ي نمي شود. اگر به آيات الهي كه درباره ي مهريه زنان در آن آيات بحث شده است مي بينيم كه خداوند متعال درباره ي زناني كه مدخول بها (زفاف انجام شده) هستند كليه مهريه را و درباره ي زنان غير مدخول بها نصف مهر را لازم گردانده اند و آيه استمتاع نيز دنباله آيه اي است كه بيانگر اداي مهريه زنان مدخول بها است چنانچه مي فرمايد: ﴿وَأُحِلَّ لَكُمْ مَا وَرَاءَ ذَلِكُمْ أَنْ تَبْتَغُوا بِأَمْوَالِكُمْ مُحْصِنِينَ غَيْرَ مُسَافِحِينَ فَمَا اسْتَمْتَعْتُمْ بِهِ مِنْهُنَّ فَآتُوهُنَّ أُجُورَهُنَّ فَرِيضَةً﴾. 
و در جاي ديگر مي فرمايد: ﴿وَكَيْفَ تَأْخُذُونَهُ وَقَدْ أَفْضَى بَعْضُكُمْ إِلَى بَعْضٍ وَأَخَذْنَ مِنْكُمْ مِيثَاقاً غَلِيظاً﴾. 
زنان نكاح موقت هيچ زماني در زمره ي زنان عقد دائم و ملك يمين قرار نمي گيرند و بنا به آيه ﴿فَمَنِ ابْتَغَى وَرَاءَ ذَلِكَ فَأُولَئِكَ هُمُ الْعَادُونَ﴾. از حكم نكاح خارج مي گردند زيرا كه خداوند متعال مي فرمايد: ﴿وَالَّذِينَ هُمْ لِفُرُوجِهِمْ حَافِظُونَ إِلَّا عَلَى أَزْوَاجِهِمْ أَوْ مَا مَلَكَتْ أَيْمَانُهُمْ فَإِنَّهُمْ غَيْرُ مَلُومِينَ فَمَنِ ابْتَغَى وَرَاءَ ذَلِكَ فَأُولَئِكَ هُمُ الْعَادُونَ﴾. 
لذا چون زناني كه توسط نكاح موقت به عقد در مي آيند از لوازم نكاح محرومند و حق طلاق ارث، نسب و غيره را ندارند بنابراين جزو زنا كاران امت اسلامي مي باشند كه مي خواهند زناي خود را جنبه ي شرعي بدهند و با خيالي آسوده و راحت بدون هيچ گونه مزاحمتي از جانب ارگانهاي دولتي و ماموران امر به معروف و نهي از منكر به عمل فحشا و زنا مشغول و آن را جنبه ي رسمي بخشند. 
خلاصه اينكه زناني كه توسط نكاح موقت ازدواج شده اند هرگز جزو زنان نيستند و عقد آنان عقد باطل و ناجايزي است و هر كسي كه با آنان عقد ببندد مرتكب عمل زنا شده است و حاميان آن همان حاميان زنا و فحشاء هستند كه حرمت آن بنا به دلايل زير ثابت است: 

1- خداوند متعال در قرآن و پيامبر اكرم در احاديث حرمت نكاح موقت را بيان داشته اند. 
2- صحابه و تابعين در دوران فرمانروايي خويش آن را ممنوع و ناجايز قرار داده اند. 
3- چون زنا عده، طلاق وارث ندارند و نسبت فرزندان آنان نيز ثابت نمي شود لذا فرزندان آنان بي سرپرست و بدون پدر و مادر مي باشند كه تربيت آنان در جامعه به عهده ي چه كساني خواهند بود؟ و اگر آن شخص در يك روز با عده كثيري از زنان عقد نكاح موقت بندد و از همه داراي اولاد و فرزند بشود او فرزندانش را چگونه مي شناسد و با آنان رابطه برقرار مي كند. 
4- و اگر در روز يك زني با عده كثيري از مردان ارتباط برقرار نمايد و توسط عقد موقت در اختيار آنان قرار گيرد آن فرزندي كه از وي به دنيا مي آيد از آن كداميك از مردان خواهد بود و آيا جايز است كه آن زن در يك روز در اختيار افراد زيادي قرار گيرد و مني همه ي آنان را در رحم خويش جمع نمايد و آيا مخلوط كردن آب مني مردان مختلف و گوناگون در يك رحم جايز است؟ 
5- خداوند متعال براي كساني كه توانايي عقد نكاح دائم را ندارند دو راه معرفي مي نمايد و آنان را به استعفاف و صبر دعوت و راهنمايي مي نمايد اگر نكاح موقت و يك ساعتي براي دفع شهوات جايز بود حتما آن را معرفي مي نمود كه هزينه چنداني نيز براي مستمندان نداشت خداوند متعال مي فرمايد: ﴿وَلْيَسْتَعْفِفِ الَّذِينَ لا يَجِدُونَ نِكَاحاً حَتَّى يُغْنِيَهُمُ اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ﴾.
ترجمه: و بايد پاكدامني را اختيار كنند كساني كه توانايي نكاح ندارند تا خداوند آنان را از فضل خويش غني سازد. و در جاي ديگر مي فرمايد: ﴿وَمَنْ لَمْ يَسْتَطِعْ مِنْكُمْ طَوْلاً أَنْ يَنْكِحَ الْمُحْصَنَاتِ الْمُؤْمِنَاتِ فَمِنْ مَا مَلَكَتْ أَيْمَانُكُمْ﴾ إلى قوله: ﴿ذَلِكَ لِمَنْ خَشِيَ الْعَنَتَ مِنْكُمْ وَأَنْ تَصْبِرُوا خَيْرٌ لَكُمْ﴾. 
ترجمه: و هر كه نتواند از شما جهت توانگري نكاح كند زنان آزاد مسلمانان را پس بايد كه نكاح كند از كنيزان خود . . . و اين براي كسي است كه از گناه بترسد و آنكه صبر كنيد بهتر است براي شما. 

6- خداوند متعال هدف اصلي عقد و ازدواج را تولد و زاد و ولد فرزندان معرفي نموده است. 
ولي در نكاح موقت هدف اصلي از ازدواج زنان اطفاء دفع شهوت است. بنا به آيه ﴿مُحْصِنِينَ غَيْرَ مُسَافِحِينَ﴾ (عفت طلب كنندگان نه شهوت رانندگان) مردود مي باشد و در نكاح زنان و مردان هر دو بايد احصان پاكدامني را اختيار نمايند نه اينكه زن هر لحظه با يك مرد هم بستر شود و آن را داراي ثواب و اجر بي پايان بداند. 
7- آيه ي ﴿فَمَا اسْتَمْتَعْتُمْ﴾ با آيات قبلي و سياق و سباق آيه مرتبط است و چون در آيات گذشته بحث نكاح زنان عقد دائم است اين آيه نيز به آن مرتبط مي گردد و در صورتي كه آن را از بحث عقد دائم خارج و به بحث عقد موقت ببريم ارتباط بين آيات منقطع مي گردد كه آن مخالف ادبيات عرب است زيرا كه فاء در اينجا براي اتصال و ارتباط است نه اينكه براي انفصال باشد. تشيع روايات كاذبانه زيادي وارد نموده اند كه متعه فقط بر كساني جايز است كه از ضوابط و شرايط آن آگاهي كاملي داشته باشند از امام رضا روايتي نقل مي نمايند كه ايشان فرمودند: متعه فقط بر كساني جايز است كه حق آن را بدانند و كساني كه از حقوق متعه بي اطلاع و بي خبرند عقد متعه بر آنان حرام است؟[1] 
--------------------------------------------------------------------------------
 [1] من لا يحضره الفقيه 2/148 وسايل الشيعه 14/438.آنچه تشيع به ذكر آن در عقد موقت معتقدند عبارتند از:
1- اجرت 
2- مدت 
3- عدم ميراث 
4- وجوب عده 
از زراره روايت است كه امام جعفر صادق فرمودند: متعه با ذكر دو امر جايز مي گردد: 
1- وقت معين 
2- اجر معين[1].
و ابو بصير روايت كه مي فرمايد: بر زن لازم است كه در نكاح متعه بگويد كه با شما به مدت چند روز و در مقابل چند درهم عقد موقت مي نمايم[2].
از اسماعيل بن فضل روايت است كه ايشان مي فرمايند از امام جعفر صادق درباره ي نكاح موقت پرسيدم ايشان فرمودند: مهريه و وقت نكاح بايد مشخص باشد[3].
از ابان بن تغلب روايت است كه ايشان مي فرمايند من به امام جعفر صادق گفتم به زني كه قصد نكاح موقت با او را دارم به او چه بگويم بهتر است امام فرمودند به او بگو: شما را بنا به كتاب الله و سنت پيامبر عقد موقت مي نمايم بر اين شرط كه در بين ما ارث و ورثه نباشد و روز ما مشخص باشد و هر چه شما خواستيد من به آن راضي هستم و اجر و مزد شما مبلغش نيز مشخص است. 
اگر زن به شما جواب مثبت داد و بله گفت او زن شما است و شما بر آن اولي و مقدم هستيد[4].
از ثعلبه روايت است كه امام جعفر صادق فرمودند به او بگو: شما را بر كتاب الله و سنت ازدواج عقد موقت مي نمايم بر اين شرط كه ارث نبريم و مدت و اجر شما مشخص وعده بر شما لازم گردد. 
و اگر شخصي از بيان تعيين مدت صرف نظر نمايد عقد دائم در بين آن دو منعقد گرديده است از عبدالله بن بكير روايت است كه ايشان مي فرمايند امام جعفر فرمودند اگر مدت در عقد معين گردد عقد موقت و اگر تعي