 صورت به آتش جهنم خواهد انداخت).

اين حديث هم دروغي است كه بر رسول خدا -صلي الله عليه وآله وسلم- بسته شده است زيرا اين حديث نزد اهل سنت، صحيح وثابت نيست، اين حديث را حاكم در مستدرك (3/121) روايت كرده است ودر آن سه اشكال وجود دارد (سه نفر از راويان حديث ضعيف اند: ابو اسحق سبيعي، محمد بن سعد عوفي وابو عبدالله الهذلي).

(1) ابو اسحق سبيعي مدلس مشهوري است و حديث را با (عنعنه) روايت كرده است وتصريح به سماع (شنيدن) ننموده است[3]

(2) محمد بن سعد عوفي را امام ذهبي و خطيب ضعيف قرار داده اند. ودار قطني در موردش گفته است ولابأس به: چندان اشكالي ندارد.

(3) ابو عبدالله الجدلي ثقه (قابل اعتماد ومعتمد) است مگر اينكه شيعه اي سر سخت است واين حديث در جهت تأييد بدعت اوست[4]

وعلماي حديث براين باورند كه اگر مبتدع حديثي در تاييد بدعتش روايت كند، پذيرفته نميشود اگرچه ثقه باشد.

حافظ ابن حجر مي گويد: روايت مبتدع پذيرفته مي شود بشرطيكه بسوي بدعت دعوت ندهد مگر اينكه روايت او، بدعتش را تقويت نمايد در اين صورت بنابه قول راجح، روايت او پذيرفته نمي شود[5] آيا چنين حديثي (داراي اين اشكالات) نزد اهل سنت، حديثي صحيح وثابت بشمار مي آيد؟

(37) ودر صفحه 181 مي گويد:

وتاريخ سخن ديگري را نيز از او به ثبت رسانده است: اي كاش گوسفندي  در خانواده ام بودم كه هرگاه بخواهند مرا فربه كنند تا پس از فربه شدن وزيارت دوستانشان مرا ميكشتند وقسمتي از گوشتم را كباب كرده وقسمتي را خشك ميكردند وسپس مرا مي خوردند وچون مدفوع خارج مي شدم وبشر نبودم.

اينجا هدف تيجاني، عمر فاروق -رضي الله عنه- است اما سند اين سخن كجاست؟ وچه كسي مي گويد اين سخن از عمرفاروق -رضي الله عنه- به ثبوت رسيده است؟

وتازه، آيا حضرت مريم نگفت: ﴿يَا لَيْتَنِي مِتُّ قَبْلَ هَذَا وَكُنْتُ نَسْياً مَنْسِيّاً﴾. (سوره مريم آيه 23): (أي كاش! قبل از اين فوت مي كردم وبدست فراموشي سپرده مي شدم)

وعلامه شيعه، باقر العلوم مجلسي در كتابش بحار الانوار كه مورد اعتماد شيعه است از قول حضرت سلمان ذكر ميكند كه فرمودند: أي كاش گوسفندي در خانواده ام بودم. گوشتم را مي خوردند وپوستم را قطعه قطعه مي كردند اما نام جهنم را نمي شنيدم.

و حضرت ابوذر -رضي الله عنه- فرمودند: اي كاش مادرم عقيم بود ومرا نمي زائيد ونام جهنم را نمي شنيدم.

و حضرت مقداد -رضي الله عنه- فرمود: اي كاش پرنده اي دربيابانها بودم وبرمن حساب وعقاب وعذابي نبود ونام جهنم را نمي شنيدم.

و حضرت علي -رضي الله عنه- فرمود: اي كاش درندگان گوشتم را پاره پاره ميكردند, كاش مادر مرا نمي زائيد ونام جهنم را نمي شنيدم سپس دستش را برسرش گذاشت وگريه ميكرد وميگفت: أي واي، سفر چقدر طولاني است, أي واي، نوشته ام در سفر قيامت چقدر اندك است[6].

واگر همه اين سخنان از حضرت عمر، حضرت علي، سلمان، ابوذر ومقداد -رضي الله عنهم اجمعين- به ثبوت برسند، هيچ اشكالي ندارد وبه آنها هيچ ضرري نمي رساند.
-----------------------------------
[1] ترجمه صحيح عبارت عربي چنين است (اين نص مورد اتفاق شيعه واهل سنت است).
[2] اين صفحه متعلق به كتاب عربي است در كتاب فارسي اين عبارت را نيافتم شايد مترجم اين عبارت را حذف كرده است. (مترجم)
[3] اين نوع حديث نزد همه علماء علم حديث ضعيف شمرده مي شود واستدلال وجحت قرار نمي گيرد. (مترجم)
[4] شيعه در زمان قديم به كسي گفته مي شد كه علي را از عثمان يا از ابوبكر وعمر برتربداند وبدعت هايي داشته باشد، علماء روايت چنين فردي را قبول ميكردند اگر شهرت به را ستگويي داشت اما اگر حديثي در تاييد مذهبش روايت كند از او پذيرفته  نمي شود زيرا معروف است كه آنها دروغ وتقيه را (در جهت مذهب شان) دين مي دانند.
[5] نزهة النظر شرح نخبة الفكر ص 51.
[6] بحار الأنوار 43/89.(38) در صفحه (189) مي گويد:

همچنان كه آيه تطهير نيز دلالت بر معصوم بودن او دارد كه در باره او وهمسرش و دو فرزندش، به گواهي شخص عايشه نازل شده است. سپس صحيح مسلم را بعنوان مرجع ذكر كرده است.

اين سخن تيجاني، دروغ وفريب ودغلكاري است تا خواننده گمان كند كه آيه در مورد حضرت علي، فاطمه، حسن و حسين -رضي الله عنه- نازل شده است سپس به دروغ وناحق صحيح مسلم را بعنوان مرجع ذكر مي كند در حاليكه در حديث اين مطلب وجود ندارد كه آيه در مورد اين افراد نازل شده است. در صحيح مسلم چنين آمده است كه: پيامبر خدا  -صلي الله عليه وآله وسلم- برحضرت علي، فاطمه، حسن و حسين -رضي الله عنه- ، اين آيه را خواند نه اينكه اين آيه بصورت ويژه در مورد آنها نازل شده است[1].

شيخ الاسلام ابن تيميه مي گويد: محتواي اين حديث اينست كه پيامبراكرم  -صلي الله عليه وآله وسلم- دعا نمود تا خداوند پليدي را از آنها دور نموده وآنها را پاك گرداند و حد اكثر آن اينست كه پيامبر دعا نمود تا آنها از متقيان باشند. همان كساني كه خداوند پليدي را از آنها دور نموده وآنها را پاك گردانده است واجتناب وپرهيز از پليدي معصيت وگناه بر تمام مسلمانان واجب است وهمه مومنان به پاكي وپاكيزگي امر شده اند.

خداوند مي فرمايد: ﴿مَا يُرِيدُ اللَّهُ لِيَجْعَلَ عَلَيْكُمْ مِنْ حَرَجٍ﴾.  (المائدة: 6) (خداوند نمي خواهد شمارا در حرج وتنگنا قرار دهد ليكن ميخواهد شما را پاك گرداند ونعمتش را برشما تكميل نمايد). 

ودر جاي ديگر مي گويد: ﴿خُذْ مِنْ أَمْوَالِهِمْ صَدَقَةً تُطَهِّرُهُمْ وَتُزَكِّيهِمْ بِهَا﴾. (التوبة: 103) (از اموال مسلمين زكات بگير تاآنها را بوسيله زكات، پاك كرده وتزكيه نمايي)

ودر آيه ديگر آمده است: ﴿إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ التَّوَّابِينَ وَيُحِبُّ الْمُتَطَهِّرِينَ﴾. (البقرة: 222) (همانا خداوند، توبه كنندگان وپاك كنندگان را دوست دارد).

پس حد اكثر آن اينست كه رسول اكرم  -صلي الله عليه وآله وسلم- براي آنها دعا نمود تا دستورات را انجام دهند واز ممنوعات پرهيز نمايند وچون دوري  از پليدي وفعل پاكي بر اهل كساء لازم و واجب بود، پيامبر -صلي الله عليه وآله وسلم- براي آنها دعا نمود تابدينصورت به آنها در انجام آنچه به آن امر شده اند، كمك نمايد تا مستحق مذمت وعذاب نشوند ومورد مدح قرار گرفته وپاداش بگيرند.

وهمچنين ابن تيميه رحمه الله ميگويد[2]: مثل آيات زير است (دراين آيات دقت كنيد) ﴿إِنَّمَا يُرِيدُ اللَّهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمْ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَيُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيرًا﴾[3]. و ﴿مَا يُرِيدُ اللَّهُ لِيَجْعَلَ عَلَيْكُمْ مِنْ حَرَجٍ وَلَكِنْ يُرِيدُ لِيُطَهِّرَكُمْ﴾[4]. (خداوند نمي خواهد برشما سختي نمايد). ﴿يُرِيدُ اللَّهُ لِيُبَيِّنَ لَكُمْ وَيَهْدِيَكُمْ سُنَنَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِكُمْ وَيَتُوبَ عَلَيْكُمْ وَاللَّهُ عَلِيمٌ حَكِيمٌ * وَاللَّهُ يُرِيدُ أَنْ يَتُوبَ عَلَيْكُمْ وَيُرِيدُ الَّذِينَ يَتَّبِعُونَ الشَّهَوَاتِ أَنْ تَمِيلُوا مَيْلًا عَظِيمًا﴾. (نساء: 26- 27). (خداوند ميخواهد براي شما (احكام وشرايع) را بيان كند وبه راه گذشتگان شما را رهنمود كند وبه شما توفيق توبه 