 فراهم نمودن وسایل راحتی و شادمانی واتفریحی سالم ،و بهبود شرایط محیطی و غیراینها…
امام غزالی میگوید :اولوّیات "ضروریات" برای حفظ ارکان پنج گانه ،یعنی دین،نفس،عقل،نسل و مال بود،سپس برای حفظ و صیانت آنها و یه دنبال آن برای نیکو ساختن و زیبا سازی آنها و تسهیل زندگی میباشد.
ریشه اسراف ، تربیت فاسد،رفیق بد، پول و ثروت فراوان ،ریا و خودنمایی شهرت طلبی ،نفاق ،چاپلوسی و تقلید است.
یکی ازاقتصاد دانان در مورد روش انفاق وخرید سفارشاتی به من کرد از جمله : 
چیزی که نیاز نداری خریداری مکن، اگر این کار را کردی خودت را برای فروش آنچه که بدان نیاز داریمهیا ساز. 
آنچه را که ضروری میدانی خریداری کرده و با خانواده و دوستانت ،و کسانی که در مورد آن آگاهی دارن قبل از خرید مشورت کن. 
گاهی چیزی را بخاطر ترس ازفقدان و کمیابی آن ضروری تشخیص میدهی ،پس آن را خریداری مکن مگراین که نیازی جدی بدان داشته باشی و طوری باشد که همانند آن را نتوانی بیابی ، پس در این صورت به حداقل آن کفایت کرده و ار ذخیره و انبار کردن آن پرهیز کن. 
بیاد داشته باش که مشابه هر چیزی یافت می شود،پس در خرید آن اصرار مکن ، صاحب نظری گفته:« هر گاه خواستی چیزی را خریداری کنی،با خودت بیندیش که آیا درهمان وقت آن چیز مهم تراست یا پول نقد؟هر کدام ترجیح داشت همان را نتاخاب کن ودربارۀ قیمتش فکرنکن.» 
یکی از اصول تنظیم مخارج زندگی ، مشخص نمودن مبلغی معینی برای همسر و فرندان است هم چنین مبلغی برای وسایل ضروری طعام ،لباس،مسکن و .. درنظر گرفته شود ومبلغی هم احتیاطاً برای حوادث غیر متظره و مخارج پیش بینی نشده منظورگردد.اجرای این نظام در خانواده با مشورو صلاحدیدیکدیگر صورت گیرد. گاهی اتفاق میافتد که یکی ازافراد خانواده می گوید : پول خودم است و هر کاری بخواهم با آن انجام می دهم! دراین جا لازم است به این خواهر یا برادر تذکر دهم که مال، مال خداست و تو بندۀ مالک حقیقی این مال هستی.
خانواده ها را بر حذر میدارم از اینکه پول خود را صرف وسایل و تمور غیر ضروری و بیهوده نمایند، و یا در موارد فساد و معصیت خرج کنند، یاقرض گرفته و برای خوشگذرانی مصرف کنند، چنین افرادی مُسرفند و به همین بسندمیکنیم که خدای تعالی فرمود: « و أن المسرفین هم اصحابُ النار»(براستیکه اسراف کاران یاران آتشند).
بعضی از اندیشمندان گفته اند که یکی ازصفات ابلهان، تبذیر است.شاید بیان بعضی از عواقب ناخوشایند اسراف در این جا مفید باشد. در یک بررسی منطقی میتوان دریافت که، اسراف، هرج و مرج و بی نظمی اقتصادی واخلا قی …و مظهری از خود پرستی و خودخواهی است که بیانگر قساوتقلب بوده ومصیبتی بزرگتر از این قابل تصورنیست.
مسرف قبل از هلاکت در آخرت و در دنیا خسارتمند وهلاک شده است، چرا که برای تأمین مخارج بیش از حد خویش به کسب حرام
و به دنبال آن به خلافکاری مبادرت میکند که نهایتی جز زندان ندارد.
این عقوبت جدای از مجازات هولناکیاست ، برای کسی که از راه حرام کسب و کار میکند. خداوند دعای او را پاسخ نمی دهد، هر چند در جهاد هم شرکت کند، چنان که در حدیث شریف آمده است.افراد مسرف فقط به حال خود مضر نبوده، بلکه دامنه ی شرّ آنها شامل خانواده و سایر اعضای جامعه هم میگردد، زیرا اشیاء و وسایلی را خریده و مورد استفاده قرار میدهند که غالباً غیر ضروری است و اکثراً جزو کالاهای وارداتی است.
بنابر این بر خانواده لازم است که به جمع مال حلال اقدام کند، و چون پولی را بدست آورد آن را طبق حکم خدا به مصرف برساند، و اولاد خویش را نیز بر همین اساس و بر مبنای اخلاق اسلامی بخصوص عفت، حفظ نفس و نیروی اراده تربیت کند.
شایسته است که فرد مسلمان به روی حلالی که پس از تلاش و کوشش کسب میکند ، قانع باشد، حقیقتاً قناعت نعمت بزرگی است و ثروت آزمایشی سنگین است که دربسیاری از موارد ، رهایی از مسئولیت آن در در روز قیامت ،مشکل است.
پیامبرخدا (ص ) فرموده است :« در روز قیامت، قبل از آن که بندۀ خدا گامی بردارد، دربارۀ عمرش ، و این که آن را چگونه صرف کرد و دربارۀ دارائیشکه از کجا به دست آورده و در چه راهی خرج کرده و دربارۀ عملش که با آن چه کرد و دربارۀ جسمش ، این آن را در چه راهی فرسود، ازاو سئوال می شود.»(روایت ازترمذی)
هم چنین فرمود:« براستی کسی که خدای متعال به او قناعت را ارزانی کرده ، و به هر آن چه که به او داده ، بسنده میکند، رستگار است.»روایت ازامام مسلم)
در این جا لازم است بگویم: قناعت به معنی تنبلی و بیکاری و راضی شدن به غذا و لباس و مسکن کم و حقیر و …یا گدایی کردن ازمردم نیست که این عین سستس و پستی است، که مغایر اندیشۀ اسلامی است.
قناعت، آرامش و اطمینان روحی است که پس از تلاش و بدست آوردن مال دردرون وجود دارد.اگرثروت فرد مسلمان بیشتر از کفاف ونیاز او بود بهتر است آن را در مورد تجارت یا کارهای دیگری که برای جامعه مفید است ، بکار اندازد و زکات اموال و تجارت و زراعت خود را پرداخته ، اصافه بر آن صدقه بدهد، زیرا در شرایط خاصی دادن صدقه برافراد ثروتمند همانند زکات واجب می شود، البته این وجوب با توجه به توانایی مالی افراد و نیازهایامت در نظر گرفته می شود، اما هرفرد مسلمان باید همواره درنظر داشته باشد که مال وسیله است نه هدف. وسیله ای که میتوان از آن در جهت کسب رضایت الهی بهره گرفت و سعادت آخرت را به واسطۀ آن تأمین نمود. اگر نیت انسان خالص ونیکوباشد و اعمال صالحه و شرعی را با آن همراه سازد خدای عز وجل او را وا نمی گذارد ، بلکه بزودی راه صحیح را به او نشان میدهد. زیرا خداوند متعال فرموده :
«وَالَّذِینَ جَاهَدُوا فِینَا لَنَهْدِیَنَّهُمْ سُبُلَنَا وَإِنَّ اللَّهَ لَمَعَ الْمُحْسِنِینَ»
ترجمه :
"کسانی که برای ( رضایت ) ما به تلاش ایستند و در راه ( پیروزی دین ) ما جهاد کنند ، آنان را در راههای منتهی به خود رهنمود ( و مشمول حمایت و هدایت خویش ) می گردانیم ، و قطعاً خدا با نیکوکاران است ( و کسانی که خدا در صف ایشان باشد پیروز و بهروزند ) ."(عنکبوت/۶۹)
هر فردی ازاعضای خانواده که به کاری اشتغال دارد
در بدست آوردن و خرج کردن پول ،خدای خود را در نظر داشته باشد و هوشیار باشد که گاهی پروردگار_ جهت امتحان _ به بنده اش ثروت و امکانات میدهد، اما به تدریج و نادانسته به راهی می رودکه چون چشم گشاید ، درمیابد که دنیا و آخرتش را تباه کرده ، که براستی این زیانی آشکار است .
معیار ما دراین مورد فرمایش نبی اکرم (ص) است که فرمود:«اذا رإیت اللهُ یُعطی العبد علی معاصیه فاعلم أنه استدراج»
[1]
ترجمه:« هرگاه دیدی که خدایتعالی با وجود عصیانکاری و گناهکاری بنده اش ، هم چنان به اومیبخشد بدان که استدراج است.»
البته بایست توجه داشته باشیم که استدراج، آن گاه شروع می شود که خدایتعالی باره بنده اش را بر کار خطایی که کرده آگاه نموده، به او اخطار می دهد، و یا کسی را برایش مأمور و مبعوث می کند تا او را نصیحت کرده و راهنماییکند. و با شرایطی دیگر او را متنبه و آگاه میسازد. چنان چه پس از تمامی این مراحل و اقدامات فرد گناهکار بیتوجهی کند وبر راه غلط خود اصرار نماید، خداوند او را به حال خویش رها می سازد. با این رها کردن به حال خود ، در عمل بیشتر به جانب طغیان کشیده می شود. آن گاه ، ناگهان اورا غافلگیر کرده ، و مجازات می نماید.
این موضوع به وضوح در آیاتی از سورۀ مبارکۀ انعام آمده است:
«فَلَمَّا نَسُواْ مَا ذُکِّرُواْ بِهِ فَتَحْنَا عَلَیْهِمْ أَبْوَابَ کُلِّ شَیْءٍ حَتَّى إِذَا فَرِحُواْ بِمَا أُوتُواْ أَخَذْنَاهُم بَغْتَةً فَإِذَا هُم مُّبْلِسُونَ»
ترجمه :هنگامی که آنان فراموش کردند آنچه را که بدان متذکّر و متّعظ شده بودند ( و آزمون ناداری و بیماری کارگر نیفتاد ، آزمون دیگری جهت بیداری ایشان به کار بردیم و ) درهای همه چیز ( از نعمتها ) را به رویشان گشودیم تا آن گاه که ( کاملاً در فراخی نعمت غوطه ور شدند و ) بدانچه بدیشان داده شد ، شاد و مسرور گشتند ( و باده ثروت و قدرت ایشان را گرفت و سرمست و مغرور شدند و ناشکری کردند و ) ما به ناگاه ایشان را بگرفتیم ( و به عذاب خود مبتلا کردیم ) و آنان مأیوس و متحیّر ماندند ( و به سوی نجات راه نبردند ) . )(انعام/۴۴)
باردیگر تذکر میدهم کهبرای فرد سلمان جایز نیست که از طریق حرام کسب مال کند ، روش هایی مانند قمار و ربا و …. این چنین اعمالی،چه به صورت آشکار وچه پنهانی قطعاً حرام است.
ای برادر و خواهر مسلمانم ، بر اساس عقیده ات اطمینان داشته باش که خدای تعالی رازق بندگان و دارای قدرتی عظیم و استوار و پایدار است ، تا آن جایی که میتوانی تلاش کن ،اما هرگز چون کفتار لاشخور حریصانه بر مردار یورش مبر و نسبت به دیگران حسودی نکن ، چنان که رسول الله (ص) فرمود:
توانگری و بی نیازی به داشتن مال و ثروت فراوان نیست . بلکه توانگری و بی نیازی حقیقی بی نیازی نفس است.» روایت ازبخاری ومسلم
ای بردر و خواهر مسلمان ،از نظر مالی همیشه به آنان که پایین تر از تو هستند نگاه کن، تا لطف و رحمت خدای تعالی را بر خود کم نبینی.
گاهی ثروت وبال گردن است ، بخصوص اگر از طریق حرام کسب شده و در راه غیر شرعی مصرف گردد. آن گاه واقعاً موجب بدبختی و هلاکت است. در حقیقت این عقیده رحمتی الهی برای انسانیت است، زیرا با این بینش اعصاب آدمی آرام می گیرد و روحش از التهاب واضطراب به آرامش و آسایش دست می یابد. بدیهی است که برای پیشگیری و درمان امراض جسمی و روحی هیچ چیزی بهتر از اطمینان و آرامش نفسی نیست.
چگونه خانواده خود را به استقبال رمضان ببریم؟
ترجمه: کژال محمدی

از ۱۹ تا ۲۶ رجب: هفته‌ی بیداری قلب‌‌‌ها:
این هفته، هفته‌ی آماده سازی قلب‌‌‌ها وپالایش آن از تنبلی‌‌‌هاست. به ویژه در ایام تعطیلات که باید به حال و هوای رمضان سال گذشته برگردد. در این هفته باید بر ارتباط همه‌جانبه‌ی قلب‌‌‌ها با خداوند مهربان از طریق راهکارهای زیر تأکید و اهتمام ورزیده شود.
• داشتن خشوع در نماز
•گوش فرا دادن به مباحث و سخنرانی‌‌‌هایی که در ارتباط با مجد و بزرگی خداوند مهربان و نعمت‌‌‌های او و ذکر و توبه و آمرزش الهی است.
• تلاوت قرآن و تلاش برای ختم آن پیش از فرارسیدن ماه مبارک رمضان
• تهیه و یا خرید داری تفسیری آسان برای درک و فهم آیات قرآن
•اندیشیدن در آفریده‌‌‌ها و آفرینش خداوند مهربان و آفریدگار.
•محاسبه و رسیدگی به اعمال خود در سال گذشته
• دعا و آمرزش برای تلاش و توفیق
این ایام بهترین فرصت برای ترک و کنار گذاشتن: سیگار و مخدرات و سخن چینی و … است.

از ۲۶ رجب تا ۳ شعبان:
این هفته، هفته‌ی روزه و قرآن است. افزون بر پایداری بر برنامه‌ی هفته‌ی پیشین این را نیز برآن بیفزای.
• تلاش کن که قضای روزه‌ی روزهایی را که در ماه رمضان پارسال نگرفته بودی را ادا نمایی.
• دوشنبه و پنج شنبه‌‌‌ها را روزه بگیر
•بیش از پیش به تلاوت و تدبر در آیات قرآن تلاش کن.
• سعی در فراگیری علم تجوید و خواندن قرآن با صوت و لحن زیبا داشته باش.
• سعی کن حداقل روزانه یک جز قرآن را تلاوت کنی تا پیش از آمدن ماه مبارم توانسته باشی آن را ختم کامل کرده باشی.

از ۳ تا ۱۰ شعبان: هفته‌ی بیداری سحرگاهان و اذکار و صداقه:
افزون بر فعالیت‌‌‌ها و تلاش‌‌‌های دو هفته‌ی پیش:
• بکوش بر ادای نماز صبح در زمان اصلی خود و نیز ادای دو رکعت نماز سنت پیش از آن.
•زکات مالت را بپرداز
• فقه زکات و چگونگی محاسبه و پرداخت زکات مالت را بیاموز.
• بیش از پیش صدقه بده
• بدان که کارهایی چون: لبخند و سخن نیکو و برآوردن نیازهای مسلمان نیز صدقه است.

از ۱۰ تا ۱۷ شعبان: هفته‌ی نماز شب و مواظبت بر اجرای سنت‌‌‌ها:
افزون بر برنامه و فعالیت‌‌‌های هفته‌‌‌های پیشین:
• تلاش کن که در طی این هفته دست کم سه شب برای نماز شب به پا خیزی.
• شبانه پیش از رفتن به رختخواب دو رکعت نماز بخوان.
• سعی کن در روز سوم این هفته هر روز نیم ساعت پیش از اذان صبح بیدار شوی.
• در نماز تلاش کن که از روی مصحف قرآن بتوانی به تلاوت قرآن بپردازی.
• نسبت بهادای نمازهای سنت راتبه‌ی موکد (۲ رکعت پیش از نماز صبح، ۴ رکعت پیش از ظهر، ۲ رکعت بعد از مغرب، ۲ رکعت بعد از نماز عشا و نیزنماز چاشت و نماز وتر) حریص باش.
• بر انجام اوراد و اذکار قرآنی پس از نماز صبح تا طلوع آفتاب و پس از آن ادای دو رکعت نماز چاشت حریص باش، که پاداش چنین کاری به اندازه‌ی یک حج تمتع و عمره است. تلاش کن دست کم یک روز در هفته ( یک روز تعطیلی) چنین کاری را انجام دهی.
• برنامه‌ی غذایی‌ات را به گونه‌ای