 ساعت هاي باقي مانده از روز را امساك كند يا بخورد؟

ج: خوردن در سفر رخصتي است كه الله تعالي آن را به خاطر رفاه و آسايش مسافران در نظر گرفته است. پس به محض اين كه سبب رخصت ( مسافرت) پايان مي يابد، همراه آن خود رخصت نيز تمام مي شود. بنابراين شخصي كه در روز، وارد محل اقامتش مي شود واجب است كه ادامه ي روز را امساك كند و از خوردن و آشاميدن دست نگه دارد زيرا اين شخص مشمول عموم گفتار الله است كه مي فرمايد فَمَنْ شَهِدَ مِنْكُمُ الشَّهْرَ فَلْيَصُمْهُ] ( بقره 185) 

«پس هر كس از شما فرا رسيدن ماه رمضان را دريابد بايد آن را روزه بگيرد.»

وبالله التوفيق، وصلي الله علي نبينا محمد و آله وصحبه وسلم

فتاواي انجمن دايمي مباحث علمي و افتا (10/210) [38 ] اقامت موقّت و يا رسيدن به شهر خود در روز امساك را بر مسافر واجب نمي كند؟

س: مسافري به شهري سفر مي كند و در آن جا چند روزي بعنوان مسافر مي ماند و يا مسافري در روز رمضان به شهر خودش مي رسد  آيا امساك كند يا خير؟

ج: رسيدن مسافر به شهري ديگر موجب انقطاع سفر و حكم آن نمي شود، بلكه اين شخص همچنان مسافر محسوب مي شود، بنابراين جايز است كه روزه اش را بخورد حتي اگر همه ي ماه رمضان باقي مانده باشد. ولي اگر مسافري در اثناي سفر روزه نگرفته بود و روزانه به شهر خود بازگشت امساك بر او واجب نيست و مي تواند بقيه ي روز را بخورد چون روزه شدن در اين ساعات باقي مانده هيچ فايده اي برايش ندارد براي اين كه قضاي اين روزه بر او لازم است. فتواي صحيح در اين مورد همين مي باشد كه فتواي مذهب امام مالك، شافعي و يكي از دو قول امام احمد بن حنبل است، ولي نبايد در جلوي مردم و بصورت علني بخورد و بنوشد. 

 شيخ ابن عثيمين- مجموعه فتاوي و رسائل (19/99)[39 ] مسافري كه موقتاً مقيم شده است تا چند روز مي تواند از قصر استفاده كند؟

س: آيا مسافري در اثناي سفر،ايامي را كه در شهري مي ماند مي تواند روزه اش را بخورد آن گونه كه مي تواند نمازش را قصر بخواند؟

ج: آري، مسافر مي تواند در اثناي سفر و در حين اقامت موقت در شهري روزه اش را بخورد آن گونه كه مي تواند نمازش را قصر بخواند تا زماني كه حكم سفرش تمام نباشد. ايام رخصت فقط چهار روز است، بنابراين اگر شخصي بيشتر از چهار روز به نيت اقامت در شهري بماند نمازش را كامل بخواند و روزه اش را بگيرد. فتواي اكثر علما همين است.

وبالله التوفيق، وصلي الله علي نبينا محمد و آله وصحبه وسلم

 فتاواي انجمن دايمي مباحث علما و افتا(10/211، 212)[40 ] حكم آميزش مسافر با همسرش در روز رمضان

س: زن و شوهري با هم به مسافرت مي روند، شوهر از رخصت شرعي استفاده نموده و روزه نمي گيرد، اما زن ترجيح مي دهد روزه شود، آيا جايز است كه:

- شوهر با زن روزه دارش آميزش كند؟

- اگر آميزش كردند بر آن ها كفاره لازم است يا خير؟

- چنانچه زن با اكراه از جانب شوهر تن به آميزش دهد باز هم كفاره دارد؟

ج: اگر سفرشان سفري باشد كه خوردن را برايشان مجاز مي كند قطعاً همبستر شدن نيز، جايز خواهد بود. بنابراين زماني كه شوهر با زن روزه دارش آميزش مي كند روزه ي زن خود به خود مي شكند و بدين ترتيب اگر با اكراه تن به آميزش دهد گناه و كفاره اي بر او نيست.

 شيخ ابن جبرين- فتاواي روزه. ص (41) جمع و ترتيب: محمد المسند[41 ] مريض چه وقت مي تواند روزه اش را بخورد؟

س: دچار بيماري كليوي شده ام، پزشكان توصيه كرده اند كه روزه نگيرم، ولي من به توصيه هايشان اهميت نمي دهم و روزه مي گيرم، به همين خاطر درد كليه هايم بيشتر و بيشتر مي شود، آيا اگر روزه نگيرم گناهكار مي شوم ؟ لطفاً كفاره ي روزهايي را كه روزه نمي گيرم توضيح بدهيد. 

ج: هر زماني كه روزه گرفتن بر شما سخت باشد و موجب افزايش بيماري شود، و پزشكي متخصص و مسلمان كه تشخيصش درست باشد به شما بگويد كه روزه برايتان ضرر داشته و دردتان را افزايش مي دهد و جان شما را به خطر مي اندازد؛ در اين صورت مي توانيد روزه نگيريد و در مقابل هر روز به يك مسكين خوراك بدهيد و قضاي روزه ها بر شما لازم نيست . چون قضاي روزه برايتان ممكن نيست؛ زيرا بعلت مريضي نمي توانيد روزه بگيريد اما برفرض بر طرف شدن بيماري و بازگشت سلامتي در آن صورت سال آينده را بايد روزه بگيريد و قضاي سالهاي گذشته  كه افطار كرده ايد و كفاره ي آنها را پرداخت كرده ايد بر شما لازم نيست.

 شيخ ابن جبرين- فتاواي روزه. ص (19) جمع و ترتيب: محمد المسند[42 ] شرايط پزشكي كه به مريض دستور خوردن روزه را مي دهد .

س: آيا به دستور هر پزشكي درباره ي خوردن روزه مي توان اعتماد كرد يا اين كه پزشك بايد مسلمان باشد؟

ج: پزشك غير مسلمان اگر در كارش متخصص و در گفتارش صادق باشد و به مريض بگويد كه روزه برايت ضرر دارد مريض مي تواند به او اعتماد كرده و روزه اش را بخورد خصوصاً اگر عذر بيمار شديد باشد مشروط بر اين كه در آن شهر پزشك مسلماني وجود نداشته باشد.

شيخ فوزان- جامع الفتاوي الطبية. ص (195)

 جمع و ترتيب: دكتر عبدالعزيز بن فهد بن عبدالحسن[43 ] زني بعد از طلوع فجر صادق از قاعدگي پاك مي شود، حكمش چيست؟

س: زني بعد از طلوع فجر صادق از قاعدگي پاك مي شود آيا از خوردن دست نگه داشته و اين روز را روزه بگيرد آيا به عنوان يك روزه محسوب مي شود، يا اين كه بعداً قضاي آن را بجا بياورد؟

ج: اگر خون در عين وقت طلوع فجر صادق يا كمي جلوتر از آن قطع بشود روزه اش صحيح و معتبر است هر چند كه غسل نكرده باشد(و بعد غسل كند) اما اگر بعد از روشنايي سپيده دم خون بند آيد از خوردن خودداري بكند ولي اين روزه از او قبول نمي شود بلكه قضايش بر او لازم است.

شيخ ابن جبرين- فتاواي روزه. ص (26) جمع و ترتيب: محمد المسند[55] کفر اهل کتابی که به رسالت محمد صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّم ایمان ندارند

س: قرآن صراحتاً اهل کتاب را کافر دانسته است؛ مگر آنان که به رسالت پیامبر صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّم ایمان بیاورند، یهود معتقدند كه عزیر علیه السلام پسر الله تعالی است و نصاری که معتقدند عیسی علیه السلام پسر الله تعالی است، والعیاذ بالله.

 قرآن کریم به کفر یهود و نصاری تصریح نموده و فرموده است:« لَقَدْ كَفَرَ الَّذِينَ قَالُوا إِنَّ اللَّهَ ثَالِثُ ثَلاثَةٍ » [مائده:73] «به تحقیق، کسانی که گفتند: الله، سوم سه کس است، کافر شدند»

 با این وجود، برخی از علما می گویند: اهل کتاب کافر نیستند، بلكه فقط اهل كتاب بوده اند. لطفاً در این مورد توضیح دهید؟

ج: کسی که بگوید: اهل کتاب، کافر نیستند و فقط اهل کتاب هستند خودش کافر است؛ زیرا اين شخص آن چه را كه قرآن و سنت به صراحت، مبني بر كفر اهل كتاب، بيان داشته تكذيب نموده است.

 الله تعالی می فرماید:« يَا أَهْلَ الْكِتَابِ لِمَ تَكْفُرُونَ بِآيَاتِ اللَّهِ وَأَنْتُمْ تَشْهَدُونَ (٧٠) » [آل عمران:70]

 « ای اهل کتاب! چرا آیات الهی را انکار می کنید با این که شما[به حقانیت آن] گواهی می دهید»

 الله تعالی می فرماید:« لَقَدْ كَفَرَ الَّذِينَ قَالُوا إِنَّ اللَّهَ هُوَ الْمَسِيحُ ابْنُ مَرْيَ