ار مي‌رفت و شنيده‌ها و ديده‌هايش را به پيامبر(ص) و پدرش، گزارش‌مي‌داد و سپيده‌دم براي كسب خبر و انتقال آن به پيامبر(ص) به مكه باز مي‌گشت. او، در جنگ طائف ، تيري خورد كه جراحتش همواره او را همراهي كرد تا اين‌كه در مدينه‌‌ي منوره و در زمان خلافت پدرش، بر اثر جراحت همان تير، شهيد شد(2). 
3 ـ محمد بن ابي‌بكر
مادرش، اسماء بنت عميس است؛ محمد، در سال حجه‌الوداع به دنيا آمد و از جوان‌مردان قريش بود؛ در دامان علي‌ بن ابي‌طالب(رض) زندگي كرد(3)  كه توسط علي(رض) به سمت والي مصر گماشته شد و در همان‌جا به قتل رسيد(4). 
4 ـ اسماء‌ بنت ابي‌بكر
اسماء رضي الله عنها، از عايشه‌ رضي‌الله عنها بزرگ‌تر بود؛ رسول‌خدا(ص)،او را ذات‌النطاقين ناميدند. ذات‌النطاقين يعني: صاحب دو دامن؛ جريانش از اين قرار است كه اسماء رضي‌الله‌عنها، توشه‌ي سفر پيامبر(ص) را در هجرت فراهم كرد و چون چيزي براي بستن توشه‌ي سفر نيافت، دامنش را دو قسمت كرد كه از يك بخش‌ آن، به عنوان دامن استفاده‌نمود و با ديگري دهانه‌ي كيسه را بست؛ رسول‌خدا(ص)، همان‌جا، او را ذات‌النطاقين ناميدند. اسماء رضي‌الله‌عنها با زبير ‌بن‌ عوام(رض) ازدواج كرد و در حالي كه عبدالله ‌بن ‌زبير ‌رضي‌الله‌عنهما را در شكم داشت، به مدينه هجرت نمود و اولين نوزادي كه پس از هجرت در مدينه، زاده‌شد، عبدالله پسر زبير و اسماء بود. اسماء رضي الله عنها، صد سال عمر كرد و دچار حواس‌پرتي و عارضه‌ي فراموشي پير‌سالي هم نشد. پنجاه وشش حديث از رسول‌خدا(ص) روايت كرده كه عبدالله‌ بن عباس رضي‌الله‌عنهما و پسران آن بانوي بزرگوار عبدالله و عروه و هم‌چنين عبدالله‌ بن‌ ابي‌مليكه و از او روايت نموده‌اند. اسماء رضي‌الله عنها، اهل جود و بخشش بود و در سال 73 هجري در مكه و پس از شهادت پسرش عبدالله بن زبير(رض) درگذشت(5). 
5 ـ ام‌المؤمنين عايشه ‌رضي‌الله‌عنها
ام‌المؤمنين عايشه‌ رضي‌الله‌عنها كه ملقب به صديقه است، در شش سالگي به نكاح رسول‌خدا(ص) درآمد و در نه‌سالگي به خانه‌ي آن حضرت رفت. عروسي‌اش در ماه‌ شوال بود. او، عالم‌ترين و دانا‌ترين زنان بود و پيامبر(ص)، كنيه‌ي ام‌عبدالله را بر او نهادند. عايشه رضي‌الله‌عنها، آن‌چنان نيك و شايسته بود كه محبت پيامبر(ص) با او، نمونه‌ي دوست داشتن همسر نيك و شايسته بود(6). 
شعبي، مي‌گويد: هرگاه مسروق، از ام‌المؤمنين، عايشه‌ رضي‌ الله‌ عنها حديث مي‌گفت، چنين كلماتي را بر زبان مي‌آورد كه: «صديقه دختر صديق رضي‌الله‌عنهما، آن‌كه در كتاب‌خدا از تهمت و گناه، بري دانسته شد، حبيبه‌ي حبيب‌الله(ص)، مرا اين‌چنين حديث گفته‌است.» از عايشه رضي الله عنها، 2210 حديث روايت شده كه 174 حديث، متفق‌عليه مي‌باشد. 54 حديث او را بخاري رحمه الله، به تنهايي روايت كرده و69 حديث او را هم، امام مسلم رحمه الله نقل نموده است(7).  حضرت عايشه ‌رضي‌الله‌عنها، شصت و سه سال و چند ماه، زندگي فرمود و درسال 57 هجري بي‌آن كه فرزندي داشته باشد، درگذشت(8) 
6ـ‌ ام‌كلثوم بنت ابي‌بكر
مادر ام‌كلثوم، حبيبه بنت خارجه ‌رضي‌الله‌عنها است. ابوبكر(رض) به ام‌المؤمنين عايشه‌ رضي‌الله‌عنها در بستر وفاتش درباره‌ي دو برادر و دو خواهر عايشه سفارش كرد و فرمود: «آنها، خواهران و برادران تو هستند.» عايشه‌ رضي‌الله‌ عنها درآن ‌هنگام پرسيد: «من، يك خواهر دارم كه اسماء است؛ آن يكي، كيست؟» ابوبكر(رض) فرمود: «همسرم حبيبه دختر خارجه، باردار است و من، احساس مي‌كنم كه آن‌بچه، دختر خواهد بود.» و همين‌طور هم شد و ام‌كلثوم بعد از وفات ابو بكر(رض) به دنيا آمد(9) ؛ طلحه‌ بن‌ عبيدالله(رض) با ام‌كلثوم بنت ابي‌بكر(رض) ازدواج كرد؛ طلحه(رض) شوهر ام‌كلثوم در جريان جنگ جمل شهيد شد. عايشه‌ رضي‌ الله‌ عنها، خواهرش را به همراه خود در حالي كه عده‌اش را مي‌گذراند، براي زيارت خانه‌ي خدا به مكه برد(10) 
آري، اين، افراد خانواده‌ي مبارك و پرخير ابوبكر صديق(رض) بودند كه خداوند، همه‌ي آنان را به اسلام مشرف فرمود. ابوبكر(رض) درميان صحابه به اين فضل الهي مختص گرديده كه تمام خانواده‌اش مسلمان شوند. علما گفته‌اند: از ياران رسول‌خدا(ص)، هيچ خانواده‌اي نيست كه چهار نسل آن، اسلام آورده و به شرافت هم‌صحبتي با رسول‌اكرم(ص) نايل شده باشند، مگر خانواده‌ي ابوبكر كه عبارتند از عبدالله‌ بن زبير (نوه‌ي ابوبكر)، مادر عبدالله‌ بن‌ زبير يعني اسماء بنت ابي‌بكر و خود ابوبكر و پدرش ابوقحافه(رض). اين چهار نسل و هم‌چنين محمد بن عبدالرحمن ‌بن ‌ابي‌بكر ‌بن ‌ابي‌قحافه(رض)، همگي از ياران و اصحاب رسول‌خدا(ص) هستند(11). 
درميان صحابه، كسي جز ابوبكر(رض) نيست كه پدر و مادر و تمام فرزندانش، مسلمان شده و دوران رسول‌خدا(ص) را دريافته باشند. محمد‌ بن‌ عبدالرحمن، نوه‌ي ابوبكر، دوره‌ي رسول‌خدا(ص) را به خود ديده و ابوبكر(رض) تنها كسي است كه تمام نسلش، هم از طرف زنان و هم از جانب مرد‌ها، به پيامبر(ص)، ايمان آوردند و به افتخار هم‌صحبتي آن حضرت(ص) نايل شدند. بله، اين، خانه‌ي صديق است كه تمام خانواده‌اش، ايمان آورده و هيچ منافقي، درميان آن‌ها نبوده است؛ اين، افتخاري است كه از ميان صحابه، فقط نصيب ابوبكر(رض) گرديد.
در آن زمان، همواره بر سر زبان‌ها بود كه: ايمان، خانه‌هايي دارد و نفاق نيز خانه‌هايي؛ خانه‌‌ي ابوبكر از مهاجران، يكي از خانه‌هاي ايمان است؛ همان‌گونه كه خانه‌هاي بني‌نجار از انصار، جزو خانه‌هاي ايمان مي‌باشد(12). 
------------------------------------------------------------------------------------------------
1) البداية و النهاية (6/346)
2) نسب قريش، ص275
3) علي بن ابي‌طالب(رض) پس از وفات ابوبكر(رض) با مادر محمد بن ابوبكر(رض) يعني: اسماء بنت عميس ازدواج كرد و بدين ترتيب محمد، در دامان علي(رض) پرورش يافت.(مترجم)
4) نسب قريش ص277 و الإستيعاب(3/1366)
5) سير أعلام النبلاء (2/287)
6) تاريخ الدعوة في عهد الخلفاء الراشدين ص34
7) سير أعلام النبلاء (2/135و139)
8) طبقات‌ ابن‌سعد (…)؛ المنذر (4/5)
9) طبقات (3/195)
10) نسب قريش، ص278؛ الإصابة (8/466)؛تاريخ‌ الدعوة في عهد الخلفاء الراشدين، ص35
11) ابوبكر الصديق، از محمد رشيد رضا، ص7
12) ابوبكر الصديق (1/280) از محمد مال ‌الله برگرفته از منهاج‌السنة از ابن‌تيميه(رح)<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="folder" href="w:html:111.xml">مبحث اول: اعزام لشكر اسامه(رض)</a><a class="folder" href="w:html:116.xml">مبحث دوم: جهاد ابوبكر صديق(رض) با مرتدان</a><a class="folder" href="w:html:124.xml">مبحث سوم: هجوم همه‌جانبه به مرتدان</a><a class="folder" href="w:html:156.xml">مبحث چهارم: مسيلمه‌ي كذاب (مدعي دروغين نبوت) و قبيله‌ي بني‌حنيفه</a><a class="folder" href="w:html:174.xml">مبحث پنجم: تحليلي بر جنگ‌هاي دوره‌ي ابوبكر صديق(رض) در رويارويي با مرتدها</a></body></html><?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:112.txt">مقدمه</a><a class="text" href="w:text:113.txt">تأكيد ابوبكر صديق(رض) بر گسيل لشكر اسامه(رض)</a><a class