 مي‌گیرد چیست؟

ج: کسی که با همسرش بد اخلاقی مي‌کند و او را کتک مي‌زند و مالش را از او مي‌گیرد، مرتکب معصیت و نافرمانی پروردگار شده است و به شدت گناهکار است؛ الله تعالی مي‌فرماید: [وَعَاشِرُوهُنَّ بِالْمَعْرُوفِ][نساء: 19] «و با زنان خود به طور شایسته معاشرت کنید».

الله تعالی مي‌فرماید: [ وَلَهُنَّ مِثْلُ الَّذِي عَلَيْهِنَّ بِالْمَعْرُوفِ ] [بقره: 228] 

«و برای همسران (حقوق و واجباتی) است(که باید شوهران ادا بکنند) همان گونه که بر آنان (حقوق و واجباتی) است که (باید همسران ادا بکنند)». 

هیچ کسی حق ندارد که با همسرش چنین رفتار زشتی داشته باشد و از طرفی انتظار داشته باشد که همسرش با او به خوبی رفتار کند، این کار در حقیقت ستمی است که در این آیه داخل است: [وَيْلٌ لِلْمُطَفِّفِينَ (١)الَّذِينَ إِذَا اكْتَالُوا عَلَى النَّاسِ يَسْتَوْفُونَ (٢)وَإِذَا كَالُوهُمْ أَوْ وَزَنُوهُمْ يُخْسِرُونَ (٣)] 

«وای به حال کاهندگان (از جنس و کالای مردمان به هنگام خرید و فروش) کسانی که وقتی که برای خود مي‌پیمایند به تمام و کمال و افزون بر اندازه لازم دریافت مي‌کنند و هنگامی که برای دیگران مي‌پیمایند یا وزن مي‌کنند مي‌کاهند».[مطففین: 1- 3]

هر انسانی که حقش را از دیگران کامل دریافت مي‌کند و در پرداخت حق دیگران کوتاهی مي‌کند و حق آنان را پرداخت نمي‌کند، در حکم این آیه داخل است. 

نصیحت بنده به ایشان و امثال ایشان این است که در امر زنان از الله تعالی بترسند و تقوای الهی راپیشه کنند.

 همانگونه که رسول الله صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ وَسَلَّمَ در میدان عرفات در حجة الوداع، هنگام ایراد خطبه فرمودند: « فَاتَّقُوا اللَّهَ فِي النِّسَاءِ؛ فَإِنَّكُمْ أَخَذْتُمُوهُنَّ بِأَمَانِ اللَّهِ، وَاسْتَحْلَلْتُمْ فُرُوجَهُنَّ بِكَلِمَةِ اللَّهِ »[1] 

[در مورد همسرانتان از الله تعالی بترسید؛ زیرا شما مردان، در امان پروردگار، آنان را در اختیار خود گرفته اید؛ و با سخن و فرمان الله تعالی زنان را به نکاح خویش درآورده اید و مقاربت آنان را بر خود حلال کرده اید.] 

بنده به چنین مردانی سفارش مي‌کنم که زندگی سعادتمندانه در گرو مدارا و حسن خلق از هر دو طرف است. زن و شوهر باید نسبت به همدیگر مهربان باشند و رفتاری نیکو داشته باشند، نسبت به بدي‌های یکدیگر گذشت داشته باشند و چشم پوشی کنند و محاسن و خوبي‌های همدیگر را مدنظر قرار دهند.

رسول الله مي‌فرماید: « لَا يَفْرَكْ مُؤْمِنٌ مُؤْمِنَةً إِنْ كَرِهَ مِنْهَا خُلُقًا رَضِيَ مِنْهَا آخَرَ »[2]

 [هیچ مرد با ایمانی نسبت به زن با ایمانی نارحت و عصبانی نشود؛ زیرا اگر موردی از او را مشاهده کرد و نپسندید، ویژگي‌های اخلاقی دیگر او مورد پسندش مي‌شود.] 

فتوا با امضای شیخ ابن عثیمین
--------------------------------------------------------------------------------
[1] . مسلم (1218).
[2] . مسلم (1469).<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:1348.txt">حکم منع همسر از دید و بازدید خویشاوندان</a><a class="text" href="w:text:1349.txt">معالجه ي بد اخلاقي شوهر</a><a class="text" href="w:text:1350.txt">صبر کردن در برابر اذیت و آزار شوهر</a><a class="text" href="w:text:1351.txt">روش برخورد با حساسیت شوهر در امر غيرت</a><a class="text" href="w:text:1352.txt">زندگی با مردی که نماز نمی خواند</a><a class="text" href="w:text:1353.txt">زندگی با زن بی نماز</a><a class="text" href="w:text:1354.txt">وظیفه ی زن و شوهر در زمینه ی مخارج</a><a class="text" href="w:text:1355.txt">اختیار نداشتن شوهر مسافری که بر زنش خرج نمی کند</a><a class="text" href="w:text:1356.txt">معالجه ی همسرِ مریض </a><a class="text" href="w:text:1357.txt">برداشتن مال شوهر بخيل بدون اجازه ی او</a></body></html>[84] حکم منع همسر از دید و بازدید خویشاوندان

س: آیا شوهر مي‌تواند هسمرش را از دید و بازدید خویشاوندانش به ویژه پدر و مادر بازدارد؟

ج: صله‌ي رحم از دیدگاه شریعت اسلامی واجب است، شوهر نمي‌تواند همسرش را از صله‌ي رحم بازدارد، زیرا قطع رابطه با خویشاوندان از گناهان کبیره است، همسر اجازه ندارد در این مورد از شوهرش اطاعت کند، زیرا اطاعت از مخلوق در مقابل نافرمانی از خالق جایز نیست، بلکه همسر با هزینه‌ي خودش از خویشاوندان دید و بازدید کند، مگر این که این کار مفسده‌اي در حق شوهر در برداشته باشد و یکی از خویشاوندان، زن را علیه شوهرش تحریک کند و درصدد بر بیاید که زندگی آرام آن دو را خراب کند؛ در این صورت شوهر مي‌تواند همسرش را از زیارت آن خویشاوندان منع کند؛ اما از راههای دیگر، صله‌ي رحم را به جا بیاورد که خالی از مفسده باشد.

شیخ فوزان – فتاوای العلماء فی عشیرة النساء ص (187) – 

إعداد و ترتیب: نبیل بن محمد محمود [85] معالجه ي بد اخلاقي شوهر

س: شوهرم با وجود پايبندي به اخلاق نيكو و ترس از الله تعالي، در خانه به من توجه نمي كند. هميشه اخمو و ترشرو است. مي گويد كه تو سبب آن هستی. ولي خدا مي داند كه در حق او كوتاهي نكرده ام. و سعي مي كنم موجبات راحتي و آسايش او را فراهم كنم و از آن چه كه موجب ناراحتي او شود، دوري كرده ام و در برابر موضعگيريهاي او صبر كرده ام. 

هر گاه از او سؤال كنم يا در مورد چيزي سخن بگويم، خشم مي گيرد و مي گويد كه اين حرف پوچ و بي ارزشي است. با وجود آن كه مي دانم با دوستان و آشنايانش خوشرو است... ولي از او چيزي جز سرزنش و برخورد ناشايست نديده ام. اين برخورد او خيلي مرا آزار مي دهد و بسيار كوشيده ام كه خانه را ترك كنم.

الحمد لله بنده زني فرهنگي و با علم در حد متوسط هستم و واجباتم را انجام مي دهم.

جناب شيخ: آيا اگر خانه را ترك نموده و خود به تربيت فرزندانم اقدام نمايم و به تنهايي مشكلات زندگي را تحمل كنم، گناهكار مي شوم؟ .. آيا شوهرم را به حال خود رها كنم و از صحبت كردن و مشاركت با وي خودداري كنم؟

بفرماييد چكار كنم؟ جزاكم الله خيراً.

ج:شكي نيست كه زن و شوهر باید زندگي خوبي داشته باشند و نيز با محبت و اخلاق نيكو و گشاده رو باشند. زيرا الله تعالي مي فرمايد: « وَعَاشِرُوهُنَّ بِالْمَعْرُوفِ » [نساء:19] [و با آنان، بطور شايسته رفتار كنيد!]

و نيز الله تعالي مي فرمايد:[ وَلَهُنَّ مِثْلُ الَّذِي عَلَيْهِنَّ بِالْمَعْرُوفِ وَلِلرِّجَالِ عَلَيْهِنَّ دَرَجَةٌ] [بقره:228] [و همسرانشان، براى بازگرداندن آنها (و از سرگرفتن زندگى زناشويى) در اين مدت، (از ديگران) سزاوارترند؛ در صورتى كه (براستى) خواهان اصلاح باشند. و براى آنان، همانند وظايفى كه بر دوش آنهاست، حقوق شايسته‏اى قرار داده شده؛ و مردان بر آنان برترى دارند]

رسول الله صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ وَسَلَّمَ مي فرمايد:[ الْبِرُّ حُسْنُ الْخُلُقِ][1] [نيکوئي، حسن خلق است]

و نيز مي فرمايد: [لا تحْقِرَنَّ مِنَ المعْرُوفِ شَيْئا، وَلَوْ أَنْ تَلْقَى أخَاكَ بِوَجْهٍ طَلْقٍ][2]

[از کار نيکو هيچ چيزي را حقير مشماريد، هر چندکه با برادرت با چهرهء گشاده روبرو شويد.]

 و نيز مي فرمايد:[ أَكْمَلُ المُؤمِنِينَ إِيمَاناً أَحسَنُهُم خُلُقا، وخيارُكُم خِيَارُ