ن، خوردن گوشت آن بر فرد مسلمان حلال نيست، چرا كه الله‌تعالي خوردن غذاي غير مسلمان، بجز يهود و نصاري را بر مسلمان مباح قرار نداده است.

 اگر شك وجود داشت كه آيا اهل كتاب آن را ذبح كرده‌اند، يا ديگران اشكالي در خوردن آن به وجود نمي‌آيد.

فقها گفته‌اند: اگر حيوان ذبح شده‌اي در جايي رها شده بود كه ذبح اكثر اهالي آن حلال است، خوردن گوشتش حلال است. اما در اين حالت بهتر است كاري را انجام دهيم كه از شك و گمان بر طرف شود. همچنين: اگر گوشتي را از جايي آوردند كه ذبح بعضي از آن‌ها حلال است و به صورت شرعي ذبح مي‌كنند و بعضي ديگر از راه غير شرعي، اما اكثريت با گروه اول است، لذا خوردن آن گوشت اشكالي ندارد، اما بهتر است از خوردن آن گوشت امتناع شود.

شيخ ابن عثيمين- جريدة المسلمون، العدد2
--------------------------------------------------------------------------------
‌‌[1] بخاري 2617و مسلم 2190
[2]. .بخاري (2069،2508) و به بحث حافظ در الفتح (5/167) در اين باره رجوع شود كه آيا آن يهودي پيا مبرصَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ را دعوت كرد؟ يا انس رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ آن غذا را آورد؟ يا يهودي، انس را فرستاد، آن طور كه در روايت د يگر آمده است؟  
[3]- بخاري (2057، 5507،7398)[88 ]  حکم خوردن از ذبيحه‌ی اهل کتاب معاصر

س: گاهي اوقات ناچاريم خارج از منزل و در يكي از رستوران‌هاي آمريكايي كه غذاي آماده (مانند: كنتاكي، برگر و پيتزا) دارد، غذا بخوريم، اما نمي‌دانيم كه چگونه ذبح شده‌اند، با شوك الكتريكي، با شليك گلوله و يا با خفه كردن؟ و هم چنين نمي‌دانيم كه آيا نام الله را در هنگام ذبح آن‌ها برده‌اند يا خير؟ آيا درست است كه از اين غذاها بخوريم؟

ج: سفارش ما به شما اين است كه از اين نوع گوشت‌هاي مشكوك نخوريد، چرا كه اغلب ساكنان اين گونه كشورها تعهدي نسبت به ذبح شرعي ندارند و شيوه‌هاي معمول ذبح‌شان به وسيله‌ي وارد کردن شوك يا غوطه ور كردن در آب داغ و در حال نيمه جان بودن حيوان است، تا بتوانند راحت تر و سريع تر پوست و موهايش را از بدنش جدا كنند و هم چنين به قصد افزايش وزن با ماندن خون در رگ‌ها اين كار را مي‌كنند و نيز آن‌ها از بسم الله گفتن در هنگام ذبح اطلاعي ندارند.

 الله تعالي مي‌فرمايد: [وَلا تَأْكُلُوا مِمَّا لَمْ يُذْكَرِ اسْمُ اللَّهِ عَلَيْهِ] 

(از گوشت حيواني نخوريد كه [هنگام ذبح عمداً] نام الله بر آن برده نشده است). «انعام 121»

ذبح اهل كتاب به اين علت مباح قرار داده شده است كه آن‌ها در گذشته هنگام ذبح نام الله را مي‌برده‌اند و با چاقو ذبح مي‌كردند و خون را از محل ذبح به كلي خارج مي‌نمودند؛ چرا كه اين بنا به دستور كتاب‌هاي ديني‌شان به شكل يك عادت براي‌شان شده بود.

اما امروزه آن‌ها چندان به دستورات ديني خود توجهي ندارند و عملاً مرتد شده‌اند.  لذا به نظر ما نبايد از ذبيحه‌ي آن‌ها استفاده شود؛ مگر آن‌هايي كه به شيوه‌ي شرعي ذبح شده باشد. شما مي‌توانيد در اين گونه رستوران‌ها از گوشت ماهي استفاده كنيد و يا اين كه به رستوران‌هاي اسلامي و ملتزم به احكام اسلام، مراجعه كنيد و يا اين كه خودتان مسئوليت ذبح حيواناتي مانند مرغ يا حيوانات حلال گوشت را به عهده بگيريد و به آن چه خودتان ذبح كرده‌ايد يا افراد مورد اعتمادي از بين مسلمانان يا اهل كتاب ذبح  كرده‌اند، اكتفا كنيد.

 از گفته‌ها و نوشته‌هاي‌شيخ ابن جبرين، مورخه‌ي(19/12/1420)[89] حكم كوتاه كردن مو، ناخن يا خاراندن پوست

س: فردي قصد دارد فقط از طرف خودش قرباني كند. يا فقط از طرف والدينش قرباني كند و يا مي‌خواهد بصورت مشترک از طرف خود و والدينش قرباني كند.كوتاه كردن مو و ناخن در ده روز ذي الحجه براي اين افراد، حكمش چيست؟ حكم زني كه حين شانه كردن، موهايش مي‌ريزد در اين روزها چيست؟

حكم كسي كه پس از گذشت چند روز از دهه ذي الحجه نيت قرباني كرد و قبل از نيت قرباني مو‌و ناخنش را كوتاه كرده بود، چيست؟ اگر شخصي مقداري از مو و ناخن خود را عمداً كوتاه كرد و نيت قرباني براي خود يا والدين و يا هر دو را داشت، تا چه اندازه در عملش خلل وارد شده است؟ آيا اين كار در صحت قرباني و عدم آن تأثيري ‌دارد؟

ج: از ام سلمه روايت است كه رسول الله صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فرمود:[ إِذَا دَخَلَتْ الْعَشْرُ وَأَرَادَ أَحَدُكُمْ أَنْ يُضَحِّيَ فَلَا يَمَسَّ مِنْ شَعَرِهِ وَبَشَرِهِ شَيْئًا] [1]

«زماني كه دهه ی ذي الحجه آغاز شد و كسي قصد قرباني داشت نبايد موي خود را كوتاه كند ويا از بدن خود چيزي را بردارد». 

اين نص صريح است كه بايد كسي از اين كارها اجتناب كند كه قصد قرباني را دارد، فرقي ندارد كه از طرف خودش قرباني کند یا پدر و مادرش، یا نیت قربانی را از طرف خودش و پدر و مادرش داشته باشد؛ زیرا  او خودش قربانی را خریده و قیمتش را پرداخت نموده است، لذا والدين، فرزندان و همسرش از انجام اين كارها ممنوع نيستند، حتي اگر آن‌ها را در قرباني شريك كرده باشد و يا از مال خودش براي آنان تبرعاً قرباني كند.

اما درباره‌ي زني كه ريزش مو دارد و موهايش را شانه كند، يا مردي که چنين حالتي داشته باشد موردي ندارد و مشكلي نيست.

اگر قصد قرباني كردن را - پس از گذشت چند روز از دهه- گرفت، از همان وقتي كه تصميم گرفت، ديگر نبايد موي خود را كوتاه كند. اگر قبل از آن كوتاه كرده باشد برايش ضرري ندارد و نبايد قرباني كردن را ترك كند.حتي اگر قصداً مو و يا ناخنش را در اين ايام گرفته باشد. اگر فردي عادت به كوتاه كردن موهايش به صورت روزانه،يا هر دو هفته‌اي يا كمتر يا بيشتر داشت نبايد براي گريز از قرباني، به بهانه كوتاه كردن موي سرش، عمل قرباني را ترك كند، اين زماني است كه مي‌تواند در اين ايام از كوتاه كردن مو و يا ناخنش خودداري كند، بر او واجب است كه مو و يا ناخنش را در اين ايام نگيرد. فلسفه‌ي اين كار و امتناع از گرفتن مو ويا ناخن، شايد بخاطر مشابهت با كساني است كه حيوان قرباني را به قربانگاه مي‌برند. 

 الله تعالي مي‌فرمايد:[ وَلا تَحْلِقُوا رُءُوسَكُمْ حَتَّى يَبْلُغَ الْهَدْيُ مَحِلَّهُ] 

(و سرهاي خود را نتراشيد تا قرباني به قربانگاه خود برسد). «بقره196»

 فتوا با امضاي شيخ ابن جبرين، مورخه‌ي-8/12/1421 هـ 
--------------------------------------------------------------------------------
[1] مسلم (1977)[90] آيا كوتاه كردن مو و ناخن براي وكيل قرباني حرام است؟

س: فردي به ديگر‌ي نمايندگي داده تا به جاي او قرباني كند. آيا او نيز بايد از كوتاه كردن مو و ناخن خودداري  كند؟

ج: براي موكّل جايز نيست كه تا پايان دهه‌ي ذي الحجه و رسيدن زمان قرباني، مو و ناخنش را كوتاه كند؛ اگر چه زمان ذبح قرباني خودش حاضر نباشد، اما براي وكيل و نماينده، هيچ گونه منعي درباره‌ي كوتاه كردن مو و ناخن وجود ندارد، مگر اين كه قصد داشته باشد از طرف خودش هم قرباني كند. كه در اين صورت او نيز مانند ديگران نبايد كوتاه كند لذا خودداري از كوتاه كردن، فقط در حق كسي است كه قرباني را از مال خود مي‌خرد يا پول