ا مورد طعن‌ و لعن‌ قرار مي‌دهند. شيعيان‌ در اين‌ مورد (البته‌ ناخواسته‌ وندانسته‌) موجد رحمت‌ و بخشايش‌ و ثواب‌ براي‌ اصحاب‌ پيامبر (ص‌) هستند، چرا كه‌ با هر ناسزاگوئي‌ به‌ اصحاب‌پيامبر (ص‌) خداوند بر اجر و ثواب‌ صحابه‌ مي‌افزايد. چگونه‌ مي‌توانيم‌ بپذيريم‌ كساني‌ كه‌ نسبت‌ به‌ نزديكترين‌ اصحاب‌و ياران‌ پيامبر (ص‌) حقد و كينه‌ دارند با ما كه‌ افتخار رهروي‌ و پيروي‌ از پيامبر (ص‌) و اصحابش‌ را داريم‌ سر دوستي‌ وبرادري‌ خواهند داشت‌! بسم الله الرحمن الرحيم

گامي بسوي حقيقت

بررسي علمي و تطبيقي در مورد عقائد و مبادي مذهبي
اهل تشيع و تحولات در آن از بدو تا كنون

- فهرست مطالب:
مقدمة ناشر
مقدمة مؤلف
ادعاي تحريف قرآن
ديدگاه امام خوئي در مورد تحريف قرآن
سنت نبوي
زيارت قبور ائمه
مدد خواستن شيعه از ائمه به هنگام مصائب
عصمت ائمه و غلو در مورد آنها
ائمه غيب نمي دانند
ايمان به ولايت اهل بيت و پاداش آن
اهل سنت و اهل بيت
افراط و تفريط شيعيان در مورد اهل بيت
اهل سنت و صحابه
اهل تشيع و صحابه
گامي ديكر بسوي تفرقه افگني ميان شيعه و سني يا كتاب ثم اهتديت
اختلاف نظر در ميان صحابه
مسئله امامت
حق با علي است و مخالفين او اشتباه كرده بودند
مباحثة امام مالك و يكي از كينه توزان در مورد صحابه
عاشورا
موضع امام علي و فرزندانش در قبال شيعيان
متعه يا ازدواج موقت
تقيه 
خمس
مهدي موعود
الرجعة للانتقام بازگشت براي گرفتن انتقام
بداء
افزودن أشهد أن عليا ولي الله توسط شيعيان در اذان
سجده بر مهرهاي كه ادعا مي شود از خاك كربلا هستند
جمع كردن نمازها
عدم برگزاري نماز جمعه
شيعيان امروز
پرسشي ديگر آيا شيعيان مي توانند غير اسلام را به اسلام دعوت كنند
شيعه و تاريخ
فاجعة خونين بغداد
نتيجه گيري از بحث حاضربداء در اصطلاح‌ يعني‌ تغيير ناگهاني‌ در مسير از قبل‌ تعيين‌ شده‌ و يا به‌ عبارتي‌ يعني‌ پيشامد. اكثريت‌ قريب‌ به‌ اتفاق شيعيان‌ معني‌ بداء را نمي‌دانند، در حاليكه‌ بارها در دعاهايشان‌ آن‌ را تكرار مي‌كنند، مخصوصاً در دعاهايي‌ كه‌ هنگام‌زيارت‌ قبور امام‌ دهم‌ علي‌ نقي‌ و امام‌ يازدهم‌ حسن‌ عسكري‌ مي‌خوانند، مي‌گويند السلام‌ عليكما يا من‌ بدالله فيكما.يعني‌ كه‌ سلام‌ بر شما اي‌ كساني‌ كه‌ خداوند در مورد شما مرتكب‌ بداء شد. در كتب‌ شيعه‌ از جمله‌ در مفاتيح‌ الجنان‌ص‌292 اين‌ دعا آمده‌ است‌. 
انگيزه‌ شيعيان‌ از اين‌ دعا اين‌ است‌ كه‌ بر طبق‌ عقيده‌ شيعه‌ امامت‌ از پدر به‌ فرزند ارشد منتقل‌ مي‌شود. اما هنگاميكه‌اسماعيل‌ فرزند ارشد امام‌ جعفر صادق وفات‌ يافت‌ يافت‌، بناچار امامت‌ به‌ موسي‌ بن‌ جعفر فرزند كوچك‌ جعفر صادق انتقال‌ يافت‌. اين‌ تغيير در مسير امامت‌ كه‌ بنا به‌ اعتقاد شيعه‌ منصب‌ خداوندي‌ است‌ و رأي‌ مردم‌ در آن‌ تأثيري‌ ندارد رابداء ناميده‌اند و مي‌گويند خداوند در مقابل‌ پيشامد و حادثه‌ غير مترقببه‌اي‌ قرار گرفت‌ و حكمي‌ جاري‌ كرد كه‌ با حكم‌قبلي‌ متفاوت‌ بود. از همينجا ميان‌ شيعيان‌ اختلاف‌ افتاد و باعث‌ گروه‌ بنديهايي‌ منجمله‌ بوجود آمدن‌ گروهي‌ بنام‌اسماعيليه‌ در صفوف‌ شيعيان‌ شد. متأسفانه‌ علماء و آخوندهاي‌ شيعه‌ با اينكه‌ مي‌دانند اين‌ نسبتها به‌ خداوند باطل‌ ونارواست‌ و به‌ جاي‌ اينكه‌ در جهت‌ حذف‌ نسبت‌ «نعوذبالله» جهالت‌ و مماداني‌ و ناقص‌ جلوه‌ دادن‌ علم‌ و حكمت‌ ذات‌باري‌ تعالي‌ از اصول‌ عقائد شيعه‌ اقدام‌ كنند، شرمسارانه‌ مي‌كوشند تا از اين‌ مسئله‌ فرار كنند. مسلمان‌ واقعي‌ معتقداست‌ كه‌ خداوند آگاه‌ و خبير و عالم‌ الغيب‌ است‌ و آنچه‌ را كه‌ در آينده‌ روي‌ مي‌دهد، مي‌داند و هيچ‌ امري‌ بدون‌درخواست‌ و اراده‌ خداوند واقع‌ نخواهد شد. شكي‌ نيست‌ كه‌ آگاه‌ بودن‌ خداوند از آنچه‌ در آينده‌ روي‌ مي‌دهد باانديشه‌ بداء در تضاد است‌. نكته‌ قابل‌ توجه‌ و تناقض‌ عجيب‌ اين‌ است‌ كه‌ شيعيان‌ مي‌گويند امامانشان‌ هر آنچه‌ كه‌ پيش‌آمده‌ و هر آنچه‌ را كه‌ پيش‌ بيايد مي‌دانند، اما بخداوند نسبت‌ مي‌دهند كه‌ از آنچه‌ در آينده‌ واقع‌ مي‌شود بي‌ خبر و ناآگاه‌است‌!اهل‌ سنت‌ معتقدند كه‌ علي‌ (رض‌) از اوليا بزرگ‌ الهي‌ است‌. اما اين‌ دليل‌ نمي‌شود كه‌ اذان‌ شهادت‌ بدهيم‌ كه‌ علي‌(رض‌) ولي‌ خداست‌. كما اينكه‌ در زمان‌ خود حضرت‌ علي‌ چنين‌ مطالبي‌ در اذان‌ گفته‌ نشده‌ است‌. اصولاً داخل‌ كردن‌چنين‌ مطالبي‌ در نماز راه‌ را بر ورود مطالب‌ ديگري‌ در نماز باز خواهد كرد. مثلاً امام‌ حسن‌ و امام‌ حسين‌ و افراد ديگري‌نيز هستند كه‌ اولياء خدا هستند، پس‌ چرا در اذان‌ شهادت‌ به‌ ولي‌ الله بودن‌ آنها ندهيم‌؟ يا اصلاً چرا اسامي‌ پيامبران‌گذشته‌ را در اذان‌ داخل‌ نكنيم‌؟ مگر شأن‌ و مرتبه‌ ائمه‌ از شأن‌ و مرتبه‌ آنان‌ بالاتر است‌؟ اين‌ بدعت‌ در قرن‌ دهم‌ هجري‌ ودر زمان‌ شاه‌ اسماعيل‌ صفوي‌ موسوم‌ شد. تمامي‌ علمائ شيعه‌ به‌ اين‌ مسئله‌ اذعان‌ مي‌كنند و اضافه‌ مي‌كنند تكرار اشهدان‌ علي‌ ولي‌ الله وحي‌ خير العمل‌ در شه‌ رو دياري‌ نشاندهنده‌ وجود و كيان‌ ملت‌ شيعه‌ در آنجاست‌. 
در صدر اسلام‌، نه‌ در زمان‌ علي‌ (رض‌) و نه‌ در زمان‌ ساير اهل‌ بيت‌ چنين‌ مطالبي‌ در اذان‌ گفته‌ نشده‌ است‌. ما از شيعيان‌مي‌خواهيم‌ كه‌ اين‌ بدعت‌ را حذف‌ و اين‌ اشتباه‌ را تصحيح‌ كنند و به‌ اذاني‌ كه‌ بلال‌ حبشي‌ (رض‌) در مسجد رسول‌ اكرم‌و در محضر پيامبر (ص‌) و اصحاب‌ و منجمله‌ علي‌ (رض‌) مي‌گفت‌ برگردند. اين‌ خشتهاو مهرها براي‌ شيعيان‌ ارزش‌ زيادي‌ دارند و هيچ‌ خانه‌اي‌ از شيعيان‌ نيت‌ كه‌ از اين‌ مهرها در آن‌ يافت‌ نشود. شيعيان‌ در مسافرتها پيوسته‌ از اين‌ مهرها در جيبشان‌ دارند. آنها ادعا مي‌كنند كه‌ اين‌ مهرها از خاك‌ كربلا محل‌ شهادت‌ امام‌حسين‌ هستند و بر اين‌ مهرها سجده‌ كرده‌ و آن‌ را مي‌بوسند. از نظر اهل‌ سنت‌ سجده‌ به‌ اين‌ مهرها و يا هر چيز ديگري‌، گناهي‌ كبيره‌ است‌. چرا كه‌ نه‌ خداوند و نه‌ پيامبرش‌ و نه‌ علي‌ و نه‌ اهل‌ بيت‌ او چنين‌ دستور و اجازه‌اي‌ را به‌ ما نداده‌ اند. شيعيان‌ نمازهاي‌ «ظهر و عصر» و نمازهاي‌ «مغرب‌ و عشاء» را جمع‌ كرده‌ و با هم‌ مي‌خوانند. اين‌ بدعت‌ ديگري‌ است‌كه‌ معارض‌ قول‌ خداوند متعال‌ است‌ كه‌ مي‌فرمايد: «إِنَّ الصَّلاَةَ كَانَتْ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ كِتَابًا مَّوْقُوتًا» هر آئينه‌ نماز برمؤمنين‌ فرض‌ است‌ و در وقت‌ معين‌ كرده‌ شده‌. (سوره‌ نساء آيه‌ 103) 
پيامبر (ص‌) نيز هر يك‌ از نمازها را در وقت‌ خودش‌ بجاي‌ مي‌آوردند. الا در بعضي‌ موارد و شرايط‌ استثنايي‌ مانند موا