ايد:‌ « الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ وَأَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتِي وَرَضِيتُ لَكُمُ الإسْلامَ دِينًا »

(امروز دين شما را براي‌تان كامل كردم و نعمت خود را بر شما تمام نمودم). «مائده/3»

و مي‌فرمايد:« أَمْ لَهُمْ شُرَكَاءُ شَرَعُوا لَهُمْ مِنَ الدِّينِ مَا لَمْ يَأْذَنْ بِهِ اللَّهُ وَلَوْلا كَلِمَةُ الْفَصْلِ لَقُضِيَ بَيْنَهُمْ وَإِنَّ الظَّالِمِينَ لَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ (٢١)» «شوري/21»

(آيا معبوداني دارند كه بدون اذن الله آئيني براي آن‌ها ساخته‌اند، اگر مهلت معيني براي آن‌ها نبوده به نابودي‌شان حكم مي‌شد [دستور عذاب صادر مي‌گشت] و براي ظالمان عذاب دردناكي است). 

در احاديث صحيح از پيامبر صلی الله علیه وسلم ثابت است كه از بدعت‌ها برحذر داشته و تصريح كرده كه بدعت‌ها گمراهي است و به امت هشدار داده است كه در معرض خطر بزرگي قرار دارند تا از مبتلا شدن به آن متنفر باشند، از جمله:

در صحيحين از عايشه رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا روايت است كه پيامبر صلی الله علیه وسلم فرمود: «مَن أحدَثَ في أمرِنا هذا ما لَيسَ فيهِ فَهُوَ رَدٌّ»: (هر كسي در دين ما  چيزي پديد آورد كه از آن نباشد، مردود است).[1]

در روايت مسلم آمده: «مَن عَمِلَ عَمِلاً لَيسَ عَلَيهِ أمرُنا فَهُوَ رَدٌّ»: (هر كس عملي انجام دهد كه طبق دستور ما نباشد،آن عمل مردود است).[2]

در صحيح مسلم از جابر رضی الله عنه روايت است كه: رسول الله صلی الله علیه وسلم در سخنراني روز جمعه‌اش مي‌فرمود: «أمّا بَعدُ فَإنَّ خَيرَ الحَديثِ كِتابُ اللهِ، وَ خَيرَ الهَديَ هَديُ مُحَمَّدٍ صلی الله علیه وسلم ، وَ شَرَّ الأُمُورِ مُحدَثاتُها، وَ كُلَّ‌بِدعَةٍ ضَلالَةٌ»: (اما بعد: همانا بهترين سخن‌ها كتاب الله است و بهترين روش‌ها، روش محمد صلی الله علیه وسلم است و بدترين امور، امور نوپيداست و هر بدعتي گمراهي است).[3] نسائي با سند جيد اضافه كرده است: «وَ كُلّ ضَلالَةٍ في النّارِ»: (و هر گمراهي در آتش است).[4]

همچنين در سنن از عرباض بن ساريه رضی الله عنه روايت است كه: «صَلَّي لَنا رَسُولُ اللهِ صلی الله علیه وسلم الفَجِرَ، ثُمَّ أقبَلَ عَلَينا فَوَعَظَنا مَوعِظَةً بَليغَةً ذَرَفَت لَها الأعيُنُ، وَ وَجِلَت مِنها القُلوبُ. قُلنا أو قالوا: يا رَسولَ اللهِ؛ كَأنَّ هذِهِ مَوعِظَةُ مُوَدِّعٍ فَأؤصِنا. قالَ: أُوصيكُم بِتَقوَي اللهِ وَ السَمعِ وَ الطّاعَةِ؛ وَ إن كانَ عَبدًا حَبَشِيًّا؛ فَإنَّهُ مَن يَعِش مِنكُم يَرَي بَعدي اختِلافًا كَثيرًا؛ فَعَلَيكُم بِسُنَّتي و سُنَّةِ الخُلَفاءِ الرّاشدينَ المَهدِيِّينَ، و عَضُّوا عَلَيها بِالنَّواجِذِ، و إيّاكُم و مُحدَثاتِ الأمورِ؛ فَإنَّ كُلَّ مُحدَثةٍ بِدعَةٌ، و إنَّ كُلَّ بِدعَةٍ ضَلالَةٍ»:

 (رسول الله صلی الله علیه وسلم  نماز صبح را براي ما خواند. سپس رو به ما كرد و سخنان رسايي را براي ما ايراد فرمود كه از چشم‌ها اشك جاري شد و قلب‌ها به تپش افتاد. گفتيم يا گفتند: يا رسول الله! گويا اين موعظه‌ي شما موعظه‌ي خدا حافظي است! پس ما را وصيت كن! فرمود: شما را به رعايت تقواي الهي و شنيدن حرف حق و اطاعت از الله و رسول صلی الله علیه وسلم وصيت مي‌كنم. اگر چه غلامي حبشي باشد، چرا كه هر كس از شما بعد از من زنده باشد اختلاف‌هاي زيادي را مشاهده خواهد كرد. پس بر شماست كه راه و روش من و خلفاي راشدين را با دندان محكم بگيريد. و شما را از چيزهاي نوپيدا بر حذر مي‌دارم و هر چيز نوپيدايي بدعت است و هر بدعتي گمراهي است).[5] احاديث به همين معنا زياد است.

از اصحاب پيامبر صلی الله علیه وسلم و سلف صالح بعد از آن‌ها نيز ثابت است كه امت را از بدعت‌ها بر حذر داشته و ترسانده‌اند، چرا كه بدعت‌ها بمنزله ي افزودن بر دين و شريعتي است كه الله اجازه نداده چيزي به آن اضافه شود و انجام بدعت تشبيه به دشمنان الله (يهود و نصارا) است كه چيزهايي به دين خود افزودند و بدعت‌هايي پديد آوردند كه الله اجازه نداده است، چون لازمه‌ي عمل به بدعت ناقص دانستن دين اسلام و متهم كردن اين دين به عدم تكميل بودن است، به اين ترتيب روشن است كه در اين امر فسادي بزرگ، منكري زشت و مخالفت با آيه‌ي: « الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ وَأَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتِي»

(امروز دين شما را كامل كردم و نعمتم را بر شما به اتمام رساندم) «مائده/3» وجود دارد.

و نيز مخالفت صريح با احاديث زيادي از پيامبر صلی الله علیه وسلم است كه از بدعت بر حذر داشته و (به ما دستور داده) از آن متنفر و بيزار باشيم.

اميد است دلايلي را كه يادآور شديم براي فرد جوياي حق در پرهيز از اين بدعت يعني: جشن شب اسرا و معراج كافي و قانع‌كننده باشد و بداند كه اين عمل در دين اسلام جايگاهي ندارد.

از آنجايي كه الله نصيحت مسلمانان و بيان آنچه برايشان از دين مشروع قرار داده، واجب گردانيده و كتمان علم را تحريم كرده است، شايسته دانستم كه به برادران مسلمانم بگويم اين عمل كه در بسياري از شهرها رواج پيدا كرده است، تا جايي كه برخي از مردم گمان مي‌كنند جزء دين است، بدعت است.

از الله تعالي مي‌خواهم كه حال تمام مسلمانان را اصلاح گرداند و به همه فهم (صحيح) دين را عنايت فرمايد و به ما مسلمانان توفيق دهد كه به حق تمسك جوييم و بر آن پايدار باشيم و مخالفت با آن را ترك نماييم. «انه ولي ذلك و القادر عليه» وصلي الله و سلم و بارك علي عبده و رسوله نبينا محمد و آله و صحبه.

شيخ ابن باز – كتاب التحذير من البدع ص(20-16)
--------------------------------------------------------------------------------
[1] تخريجش گذشت درفتاواي (197)
[2] تخريجش گذشت درفتاواي(197)
[3] تخريجش گذشت درفتاواي سابق
[4] نسائي (1579)
[5] تخريش گذشت درفتاواي(196)<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:246.txt">حكم جشن به مناسبت روز ملي و...</a><a class="text" href="w:text:247.txt">حكم برگذاري مراسم جشن تولد</a><a class="text" href="w:text:248.txt">حكم جشن به مناسبت عيد دوستي (روز محبت) </a><a class="text" href="w:text:249.txt">حكم جشن روز عيد دوستي </a><a class="text" href="w:text:250.txt">حكم جشن روز (عيد) مادر</a><a class="text" href="w:text:251.txt">حكم جشن به مناسبت سال (2000) ميلادي نصاري و غيره</a><a class="text" href="w:text:252.txt">حكم افتتاح مساجد با جلسه و گردهمايي</a><a class="text" href="w:text:253.txt">حكم توسل و اقسام آن</a><a class="text" href="w:text:254.txt">حكم توسل به پيامبر صلی الله علیه وسلم</a><a class="text" href="w:text:255.txt">حكم توسل به اوليا و شرح حديث ابن عباس رضی الله عنهما</a></body></html>[206] حكم جشن به مناسبت روز ملي و...

س: بنده امام يكي از مساجد شهر جده هستم، در سخنراني خود به مناسبت بعثت پيامبر صلی الله علیه وسلم مطالبي را گفتم و يادآور شدم كه جشن براي روز تولد پيامبر صلی الله علیه وسلم يكي از بدعت‌هايي است كه در دين بوجود آمده است، در هفته دوم موضوع صحبتم درباره هفته مساجد و عنوان سخنراني آباداني مساجد بود، با استنباط از قرآن و سنت متذكر شدم كه بايد به مساجد، آباداني و فرش‌هاي آن