مسرش گفت: بچه فوت كرده است.  ابوطلحه رفت، نماز صبح را با رسول الله (ص)خواند و ماجرا را براي آنحضرت (ص)  بازگو كرد. رسول الله (ص) فرمود: «خداوند در شب گذشته شما، بركت دهد». راوي مي گويد: يكي از انصار مدينه، گفت: بعد از آن، ابوطلحه، صاحب نُه فرزند گرديد كه همه قاري قرآن شدند.

باب (23): پيامبر(ص) فرمود: ما براي تو، غمگين هستيم
656ـ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ (رض) قَالَ: دَخَلْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ (ص) عَلَى أَبِي سَيْفٍ الْقَيْنِ، وَكَانَ ظِئْرًا لإِبْرَاهِيمَ، فَأَخَذَ رَسُولُ اللَّهِ (ص) إِبْرَاهِيمَ فَقَبَّلَهُ وَشَمَّهُ، ثمَّ دَخَلْنَا عَلَيْهِ بَعْدَ ذَلِكَ، وَإِبْرَاهِيمُ يَجُودُ بِنَفْسِهِ، فَجَعَلَتْ عَيْنَا رَسُولِ اللَّهِ (ص) تَذْرِفَانِ، فَقَالَ لَهُ عَبْدُالرَّحْمَنِ بْنُ عَوْفٍ (رض): وَأَنْتَ يَا رَسُولَ اللَّهِ؟ فَقَالَ: «يَا ابْنَ عَوْفٍ إِنَّهَا رَحْمَةٌ». ثمَّ أَتْبَعَهَا بِأُخْرَى، فَقَالَ (ص): «إِنَّ الْعَيْنَ تَدْمَعُ وَالْقَلْبَ يَحْزَنُ، وَلا نَقُولُ إِلاَّ مَا يَرْضَى رَبُّنَا، وَإِنَّا بِفِرَاقِكَ يَا إِبْرَاهِيمُ لَمَحْزُونُونَ». (بخارى:1303)
ترجمه: انس ابن مالك (رض) مي گويد: با رسول الله (ص) نزد ابوسيفِ آهنگر رفتيم.  او پدر رضاعي ابراهيم؛ فرزند رسول الله (ص)؛ بود. آنحضرت (ص) ابراهيم را برداشت و بوسيد و بوييد. بار ديگر كه به خانه ابوسيف رفتيم، ابراهيم، آخرين لحظات زندگي اش را مي گذراند. اشك از چشمان رسول الله (ص) سرازير شد. عبدالرحمن ابن عوف گفت: اي رسول خدا! شما هم گريه ميكنيد؟ رسول الله (ص) فرمود: «اي ابن عوف، گريه كردن من، نشانة شفقت و مهرباني است». و همچنانكه اشك مي ريخت، فرمود: «چشم‏ها، اشك مي ريزد و دل اندوهگين است ولي ما سخني كه موجب عدم خوشنودي خدا شود به زبان نخواهيم آورد. و ما بخاطر جدايي تو، اي ابراهيم! غمگين هستيم».

باب (24): گريه كردن، نزد مريض
657 ـ عَنْ عَبْدِاللَّهِ بْنِ عُمَرَ رَضِيَ اللَّه عَنْهُمَا قَالَ: اشْتَكَى سَعْدُ بْنُ عُبَادَةَ شَكْوَى لَهُ، فَأَتَاهُ النَّبِيُّ (ص) يَعُودُهُ، مَعَ عَبْدِالرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ وَسَعْدِ بْنِ أَبِي وَقَّاصٍ وَعَبْدِاللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ رَضِي اللَّه عَنْهمْ، فَلَمَّا دَخَلَ عَلَيْهِ فَوَجَدَهُ فِي غَاشِيَةِ أَهْلِهِ، فَقَالَ: «قَدْ قَضَى»؟ قَالُوا: لا يَا رَسُولَ اللَّهِ، فَبَكَى النَّبِيُّ (ص)، فَلَمَّا رَأَى الْقَوْمُ بُكَاءَ النَّبِيِّ (ص) بَكَوْا، فَقَالَ: «أَلا تَسْمَعُونَ، إِنَّ اللَّهَ لا يُعَذِّبُ بِدَمْعِ الْعَيْنِ، وَلا بِحُزْنِ الْقَلْبِ، وَلَكِنْ يُعَذِّبُ بِهَذَا ـ وَأَشَارَ إِلَى لِسَانِهِ ـ أَوْ يَرْحَمُ، وَإِنَّ الْمَيِّتَ يُعَذَّبُ بِبُكَاءِ أَهْلِهِ عَلَيْهِ». (بخارى:1304)
ترجمه: عبد الله بن عمر رضي الله عنهما مي گويد: سعد بن عباده (رض) بيمار شد. رسول الله (ص) باتفاق عبدالرحمن بن عوف، سعدبن ابي وقاص و عبدالله بن مسعود رضي الله عنهم براي عيادت ايشان، تشريف برد. هنگامي كه آنحضرت (ص) وارد خانه شد، اعضاي خانواده سعد، اطراف او را گرفته بودند. رسول الله (ص) پرسيد: «آيا  فوت كرده است»؟  گفتند: خير، يا رسول الله! آنحضرت(ص) به گريه افتاد. مردم چون رسول الله (ص) را در حال گريه ديدند، همگي شروع به گريه كردند. رسول الله (ص) فرمود: «مگر نمي دانيد كه خداوند بخاطر اشك ريختن و اندوهگين شدن، عذاب نمي دهد. بلكه بخاطر اين، (اشاره بطرف زبان) عذاب مي دهد يا رحم مي كند. و ميت بخاطر آه و ناله اطرفيانش، عذاب داده مي شود». (البته اگر وصيت كرده باشد).

8 - کتاب نماز
باب (1): چگونه نماز، در شب معراج، فرض گردید؟.146
باب (2): نماز خواندن در یک پارچه.
باب (3): نماز خواندن در لباسی که آن را گرد خود پیچیده باشد
باب (4): اگر کسی در یک قطعه لباس، نماز خواند باید آن را به شانه هایش بیندازد
باب (5): اگر لباس، تنگ باشد
باب (6): نماز خواندن در عبای شامی
باب (7): کراهیت برهنه نماز خواندن
باب (8): آنچه که از عورت، باید پوشیده شود
باب (9): آنچه که در مورد (حکم) ران آمده است
باب (10): زن باید در چند لباس نماز بخواند؟
باب (11): نماز خواندن در لباسی که دارای نقش و نگار باشد
باب (12): اگر کسی در لباس دارای صلیب یا تصویر نماز بخواند، نمازش فاسد می شود؟
باب (13): نماز خواندن در عبای ابریشمی و در آوردن آن
باب (14): نماز خواندن در عبای سرخ رنگ
باب (15): نما زخواندن بالای سقف، منبر و جایگاه چوبین
باب (16): نماز خواندن بر حصیر.
باب (17): نماز خواندن بر رختخواب
باب (18): سجده کردن بر لباس و پارچه از شدت گرما
باب (19): نماز خواندن با کفش
باب (20): نماز خواندن با موزه.
باب (21): دور نگهداشتن بازوها هنگام سجده
باب (22): فضیلت رو به قبله نمودن 
باب (24): از هر جا باید رو به قبله نمود
باب (25): آنچه درباره قبله آمده است و نظر کسانی که می گویند هر کس اشتباهاً به سوی قبله نماز نخواند، نمازش را اعاده نکند
باب (26): پاک کردن آب بینی از مسجد با دست
باب (27): کفاره تف کردن در مسجد
باب (28): پند و اندرز امام به مردم درباره کامل کردن نماز و ذکر قبله
باب (29): آیا جایز است مسجد فلانی گفته شود؟.
باب (30): تقسیم کردن و آویزان نمودن خوشه خرما در مسجد
باب (31): مسجد یا نماز خانه در منزل 
باب (32): آیا جایز است قبرهای مشرکین زمان جاهلیت، خراب شود و جای آن، مسجد بنا گردد؟ 
باب (33): نماز خواندن در جایگاه شتران 
باب (34): کسی که رو به سوی تنور یا آتش و یا هر چیز دیگری که عبادت می شود، نماز بخواند و هدفش فقط عبادت خدا باشد
باب (35): کراهیت نماز خواندن در قبرستانها
باب (36): 
باب (37): خوابیدن زنان در مسجد 
باب (38): خوابیدن مردان در مسجد
باب (39): کسی که وارد مسجد می شود، دو رکعت نماز بخواند 
باب (40): بنای مسجد 
باب (41): همکاری در ساخت مسجد
باب (42): کسی که مسجدی بنا کند
باب (43): کنترل و گرفتن سر نیزه ها هنگام عبور از مسجد
باب (44): عبور نمودن از داخل مسجد
باب (45): حکم شعر سرودن در مسجد 
باب (46): نیزه بازی در مسجد
باب (47): تعقیب مدیون و درخواست وام در مسجد 
باب (48): جارو زدن مسجد و جمع آوری خار و خاشاک آن
باب (49): اعلام (حکم) تحریم تجارت شراب در مسجد
باب (50): بستن اسیر و مدیون در مسجد
باب (51): خیمه زدن در مسجد برای مداوای بیماران و غیره
باب (52): آوردن شتر در مسجد، هنگام ضرورت
باب (53):
باب (54): باز کردن درب و پنجره به مسجد 
باب (55): قفل و دروازه خانه کعبه و مساجد دیگر 
باب (56): حلقه درس و تشکیل جلسه در مسجد
باب (57): دراز کشیدن در مسجد
باب (58): نماز خواندن در مسجد بازار .
باب (59): داخل کردن انگشتان در یکدیگر در مسجد و بیرون از مسجد 
باب (60): مساجدی که در راه مکه و مدینه قرار دارند و اماکنی که رسول الله در آنجا نماز خوانده است.
ابواب ستره نمازگزار
باب (1): ستره امام، ستره مقتدی نیز هست
باب (2): فاصله بین نمازگزار و ستره
باب (3): نماز خواندن به سوی نیزه.
باب (4): نماز خواندن به سوی ستون
باب (5): نماز خواندن انفرادی بین ستونها
باب (6): نماز خواندن به سوی