ش پيروي را نداشت ) .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« رَشِيدٍ » : راهبر . راهياب . مترقّيانه ( نگا : هود / 78 ) .‏
 
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="folder" href="w:html:184.xml">صفحة (22)</a><a class="folder" href="w:html:189.xml">صفحة (23) </a><a class="folder" href="w:html:198.xml">صفحة (24)</a><a class="folder" href="w:html:209.xml">صفحة (25)</a><a class="folder" href="w:html:216.xml">صفحة (26) </a><a class="folder" href="w:html:224.xml">صفحة (27)</a><a class="folder" href="w:html:230.xml">صفحة (28)</a><a class="folder" href="w:html:236.xml">صفحة (29) </a><a class="folder" href="w:html:241.xml">صفحة (30)</a><a class="folder" href="w:html:248.xml">صفحة (31)</a><a class="folder" href="w:html:255.xml">صفحة (32) </a><a class="folder" href="w:html:264.xml">صفحة (33)</a><a class="folder" href="w:html:270.xml">صفحة (34)</a><a class="folder" href="w:html:275.xml">صفحة (35) </a><a class="folder" href="w:html:281.xml">صفحة (36)</a><a class="folder" href="w:html:288.xml">صفحة (37) </a><a class="folder" href="w:html:292.xml">صفحة (38)</a><a class="folder" href="w:html:297.xml">صفحة (39)</a><a class="folder" href="w:html:306.xml">صفحة (40) </a><a class="folder" href="w:html:310.xml">صفحة (41)</a></body></html><?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:1831.txt">آيه  98</a><a class="text" href="w:text:1832.txt">آيه  99</a><a class="text" href="w:text:1833.txt">آيه  100</a><a class="text" href="w:text:1834.txt">آيه  101</a><a class="text" href="w:text:1835.txt">آيه  102</a><a class="text" href="w:text:1836.txt">آيه  103</a><a class="text" href="w:text:1837.txt">آيه  104</a><a class="text" href="w:text:1838.txt">آيه  105</a><a class="text" href="w:text:1839.txt">آيه  106</a><a class="text" href="w:text:1840.txt">آيه  107</a><a class="text" href="w:text:1841.txt">آيه  108</a></body></html>آيه  98
‏متن آيه : ‏
‏ يَقْدُمُ قَوْمَهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ فَأَوْرَدَهُمُ النَّارَ وَبِئْسَ الْوِرْدُ الْمَوْرُودُ ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏فرعون در روز قيامت در پيشاپيش قوم خود بوده ( و ايشان را به سوي آتش دوزخ رهبري خواهد كرد ، همان گونه كه در دنيا آنان را به سوي كفر و ضلال رهبري مي‌كرد ) و ايشان را به آتش دوزخ مي‌اندازد . چه بد جايگاهي كه بدان وارد مي‌شوند !‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« يَقْدُمُ » : پيش مي‌افتد . پيشاپيش حركت مي‌كند . « أَوْرَدَهُمْ » : آنان را وارد كرد . فعل ماضي در اينجا به معني فعل مضارع است . يعني : ايشان را داخل مي‌سازد . « الْوِرْدُ » : آبشخور . ورود . مكان ورود . مصدر به معني داخل‌شوندگان ( نگا : مريم / 86 ) . « الْمَوْرُودُ » : جائي كه بدان وارد مي‌شوند . آبي كه بدان وارد مي‌شوند . « بِئْسَ الْوِرْدُ الْمَوْرُودُ » : چه بد آبشخوري كه آنان را بدان وارد مي‌كنند . چه كسان بدبيار و بدبختي كه به آتش دوزخشان داخل مي‌كنند . واژه ( المورود ) را صفت واژه ( الوِرد ) دانسته و مخصوص به ذمّ ( النار ) محذوف است . يا اين كه ( المورود ) مخصوص به ذمّ است و حذفي در ميان نيست .‏
 
آيه  99
‏متن آيه : ‏
‏ وَأُتْبِعُواْ فِي هَذِهِ لَعْنَةً وَيَوْمَ الْقِيَامَةِ بِئْسَ الرِّفْدُ الْمَرْفُودُ ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏در اين دنيا دچار نفرين ( مردمان ) و طرد ( از رحمت يزدان ) شدند ( و از پس ايشان بدنامي و رسوائي ماند ) و در روز قيامت نيز ( همين طور به لعنت و طرد از رحمت گرفتار مي‌شوند و منفور خدا و فرشتگان و مردمان مي‌گردند ) . چه بد عطائي كه ( به آنان ) داده مي‌شود !‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« أُتْبِعُوا » :  ( نگا : هود / 60 )  « الرِّفْدُ » : عطاء و ارمغان . « الْمَرْفُودُ » : عطاء شده . بخشش . « الرِّفْدُ الْمَرْفُودُ » : مراد لعنت و نفرين است كه از راه ريشخند عطاء و ارمغان ناميده شده است ( نگا : صافّات / 62 ) .‏
 
آيه  100
‏متن آيه : ‏
‏ ذَلِكَ مِنْ أَنبَاء الْقُرَى نَقُصُّهُ عَلَيْكَ مِنْهَا قَآئِمٌ وَحَصِيدٌ ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏اين از خبرهاي شهرها و آباديهائي است كه ما براي تو ( اي پيغمبر ! ) بازگو مي‌كنيم ( تا قوم خود را بدانها پند دهي ، و به ياري خدا اطمينان حاصل كني ) . برخي از اين شهرها و آباديها هنوز برپا و برجايند ( و آثاري از آنها مانده و درس عبرت همگانند ، ) و برخي درويده ( و از ميان رفته‌اند همانند كشتزار درو شده ) .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« الْقُرَيا‌ » : جمع قرية ، مراد شهرها و آباديهاي بزرگ است . « قَآئِمٌ » : برجا . ماندگار . « حَصِيدٌ » : درو شده . مراد تباه و ويران شده است .‏
 
آيه  101
‏متن آيه : ‏
‏ وَمَا ظَلَمْنَاهُمْ وَلَكِن ظَلَمُواْ أَنفُسَهُمْ فَمَا أَغْنَتْ عَنْهُمْ آلِهَتُهُمُ الَّتِي يَدْعُونَ مِن دُونِ اللّهِ مِن شَيْءٍ لِّمَّا جَاء أَمْرُ رَبِّكَ وَمَا زَادُوهُمْ غَيْرَ تَتْبِيبٍ ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏ما بدانان ستم نكرديم ( و بيهوده نابودشان ننموديم ) و بلكه خودشان ( با كفر و فساد و پرستش بتها و غيره ) بر خويشتن ستم روا داشتند ، و معبودهائي را كه بغير از خدا مي‌پرستيدند و به فرياد مي‌خواندند ، كمترين سودي بدانان نرساندند و هيچ گونه كمكي نتوانستند بديشان بنمايند ( و مثلاً آنان را از هلاك و نابودي برهانند ) بدان گاه كه فرمان ( هلاك ايشان از سوي ) پروردگارت صادر گرديد ، و جز بر هلاك و زيانشان نيفزودند ( و تنها مايه بدبختي و نابودي ايشان شدند و بس ) .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« مَآ أَغْنَتْ عَنْهُمْ » : عذاب خدا را از ايشان دور نكرد . بديشان سودي نبخشيد . « مِن شَيْءٍ » : هيچ چيزي . حرف ( مِنْ ) در اينجا براي عموميّت نفي بعد از خود مي‌باشد . « تَتْبِيب‌ » : هلاك ساختن . زيانمند كردن .‏
 
آيه  102
‏متن آيه : ‏
‏ وَكَذَلِكَ أَخْذُ رَبِّكَ إِذَا أَخَذَ الْقُرَى وَهِيَ ظَالِمَةٌ إِنَّ أَخْذَهُ أَلِيمٌ شَدِيدٌ ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏عقاب پروردگار تو اين چنين است ( كه درباره قوم نوح و عاد و ثمود و مدين و غيره گذشت ) هرگاه كه ( بر اثر كفر و فساد ، اهالي ) شهرها و آباديهائي را عقاب كند كه ستمكار باشند . به راستي عقاب خدا دردناك و سخت است .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« أَخْذُ » : عقاب . عذاب . هلاك كردن . « الْقُرَيا » : واژه ( الْقُرَيا ) متنازع مصدر ( اَخْذُ ) و فعل ( أَخَذَ ) است .‏
 
آيه  103
‏متن آيه : ‏
‏ إِنَّ فِي ذَلِكَ لآيَةً لِّمَنْ خَافَ عَذَابَ الآخِرَةِ ذَلِكَ يَوْمٌ مَّجْمُوعٌ لَّهُ النَّاسُ وَذَلِكَ يَوْمٌ مَّشْهُودٌ ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏به حقيقت در اين ( مجازات و نابودي ملّتهاي ستمگر ، و در اين روايات و اخبار گذشتگان ) عبرت بزرگي است براي كسي كه از عذاب آخرت بهراسد . آن روزي كه مردمان را در آن ( براي حساب و كتاب ) گرد مي‌آورند ، و روزي است كه ( از سوي مردمان و فرشتگان و پريان ) مشاهده مي‌گردد ( و همگان آن را خواهند ديد و ناظر صحنه‌هايش خواهند شد ) .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« ءَايَةً » : نشانه قدرت و مشيّت خدا . حجّت و برهان آشكار بر اجراء قوانين و سنن خدا درباره آفريدگانش . عبرت و پند . « يَوْمٌ مَّجْمُوعٌ » : روز گردهمآئي ( نگا : تغابن / 9 ) . « يَوْمٌ مَّشْهُودٌ » : روز ديدني ( نگا : آل‌عمران / 30 ) .‏
 
آيه  104
‏متن آيه : ‏
‏ وَمَا نُؤَخِّرُهُ إِلاَّ لِأَجَلٍ مَّعْدُودٍ ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏ما چنين روزي را فقط تا زمان اندكي به تأخير مي‌اندازيم .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« أَجَلٍ » : مدّت . سر رسيد زماني . « مَعْدُودٍ » : كم . اندك . « أَجَلٍ مَّعْدُودٍ » : انتهاء مدّت قليل ، كه عمر دنيا است ( نگا : شوري / 17 ) .‏
 
آيه  105
‏متن آيه : ‏
‏ يَوْمَ يَأْتِ لاَ تَكَ