 بوديد؟ مي‌گويند: ما در روي زمين مستضعف بوديم. ملائكه به آنها مي‌گويند: آيا زمين خدا وسيع نبود تا در آن هجرت مي‌كرديد؟ جايگاه آنها جهنم است و چه بد سرنوشتي است.»
ابن عباس مي‌گويد: تعدادي از مسلمانان در مكه باقی ماندند و اسلامشان را پنهان كرده بودند. در جنگ بدر مشركان آنها را با خود آورده بودند و برخي از آنها در اين جنگ كشته شدند. مسلمانان گفتند: برادرانمان توسط مشركان به زور وادار به شركت در جنگ شدند و كشته شدند. آن گاه آيات فوق نازل گرديد؛ چراکه براي آنها امكان انتقال از صف مشركان به صف مسلمانان بود؛ چنانكه عبدالله بن سهيل منتقل شد، اما آنها چنين نكردند، پس معذور شمرده نمي‌شوند(3). 
يقيناً ايمان، داراي لوازمي است كه بيانگر صداقت و قوت آن مي‌باشند. يكي از آن لوازم، برتري ايمان بر تمام ارزشهاي غير ايماني است و هرگاه مؤمن از اين ويژگيهاي ايماني برخوردار باشد، مطمئناً از آثار عميق و قدرت فعال ايمان در ساختار حقي كه موردنظر الهي است، بهره‌مند خواهد شد.
ايمان، اخلاق و سلوك معیارهای اصلی یک فرد به حساب می‌آیند. بنابراين، رفتار، گفتار و اشارات فرد، حاكي از باور دروني اوست. به همين دليل كساني كه در صف مشركان بودند، از آنجا كه از ايمان كامل توأم با همه ويژگيهايش برخوردار نبودند بنابراین، ايمانشان از نتايج مطلوبی برخوردار نگردید و عذر آنان ناموجه تلقي گرديد. با اين درك عميق از فقه ايمان بود كه ياران رسول خدا (ص) در ميدان بدر از خود الگوي والايي در صدق ايمان به جاي گذاشتند.
بنابراين، خداوند موضعگيري صادقانه آنها را چنين مي‌ستايد:
(لَا تَجِدُ قَوْمًا يُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ يُوَادُّونَ مَنْ حَادَّ اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَلَوْ کَانُوا آبَاءهُمْ أَوْ أَبْنَاءهُمْ أَوْ إِخْوَانَهُمْ أَوْ عَشِيرَتَهُمْ أُوْلَئِکَ کَتَبَ فِي قُلُوبِهِمُ الْإِيمَانَ وَأَيَّدَهُم بِرُوحٍ مِّنْهُ وَيُدْخِلُهُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْ وَرَضُوا عَنْهُ أُوْلَئِکَ حِزْبُ اللَّهِ أَلَا إِنَّ حِزْبَ اللَّهِ هُمُ الْمُفْلِحُونَ) (مجادله، 22)
«نمي‌يابي قومي را كه به خدا و روز آخرت ايمان دارند؛ دوست بدارند كساني را كه با خدا و رسولش دشمني مي‌نمايند. هر چند آنها پدران يا پسران يا برادران و يا اقوامشان باشند. اينها كساني هستند كه خداوند، ايمان را در قلب آنها ثبت نموده است و آنها را با نفخه‌اي از جانب خود تأييد نموده است. خداوند، آنها را در باغستانهايي كه زير آن نهرها جاري است براي هميشه داخل مي‌گرداند. خداوند، از آنها راضي و آنها از خداوند راضي هستند. همينها حزب خدا هستند و حزب خدا رستگار است.»
-----------------------------------------------------------------------------------------------
1) معین السیرة، ص 217.
2) السیرة النبویة، ابن هشام، ج 2، ص 253.
3) معین السیرة.يكي از معجزه‌هائي كه در بدر اتفاق افتاد، خبر دادن پيامبر اکرم (ص) از برخي امور غيبي بود؛ زيرا دانستن امور غيبي مختص خداوند متعال است؛ چنانچه در چندين آيه اين مطلب بيان شده است:
(قُل لَّا يَعْلَمُ مَن فِي السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ الْغَيْبَ إِلَّا اللَّهُ وَمَا يَشْعُرُونَ أَيَّانَ يُبْعَثُونَ) (نمل، 65)
«بگو: آنها كه در آسمانها و زمين هستند، غيب را نمي‌دانند جز خدا و آنها نمي‌دانند چه وقت برانگيخته مي‌شوند.»
(وَعِندَهُ مَفَاتِحُ الْغَيْبِ لاَ يَعْلَمُهَا إِلاَّ هُوَ وَيَعْلَمُ مَا فِي الْبَرِّ وَالْبَحْرِ وَمَا تَسْقُطُ مِن وَرَقَةٍ إِلاَّ يَعْلَمُهَا وَلاَ حَبَّةٍ فِي ظُلُمَاتِ الأَرْضِ وَلاَ رَطْبٍ وَلاَ يَابِسٍ إِلاَّ فِي کِتَابٍ مُّبِينٍ) (انعام، 59)
«كليدهاي غيب نزد اوست، جز او كسي به‌ آن عالم نيست. مي‌داند آنچه در خشكي و آب است. هيچ برگي نمي‌افتد مگر اينكه خداوند آن را مي‌داند. هيچ دانه‌ای در تاريكیهای زمين وجود ندارد و هيچ چيز تر يا خشكي نمي‌افتد مگر اينكه در كتابي واضح ثبت است.»
و روشن است كه انبياء (ع) از عالم غيب علم و اطلاعي ندارند.
(قُل لاَّ أَقُولُ لَکُمْ عِندِي خَزَآئِنُ اللّهِ وَلا أَعْلَمُ الْغَيْبَ وَلا أَقُولُ لَکُمْ إِنِّي مَلَکٌ إِنْ أَتَّبِعُ إِلاَّ مَا يُوحَى إِلَيَّ قُلْ هَلْ يَسْتَوِي الأَعْمَى وَالْبَصِيرُ أَفَلاَ تَتَفَکَّرُونَ) (انعام، 50)
«بگو : من نمي‌گويم كه گنجينه‌هاي الهي نزد من است و من غيب را نمي‌دانم و ادعاء ندارم كه من فرشته‌اي هستم. من پيروي نمي‌كنم مگر از آنچه به من وحي مي‌شود. بگو: آيا كور و بينا با هم برابرند. آيا فكر نمي‌كنيد.»
همان‌طور كه آياتي بيانگر اختصاص علم غيب، به ذات باري‌تعالي است، آيات ديگري نيز هست كه مي‌گويد: خداوند برخي از بندگانش را استثناء نمود است و از طريق وحي، بخشي از امور غيبي را به عنوان معجزه و دليل بر صداقت نبوت آنها در اختيارشان گذاشته است:
(مَّا کَانَ اللّهُ لِيَذَرَ الْمُؤْمِنِينَ عَلَى مَآ أَنتُمْ عَلَيْهِ حَتَّىَ يَمِيزَ الْخَبِيثَ مِنَ الطَّيِّبِ وَمَا کَانَ اللّهُ لِيُطْلِعَکُمْ عَلَى الْغَيْبِ وَلَکِنَّ اللّهَ يَجْتَبِي مِن رُّسُلِهِ مَن يَشَاء فَآمِنُواْ بِاللّهِ وَرُسُلِهِ وَإِن تُؤْمِنُواْ وَتَتَّقُواْ فَلَکُمْ أَجْرٌ عَظِيمٌ) (آل عمران، 179)
«خداوند، مؤمنان را بر وضعيتي كه دارند، رها نمي‌كند تا اينكه بدان را از پاكان، تفكيك گرداند و خداوند، شما را بر غيب مطلع نمي‌گرداند؛ البته خداوند برخي از پيامبرانش را كساني را كه او بخواهد، انتخاب مي‌نمايد. پس به خدا و رسولش ايمان بياوريد. اگر ايمان بياوريد و تقوا را انتخاب نماييد، براي شما پاداش بزرگي در نظر گرفته شده است.»
(عَالِمُ الْغَيْبِ فَلَا يُظْهِرُ عَلَى غَيْبِهِ أَحَدًا(26) إِلَّا مَنِ ارْتَضَى مِن رَّسُولٍ فَإِنَّهُ يَسْلُکُ مِن بَيْنِ يَدَيْهِ وَمِنْ خَلْفِهِ رَصَدًا(27)) (جن، 27-26)
«خداوند است داناي غيب. كسي را بر غيب مطلع نمي‌گرداند. مگر آن پيامبر را كه او بپسندد. آن گاه براي او محافظاني از مقابل و از پشت‌سر مي‌گمارد.»
بر این اساس به این نتيجه دست می‌یابیم كه خبردادن رسول خدا(ص)  از برخي امور غيبي، معجزه و وحيی از جانب خدا بوده است كه جهت تاييد نبوت ايشان نازل شده است(1).  
معجزاتی که در جنگ بدر اتفاق افتاد، عبارتند از:
-------------------------------------------------------------------------------------
1) موسوعة نظرة النعیم، ج 1، ص 453.الگوی هدایت
(تحلیل وقایع زندگی پیامبر اکرم)

(دو جلد)

مؤلف : 
علی محمّد صلّابی

مترجم : 
هیئت علمی انتشارات حرمینمورخان بر این عقیده‌اند که پیامبر اکرم (ص) روز دوشنبه به دنیا آمده است. همچنین اکثر آنان، تولد پیامبر اکرم (ص) را در دوازدهم ربیع الاول درست می‌دانند(1). 
همچنین اجماع کرده‌اند که ایشان در عام‌الفیل(2)  به دنیا آمده است. مادرش به هنگام تولد او در خانه ابوطالب در شعب بنی‌هاشم بود.(3) 
ا