يشان به من فرمودند آيا شما با خداوند عهد نموده ايد كه از آن اطاعت ننماييد برو متعه نما و بر شما هيچ چيزي از سوگند لازم نمي گردد[10].
10- از محمد بن عبدالله بن جعفر الحميري روايت است كه ايشان به امام مهدي نامه اي نوشت و از او درباره ي شخصي پرسيد كه خود را شيعه و متعه را حلال مي داند و به رجعت معتقد است مگر اينكه همسر او به ازدواج دوم راضي نيست و او نيز متعه نمي نمايد و به مدت 19 سال است كه به قول خود وفادار است ولي در بعضي از سفرها چندين ماه از خانواده اش دور مي شود و متعه نمي نمايد و آن را درجه و قرب و محبت به خانواده اش مي داند آيا او به خاطر ترك متعه گناهكار مي شود يا خير؟ 
امام مهدي در جواب نوشتند: بر او مستحب و واجب است تا از خداوند اطاعت و متعه نمايد و قسم خود را بشكند[11].
--------------------------------------------------------------------------------
 [1] الروضه من الكافي 151 وسايل شيعه 14/38.
 [2] من لا يحضره الفقيه 2/149.
 [3] من لا يحضره الفقيه 2/149.
 [4] الفروع الكافي 2/47 بحارالانوار /100 ص 307.
 [5] وسائل شيعه 14/443.
 [6] وسائل شيعه 14/443.
 [7] الفروع الكافي 2/47.
 [8] وسايل شيعه 14/444.
 [9] حواله بالا.
 [10] حواله بالا.
 [11] الحتجاج للطبرسي 171 الوسايل 14/445<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:3.txt">شناسنامه</a><a class="text" href="w:text:4.txt">تقديم مترجم</a><a class="text" href="w:text:5.txt">مقدمه مترجم</a><a class="text" href="w:text:6.txt">مقدمه علامه نظام الدين محمد اعظمي</a><a class="text" href="w:text:7.txt">مقدمه مؤلف</a><a class="text" href="w:text:8.txt">حضرت عمر و ازدواج موقت</a><a class="text" href="w:text:9.txt">نكاح موقت از ديدگاه اهل بيت</a><a class="text" href="w:text:10.txt">بررسي روايات</a><a class="text" href="w:text:11.txt">افتراءات شيعه بر صحابه</a><a class="text" href="w:text:12.txt">افتراءات تشيع بر حضرت ابن عمر(رض)</a><a class="text" href="w:text:13.txt">افتراءات تشيع بر حضرت اسماء(رض)</a><a class="text" href="w:text:14.txt">روش استدلال تشيع از آيه</a><a class="text" href="w:text:15.txt">نظريه ي ابن تيميه درباره ي آيه استمتاع</a><a class="text" href="w:text:16.txt">متعه بر چه كساني حلال است؟</a><a class="text" href="w:text:17.txt">صيغه و شروط آن در نزد تشيع</a><a class="text" href="w:text:18.txt">متعه جزو اركان ايمان تشيع است</a><a class="text" href="w:text:19.txt">تشويقات تشيع به نكاح موقت</a><a class="text" href="w:text:20.txt">تعداد زن هاي متعه شده</a><a class="text" href="w:text:21.txt">اجرت و مزد زنان متعه شده</a><a class="text" href="w:text:22.txt">جواز متعه با زنان ولو هزاران بار</a><a class="text" href="w:text:23.txt">تجديد مدت زمان متعه</a><a class="text" href="w:text:24.txt">در متعه ميراث وجود ندارد</a><a class="text" href="w:text:25.txt">جواز متعه با دختران باكره</a><a class="text" href="w:text:26.txt">جواز متعه با زنان شوهردار</a><a class="text" href="w:text:27.txt">جواز متعه با زنان زناكار</a><a class="text" href="w:text:28.txt">عاريت گرفتن زنان جايز است</a><a class="text" href="w:text:29.txt">جواز استمتاع از دبر زنان در متعه</a><a class="text" href="w:text:30.txt">مصاحبه با چند زن و مرد ايراني</a><a class="text" href="w:text:31.txt">خواننده‌ي عزيز</a></body></html>با توجه به اهميت متعه در نزد تشيع و ثواب زيادي كه در نزد آنان وجود دارد كوشيده اند تا تعداد زناني كه با آنان نكاح موقت مي شود را زياد نمايند و ثواب بيشتري را جمع نمايند. 
1- از زراره روايت است كه ايشان مي فرمايند از امام جعفر صادق درباره ي متعه پرسيدم آيا زنان متعه شده جزو زنان چهار گانه اي هستند كه در قرآن ذكر شده اند ايشان فرمودند آن زنان مستاجره هستند اگر خواستي هزار تا از آنان را اجاره نما [1].
2- از زراره روايت است كه مي فرمايند از امام جعفر صادق پرسيدم چند زن در نكاح متعه جايز و حلال است ايشان فرمودند هر چند تا كه شما بخواهيد[2].
3- از محمد بن مسلم روايت است كه مي فرمايند امام جعفر فرمودند زنان متعه شده جزو زنان چهارگانه اي كه در قرآن ذكر شده اند نيستند زيرا كه اين زنان طلاق نمي شوند و از شوهران نيز ارث نمي برند بلكه آنان اجاره شده اند[3].
4- از عمر بن اذينه روايت است كه مي فرمايند از امام جعفر صادق پرسيدم تا چند زن متعه جايز و حلال است؟ ايشان فرمودند آنان مانند كنيزان هستند و شمارش در آن اعتبار و ارزشي ندارد. 
--------------------------------------------------------------------------------
 [1] فروع كافي 2/43.
 [2] فروع كافي 2/43.
 [3] حواله بالا.براي تسهيل امر نكاح موقت و فراهم شدن امكانات ازدواج موقت و اشاعه ي آنان تشيع روايات جعلي زيادي را به ائمه نسبت داده اند كه در اينجا به بخشي از آن روايات اشاره مي شود: 
1- از ابوبصير روايت است كه مي فرمايند از امام جعفر صادق درباره ي نكاح موقت پرسيدم ايشان فرمودند متعه جايز و حلال است و در آن كافي است كه به مقدار يك درهم و يا بيشتر به زن به عنوان مهر پرداخت شود[1].
2- احوال مي گويد: از امام جعفر صادق پرسيدم كمترين چيزي كه توسط آن زنان در نكاح موقت به عقد شوهرانشان در مي آيند چيست؟ ايشان فرمودند يك كف گندم كافي است[2].
3- يونس از امام جعفر صادق چنين روايت مي كنند كمترين چيزي كه در نكاح موقت به عنوان مهريه مي تواند قرار گيرد يك كف طعام است[3]. 
4- عبدالرحمن بن كثير از امام جعفر صادق چنين روايت مي كنند: زني در نزد حضرت عمر آمد و گفت من زنا نموده ام مرا پاك نماييد ايشان دستور رجم او را صادر كردند اين خبر به حضرت علي رسيد ايشان از آن زن پرسيدند چگونه زنا كرديد ايشان گفتند در صحرا رفته بودم كه تشنگي بسيار شديدي مرا گرفت و از يك اعرابي مقداري آب طلب كردم ايشان از دادن آن اباء ورزيدند و من نيز خود را در اختيار او قرار دادم تا اينكه به من آب نوشاند امام علي فرمودند قسم به خدا اين ازدواجي است كه شما انجام داده اند[4].
يكي ديگر از افترائات و سخريات تشيع اين است كه در ازدواج موقت شوهر مي تواند از مهريه زن در صورت امتناع و يا غيبت در ايام عقد شده از مبلغ عقد شده كم نمايد و از دادن كل مبلغ به آن زن جلوگيري و ممانعت به عمل آورد. 
1- از عمر بن حنظله روايت است كه مي فرمايد از امام جعفر صادق پرسيدم من با زني نكاح عقد موقت را به مدت يك ماه منعقد مي نمايم و او از من كليه مهريه را طلب مي نمايد ولي من از او خوف و هراس دارم با او چه كاري را مي توانم انجام بدهم ايشان فرمودند شما مي توانيد مبلغي از مهريه او را در نزد خود نگهداريد و به او پرداخت ننماييد اگر او تخلف ورزيد به او كل مبلغ را پرداخت ننماييد[5].
2- در روايتي ديگر از او نقل شده است كه مي فرمايد از او امام جعفر پرسيدم با زني به مدت يك ماه عقد نكاح موقت مي بندم و از مهريه او مبلغي را در نزد خود نگه مي دارم ايشان فرمودند آري شما مي توانيد از او مبلغي را منع نماييد[6]. 
3- از اسحاق بن عمار روايت است كه مي فرمايد به ابوالحسن گفتم شخصي با زني عقد نكاح موقت مي بندد و در آن شرط مي گذارد تا در هر روز او را تمكين دهد ولي او در بعضي از ايام تخلف مي ورزد آيا جايز است كه از مهريه او مبلغي را حبس نمايد ايشان فرمودند آري جايز است به مقدار تمكين بايد به او پرداخت شود[7].
4- از علي بن احمد روايت است كه ايشان مي فرمايند به امام جعفر صادق در نامه اي نوشتم: شخصي با زني عقد ازدواج موقت مي بندد كه در آن مهريه مشخص گرديده و شوهر مب