هُاز پیامبرصَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ وَسَلَّمَ  روایت می کند که فرمود: « مَنْ ادَّعَى إِلَى غَيْرِ أَبِيهِ وَهُوَ يَعْلَمُ أَنَّهُ غَيْرُ أَبِيهِ فَالْجَنَّةُ عَلَيْهِ حَرَامٌ»[2] [هر کسی خودش را به غیر از پدرش نسبت دهد بهشت بر او حرام است]

 و از ابوهریره رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ روایت است که پیامبرصَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ وَسَلَّمَ  فرمود: « لَا تَرْغَبُوا عَنْ آبَائِكُمْ فَمَنْ رَغِبَ عَنْ أَبِيهِ فَهُوَ كُفْرٌ »[3] 

[نسبت به پدران خود بی علاقه نباشید و از آنان رویگردانی نکنید. هر کس به پدرش بی علاقه باشد کفر ورزیده است.]

پس پیامبرصَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ وَسَلَّمَ  کسی را که خودش را به غیر از پدرش نسبت دهد، سخت هشدار داده و کار او را کفر نامیده است، و فرموده که بهشت بر چنین کسانی حرام است. بنابراین کسی که چنین کاری کرده باید از این کار دست بکشد و توبه کند و از خداوند طلب آمرزش نماید.

وبا لله التوفیق،وصلی الله علی نبینا محمد وآله وصحبه وسلم

 فتاوای انجمن دائم پژوهشهای علمی و افتا (20/372)
--------------------------------------------------------------------------------
[1]  بخشی از حدیثی که بخاری در (3508) روایت کرده و مسلم در (61)
[2] بخاری (4326-6766) و مسلم (63)
[3]  احمد (2/526) و بخاری (6768) و مسلم (62)[155] ملحق کردن پسر خوانده به نسب کسی که او را به فرزند خواندگی پذیرفته، حرام است.

س: مردی کودکی را به عنوان پسر خوانده قبول کرده و این کودک را بزرگ نموده است، و قراردادی امضا کرده و او را در ارث خود شریک کرده است، چون این مرد عقیم است و فرزندی ندارد. آیا شریعت این را جایز می داند و با توجه به این که اگر پسر بداند که فرزند واقعی این مرد نیست به بیماری روانی و ناراحتی اعصاب یا جنون مبتلا خواهد شد؟ لطفاً راهنمائی کنید آیا نسبت دادن این فرزند به پدر خوانده جایز است؟ و آیا جایز است که در ارث شریک شود؟

ج: آنچه شما انجام داده ای که کودکی را به فرزندی قبول کرده ای و اسم او را در شناسنامه ات ثبت نمودی و قراردادی امضا کرده ای که این کودک به عنوان فرزند شما از شما ارث ببرد، اشتباه محضی است که مرتکب آن شده ای و تجاوز بر حدود و دستورات الله تعالی است و شما با این کار به مسئولین دولت دروغ گفته ای و قبول کردن شخصی به عنوان پسر خوانده در اسلام جایز نیست، چون الله تعالی می فرماید: « مَا جَعَلَ اللَّهُ لِرَجُلٍ مِنْ قَلْبَيْنِ فِي جَوْفِهِ وَمَا جَعَلَ أَزْوَاجَكُمُ اللائِي تُظَاهِرُونَ مِنْهُنَّ أُمَّهَاتِكُمْ وَمَا جَعَلَ أَدْعِيَاءَكُمْ أَبْنَاءَكُمْ ذَلِكُمْ قَوْلُكُمْ بِأَفْوَاهِكُمْ وَاللَّهُ يَقُولُ الْحَقَّ وَهُوَ يَهْدِي السَّبِيلَ (٤)ادْعُوهُمْ لآبَائِهِمْ هُوَ أَقْسَطُ عِنْدَ اللَّهِ فَإِنْ لَمْ تَعْلَمُوا آبَاءَهُمْ فَإِخْوَانُكُمْ فِي الدِّينِ وَمَوَالِيكُمْ » [احزاب:4-5]

 [الله تعالی دو دل درون کسی قرار نداده است(همان گونه که کسی دو پدر یا مادر ندارد) الله تعالی هرگز همسرانشان را با اظهار (ظهار) مادران شما نمی سازد و فرزند خواندگانتان را فرزندان حقیقی شما نمی نماید این سخنی است که شما به زبان می گویید(چرا که رابطه پدری و فرزندی یک رابطهء طبیعی است و با الفاظ و قرارداد ها و شعارها هرگز حاصل نمی شود) و الله تعالی حق می گوید و به راه راست راهنمائی می کند. آنان را به نام پدرانشان بخوانید که این کار در پیش خدا عادلانه است، اگر هم پدران ایشان را نشناختید آنان برادران دینی و یاران شما هستند .]

اظهار خلاف واقعیت جایز نیست؛ چون دروغ و فریب محض است، و این نوع کارها حرام هستند، و با کاری که شما کرده ای آن فرزند، فرزند حقیقی شما قرارنمی گیرد و در ارث سهمی نخواهد داشت، و شما باید توبه کنی و اسناد سجلّی را با مراجعه به مسئولین ذیربط اصلاح کنی، امید است خداوند گناهان ما و شما را بیامرزد، و به شما به خاطر اینکه آن فرزند را تربیت و بزرگ نموده ای بهترین پاداش را بدهد. اگر شما از یک سوّم دارایی خود برای او وصیت کنی خوب است، و اگر به او چیزی بدهی اگر او محتاج است بهتر است، تا اینگونه احساس شما نسبت به او کامل گردد. 

وبا لله التوفیق،وصلی الله علی نبینا محمد وآله وصحبه وسلم

 فتاوای انجمن دائم پژوهشهای علمی و افتا (20/351-353) [156] نسب فرزند چه وقت به پدرش ثابت می شود؟

س: فرزندی که از راه زنا به دنیا آمده اگر نسب او ثابت شود آیا از پدرش ارث می برد یا نه؟ 

ج: قول صحیح علما این است که با آمیزش از راه حرام اگر بچه ای متولد شود، نسبش ثابت نمی شود؛ مگر آنکه آمیزش و مقاربت جنسی با زنی باشد که بر اساس نکاح صحیح یا نکاح فاسد یا نکاح شبهه صورت گرفته است و یا مقاربت با کنیز یا شبه کنیز کرده باشد، در این صورت نسب فرزند ثابت می شود و پدر و فرزند از یکدیگر ارث می برند، اما اگر کسی زنا کرده باشد فرزند به زنا کار ملحق نمی شود و نسبش از او ثابت نمی گردد و ارث هم نمی برد. 

وبا لله التوفیق،وصلی الله علی نبینا محمد وآله وصحبه وسلم

 فتاوای انجمن دائم پژوهشهای علمی و افتا (20/387)[157] نسبت دادن زن خودش را به اسم شوهرش حرام است.

س: در بعضی کشورها چنین رواج یافته است که زن مسلمان بعد از ازدواج خودش را به اسم یا لقب شوهرش نسبت می دهد، به عنوانه مثال زینب با زید ازدواج می کند آیا درست است که بنویسد (زینب زید)؟ یا اینکه این کار از تمدن و فرهنگ غرب است که باید از آن دوری کرد؟ 

ج: جایز نیست که انسان خودش را به غیر از پدرش نسبت دهد.

 الله تعالی می فرماید: « ادْعُوهُمْ لآبَائِهِمْ هُوَ أَقْسَطُ عِنْدَ اللَّهِ » [احزاب :5] 

[آنان را به نام پدرانشان بخوانید که این کار نزد خدا عادلانه تر است.]

 در احادیث برای کسی که خودش را به غیر از پدرش نسبت می دهد وعید شدیدی آمده است. پس بنابراین جایز نیست که زن مسلمان خودش را طبق سنّت و رسم کفار و مسلمانانی که خود را شبیه کافران ساخته اند، به شوهرش نسبت دهد.

وبا لله التوفیق،وصلی الله علی نبینا محمد وآله وصحبه وسلم

 فتاوای انجمن دائم پژوهشهای علمی و افتا (20/378) [158] آیا شغل، عیبی در نسب به شمار می آید؟ 

س: حکم شریعت در مورد کسی که صنعتگر و کسانی را که شغل های شریف و پر زحمتی دارند را حقیر می شمارد و می گوید: هر کس چنین شغلی داشته باشد در قبیله اش مطرود و بی ارزش می باشد چیست؟

ج: نظر من این است که این صحبتها از فرهنگ دوران جاهلانه است و نباید برای آن ارزشی قائل شد ... و 

چنانچه بسیار افرادی هستند که دارای صنعت و حرفه هستند و به کارکردن مشغولند؛ اما از قبیله های ناب و اصیل عربی هستند. 

فتوا با امضای شیخ ابن عثیمین[159] معنی عبارت: (مردم در مورد نسب هایشان مورد اعتماد هستند )

س: از امام مالک رحمة الله علیه روایت است که می گوید: «مردم بر اساس نسب هایشان مورد اعتماد هستند »[1] آیا معنی جملهء امام مالک رحمة الله علیه این است که هر گاه کسی خودش را به قبیله مشخصی نسبت داد با او نباید مناقشه کرد و نباید او تکذیب شود؟ 

ج: مع