مي‌كنم صورت مسئله واضح و ساده است: برخي از مردم زن به همراه دارند و هنگام ادای طواف به دور زنان خويش حلقه‌زده و طواف مي‌نمايند و در اين حالت پشت بعضي از آنها به سمت كعبة الله قرار مي‌گيرد و البته سينه‌ي عده‌اي نيز به همين سمت قرار مي‌گيرد، حال آن كه واجب است كعبه در هنگام طواف در جانب چپ طواف كننده باشد. پس اينهايي كه پشت و يا سينه‌هايشان را به كعبه برگردانده‌اند طوافشان درست نيست؛ زيرا شرطي از شرط‌هاي صحت طواف را ترك داده‌اند، زيرا قرار دادن كعبه در سمت چپ، يكي از شرايط طواف مي‌باشد و طواف كننده بايد نسبت به مسئله‌ي مذكور آگاه باشد.

 اما قسمت دوم از سؤال: آيا بهتر اين است كه مردم به صورت دسته جمعي با زنانشان طواف كنند يا اين كه هر كس دست زن، دختر، خواهر (محرمش) را بگيرد و با او طواف نمايد؟ پاسخ اين است كه اين مسئله به حالات و شرايط انسان بستگي دارد، چه بسا انسان ضعيفي ديده مي‌شودكه توان تحمل ازدحام را ندارد و نياز دارد كه يكي از دوستانش در اطراف او باشد تا از او حمايت نمايد. ولي انساني كه خودش نيرومند و قوي است در مورد او مي‌گوييم كه چنين انساني خودش دست زنش را بگيرد و با او طواف نمايد و از طواف دسته‌جمعي خودداري كند، چون اين كار هم براي خودش و هم براي ساير مردم آسان‌تر است.

شيخ ابن عثيمين – اللقاء الشهري (16/23)[41] آزار رساندن به طواف كنندگان بوسيله‌ي نمازخواندن نزد مقام ابراهيم 

س: در مطاف ازدحام شديدي به وجود مي‌آيد و در همين موقع نيز بعضي از افراد جاهل نزديك مقام ابراهيم اقدام به نماز خواندن مي‌كنند و بين مردم و طوافشان مزاحمت ايجاد مي‌كنند و چه بسا بهم حلقه مي‌زنند. آيا در صورتي‌كه آنها را هُل داده و دور كنيم گناهكار مي‌شويم، خصوصاً در ساعاتي كه زياد شلوغ است؟

ج: اينهايي كه اصرار به نماز خوادن در پشت مقام ابراهيم دارند، هم برخويشتن و هم بر ديگران ستم مي‌كنند، اينها گناهكار، تجاوزگر و ظالم هستند؛ هيچ حقي براي اشغال اين مكان ندارند و شما اجازه داريد آنها را از آنجا هل داده و دور كنيد و يا در حالي‌كه در سجده هستند بر آنها رد شويد، چون اينها هيچ حقي در اين مكان ندارند و اصرارشان براي نماز خواندن در اين مكان ناشي از جهل و ناداني است؛ زيرا نماز طواف در تمام قسمت‌هاي مسجد جايز است و انسان مي‌تواند با فاصله‌ي دور از مكان طواف، دو ركعت نماز طواف را بخواند، تا جايي كه ثابت شده كه اميرالمؤمنين عمر رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ نماز طواف را در مكان (ذي طوي)[1] خوانده است و همه مي‌دانيم كه (ذي طوي) از مسجدالحرام فاصله دارد چه برسد به اين كه در داخل مسجد الحرام باشد. پس بر انسان واجب است كه از الله تعالي بترسد و در پشت مقام نماز نخواند، چون مردم براي طواف به اين مكان نياز دارند. اگر انساني چنين كند احترام او محفوظ نخواهد ماند و ما مي‌توانيم او را با زور و فشار از جلوي خود برداريم و حتي مي‌توانيم نمازش را قطع كنيم و در حالي كه در سجده است از بالاي سر او رد شويم، چون او ستمگر و تجاوزكار است. – پناه بر الله-

 شيخ ابن عثيمين- اللقاء الشهري- (16/40).
--------------------------------------------------------------------------------
[1]. موطأ مالك، 1/368 (820) بخاري آن را در صحيح خود به صورت معلق و با صيغه‌ي جزم روايت نموده است. كتاب الحج: باب: الطواف بعدالصبح و العصر، قبل از شماره‌ي (1628).[42] حكم استراحت در اثناي طواف

س: شخصي پس از دو شوط طواف، بعلت كثرت ازدحام از طواف خارج شده و پس از استراحت يك يا دو ساعته به مطاف باز مي‌گردد، آيا طواف را از سر نو آغاز كند يا همان طواف اولي را ادمه دهد و تكميل نمايد؟

ج: اگر فاصله زياد باشد بر او واجب است طوافش را اعاده نمايد و اگر مدت استراحتش كم باشد اشكالي ندارد و مي‌تواند به همان طواف ادامه دهد و تكميلش كند. اين بدان خاطر است در طواف و سعي بين صفا و مروه موالات يعني پي‌در‌پي انجام دادن شرط است. بنابراين اگر بين اشواط زياد فاصله باشد شوط اولي باطل مي‌شود و بر انسان واجب مي‌شود طواف يا سعي را از سر نو شروع كند. ولي چنانچه فاصله اندك باشد و فقط دقائق كوتاهي به استراحت بپردازد اشكالي ندارد و مي‌تواند طواف و يا سعي نخست را كامل كند. ولي يك يا دو ساعت فاصله‌ي طولاني محسوب مي‌شوند و اعاده‌ي طواف بر انسان واجب مي‌شود.

شيخ ابن عثيمين- اللقاء الشهري، (16/37)<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:89.txt">حكم خوردن ذبيحه ي روافض</a><a class="text" href="w:text:90.txt">حكم دعوت به وحدت و همبستگي بين اهل سنت و اهل بدعت</a><a class="text" href="w:text:91.txt">حقیقت علمانیت (سکولاریسم)</a><a class="text" href="w:text:92.txt">حكم دعوت به نژاد پرستي و عربيت (پان عربيسم)</a><a class="text" href="w:text:93.txt">اعلاميه اي مهم در موضوع گروه هاي تبشيري و دعوت به نصرانيت</a><a class="text" href="w:text:94.txt">بيانه ي انجمن دائمي پژوهش هاي علمي و افتا در مورد تاسيس مدارس خارجي در كشور هاي اسلامي</a><a class="text" href="w:text:95.txt">بيانه ي هيأت علماي عالي رتبه عربستان سعودي در مورد چهارمين كنفرانس بين المللي زن</a><a class="text" href="w:text:96.txt">تعريف اصطلاحي اهل سنت و جماعت </a><a class="text" href="w:text:97.txt">شرح حديث هفتاد و سه گروه</a><a class="text" href="w:text:98.txt">آیا اشاعر‌ه از اهل سنت و جماعت هستند؟</a></body></html>[43] آيا زني كه در عادت ماهانه بسر مي‌برد مي‌تواند طواف افاضه را بنابر ضرورت سفر انجام دهد؟

س: زني كه طواف افاضه را انجام نداده است و دچار قاعدگي مي‌گردد، و خانه‌اش در خارج از كشور سعودي است و زمان ترك اين كشور برايش نزديك شده و نمي‌تواند در اينجا بيش از آن بماند و همچنين نمي‌تواند دوباره به اين كشور بازگردد؛ بفرماييد حكم اين زن چيست؟

ج: زني كه قبل از انجام طواف افاضه، دچار قاعدگي مي‌شود و برايش ماندن در كشور سعودي يا برگشت جهت طواف افاضه به اين كشور مشكل باشد، در آن صورت دو راه حل براي اين زن وجود دارد: 

يكي اين كه از آمپول قطع خون قاعدگي استفاده كند و با توقف خون به طواف افاضه بپردازد و ديگر اين كه با پارچه، نوار بهداشتي و يا وسيله‌اي ديگر، از خونريزي جلوگيري كند و بدين ترتيب بدليل معذوريت اقدام به طواف افاضه نمايد. اين قولي كه ما ذكر كرديم همان قول و فتواي راجح است و شيخ‌الاسلام ابن تيميه رحمه الله نيز همين فتوا را اختيار كرده است.[1]

ناگفته نماند اگر اين زن برخلاف فتواي مذكور عمل كند، يكي از دو أمر ذيل پديد مي‌آيد: يكي اين كه بر احرام خود باقي بماند و در اين صورت اگر متاهل است براي شوهرش حلال نمي‌شود و اگر مجرد است نمي‌تواند ازدواج كند. ديگري اين كه خودش را محصوره قرار دهد و هدي خود را ذبح نموده و از احرام خارج شود و در اين صورت حجش معتبر نمي‌شود و در نتيجه هر دو صورت برايش سخت تمام مي‌شوند. پس قول  راجح همان قول ابن تيميه است و اين زن با توجه به معذوريتي كه برايش پيش آمده با استفاده از روش مذكور طواف حج را انجام دهد، چون الله تعالي فرموده است:[ وَمَا جَعَلَ عَلَيْكُمْ فِي الدِّينِ م