ي ما قعدت خلفْ سرَّية ولوددتُ أني أقتل في سبيل الله ثم أحيا ثم أقتل ثم أحيا ثم أقتل)(3) 
«خداوند وعده کرده است که هر کس در راه خدا با ایمان و یقین بیرون شود، اگر زنده بماند او را با پاداش و غنیمت برگرداند و اگر بمیرد او را وارد بهشت سازد و اگر بیم آن نمی‌رفت که برای امت من سخت خواهد گذشت از هیچ جنگی عقب نمی‌ماندم و دوست دارم در راه خدا کشته شوم و دوباره زنده و کشته شوم و باز زنده و کشته شوم». 
همچنین فرمود: (ما أحد يدخل الجنة يحب أن يرجع إلى الدنيا وله ما على الأرض من شئ إلا الشهيد يتمنى أن يرجع إلى الدنيا فيقتل عشر مرات لما يرى من الكرامة)(4) 
«هیچ کس (از اهل بهشت) آرزو نمی‌کند به دنیا برگردد مگر شهید که دوست دارد به دنیا برگردد و ده‌ها بار در راه خدا کشته شود به خاطر پاداشي که به شهید داده می‌شود».
آری! این آیات و احادیث، خواب راحت از چشمان یاران پیامبر(ص) گرفته بود آن‌ها با تأثر از این نصوص، همواره در میادین جهاد به سر می‌بردند حتی وقتی به سن کهولت می‌رسیدند و به آنان گفته می‌شد شما معذور هستید، می‌گفتند: سوره‌ی توبه ما را برای بازماندن از جهاد نمی‌گذارد و می‌ترسیم در زمره‌ی منافقان در آییم.(5)  
--------------------------------------------------------------------------------------------------------
1) البخاري رقم 2786 
2) البخاري رقم 2790
3) مسلم (3/1497) 
4) البخاري رقم 2817 
5) الجهاد في سبيل الله: قادري (1/145)صحابه و تابعین در عصر خلفای راشدین، جهاد در راه خدا را یکی از کارهای حیاتی برای بقای اسلام و امت اسلامی می‌دانستند و با این نگرش و انگیزه دست به فتوحات در سرزمین عراق، شام و مصر و شمال آفریقا زدند. و این عمل آنان پیامدهایی را به‌ دنبال داشت، از جمله‌ اینکه: به‌ امت اسلامی این امتیاز را بخشید که‌ شایستگی رهبری جامعه‌ی بشری را دارا می‌باشد، قدرت و نیروی کفر را نابود ساخت و رعب و هراس را به‌ دل آن‌ها انداخت، صداقت و راست بودن دعوت برای همگان روشن شد و این قضیه‌ باعث شد که‌ مردم گروه‌ گروه‌ و دسته‌ دسته‌ به‌ اسلام درآیند، در نتیجه‌ مسلمانان با عزت روبرو شدند و کفار ذلیل و نابود گشتند و صف مسلمانان در مقابل دشمنانشان متحد و یکپارچگی را به‌ دست آوردند و مردم جهان از نور، رحمت و انصاف دین اسلام برخوردار شدند.(1)
--------------------------------------------------------------------------------------
1) الجهاد في سبيل الله: قادري (2/411 إلى 482).<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:436.txt">مقدمه</a><a class="text" href="w:text:437.txt">1- سنت خدا در اسباب و مسببات</a><a class="text" href="w:text:438.txt">2- سنت خدا در تدافع و درگیری بین حق و باطل</a><a class="text" href="w:text:439.txt">3- سنت خدا در فتنه‌ و ابتلا</a><a class="text" href="w:text:440.txt">4- سنت الهی در ستم و ستمگری</a><a class="text" href="w:text:441.txt">5- سنت الهی در خوش‌گذرانی و خوش‌گذرانان</a><a class="text" href="w:text:442.txt">6- سنت الهی در طغیان و طغیانگران</a><a class="text" href="w:text:443.txt">7- سنت استدراج</a><a class="text" href="w:text:444.txt">8- سنت تغییر نفوس</a><a class="text" href="w:text:445.txt">9- سنت الهی در خصوص گناهان</a></body></html>پژوهشگر از مطالعه‌ی فتوحات عراق و کشورهای مشرق زمین به‌ پاره‌ای از سنتهای الهی در میان جامعه‌، ملتها و دولتها دست می‌یابد، که‌ از جمله‌ی آن‌ها موارد زیر می‌باشد:خداوند می‌فرماید:(وَأَعِدُّواْ لَهُم مَّا اسْتَطَعْتُم مِّن قُوَّةٍ وَمِن رِّبَاطِ الْخَيْلِ تُرْهِبُونَ بِهِ عَدْوَّ اللّهِ وَعَدُوَّکُمْ وَآخَرِينَ مِن دُونِهِمْ لاَ تَعْلَمُونَهُمُ اللّهُ يَعْلَمُهُمْ وَمَا تُنفِقُواْ مِن شَيْءٍ فِي سَبِيلِ اللّهِ يُوَفَّ إِلَيْکُمْ وَأَنتُمْ لاَ تُظْلَمُونَ) الأنفال: ٦٠
«‏براي (مبارزه با) آنان تا آن‌جا كه مي‌توانيد نيروي (مادي و معنوي) و (از جمله) اسبهاي ورزيده آماده سازيد، تا بدان (آمادگي و ساز و برگ جنگي) دشمنِ خدا و دشمن خويش را بترسانيد، و كسان ديگري جز آنان را نيز به هراس اندازيد كه ايشان را نمي‌شناسيد و خدا آنان را مي‌شناسد . هر آن‌چه‌ را در راه خدا (از جمله تجهيزات جنگي و تقويت بنيه دفاعي و نظامي اسلامي) صرف كنيد، پاداش آن به تمام و كمال به شما داده مي‌شود و هيچ گونه ستمي نمي‌بينيد».
فاروق در عصر خلافت خویش این آیه‌ را تطبیق نمود و از اسبابهای مادی و معنوی بهره‌ گرفت.خداوند می‌فرماید:(وَلَوْلاَ دَفْعُ اللّهِ النَّاسَ بَعْضَهُمْ بِبَعْضٍ لَّفَسَدَتِ الأَرْضُ وَلَکِنَّ اللّهَ ذُو فَضْلٍ عَلَى الْعَالَمِينَ) البقرة: ٢٥١
«و اگر خداوند برخي از مردم را به وسيله برخي ديگر دفع نكند، فساد زمين را فرا مي‌گيرد، ولي خداوند نسبت به جهانيان لطف و احسان دارد».
این قانون در تمامی فتوحات به‌ طور عام تحقق پیدا کرد و سنت تدافع از مهمترین سنتهای الهی در جهان هستی و میان مخلوقات الهی می‌باشد، و همچنین از مهمترین سنتهایی می‌باشد که‌ امت اسلامی از آن بهره‌مند می‌شوند، از این‌رو مسلمانان طبق این سنت عمل کردند، زیرا می‌دانستند که‌ تحقق بخشیدن به‌ دین نیازمند تصمیماتی است که‌ آن‌را بردارد و بازوهایی او را به‌ حرکت درآورد و قلبهایی بدان مهر ورزد و اعصابی بدان ارتباط پیدا کند، خلاصه‌ اینکه‌ به‌ تلاش و کوشش بشری نیاز دارد، زیرا این سنتی الهی است که‌ آن‌را در دنیا تثبیت نموده‌ است(1). خداوند می‌فرماید:(أَمْ حَسِبْتُمْ أَن تَدْخُلُواْ الْجَنَّةَ وَلَمَّا يَأْتِکُم مَّثَلُ الَّذِينَ خَلَوْاْ مِن قَبْلِکُم مَّسَّتْهُمُ الْبَأْسَاء وَالضَّرَّاء وَزُلْزِلُواْ حَتَّى يَقُولَ الرَّسُولُ وَالَّذِينَ آمَنُواْ مَعَهُ مَتَى نَصْرُ اللّهِ أَلا إِنَّ نَصْرَ اللّهِ قَرِيبٌ) البقرة: ٢١٤
«آيا گمان برده‌ايد كه داخل بهشت مي‌شويد بدون آن كه به شما همان برسد كه به كساني رسيده است كه پيش از شما درگذشته‌اند؟ (شما كه هنوز چنين رنجها و دردهائي را نديده‌ايد و بايد چشم به راه تحمّل حوادث تلخ و ناگوار در راه كردگار باشيد و بدانيد: نخست رنج سپس گنج). زيآن‌هاي مالي و جاني (و شدائد و مشكلات، آن چنان ملّتهاي پيشين را احاطه كرده است و) به آنان دست داده است و پريشان گشته‌اند كه پيغمبر و كساني كه با او ايمان آورده بوده‌اند (هم‌صدا شده و) مي‌گفته‌اند: پس ياري خدا كي (و كجا) است‌؟! (ليكن خدا هرگز مؤمنان را فراموش ننموده است و پس از تعليم فداكاري به مؤمنان و آبديدگي ايشان كه رمز تكامل است، به وعده خود وفا كرده و بديشان پاسخ گفته است كه: ) بيگمان ياري خدا نزديك است».
در فتوحات عراق در حین نبرد پل ابی‌عبید به‌ طور خاص، مسلمانان مورد ابتلای الهی واقع شدند، با توجه‌ به‌ اینکه‌ هزاران مسلمان به‌ شهادت رسیدند و با شکست مواجه‌ شدند، سپس صفهایشان را منظم نمودند و پیروزیهای بزرگی را به‌بار آوردند، و خداوند می‌فرماید: 
(لَتُبْلَوُنَّ فِي أَمْوَالِکُمْ وَأَنفُسِکُمْ وَلَتَسْمَعُنَّ مِنَ الَّذِينَ أُوتُواْ الْکِتَابَ مِن قَبْلِکُمْ وَمِنَ الَّذِينَ أَشْرَکُواْ أَذًى کَث