َضُوا، وَلا تَحَاسَدُوا، وَلا تَدَابَرُوا، وَكُونُوا عِبَادَ اللَّهِ إِخْوَانًا، وَلا يَحِلُّ لِمُسْلِمٍ أَنْ يَهْجُرَ أَخَاهُ فَوْقَ ثَلاثَةِ أَيَّامٍ». (بخارى:6065)
ترجمه: انس بن مالك (رض) مي گويد: رسول الله (ص) فرمود: «با يكديگر, دشمني نكنيد، حسادت نورزيد و به يكديگر، پشت ننماييد. بلكه برادروار، خدا را عبادت كنيد. و براي هيچ مسلماني جايز نيست كه بيشتر از سه روز با برادر مسلمانش, قهر باشد».
2012ـ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ (رض): أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ (ص) قَالَ: «إِيَّاكُمْ وَالظَّنَّ، فَإِنَّ الظَّنَّ أَكْذَبُ الْحَدِيثِ، وَلا تَحَسَّسُوا، وَلا تَجَسَّسُوا، وَلا تَنَاجَشُوا، وَلا تَحَاسَدُوا، وَلا تَبَاغَضُوا، وَلا تَدَابَرُوا، وَكُونُوا عِبَادَ اللَّهِ إِخْوَانًا».        (بخارى:6066)
ترجمه: ابوهريره (رض) مي گويد: رسول الله (ص) فرمود: «از گمان بد، اجتناب كنيد. زيرا گمان بد، بدترين نوع دروغ‏ است. و به دنبال عيوب ديگران نباشيد، تجسس نكنيد، قيمت كالاها را بدون اينكه نيت خريد داشته باشيد، بالا نبريد و به يكديگر, حسادت نورزيد. با يكديگر، دشمني نكنيد و پشت ننماييد و برادروار, خدا را عبادت كنيد».
باب (23): ظن و گمان جايز 
2013ـ عَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ الله عَنْهَا قَالَتْ: قَالَ النَّبِيُّ (ص): «مَا أَظُنُّ فُلانًا وَفُلانًا يَعْرِفَانِ مِنْ دِينِنَا شَيْئًا». وَفِي رِوَايَةٍ: «يَعْرِفَانِ دِينَنَا الَّذِي نَحْنُ عَلَيْهِ». (بخارى:6068)
ترجمه: عايشه رضي الله عنها مي گويد: نبي اكرم (ص) فرمود: «گمان نمي كنم كه فلاني و فلاني دربارة دين ما چيزي بدانند». و در روايتي ديگر فرمود: «گمان نمي كنم كه فلاني و فلاني دربارة ديني كه ما بر آن هستيم, چيزي بدانند».

باب (24): مؤمن، بايد گناهان اش را پنهان نمايد
2014ـ عَنِ أَبَي هُرَيْرَةَ (رض) يَقُولُ: سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ (ص) يَقُولُ: «كُلُّ أُمَّتِي مُعَافًى إِلاَّ الْمُجَاهِرِينَ، وَإِنَّ مِنَ الْمُجَاهَرَةِ: أَنْ يَعْمَلَ الرَّجُلُ بِاللَّيْلِ عَمَلاً، ثُمَّ يُصْبِحَ وَقَدْ سَتَرَهُ اللَّهُ عَلَيْهِ، فَيَقُولَ: يَا فُلانُ! عَمِلْتُ الْبَارِحَةَ كَذَا وَكَذَا، وَقَدْ بَاتَ يَسْتُرُهُ رَبُّهُ، وَيُصْبِحُ يَكْشِفُ سِتْرَ اللَّهِ عَنْهُ». (بخارى:6069)
ترجمه : ابوهريره (رض) مي گويد: شنيدم كه رسول الله (ص) مي فرمود: «همه ي افراد امت من بخشيده خواهند شد مگر كساني كه به طور علني، مرتكب گناه شوند. و يكي از انواع گناهان علني اين است كه شخص, شب هنگام, مرتكب گناهي شود و در حالي صبح كند كه خدا وند، گناه اش را پوشانده است. اما او بگويد: اي فلاني! ديشب, فلان كار و فلان كار را انجام دادم. اين در حالي است كه خدا وند, گناهش را پنها ن كرده بود ولي او پرده ي خدا را از روي خودش برداشت».  
باب (25): قهر كردن
2015ـ عَنْ أَبِي أَيُّوبَ الأَنْصَارِيِّ (رض): أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ (ص) قَالَ: «لا يَحِلُّ لِرَجُلٍ أَنْ يَهْجُرَ أَخَاهُ فَوْقَ ثَلاثِ لَيَالٍ، يَلْتَقِيَانِ فَيُعْرِضُ هَذَا، وَيُعْرِضُ هَذَا، وَخَيْرُهُمَا الَّذِي يَبْدَأُ بِالسَّلامِ». (بخارى:6077)
ترجمه: ابوايوب انصاري (رض) مي گويد: رسول الله (ص) فرمود: «براي هيچ كس، جايز نيست كه بيشتر از سه شب، با برادر مسلمانش، قهر باشد طوريكه هنگام ملاقات، از يكديگر، روي گرداني كنند. و بهترين آنها كسي است كه آغاز به سلام گفتن نمايد».
باب (26): اين گفتة خداوند متعال كه مي فرمايد: ‍(اي مؤمنان! از خدا بترسيد و با راستگويان باشيد) و آنچه كه در مورد نهي از دروغگويي آمده است
2016ـ عَنْ عَبْدِاللَّهِ (رض) عَنِ النَّبِيِّ (ص) قَالَ: «إِنَّ الصِّدْقَ يَهْدِي إِلَى الْبِرِّ، وَإِنَّ الْبِرَّ يَهْدِي إِلَى الْجَنَّةِ، وَإِنَّ الرَّجُلَ لَيَصْدُقُ، حَتَّى يَكُونَ صِدِّيقًا، وَإِنَّ الْكَذِبَ يَهْدِي إِلَى الْفُجُورِ، وَإِنَّ الْفُجُورَ يَهْدِي إِلَى النَّارِ، وَإِنَّ الرَّجُلَ لَيَكْذِبُ حَتَّى يُكْتَبَ عِنْدَ اللَّهِ كَذَّابًا». (بخارى:6094)
ترجمه: عبدالله بن مسعود (رض) مي گويد: نبي اكرم (ص) فرمود: «همانا راستگويي، انسان را بسوي نيكي، رهنمون مي شود. و نيكي، انسان را به بهشت مي رساند. و شخص، به اندازه اي راست  مي گويد كه در زمره ي صديقين قرار مي گيرد. و همانا دروغگويي, انسان را بسوي فسق و فجور سوق مي دهد. و فسق و فجور, انسان را به جهنم مي كشاند. و شخص، به اندا زه اي دروغ مي گويد كه نزد خداوند، در زمره ي دروغگويان نوشته مي شود».

باب (27): صبر در برابر ناسزاگويي ها
2017ـ عَنْ أَبِي مُوسَى (رض) عَنِ النَّبِيِّ (ص) قَالَ: «لَيْسَ أَحَدٌ أَوْ لَيْسَ شَيْءٌ أَصْبَرَ عَلَى أَذًى سَمِعَهُ مِنَ اللَّهِ، إِنَّهُمْ لَيَدْعُونَ لَهُ وَلَدًا، وَإِنَّهُ لَيُعَافِيهِمْ وَيَرْزُقُهُمْ».    (بخارى:6099)
ترجمه: ابوموسي اشعري (رض) مي گويد: نبي اكرم (ص) فرمود: «هيچ كس، در برابر ناسزاگويي از خدا وند, بردبارتر نيست. مردم به او فرزند, نسبت مي دهند با وجود اين، خداوند به آنان، عافيت مي بخشد و رزق, عنايت مي كند».

باب (28): اجتناب از خشم
2018ـ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ (رض): أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ (ص) قَالَ: «لَيْسَ الشَّدِيدُ بِالصُّرَعَةِ، إِنَّمَا الشَّدِيدُ الَّذِي يَمْلِكُ نَفْسَهُ عِنْدَ الْغَضَبِ». (بخارى:6114)
ترجمه: ابوهريره (رض) مي گويد: رسول الله (ص) فرمود: «قهرمان، كسي نيست كه هنگام كشتي گرفتن, افراد زيادي را به زمين بزند. بلكه قهرمان، كسي است كه هنگام خشم, خودش را كنترل نمايد».
2019ـ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ (رض): أَنَّ رَجُلاً قَالَ لِلنَّبِيِّ (ص): أَوْصِنِي. قَالَ: «لا تَغْضَبْ». فَرَدَّدَ مِرَارًا. قَالَ: «لا تَغْضَبْ». (بخارى:6116)
ترجمه: ابوهريره (رض) مي گويد: مردي به نبي اكرم (ص) گفت: مرا نصيحت كن.آنحضرت(ص) فرمود: «خشم نكن». آن مرد چند بار، تقاضايش را تكرار كرد و رسول اكرم (ص) همچنان مي فرمود: «خشم نكن».
باب (29): شرم و حيا
2020ـ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ (رض) قَالَ: قَالَ النَّبِيُّ (ص): «الْحَيَاءُ لا يَأْتِي إِلاَّ بِخَيْرٍ». (بخارى:6117)
ترجمه: عمران بن حُصين (رض) مي گويد: رسول‏ اكرم (ص) فرمود: «حيا چيزي جز خوبي، به ارمغان نمي آورد».
باب (30): اگر حيا نداري، هر چه خواهي كن
2021ـ عَنْ أَبِيْ مَسْعُودٍ (رض) قَالَ: قَالَ النَّبِيُّ (ص): «إِنَّ مِمَّا أَدْرَكَ النَّاسُ مِنْ كَلامِ النُّبُوَّةِ الأُولَى: إِذَا لَمْ تَسْتَحْيِ فَاصْنَعْ مَا شِئْتَ». (بخارى:6120)
ترجمه: عبدالله بن مسعود (رض) مي گويد: نبي اكرم (ص) فرمود: «يكي از سخناني كه  مردم از  پيامبران گذشته دريافته اند اين است كه: اگر حيا نداري, هرچه خواهي كن».
باب (34): وضو گرفتن با يك مُدّ ( )
150ـ وَعَنْهُ قَالَ: كَانَ النَّبِيُّ (ص) يَغْسِلُ أَوْ كَانَ يَغْتَسِلُ بِالصَّاعِ إِلَى خَمْسَةِ أَمْدَادٍ وَيَتَوَضَّأُ بِالْمُدِّ. (بخارى:201) 
ترجمه: انس (رض) مي ‏گويد: نبي اكرم (ص) با يك صاع يا پنج مد آب، 