 رسول اللهصَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ و اصحاب؛ زيرا ثابت شده كه رسول الله صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سالهايي در ماه شوال اعتكاف نمودند.[1] 

و بالله التوفيق و صلي الله علي نبينا محمد و آله و صحبه وسلم.

فتاواي انجمن دايمي مباحث علمي و افتا (10/410)
--------------------------------------------------------------------------------
[1]  بخاري (2045،2041،2034،2033) مسلم (1173)[81 ] شرايط اعتكاف و ممنوعات آن.

س1- شرايط اعتكاف چيست؟ آيا براي اعتكاف روزه شرط است؟ آيا معتكف مي تواند به عيادت مريض برودو يا دعوتي را بپذيرد و يا كارهاي خانه اش را انجام دهد، يا در نماز جنازه شركت كند و سر كار برود؟

ج1- اعتكاف در مسجدي كه نماز جماعت در آن برگزار مي شود جايز است، اگر چه معتكف از كساني باشد كه نماز جمعه بر او فرض است. معتكف در نماز جمعه شركت كند. البته اعتكاف در مسجدي كه نماز جمعه در آن اقامه مي شود افضل است. روزه براي اعتكاف لازم نيست، سنت است كه معتكف در زمان اعتكاف به عيادت بيمار نرود، دعوت را اجابت نكند، شخصاً مايحتاج منزل و خانواده را تأمين نكند، در جنازه شركت نكند، براي كار خودش از مسجد خارج نشود؛ زيرا عائشه مي گويد:[ السُّنَّةُ عَلَى الْمُعْتَكِفِ أََلاَّ يَعُودَ مَرِيضًا، وَلَا يَشْهَدُ جِنَازَةً، وَلَا يَمَسُّ امْرَأَةً، وَلَا يُبَاشِرُهَا، وَلَا يَخْرُجُ لحاجةٍ إلَّا لِمَا لا بُدٌّ مِنْهُ] [1]

« سنت بر معتكف آن است كه مريض را عيادت نكند، در جنازه شركت نكند، با زن مباشرت و همبستري نكند، جز براي نيازهاي ضروري از مسجد خارج نشود. » 

س2- شخصي مي خواهد دهه ي اخير رمضان را در مسجد اعتكاف كند؛ از چه وقت در مسجد داخل شود؟ انتهاي اعتكافش تا چه وقت است؟

ج2- بخاري و مسلم از عائشه روايت مي كنند كه گفت:[كان النبي صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ  إذا أراد أن يَعْتَكِفَ صلَّي الفجر ثم دخل مُتَكَفَهُ ] [2]  

[چون پيامبرصَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مي خواست به اعتكاف بنشيند بعد از نماز صبح- روز بيست و يكم- به محل اعتكاف مي رفت.] 

مدت اعتكاف ده روز اخير رمضان با غروب آفتاب آخرين روز رمضان و رؤيت هلال شوال تمام مي شود.

س3- آيا معتكف مي تواند در اتاق نگهباني و يا اتاق جمع آوري زكات، واقع در مسجد به اعتكاف بنشيند؟ با توجه به اين كه درِ اين اتاقها داخل مسجد است.

ج3- اتاقهايي كه داخل مسجد هستند و درِ وروديشان نيز داخل مسجد است، حكم مسجد را دارند، و اعتكاف در آن جايز است. اتاقهايي كه خارج از مسجد بنا شده اند از مسجد نيستند اگر چه در وروديشان داخل مسجد باشد.

و بالله التوفيق، و صلي علي نبينا محمد و آله و صحبه و سلم

  فتاواي انجمن دايمي مباحث علمي و افتا (10/410، 4120)
--------------------------------------------------------------------------------
[1] ابوداود (2473)، متن روايت از ابوداود است، دارقطني (2/201)، الباني گفته:« حسن صحيح » «صحيح ابوداود»  (2160)
[2] . بخاري (241)، و مسلم (1173) متن روايت از مسلم است.[59] بيان اعتقادات فرقه ی دروزیه

الحمد لله والصلوة والسلام علی رسوله وآله وصحبه...وبعد:

انجمن دایم پژوهشهای علمی و افتاء از نامه ای که نایب وزیر داخلی برای مدیر کل انجمن فرستاده بود، اطلاع یافت. با شماره2س 5400، مورخه ی 1397ه.ق پیوست نامه دو نشریه است که حاوي دو مقاله بصورت گفتگو بین دو نفر كه یکی دانشجویی پيرو اعتقادات فرقه دروزيه است است که در الازهر مشغول به تحصيل است و بين شخصي به نام مصطفي الرافعي كه اين دانشجو، او را شيخ المشايخ الازهر معرفي مي كند.  

  مقاله ي دوم گفتگويي است بين شخصي سني به نام شيخ الحق حسيني و يكي از اساتيد به نام اباحسن هاني زيدان كه داراي اعتقادات فرقه ي دروزيه است. بنا بر تقاضای نایب رئیس داخلی راجع به بررسی این دو مقاله و توضیحاتی  در مورد فرقه دروزیه، انجمن خلاصه ای از مذهب دروزیه و ماهیت آنها را بیان می دارد. خلاصه ی دو گفتگو را می نویسد:

اولاً: خلاصه ی اعتقادات فرقه ی دروزیه

اصل این فرقه از فرقه های قرامطه باطنیه است که اساس کار آنان بر تقیه و پنهان کاری است. در مواردی خود را به شکل متدینین و اهل زهد و تقوی در می آورند. خود را رافضی و متصوفه و دوستدار آل بیت پیامبر صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّم می نامند. وانمود می کنند که هدفشان اصلاح و ایجاد وحدت میان مردم است تا با این شیوه، امر را بر مردم مشتبه نموده و منتظر فرصت باشند که هر وقت قوی شدند و احساس کردند دولتمردان با آنان همدل و همراه هستند، عقاید خود را اظهار دارند و چهره ی اصلی شان را آشکار سازند.

این فرقه جزو دعوتگران به شرّ و فساد است. در صدد از بین بردن دین، عقیده و اخلاق هستند. کسی که تاریخ آنان را مطالعه و بررسی کند، متوجه این واقعیت می شود که عبدالله بن سبأ حمیری یهودی، اصول و اعتقادات آنها را پی ریزی نمود. از آن روز تا زمان حاضر، این گروه از گذشتگان خویش این اصول و اعتقادات را نسلی بعد از نسل دیگر به ارث بردند و همدیگر را به این اصول توصیه نمودند. هر چند که فرقه دروزیه در اصل، شاخه اي از قرامطه ی باطنیه هستند؛ اما از نظر پيدايش و آغاز فعاليت و شرايطي كه به آنان كمك كرد تا فعاليت خود را گسترش دهند، داراي هويت خاص خود مي باشند.

توضيحي مختصر پيرامون پيدايش و مراحل فعاليت دروزيه و فتواي علما در مورد آنان:

1- فرقه دروزیه منتسب به ابو عبدالله محمد بن اسماعیل درزی است. و نيز گفته شده نام ايشان، عبدالله درزي و دروزي بن محمد است. و نيز گفته شده محمد بن اسماعيل درزي همان تشتکین یا هشتکین درزی است. گفته شده که این گروه منسوب به طیروز یکی از شهرهای فارس هستند. زبیدی در کتاب تاج العروس تصريح نموده است كه "الدرزی" با فتح دال، منسوب به خاندان «درزه» است که به افراد طبقه پایین جامعه، خیاطها و ريسندگان  اطلاق می شود.

2-     محمد بن اسماعیل درزی در زمان حکومت ابی علی منصور بن العزیز یکی از پادشاهان عبیدیین ظهور نمود. عبيديان نزدیک به دویست سال بر مصر حکومت کردند. به دروغ خود را از نسل فاطمه رضی الله عنها و آل بیت پیامبر صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّم می دانستند.

 محمد بن اسماعیل درزی ابتدا از فرقه ي اسماعیلیه باطنیه بود كه فرقه اسماعيليه مدعي پيروي از محمد بن اسماعیل بن جعفر صادق رضی الله عنه مي باشند. وی علیه اسماعیلیه خروج نمود و به حاکم عبیدی پیوست. حاکم عبیدی -علی المنصور- ادعای الوهیت نمود. محمد بن اسماعیل از او حمایت نمود و مردم به عبادت و پرستش حاكم فرا خواند و اعلام داشت که پروردگار در علی رضی الله عنه حلول نموده و روح ایشان به اولادش یکی پس از دیگری منتقل شده تا این که به بدن حاکم وقت علی المنصور رسیده است.

حاکم امور مصر را به محمد بن اسماعيل سپرد تا مردم در این عقیده از او پیروی کنند. پس از این که بین مردم شناخته شد و کارش به رسوایی کشید، مسلمانان مصر علیه او شورش کردند. با او و پیروانش جنگیدند، چون خواستند او را بکشند، حاکم، او را مخفی نمود و مقداری اموال به او داد تا به منظ