ا دختر ابوجهل مباح بود، چون فرمود: «من هیچ حلالی را حرام نمی‌کنم»، بلکه‌از جمع کردن آن دو در یک خانه نهی کرد. به دو دلیل که ‌در نص صریح اشاره شده‌اند:
اوّل: این کار منجر به اذیّت و آزار فاطمه می‌شد، در نتیجه رسول خدا هم ناراحت می‌شد و اذیّت کننده گمراه شده و به هلاکت می‌رسید، بنابراین به خاطر شقفت و دلسوزی کاملی که هم نسبت به علی و هم به فاطمه داشت از آن کار جلو گیری کرد.
دوّم: از بیم گرفتار شدن فاطمه به فتنه در دین به خاطر غیرت کردن او بوده باشد و گفته شده: او نمی‌خواست از آن کار جلو گیری به عمل آورد، بلکه منظورش این بود که با توجه به فضل خداوند، او چنین کاری را نخواهد کرد و آنها را در یک جا جمع نمی‌کند. احتمال این هم هست که منظورش تحریم جمع کردن آن دو با هم باشد و معنی « من هیچ حلالی را حرام نمی‌کنم» این باشد که من چیزی بر خلاف حکم خدا نمی‌گویم و چنانچه خدا چیزی را حلال کرده باشد، من آن را حرام نمی‌کنم و اگر چیزی را حرام کنند از اعلام آن سکوت نمی‌کنم، چون سکوت من در مورد آن به معنی حلال کردن است و از جمله نکاحهای حرام ازدواج همزمان با دختر رسول خدا و دختر دشمن خداست(10) .
از جمله مناقب و ویژگیهای والای سرورمان فاطمه ‌این است که حاکم با سند خود از بریده روایت کرده و می‌گوید: محبوبترین زن نزد رسول خدا دخترش فاطمه و در میان مردان علی بود(11) .
 شاید منظور این حدیث این باشد که فاطمه در میان افراد خانواده ‌از همه نزد او دوست داشتنی‌تر و محبوب‌تر بوده باشد و علی در میان مردان اهل بیت از همه محبوبتر بوده باشد، همانگونه که ‌ابن العربی در مورد حدیث می‌گوید: محبوب‌ترین مرد نزد رسول خدا(ص) ابوبکر و محبوب‌ترین همسرانش عائشه و محبوب‌ترین افراد اهل خود در زنان فاطمه و در میان مردان علی است، بدین‌صورت این روایات هم هماهنگ شده و تعارض از بین برداشته می‌شود(12) .
---------------------------------------------------------------------------------------------------------------
1) مسند احمد(5/275)الدوحة النبویّة، فاروق حمادة ص59.
2) الاستیعاب (4/376)، و در سند آن فروه زهراوی وجود دارد که تضعیف شده، فاروق حمادة ص59.
3) مسلم ش (2450)؛صحیح سنن ابی داود شماره 5217.
4) مسن طیالسی (2/25) حسن صحیح است.
5) بخاری ش 4173
6) بخاری ش4173.
7) مسلم (4/1903).
8) فضائل الصّحابة (2/756)لإ ش 1327‘ سند آن صحیح است.
9) الدوحة النبویة الشریفة، ص 57.
10) شرح صحیح مسلم (16/236، 237)
11) المستدرک: كتاب معرفه‌الصحابة (3/155)، اسنادش صحیح است و ذهبی موافق آن است.
12) عارضة الأحوذی (13/247-248)صحیح است طب شرط مسلم، و ذهبی هم موافق است.حاکم با سند خویش از عائشه رضی الله عنها روایت می‌کند که هرگاه نزد عائشه ‌از فاطمه ‌یاد می‌کردند، می‌گفت: کسی را راستگوتر از او در گفتار ندیدم مگر پدرش،.(1)
 این یک ویژگی ممتاز فاطمه را بیان می‌کند، چون عائشه می‌گوید: در رفتار و گفتار و حسن احوال شبیه رسول خداست(ص)، همانگونه که در پایبندی به راستگویی و صداقت با او شباهت دارد، پس رضای خدا شامل حالش باد و خدا هم او را راضی و خشنود گرداند.(2)
-----------------------------------------------------------------------------------------------------
1) المستدرک (3ظ160-161) طبق شرط مسلم صحیح است، و ذهبی موافق آن است.
2) العقیدة فی اهل البیت ص136.احادیث صحیح متعدّدی در رابطه با سروری فاطمه در دنیا و آخرت از پیامبر(ص) نقل شده، ترمذی با سند خود از انس بن مالک روایت می‌کند که رسول خدا(ص) فرمود: «تو را کفایت است در میان زنان جهان مریم دختر عمران و خدیجه دختر خویلد و فاطمه دختر محمّد و آسیه همسر فرعون»(1) .
همچنین حاکم با سند خود از ابو سعید خدری روایت کرده که پیامبر (ص) فرمود: «فاطمة سیّدة نساء أهل الجنة الاّ ما کان من مریم بنت عمران(2) »: (فاطمه سرور تمام زنان عالم است جز مریم دختر عمران).
امام بخاری در سر فصل یکی از موضوعات کتابش نوشته: (باب مناقب فاطمة و قال النبیّ (ص) فاطمة سیّدة نساء أهل الجنة): (فاطمه سیده و سرور زنان بهشت است). 
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------
1) فضائل الصّحابة (2/755)، ش 1325، البانی آن را صحیح دانسته، البانی آن را صحیح دانسته، تحریم المشکاة (3/745).
2) فضائل الصحابة، ش 1332، سند آن حسن لغیره ‌است.<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:96.txt">1- حسن بن علي بن ابي طالب‌هاشمي</a><a class="text" href="w:text:97.txt">2- حسین بن علي(رض)</a><a class="text" href="w:text:98.txt">3- احاديث مشترك در مناقب حسن و حسين (رض)</a></body></html>نوه رسول‎ الله (ص) و ریحانه و گل خوشبوي رسول خدا(ص) در دنيا و‌يكي از دو سردار جوانان بهشتي و مادرش فاطمه‌ی زهراء است. نیمه رمضان سال سوّم هجری متولّد شده ‌است. گفته‌اند: در ماه شعبان و گفته شده در سال چهارم‌يا پنجم هجري ديده به جهان گشود.(1)  در سال (50 هجری) وفات یافته‌است، در كتاب «السيره‌النبوية» این رأی را برگزیدم که می‌گوید تولّد ايشان سال چهارم هجري بوده‌است.(2) 
رسول الله(ص) نامش را حسن گذاشت. علي می‌گويد: وقتي حسن متولّد شد او را حرب ناميدم، رسول‎ الله (ص) وقتی كه به خانه‌ی ما آمد فرمود: «پسرم را به من نشان دهيد، نامش را چه گذاشته‌ايد؟ گفتم: «حرب»، فرمود: او حسن است(3) ، به اين ترتيب آن نام تند به اين نام زيبا و مسرّت بخشي كه دلها را شاد مي‌كند، تغيير‌يافت و نوزاد جديد اين نام زيبا را به خود گرفت؛ رسول‎ الله (ص) نوزاد را جلو خويش گذاشت و او را بوسید. ابورافع گويد: «بعد از اينكه حسن از فاطمه متولّد شد، ديدم رسول ‎الله در دو گوشش اذان خواند (مانند اذان نماز)»(4) .
همچنین ابورافع روايت مي‌كند كه وقتي حسن متولّد شد، فاطمه گفت: آيا براي پسرم با ذبح دو قوچ عقیقه به جا نیاورم؟ رسول ‎الله (ص) فرمود: خير، ليكن سرش را بتراش و به وزن موهایش نقره به مساكين و فقراء صدقه بده» فاطمه می‌گويد: « اين كار را كردم»(5) .
احاديث زيادي در فضيلت حسن بي علي(رض) روايت شده‌است، از جمله:
الف- از راء بن عاذب روايت است كه حسن بن علي را دیدم روی گردن رسول ‎الله (ص) نشسته بود و رسول‏خدا(ص) اینچنین برایش دعا می‌کرد: «الهمّ انّي احبّه فاحبّه»: (پروردگارا من اين فرد را دوست دارم، تو نيز او را دوست بدار(6).
 ب- از ابوهريره روايت است که پيامبر(ص) به حسن گفت: «اللهمّ انّي احبّه فاحبه واحبب من‌يحبّه»: (پروردگارا من او را دوست دارم، تو نيز او را دوست بدار و هر كس كه ‌او را دوست مي‌دارد، دوست بدار)(7).
ج- اسامه بن زيد روايت مي‌كند كه رسول‎ الله (ص) حسن و حسن را به ‌آغوش مي‌گرفت و مي‌فرمود: «الهم انّي احبّهما فاحبّهما »: (پروردگارا من اين دو را دوست مي‌دارم تو نيز دوست بدار).
د- از ابی بكره روايت است: رسول‎ الله روي منبر بود و حسن در كنارش بود، گاهي به مردم و گاهي به حسن نگاه مي‌كرد و شنيدم كه مي‌فرمود: «ابنی هذا سيّد و لعل الله ‌ان‌يصلح به بين فئتين من المسلمين»: (اين فرزندم سيد (آقا) است، اميد است خداوند بوسيله ‌او بين دو گروه ‌از مسلمانان صلح ايجاد كند(8) .
خبر دادن پيامبر(ص) در مورد اینکه حسن(رض) سيد اس