قر)(رح)</a><a class="text" href="w:text:732.txt">6- سخن زید بن علی(رح)</a><a class="text" href="w:text:733.txt">7- سخن جعفر بن محمّد (صادق)(رح)</a></body></html>اعتقادات و موضع گیری اهل بیت نسبت به شیعه‭ی رافضی، مانند سایر اهل سنّت بود، و معتقد بودند که شیعه از سنّت و راه و روش رسول خدا (ص) منحرف و گمراه شده‏اند و از حق فاصله گرفته‭اند. نکوهش و مذمت اهل بیت نسبت به رافضه از دیگران شدیدتر بود، چون شیعه آن عقاید فاسد و دروغهای بیشمار خود را به اهل بیت نسبت می‏دادند. اهل بیت با عبارات متعدّد و متنوّع به مذمّت و نکوهش رافضه و اظهار برائت از عقاید آنها می‏پرداختند. از جمله بیاناتی که برای اعلام بیزاری از شیعه‭ی رافضه و پایه گذاری اصول عقیده‭ی اهل سنّت از آنها نقل شده به شرح ذیل است: بهترین افراد این امّت بعد از پیامبرش ابوبکر(رض) است سپس عمر(رض)(1) .
و نیز از او نقل است که گفت: «هر کس مرا بر شیخین تفضیل و برتری دهد، حد تهمت زننده را بر او اجراء خواهم کرد.(2) »
در صحیحین آمده است که وی به هنگام تشیع جنازه‭ی عمر(رض) در باره‭ی او گفت: «پس از خودت کسی را باقی نگذاشتی که عمل کردن به رفتار او، از عمل کردن به رفتار و عملکرد تو برای من خوشایندتر باشد و من با آن عمل به دیدار خداوند متعال بروم! و بخدا سوگند من همواره گمان می‌بردم که خداوند متعال تو را در کنار دو یارت جمع می‌کند، زیرا من بسیار می‌شنیدم که پیامبر(ص) می‌فرمود: من و ابوبکر و عمر رفتیم.... و من گمان می‌کردم که خداوند متعال تو را همراه آن دو قرار دهد! (3) »
این روایت‌های به اثبات رسیده از حضرت علی(ص)، - همانگونه که قبلاً اشاره شد - با عقیده‭ی رافضیه در مورد ابوبکر و عمر(رض) تناقض دارد و نشان می‌دهد که علی(رض) از رافضه و از اعتقادشان مبراء است، وهمچنین نشان می‭دهند که ابوبکر، عمر و همه اصحاب را دوست داشته است - همانگونه که قبلاً بیان کردیم - و به فضیلت و برتری شیخین برخویشتن اقرار کرده است و بیان داشته اگر کسی وی را بر آن دو ترجیح دهد، مجازات می‌بیند و آرزو کرده که با عملی همانند عمل و رفتار عمر(رض) به دیدار خداوند متعال بشتابد. آری خداوند متعال هم از او و هم از سائر اصحاب پاک و بی‌آلایش پیامبر(ص) راضی شد. اصحابی که از همه افترائات و تهمتهایی که شیعه‭ی رافضی و خوارج گمراه و منحرف به آنها می‌زنند، کاملاً پاک و بی‌گناه می‌باشند. 
بعد از علی(رض)، پسرانش آمدند و از رافضه و عقیده و انتقاد آنها از عقیدة اهل سنّت ابراز برائت نمودند.(4) 
---------------------------------------------------------------------------------------------------------------
1) لالکائی (7/1366-1397).
2) سنت، ابن ابی عاصم، ص 61. 
3) بخاری، شماره (2685).
4) الانتصار للصحب و الآل، ص 144.عمرو بن اصم می‌گوید: به حسن گفتم: شیعه گمان می‌برند که علی قبل از روز قیامت، زنده می‌شود. گفت: بخدا دروغ گفته‏اند. اینها شیعه نیستند، اگر ما می‌دانستیم که او زنده می‌شود، زنانش را به ازدواج (کسی) در نمی‌آوردیم و مالش را تقسیم نمی‌کردیم.(1) 
ابونعیم روایت کرده: به حسن بن علی(رض) گفته شد: مردم می‌گویند: تو خواهان خلافت هستی؟ گفت: جمجمه‌های عرب در دست من بود، با هر کس که من می‭خواستم بجنگم آنها هم می‏جنگیدند و با کسی که من صلح و آشتی بر قرار می‭کردم، عرب هم می‭کردند. امّا خلافت را بخاطر رضایت خداوند متعال و صیانت از ریختن خون امت محمّد رها کردم.(2) 
------------------------------------------------------------------------------------------------------
1) سیر اعلام النبلاء (3/363).
2) حلیة الاولیاء (2/37).امام حسین در رابطه با شیعیان عراق که با او مکاتبه کردند، و وعده‭ی یاری و همکاری داده بودند، سپس از او جدا شدند و او را به دشمنانش تسلیم کردند، می‌گفت: «خدایا! اهل عراق مرا فریب دادند. (تو خود می‌دانی) که با برادرم چه کردند. امورشان را آشفته و نابسامان گردان و جمعشان را متفرّق و تعداد آنها را کم کن! »(1) .
سرانجام، نتیجه‭ی خیانت و درمانده کردن و رهاکردنش از سوی آنها این بود که حضرت حسین و عموم اهل بیت همراهش، پس از آن که خائنان از او جدا شدند، شهید شدند. واقعاً که کشته شدنش لکه‭ی عار و فاجعه‌ای بزرگ بود که قلب هر مسلمانی را داغدار می‌کند.(2) 
--------------------------------------------------------------------------------------------------------
1) سیر العلام انبلاء (4/302).
2) سیر العلام انبلاء (4/302).1- ابوأمامه ‌اياس بن ثعلبه انصاري از بنی حارثه - اين شخص پسر خواهر أبی برده بوده- فقط سه حديث از پيامبر(ص) روايت كرده‌است و اين صحابه همان كسي است كه رسول‎ الله (ص) در جنگ بدر به او دستور داد به خاطر مراقبت از مادرش به جنگ نيايد.(1) 
2- ابو رافع قبطي مولاي رسول‎ الله (ص) كه نامش ابراهيم است که سنان و:‌يسار نيز گفته شده است. ابن عبدالبرّ گويد: مشهورترين نامی‌كه برايش ذكر كرده‌اند أسلم است. در سال (40 هجري) در دوران خلافت علي بن ابي طالب وفات كرده‌است.(2) 
3- ابو سعيد خدري، سعد بن مالك بن سنان بن ثعلبه انصاري در پانزده سالگي همراه رسول ‎الله (ص) در جهاد عليه كفّار شركت كرده‌است و در سال (74 هجري) وفات كرده‌است.(3) 
4- جابر بن عبدالله بن عمر بن حرام بن كعب بن غنم بن كعب انصاري سلمي. او در جنگ صفيّن همراه علي بود در سال (76هجری) وفات یافت و از حافظان سنّت بوده‌است.
5- جابر بن سمره بن جناده بن جندب عامري سوائي، همپيمان بني زهره بوده‌است، مادرش خالده دختر ابي وقاص و كنيه‌اش ابو عبدالله‌است، گفته: بيش از هزار دفعه پشت سر رسول ‎الله (ص) نماز خواندم، در اواخر حیات به كوفه رفت و در سال(74هجری) همانجا وفات یافت.(4) 
6- زيد بن ارقم بن زيد بن قيس بن نعمان، گفته شده: كنيه‌اش ابوعمر و ابوعامر بود، سال(66 هجری) و گفته شده در سال(68 هجری) در كوفه وفات یافته‌است. 
7- عبدالله بن جعفر بن ابي طالب، برادر زاده‌ی علي(رض) در سرزمين حبشه متولّد شده‌است.
اولين نوزاد در اسلام است، در سال (80 هجری) در سن نود سالگي وفات یافت(5) .
8- عبدالله بن عمر بن خطاب قرشي عدوي، با پدرش قبل از رسيدن به سن بلوغ مسلمان شد و در سال (63هجری) در سن هشتاد و چهار سالگي در مكّه وفات یافت (6) .
9- عمرو بن حريث بن عثمان القرشي مخزومی‌كنيه‌اش ابو سعيد است، رسول ‎الله را ديده و از ايشان حديث شنيده‌ است و پيامبر دست مباركش را بر سرش كشيد و برايش دعاي خير فرمود، به كوفه نقل مكان كرد و داراي مقام و منزلتي والا بود و در سال(85 هجری) وفات یافته‌است.
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------
1) الاستيعاب 1/1601.
2) سير اعلام النبلاء 2/16.
3) الاستيعاب 4/1671.
4) الاستيعاب 1/219.
5) الاصابه 4/276.
6) وفيات الاعيان 2/236.از علی بن حسین ثابت است که گفت: «ای اهل عراق، ما را اسلام‌گونه دوست داشته باشید نه بت‌ گونه، حب و علاقه‭ی شما درباره‭ی ما طوری افراطی شده که برای ما مایه‭ی عار و ننگ شده است! ! »(1) . از آن مرحوم نقل است که جماعتی از اهل عراق پیش وی آمدند و در مورد ابوبکر و عمر و عثمان(رض) زبان به بدگویی گشوند. وقتی که سخنانشان به پایان رسید، فرمود: بگویید ببینیم! آیا شما آن مهاج