 گويي كارش را ناپسند مي‌پنداشتند. علي خطاب به ‌آنها گفت: چه شده نگاه می‌كنيد؟.
 در روايتي ديگر آمده كه گفت: چه چيز را ناپسند می‌شماريد، اگر می‌بينيد كه گاهي ايستاده مي‌نوشم به اين دليل است رسول ‎الله (ص) را ديدم كه در حال ايستاده ‌آب می‌نوشد و باز او را ديدم در حالي كه نشسته بود آب مي‌نوشيد.(2)  
* آموزش روش وضوء پيامبر(ص)
از عبد خبر روايت است: علي روش وضوء رسول‎ الله (ص) را به ما‌ياد داد. نوجواني بر روي دستهايش آب ريخت تا دستهايش را خوب شست، بعد از آن با دستش از ظرف آب، آب برداشت و دهان و بيني و صورتش را سه بار شست، سپس دستهايش را با آرنجهايش شست، سپس دستش را داخل مشك كرد و با دست ديگرش مشك را از زير فشرد و دستش را بيرون آورد و هر دو دست را به هم ماليد و با كف دو دست تمام سرش را‌يك بار مسح كرد، سپس پاهايش را با دو قوزک شُست، سپس یک مشت آب برداشت و نوشيد و گفت: رسول‎ الله به همين صورت وضوء می‌گرفت.(3) 

* چیزهایی كه رسول‎ الله (ص) علی را از آنها نهي کرده بود
عبدالله بن حنين از پدرش روايت مي‌كند كه گفت: از علی‌بن‌ابيطالب شنیدم که مي‌گفت: رسول خدا(ص) مرا از انگشتر طلا به دست كردن و پوشيدن لباسهاي ابريشمی‌ و زرد رنگ و از خواندن قرآن در حال ركوع منع كردند، رسول‎ الله (ص) به من پارچه‌اي داد كه خطهاي ابريشمی‌داشت، من آن را پوشيدم و از خانه بيرون آمدم. خطاب به من فرمود: اي علي من اين را به تو ندادم كه خودت بپوشي! گفت: وقتی كه برگشتم آن را از تنم درآوردم و قسمتی از آن را به فاطمه دادم، خواست آن را بگيرد و جمع كند، امّا همه ‌آن را به ‌او ندادم. بلكه ‌آن را دو قسمت كردم. می‌گويد: فاطمه گفت: ای پسر ابي طالب: دستهايت خاك آلود باد، چه كار كردي، گويد: به ‌او گفتم: رسول‎ الله (ص) مرا از پوشيدن اين منع فرمود، پس تو قسمتي از آن را بپوش و قسمت ديگر آن را به زنان خويشاوند بده .(4) 
* گناه و مغفرت آن
از علي روايت است كه پيامبر(ص) فرمود: «من أذنب فی الدّنیا ذنباً فعوقب به، فالله ‌اعدل من أن یثنّی عقوبته علی عبده و من أذنب ذنباً فی الدّنیا فسترالله علیه و عفا عنه، فالله‌ اکرم من أن یعود فی شیءٍ قد عفا عنه»(5): (هر كس در دنيا گناهي كند در برابر آن مجازات می‌شود، عدالت خداوند بيشتر از آن است كه دوباره بنده‌اش را مجازات نمايد و هر كس در دنيا گناهي بكند كه خداوند گناهش را بپوشد و ببخشد، خداوند بزرگوارتر از آن است كه از چيزي كه بخشيده بر گردد و پشیمان شود.
* تنها در محدوده‌ی مشروع اطاعت از رهبر واجب است
از علي روايت است كه پيامبر(ص)سپاهي را به محلي اعزام كرد و شخصی را امير آن سپاه قرار داد، آن مرد آتشي روشن كرد و دستور داد كه وارد آتش شوند، برخي خواستند اطاعت كنند، امّا گروهي امتناع كردند و اين ماجرا را به رسول‎ الله (ص) گزارش دادند، ايشان خطاب به آناني كه خواستند به اطاعت از آن فرمانده تن دهند و وارد آتش شوند فرمود: «لو دخلتموها لم تزالوا فينها الي‌يوم القيامة»: (اگر وارد آتش می‌شديد تا قيامت در آتش مي‌مانديد).
گروه ديگر را با سخنان نيكو تأييد كرد و فرمود: «لا طاعة في معيصة الله، انّما الطّاعة في المعروف (6) »: (در نافرماني خداوند اطاعتي نيست، اطاعت فقط در كارهاي معروف (دستور خداوند و رسول او) است.)
اين حديث بيانگر اين حقيقت است كه ‌اطاعت از حاكمان، مقيد به ‌اطاعت آنها از الله تعالی و رسول خدا(ص) است و اطاعت مطلق از هيچ كس بجز الله و رسول او(ص) جايز نيست.
* بعد از صد سال دیگر كسي از این مردم زنده نمی‌مانند
ابو مسعود عقبه بن‌عمروانصاري نزد علي بن ابي طالب(رض) آمد، علي به ‌او گفت: تو كسي هستي كه مي‌گويي بعد از صد سال دیگر کسی بر روی زمین زنده نخواهد بود؟ ما از پیامبر(ص) شنيدم می‌فرمود: «لا‌ياتي علي النّاس مئة سنة و علي الارض عين تطرف ممّن هو حيٌ اليوم»(7) : (بر مردم صد سال نخواهد گذشت كه كسي از آنهايي كه ‌اكنون زنده‌اند، زنده باشند) سوگند به خدا آسايش اين امّت بعد از صد سال دیگر خواهد بود.
* پیامبر(ص) برای اهل مدینه دعاي نزول بركت کرد
از علي بن ابي طالب(رض) روايت است که فرمود: همراه رسول‎ الله (ص) بيرون شديم تا به سرزمين «حرة » كنار آب سعد بن ابي وقاص رسيديم، رسول ‎الله (ص) فرمود: «ائتوني بوَضوءٍ»: (برايم آب وضو بياوريد) وضو كه گرفت، برخواست و رو به قبله ‌ايستاد و تكبير گفت: سپس اين گونه دعا كرد: «پروردگارا! ابراهيم بنده و خلیل تو بود كه براي اهل مكّه دعاي بركت نمود و در «مد و صاع» (پیمانه و ترازو) آنها همانند اهل مكّه بركت ده و دو برابر اهل مكّه براي اهل مدينه بركت عنايت فرما.(8) 
* دعاي حل مشكلات و رفع مصيبتها
از علي روايت است که گفت: رسول خدا(ص) به من آموخت كه هرگاه با مشكلي روبرو شدم بگويم: «لا اله‌الا الله‌الكريم، سبحان و تبارك الله ربّ العرش العظيم، والحمد الله رب العالمين».(9) : (معبود بر حقّي جز الله نيست، بردبار و كريم است، سپاس خدايي را كه پروردگار جهانيان است).
اين روايت ما را راهنمايي مي‌كند كه در مصيبتها و مشكلات فقط به خداوند متعال دل ببندیم و به ‌او توکّل كنيم و پناه بريم، چرا كه مصيبت و مشكل را كسي جز الله حل و برطرف نخواهد كرد و فرد گرفتار و مصيبت زده را كسي جز الله تعالی نجات نخواهد داد، جز خالق او كسي به دادش نمی‌رسد و مصيبتش را برطرف نخواهد كرد، لذا هيچ پناهگاهي غير از خدا نيست مگر پناه بردن به خود او و اين حديث براي تمام مسلمانان ارشاد و آموزشي است كه در هر جا و هر حال به خداوند‌يكتا پناه ببرند و به ‌او توكّل كنند.
* رسول‎ الله (ص) هر رازی را به علي گفته باشد از مردم پوشيده نگه نداشته است
از ابوطفيل روايت است كه به علي گفتيم: به ما چيزي بگو كه رسول ‎الله (ص) آن را به عنوان رازي در اختيارت قرار داده باشد. فرمود: پيامبر (ص) هيچ رازي را به من نگفته كه‌از مردم پوشيده باشد، البته‌از او شنيدم مي‌فرمايد: «لعن الله من ذبح لغير الله و لعن الله من آوي محدثاً و لعن الله من لعن والديه و لعن الله من غيّر تخوم الارض »(10): (خداوند لعنت كند كسي را كه براي غير خدا ذبح مي‌كند، خداوند لعنت كند كسي را كه مبتدعي را پناه دهد، خداوند لعنت كند كسي را كه پدر و مادرش را لعنت مي‌كند(و دشنام می‌گوید)، خداوند لعنت كند كسي را كه نشانه‌ی مرز بین زمينها را تغيير می‌دهد.)
منظور از لعنت اين است كه هر كس چنين كاري بكند از رحمت خداوند طرد و دور خواهد شد و ذبح براي غير الله تعالی تمام انواع ذبح را شامل می‌شود، حتّي اگر ذبح براي پيامبر، فرشته، جن و غيره باشد. اگر اين موارد در دين خدا كم اهميّت بود، قطعاً موجب نمی‌شد كه پيامبر(ص) اين كارها را لعنت كند.
* خداوند رفيق (نرم خو) است و نرم خويان را دوست دارد
از علي (رض) روايت است كه پيامبر(ص) فرمود: «انّ الله رفيقٌ‌يحب الرّفق، و‌يعطي علي الرّفق ما لا‌يعطي علي العنف»(11) : (خداوند رفيق (نرم خو) است و نرم خویي را دوست مي‌دارد و بر نرم خویی و مهربانی پاداشی می‌دهد كه بر ت