بن محمدتقي ساروي
69- مطلع السعدين	عبدالرزاق سمرقندي
70- حبيب السير	خواند مير
71- روضته الصفا	مير خواند
72- تذکرة الشعرا	دولتشاه سمرقندي
73- مجالس النفايس	امير عليشير نوايي
74- زبدة التواريخ 	حافظ ابرو
75- جامع التواريخ 	رشيدي
76- عالم آراي اميني	فضل‌الله بن روزبهان خنجي
77- کارنامه‌ي اسلام 	دکتر عبدالحسين زرين‌کوب
78- در خدمت و خيانت روشنفکران	جلال‌ آل‌احمد
79- ويژگي‌هاي قرون جديد	دکتر علي شريعتي 
80- صحنه‌هاي تکان‌دهنده در تاريخ اسلام 	محمد عبدالله عنان 
81- جنگ‌هاي صليبي و علل آن	شراره شرقي
82- جهان‌آراي عباسي	اسکندر بيک منشي
83- شاه اسماعيل 	پناهي سمناني
84- شاه سلطان حسين	پناهي سمناني
85- شاه عباس اول صفوي	پناهي سمناني
86- نادرشاه 	پناهي سمناني
87- شاه عباس کبير (3 جلدي)	استاد نصرالله فلسفي
88- تاريخ روابط خارجي ايران در عهد شاه اسماعيل صفوي	دکتر علي اکبر ولايتي
89- احسن التواريخ 	حسن بيک روملو
90- تاريخ معاصر ايران (قاجاريه) 	پيتر آوري
91- جهانگشاي نادري	ميرزا مهدي‌خان استرآبادي
92- عالم‌آراي نادري 	محمد کاظم مروي وزير مرو
93- حبسيه در ادب فارسي	 دکتر ولي‌الله مظفري
94- منشأ صفويان	زکي وليدي طوغان
95- تشکيل دولت ملي (در ايران)	لکهارت
96- قلاع اسماعيليه	دکتر منوچهر ستوده
97- مثنوي معنوي مولانا جلال‌‌الدين رومي
98- کليات سعدي شيرازي
99- منطق الطير عطار نيشابوري
100- کليات عبيد زاکاني
101- کليات شاه نعمت‌الله ولي
102- هفت اورنگ جامي
103- شاهنامه‌ي فردوسيو آخر دعوانا ان الحمدلله رب العالمين
فريدون اسلام‌نيا 22/3/1382مهمترين جريانات الحادي در دوران اوليه عباسي(1)
1- سنباد: سپهبد فيروز معروف به سنباد از قريه اهروانه نيشابور بود که ظاهراً به خونخواهي ابومسلم برخاست. وي قصد ويراني مکه را داشت ولي شکست خورده و کشته مي‌شود. 
2- استاد سيس: وي در سال 150 ه‍. ق دعوي پيامبري کرد. در 151 شکست خورده و به قتل مي‌رسد. 
3- المقنّع هشام يا هشام بن حکيم: از دبيران ابومسلم خراساني در سال 159 با آوردن ديني جديد و ادعاي پيامبري با بني‌عباس مخالفت مي‌کند. در سال 163 ه‍. ق کشته مي‌شود. او تا آنجا پيش رفت که خود را خدا خواند. عقيده‌‌اش مبتني بر حلوليه و تناسخ بود. 
4- خرم دينان: دسته‌اي بودند که به سرخ جامگان مشهور بودند و قبل از بابک خرمدين تحت رهبري جاويدان بن سهل خود را براي انقلاب آماده مي‌کردند. آنها بقايايي از يک فرقه مزدکي بودند که در آذربايجان تعاليم مزدک را مخفيانه نشر مي‌دادند. بابک با ادعاي خدايي و احياي آئين مزدکي از ميان آنها برخاست و مدت بيست سال بر قسمتي از آذربايجان و ارمنستان مستولي بود. وي با عرب و مسلمين کينه سختي داشت. عده مقتولين مسلمان بدست پيروان آن ملحد را تا يک ميليون تن هم نوشته‌اند. او ده تا جلاد داشت که هر کدام از آنها بتنهايي سر سي و سه هزار تن از مسلمانان را از تن جدا کرده بودند. بابک در سال 223 بدست افشين سردار ايراني معتصم خليفه عباسي دستگير مي‌شود. و بدار مجازات آويخته مي‌شود. 
5- مازيار بن قارن: از خاندان قارن زردشتي بود که در دوران ساساني حکومت جبال مازندران (ايالت ماد) به عهده آنها بود. در سال 224 ه‍. ق افشين سردار معتصم نامه‌‌اي را به اين مضمون براي وي نوشته و او را به قيام بر ضد طاهريان و خليفه دعوت مي‌کند: من در اين مذهب پسنديده (دين زردشت) با تو متفقم، بيا تا بمدد همديگر اين رسم و دين عرب را براندازيم و آئين گبري تازه کنيم. اين نامه بدست عبدالله‌بن طاهر مي‌افتد. وي با نشان دادن آن به خليفه خيانت افشين را ثابت مي‌کند به امر خليفه افشين در سال 225 ه‍. ق دستگير و زنداني مي‌شود. و در همانجا مي‌ميرد. بدستور مازيار زردشتيان بسياري از مسلمانان مازندران را مي‌کشند و اموالشان را غارت مي‌کنند. هدف او استقلال طبرستان (مازندران) بود. عبدالله‌بن طاهر به دستور معتصم خليفه عباسي به جنگ مازيار مي‌رود او را شکست داده و اسير مي‌کند. سپس وي را بر بغداد پيش خليفه مي‌‌فرستد و معتصم او را کشته جسدش را در مقابل جسد بابک به دار مي‌آويزد. 
از جمله منابع معتبر در مورد ملحدان سياست‌نامه يا سيرالملوک خواجه شهيد نظام‌الملک وزير معروف سلجوقي است. 
..................................
(1) تاريخ ايران پس از اسلام، اقبال آشتياني – تاريخ مردم ايران، جلد دوم، زرين‌کوب – سياست‌نامه نظام‌الملک – تاريخ گزيده، حمدالله مستوفي – طبقات ناصري منهاج سراج – تاريخ ادبيات در ايران، ذبيح‌الله صفا – طبري – تاريخ کامل ابن اثير و ... . <?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:17.txt">1- معتزله </a><a class="text" href="w:text:18.txt">2- خوارج </a><a class="text" href="w:text:19.txt">3- مرجئه </a><a class="text" href="w:text:20.txt">4- شيعه </a><a class="folder" href="w:html:21.xml">5- مذهب اهل سنت و جماعت </a></body></html>- معتزله (1)
مذهب غالب و حاکم دوره سه خليفه مقتدر عباسي هارون‌الرشيد مأمون و معتصم بود. اين فرقه معتقد به خلق قرآن بود. و مخالفان اين عقيده را شديداً آزار و اذيت قرار مي‌داد. بنيان‌گذار مذهب معتزله و اصل بن عطاست. وي شاگرد امام حسين بصري (وفات 110 ه‍. ق) بود. واصل معتقد بود که جاي مسلمان فاسق ميان جای مؤمن و کافر است. وقتي امام حسن بصري اين بدعت را بشنيد وي را از خود راند. واصل در پاي ستوني از ستون‌هاي مسجد بصره نشست و از جمع کناره گرفت. عمروبن عبيدبن باب به او پيوست و از آن روز به بعد به پيروان او معتزله گفتند. واصل پيشواي فرقه واصليه بود. مذهب معتزله داراي بيست و دو فرقه بود که هر فرقه ديگري را کافر مي‌پنداشت. با اين حال همه آنها در موارد زير همداستان بودند: 
1- همه صفات ازلي را از خداي بزرگ نفي کردند و گفتند که او را علم و قدرت و سمع و بصر و هيچ صفت ازلي نيست و خداي را در ازل هيچ نام و صفتي نبوده است. 
2- ديدن خداي را غير ممکن دانستند و گفتند: خدا جل جلاله خود را نمي‌بيند و کسي نيز او را نتوان ديد. 
3- به حادث بودن کلام خدا -جل جلاله- و حدوث امر و نهي و خبر او معتقدند و کلام او را مخلوق او مي‌نامند. و گفتند که مردم در کار و پيشه خود آزادند و خداوند -جل جلاله- را در کار و پيشه ايشان و ديگر جانوران قدرت و کاري نيست و از آن جهت آنانرا قدريه نامند. 
4- گويند که مسلمان فاسق نه مؤمن است نه کافر بلکه ميان آندو است. 
5- گويند: آنچه که خداوند -جل جلاله- از کارهاي بندگان به آن امر نکرده يا از آن نهي ننموده چيزي ار آنان نمي‌خواسته است. 
...................................
(1) الفرق بين الفرق، منصور عبدالقاهر بغدادي. - خوارج (1)
تا زمان حکميت از ياران حضرت علي -رضی الله عنه- بودند. بدنبال قبول کردن حکميت از سوي علي وي را به دليل حکم قرار دادن غير خدا -جل جلاله- کافر شمردند و حضرت عثمان -رضی الله عنه- را از زمان آخر خلافتش کافر مي‌دانستند. 
خلاصه عقايد فرق بيست‌گانه خوارج 
1- خلافت شيخين را صحيح و عثمان و علي را کافر مي‌خواندند. همچنين شرکاي جنگ جمل و معاويه را گناهکار مي‌دانستند. 
2- گناه نزد آنها معني کفر بود، اگر مرتکب آن توبه نمي