 کنید» [مائده:2]

 پس شایسته نیست که مردم تنها زکات واجب را به مجاهدین بدهند و از تبرعات و احسانات نسبت به آنان غافل شوند، چون مردم بر بخل ورزی عادت کرده اند و چنانچه تنها راه کمک به مجاهدین پرداخت زکات واجب به آنان باشد در این صورت هرگاه زکاتی در کار نباشد، در عملکرد مجاهدین سستی و فتور پیش خواهد آمد. بنابراین شایسته است که همه ي مردم با مال زکات و هم با احسانات و صدقات در این راه کمک کنند و مجاهدین را آماده کنند، تا بدینوسیله دروازه های خیر و نیکی در جلوی ثروتمندان همواره باز باشد و به این طریق حماسه جهاد در راه الله برقرار باشد.

شیخ ابن عثیمین، مجموع فتاوي و رسائل(18/403)
--------------------------------------------------------------------------------
[1] مسند احمد(5/234،235،231،237)،ترمذی(2616)،ابن ماجه(3973)،نسائی در"الکبری"(11394).امام ترمذی حدیث مذکور را "حسن صحیح" خوانده است.حاکم 2/413،76(3548،2408) و صححه و وافقه الذهبي.[10] دادن زکات به مبارزان چچن و سایر مجاهدین 

س: جناب شیخ محمد بن صالح عثیمین 

السلام علیکم و رحمة الله و برکاته

 اما بعد: بر جناب عالی پوشیده نیست که چه حوادثی در شهرهای اسلامی قفقاز و خود چچن رخ می دهد؟ جنگ بر ضد اسلام، سرکوبی مسلمانان، کشتار و فراری دادن شهروندان، سالمندان، زنان و کودکان از جمله حوادثی است که با حملات بی رحمانه بر روستاها، شهرها، مدارس و بیمارستان های این مملکت در حال رخ دادن است.

 بفرمایید که صرف اموال زکات و صدقات برای مسلمانان آنجا و یاری رساندن به آنان با مال و جان چه حکمی دارد؟ الله تعالی به وسیله ی شما اسلام را یاری دهد!

ج: صرف زکات در شهرهای قفقاز و خصوصاً در چچن جایز است و اموال زکات به مجاهدین و مستمندان آنجا داده شود. البته دادن صدقات به طریق اولی به آنها جایز است. از الله تعالی می خواهم که مشکلات و مصائب برادران ما را در چچن و سایر بلاد مسلمین برطرف سازد و مکر دشمنان را به خودشان برگرداند و مسلمانان را در هر مکانی پیروز بگرداند؛ بی گمان که او بر هر چیزی توانا است.

  شیخ ابن عثیمین، مجموع فتاوي و رسائل(18/401)  تاریخ:26/7/1420[11] فرستادن زکات برای اسیر مسلمان 

س: آیا فرستادن مال زکات جهت آزاد کردن اسیر مسلمان جایز است؟

ج: دادن زکات بخاطر آزاد کردن اسیر از اسارت و خرج و نفقه دادن به او از مال زکات جایز است(در صورتی که نیاز داشته باشد).

وبالله التوفيق، وصلي الله علي نبينا محمد وآله وصحبه وسلم

فتاوای انجمن دائم پژوهشهای علمی و افتا (10/32)مـقـدّمـه:
 
إنَّ الحمد لله نحمده و نستعینه و نستهدیه، و نؤمن به و نتوکل علیه، و نشهد أن لا إله إلا الله، و نشهد أن محمداً عبده و رسوله، وبعد:
امّا بعد: در واقع، گناهان از قوی ترین انگیزه هایی هستند که بلاها را به سوی انسان می کشند و خارهای رنج و قضای بد و توأم با آن سرزنش دشنمنان را به ارمغان مي­آورند و این دلیلی قاطع بر از بین رفتن نعمت هاست و رسیدن رنج ها و آلام از جانب باری تعالی هم چنان که می­فرماید:
« ظَهَرَ الْفَسَادُ فِي الْبَرِّ وَالْبَحْرِ بِمَا كَسَبَتْ أَيْدِي النَّاسِ لِيُذِيقَهُمْ بَعْضَ الَّذِي عَمِلُوا لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُونَ» روم[41]
[به سبب آنچه دستهاى مردم فراهم آورده فساد در خشكى و دريا نمودار شده است تا [سزاى] بعضى از آنچه را كه كرده‏اند به آنان بچشاند باشد كه بازگردند.]
برای مسلمان خردمند، جای هیچ گمانی باقی نخواهد ماند که در پسِ هر بلا و مصیبتی که نازل می شود گناهی قرار دارد؛یعنی هر بلایی ثمره و نتیجه­ي گناهانی است که بندگان انجام داده اند.الله تعالی می فرماید:
« إِنْ أَحْسَنتُمْ أَحْسَنتُمْ لأَنفُسِكُمْ وَإِنْ أَسَأْتُمْ فَلَهَا »اسراء[7]
[اگر نیکی کنید به خود کنید و اگر بدی کنید باز به خودتان بدی می کنید.] 
نتيجه مي گيريم، بسیاری از کارها و مسائلی که مردم از آن بـا بی توجّهی می گذرند و کم اهمیّت در نظرشان جلوه می­کند سرانجام سبب هلاک و نابودیشان خواهد بود   در حالی که از واقعيّت امر بی خبرند.در حدیث صحیح پیامبرr می فرماید:
« ایّاکُم و مُحقَّراتُ الذُّنوبِ، فأنّهنَّ یَجتَمَعْنَ علی الرّجُل حَتّي یُهلِکنَهُ، و إِنَّ رسولَ الله- صلی الله علیه وآله وسلم- ضَرَبَ لَهنَّ مثلاً: کَمَثلِ قَومٍ نَزَلُوا أرضَ فلاةٍ فَحضَرَ صنیعُ القومِ؛ فَجَعَلَ الرّجلُ یَنطلقُ فیجیء بالْعودِ، وَالرَّجُلُ یَجِیءُ بِالعُودِ حَتَّی جَمَعُوا سَوَادًا فَأَجَّجُوا نَارًا و أنْضَجُوا ما قَذَفُوا فِیهَا»[1]
«از گناهان کوچک بپرهیزید؛ زیرا کثرت انجام این گناهان و جمعِ آنها سبب هلاک صاحب آن می گردد. و در همین راستا رسول الله صلی الله علیه وآله وسلم مثالی زدند و فرمودند: گناهان کوچک و سرانجام آنها مانند گروهي است که در بیابانی اتراق مي كنند، بزرگ آن گروه، افرادی را مأمور می کند تا هیزم بیاورند هر یک به سهم خود اندكي مي آورد،  سرانجام هیزم زیادی جمع می شود و آتش مهیب و عظیمی روشن مي­كنند به گونه ای که هر چه در آن انداخته شود خواهد سوخت.»
بنگر- الله به من و شما رحم کند- چگونه این داستان و تمثیل نبوی بيان مي­كند  چوبي خشک در صورت کثرت به آتشی سوزان بدل می شود و اینگونه گناهان کوچکی که انسان آن ها را خوار می شمارد، اسباب ورود او را به جهنم فراهم خواهد ساخت - پناه بر الله- در مقابل، اعمال نیکی که فرد آن ها را کوچک و ناچیز می­انگارد، نزد الله تعالی بزرگ و­ هنگفت است.
 رسول الله– صلی الله علیه وسلم - می فرماید: «اتّقوا النّارَ وَلَو بِشِقِّ تَمرةٍ، فََمَن لَمْ یَجِد فَبکلمةٍ طَیَّبَةٍ»[2]
[خویشتن را از آتش دوزخ برهانید گرچه با دادن نصف دانه ای خرما با شد و اگرممکن نشد سخنان خوب و نيكو بگوييد.]
در عصر ما آشوب ها فراوانند و سخن و مباحثه درباب مسائل مهم بسیار است و بر مسلمان لازم است که در اين میان حق را از ناحق باز شناسد.
امروزه کمتر مسلمانی است که از مباحثه و اختلاف در باب مسایل حلال و حرام  در امان مانده باشد؛ بدون اینکه طرح این مسایل از منظر علم و دانش طرح گردد. حال آنکه قرآن آشکارا در این مورد سخن گفته و بر چنین افرادی بانگ بر آورده است:
« وَلا تَقُولُوا لِمَا تَصِفُ أَلْسِنَتُكُمْ الْكَذِبَ هَذَا حَلالٌ وَهَذَا حَرَامٌ لِتَفْتَرُوا عَلَى اللَّهِ الْكَذِبَ إِنَّ الَّذِينَ يَفْتَرُونَ عَلَى اللَّهِ الْكَذِبَ لا يُفْلِحُونَ * مَتَاعٌ قَلِيلٌ وَلَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ » [نحل116-117]
[و به خاطر چيزي كه بر زبان مي رانيد به دروغ نگوييد اين حلال است و آن حرام و در نتيجه بر الله، دروغ  بنديد، كساني كه بر الله دروغ مي بندند رستگار نمي گردند. (تمام دنیا با توجه به آخرت) كالاي كمي است و عذاب دردناكي (پس از پایان زندگی دنیوی) دارند.]
الله تبارک و تعالی می فرماید:
« فَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّنْ افْتَرَى عَلَى اللَّهِ كَذِباً لِيُضِلَّ النَّاسَ بِغَيْرِ عِلْمٍ إِنَّ اللَّهَ لا يَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ » انعام [144]
[ و چه کسی ظالم تر از فردی 