از اذان دوم روز جمعه نهي شده و همچنين کسي که مالک چيزي نيست نمي‌تواند آنرا بفروشد و از فروختن چيزي که هنوز به دست نيامده و در دست نيست نهي شده و از فروش غذا قبل از اداي آن نهي شده است هنگام تعويض طلا در مقابل طلا يا نقره در مقابل نقره بايستي حتماً مثل هم و دست به دست باشد و وقتي کسي چيزي را خريد براي ديگري درست نيست که آنرا بخرد و اگر چيزي را فروخت نبايد دوباره آنرا به ديگري بفروشد و نبايد بر معامله ديگري معامله‌اي انجام داد و از فروش ميوه‌ها بر روي درخت تا زماني که سودمند بودن آنها آشکار نشده باشد و از آفت نجات نيافته باشد نهي شده است. و از خوردن پول ميوه‌هاي آفت زده نهي شده است و از کم فروشي در وزن و ترازو و از احتکار کردن نهي شده است و از پيشوازي کاروان تجار در خارج شهر براي خريد و فروش با آنها نهي شده است بلکه مصلحت جامعه دراين است که آنها را به حال خود واگذارده تا به بازار شهر برسند (و خود محصولاتشان را بفروشند).
و نهي شده از اينکه شخص شهرنشين اموال باديه نشينان و روستائيان را بفروشد [و چيزي را براي خود نگه دارد] (مثل اينکه شخص شهري دلال و واسطه شود براي کسي که از باديه و روستا مي‌آيد) بايستي روستايي را به حال خود رها کرد تا خودش مالش را بفروشد. و نهي شده از اينکه کسي پوست حيوان قربانيش را بفروشد. و کسي که در زمين يا درخت خرما و يا امثال آن با ديگري شريک است نبايد سهم خودش را قبل از اينکه به شريکش عرضه کند بفروشد.
و از قسم خوردن به قرآن و به وسيله آن زياده خواهي کردن نهي شده است (مثل کساني که قرآن مي‌خوانند و از مردم پول مي‌گيرند). و از خوردن اموال يتيمان به ظلم نهي شده است. و از قمار ميسر [نوعي قمار در عصر جاهلي که طي آن تيرهاي کوچکي را به قرعه برمي‌کشيدند و گوشت شتر را بر حسب آنها تقسيم مي‌کردند] و غصب اموال ديگران و نيز از رشوه‌خواري و رشوه گرفتن نهي شده است. و از سرقت و بالا کشيدن غنيمت و تاراج و غارت اموال مردم نهي شده است. و از خوردن اموال مردم از راههاي باطل و همچنين از گرفتن اموال مردم به قصد تلف کردن آن نهي شده است. و از قرض گرفتن با نيت عدم پرداخت و از پايين آوردن قيمت چيزهاي مردم، نهي شده است و از پنهان کردن و مخفي کردن چيزهاي پيدا شده و همچنين از برداشتن اشياء پيدا شده بجز براي کسي که آنرا مي‌شناسد 