ُ شَيْءٌ». فَلَمَّا كَانَ الْعَامُ الْمُقْبِلُ قَالُوا: يَا رَسُولَ اللَّهِ، نَفْعَلُ كَمَا فَعَلْنَا عَامَ الْمَاضِي؟ قَالَ: «كُلُوا وَأَطْعِمُوا وَادَّخِرُوا، فَإِنَّ ذَلِكَ الْعَامَ كَانَ بِالنَّاسِ جَهْدٌ، فَأَرَدْتُ أَنْ تُعِينُوا فِيهَا».  (بخارى:5569)
ترجمه: سلمه بن اكوع (رض) مي گويد: نبي اكرم (ص) فرمود: «هركس از شما قرباني كرده است, نبايد صبح روز سوم، چيزي از آن، در خانه اش، باقي بماند». سال بعد، مردم گفتند: اي رسول خدا! آيا مانند سال گذشته، عمل كنيم؟ فرمود: «بخوريد و به ديگران نيز بخورانيد و ذخيره كنيد. سال گذشته، مردم دچار  قحط سالي شده بودند لذا خواستم كه به آنها كمك كنيد».
1906ـ عَنْ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ (رض): أنَّهُ صَلَّى الْعِيْدَ يَوْمَ الأَضْحَى قَبْلَ الْخُطْبَةِ، ثُمَّ خَطَبَ النَّاسَ فَقَالَ: يَا أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ (ص) قَدْ نَهَاكُمْ عَنْ صِيَامِ هَذَيْنِ الْعِيدَيْنِ، أَمَّا أَحَدُهُمَا فَيَوْمُ فِطْرِكُمْ مِنْ صِيَامِكُمْ، وَأَمَّا الآخَرُ فَيَوْمٌ تَأْكُلُونَ مِنْ نُسُكِكُمْ». (بخارى:5573)
ترجمه: از عمر بن خطاب (رض) روايت است كه ايشان نماز عيدِ قربان را قبل از ايراد خطبه اقامه نمود. سپس براي مردم، به ايراد خطبه پرداخت و فرمود: اي مردم! همانا رسول خدا (ص) شما را از روزه گرفتن اين دو عيد, منع فرمود. زيرا يكي از آندو، روز عيد فطر است كه شماروزه هايتان را افطار مي كنيد. و ديگري، روزي است كه شما قرباني هايتان را مي خوريد.  
 
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:1485.txt">باب (1): شرابي كه از عسل ساخته مي شود</a><a class="text" href="w:text:1486.txt">باب (2): گرفتن شيرة خرما در ظرفهاي عادي و سنگي</a><a class="text" href="w:text:1487.txt">باب(3): اجازة استفاده از ظروفي كه قبلا  استفادة از آنها، منع شده بود</a><a class="text" href="w:text:1488.txt">باب (4): كسي كه مي گويد: نبايد خرماي رسيده و نرسيده را در صورتي كه مست كننده باشند، با هم مخلوط كرد و  همچنين نبايد دو خورش را با هم، مخلوط كرد</a><a class="text" href="w:text:1489.txt">باب (5): نوشيدن شير</a><a class="text" href="w:text:1490.txt">باب (6): نوشيدن شير با آب</a><a class="text" href="w:text:1491.txt">باب (7): ايستاده آب نوشيدن </a><a class="text" href="w:text:1492.txt">باب (8): آب نوشيدن از دهانة مشك </a><a class="text" href="w:text:1493.txt">باب (9): نهي كردن از تنفس در ظرف آب، و نوشيدن آب با دو يا سه نفس</a><a class="text" href="w:text:1494.txt">باب (10): ظرفهاي نقره اي</a><a class="text" href="w:text:1495.txt">باب (11): آشاميدن در ليوان</a></body></html>1907ـ عَنْ عَبْدِاللَّهِ بْنِ عُمَرَ رَضِيَ اللَّه عَنْهُمَا: أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ (ص) قَالَ: «مَنْ شَرِبَ الْخَمْرَ فِي الدُّنْيَا، ثُمَّ لَمْ يَتُبْ مِنْهَا، حُرِمَهَا فِي الآخِرَةِ».     (بخارى:5575)
ترجمه: عبدالله بن عمر رضي الله عنهما مي گويد: رسول الله (ص) فرمود: «هركس, در دنيا شراب بنوشد و از آن، توبه نكند, از شراب آخرت، محروم خواهد شد». 
1908ـ عَنِ أَبِي هُرَيْرَةَ (رض): أَنَّ النَّبِيَّ (ص) قَالَ: «لا يَزْنِي الزَّانِي حِينَ يَزْنِي وَهُوَ مُؤْمِنٌ، وَلا يَشْرَبُ الْخَمْرَ حِينَ يَشْرَبُهَا وَهُوَ مُؤْمِنٌ، وَلا يَسْرِقُ السَّارِقُ حِينَ يَسْرِقُ وَهُوَ مُؤْمِنٌ». (بخارى:5578)
ترجمه: ابوهريره (رض) مي گويد: نبي ‏اكرم(ص) فرمود: «زناكار، هنگام ارتكاب عمل زنا, مؤمن نيست. شراب خوار، هنگام خوردن شراب, مؤمن نيست وسارق هم هنگام سرقت, مؤمن نيست».
1909ـ وَعَنْهُ (رض) فِيْ رِوَايَةٍ أَيْضًا: «وَلا يَنْتَهِبُ نُهْبَةً ذَاتَ شَرَفٍ يَرْفَعُ النَّاسُ إِلَيْهِ أَبْصَارَهُمْ فِيهَا حِينَ يَنْتَهِبُهَا وَهُوَ مُؤْمِنٌ». (بخاري:5578) 
ترجمه: در روايتي ديگر از ابوهريره (رض) آمده است كه رسول اكرم (ص) فرمود: «و همچنين چپاولگري كه مال با ارزشي را غارت مي كند كه  مردم به آن، چشم دوخته اند, هنگام چپاول، مؤمن نيست».
باب (1): شرابي كه از عسل ساخته مي شود
1910ـ عَنِ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّه عَنْهَا قَالَتْ: سُئِلَ رَسُولُ اللَّهِ (ص) عَنِ الْبِتْعِ وَهُوَ نَبِيذُ الْعَسَلِ، وَكَانَ أَهْلُ الْيَمَنِ يَشْرَبُونَهُ، فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ (ص): «كُلُّ شَرَابٍ أَسْكَرَ فَهُوَ حَرَامٌ». (بخارى:5586)
ترجمه: عايشه رضي ‏الله‏ عنها مي گويد : از رسول‏ الله (ص) دربارة شراب عسل كه مردم يمن از آن مي نوشيدند, پرسيدند. رسول خدا (ص) فرمود: «هر شرابي كه انسان را مست كند، حرام است». 
1911ـ عن أَبُي عَامِرٍ الأَشْعَرِيُّ (رض): أَنَّهُ سَمِعَ النَّبِيَّ (ص) يَقُولُ: «لَيَكُونَنَّ مِنْ أُمَّتِي أَقْوَامٌ يَسْتَحِلُّونَ الْحِرَ، وَالْحَرِيرَ، وَالْخَمْرَ، وَالْمَعَازِفَ، وَلَيَنْزِلَنَّ أَقْوَامٌ إِلَى جَنْبِ عَلَمٍ، يَرُوحُ عَلَيْهِمْ بِسَارِحَةٍ لَهُمْ، يَأْتِيهِمْ لِحَاجَةٍ، فَيَقُولُونَ: ارْجِعْ إِلَيْنَا غَدًا، فَيُبَيِّتُهُمُ اللَّهُ وَيَضَعُ الْعَلَمَ، وَيَمْسَخُ آخَرِينَ قِرَدَةً وَخَنَازِيرَ، إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ». (بخارى:5590)
ترجمه: ابوعامر اشعري (رض) مي گويد: شنيدم كه نبي ‏اكرم (ص) فرمود: «در ميان امت من افرادي  پيدا خواهند شد كه زنا، ابريشم، شراب و آلات موسيقي را حلال مي‏دانند. همچنين افرادي خواهند آمد كه در قلة كوه‏ها زندگي مي كنند و هنگام شام كه چوپان, گوسفندان آنها را به خانه مي‏آورد، اگر مسكيني نزد آنان بيايد و از آنان، چيزي بخواهد, مي گويند: فردا بيا. اما شب هنگام, خداوند آنها را هلاك مي كند و كوه را بالاي آنان، مي‏اندازد. و گروهي ديگر را مسخ مي كند و تا روز قيامت, به خوك و ميمون، تبديل مي نمايد». 

باب (2): گرفتن شيرة خرما در ظرفهاي عادي و سنگي
1912ـ عَنْ أَبِي أُسَيْدٍ السَّاعِدِيِّ: أَنَّهُ دَعَا رَسُولَ اللَّهِ (ص) فِي عُرْسِهِ، فَكَانَتْ امْرَأَتُهُ خَادِمَهُمْ وَهِيَ الْعَرُوسُ، قَالَتْ: أَتَدْرُونَ مَا سَقَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ (ص)؟ أَنْقَعْتُ لَهُ تَمَرَاتٍ مِنْ اللَّيْلِ فِي تَوْرٍ. (بخاري:5591)
ترجمه: از ابواُسيد ساعدي (رض) روايت است كه او رسول خدا(ص) را به جشن عروسي اش دعوت نمود. و همسرش كه همان عروس بود، آنان را پذيرايي مي كرد. (گفتني است كه اين ماجرا قبل از نزول حجاب بود). و (بعدها) مي گفت: آيا مي دانيد كه با چه چيزي از رسول خدا (ص) پذيرايي كردم؟ چند عدد خرما از شب گذشته، برايش در ظرفي كه از سنگ ساخته شده بود، داخل آب گذاشته بودم (و با آنها از ايشان، پذيرايي نمودم).

باب(3): اجازة استفاده از ظروفي كه قبلا  استفادة از آنها، منع شده بود
1913ـ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا قَالَ: لَمَّا نَهَى النَّبِيُّ (ص) عَنْ الأَسْقِيَةِ قِيلَ لِلنَّبِيِّ (ص): لَيْسَ كُلُّ النَّاسِ يَجِدُ سِقَاءً. فَرَخَّصَ لَهُمْ فِي الْجَرِّ غَيْرِ الْمُزَفَّتِ. (بخاري:5993)
ترجمه: عبد الله بن عمرو رضي الله عنهما مي گويد: هنگامي كه نبي اكرم(ص) از نوشيدن در بعضي از ظرفها (كه در آنها شراب ساخته مي شد) منع ف