رَبِّكَ لَهُ مَا بَيْنَ أَيْدِينَا وَمَا خَلْفَنَا)» الآيَةَ. (بخارى:3218)
ترجمه: ابن‏ عباس رضي الله عنهما مي گويد: رسول الله (ص)  به جبريل گفت: «آيا بيشتر از اين، به ديدن ما نمي آيي»؟ ابن عباس رضي الله عنهما مي گويد: آنگاه، اين آيه، نازل شد: (وَمَا نَتَنَزَّلُ إِلاَّ بِأَمْرِ رَبِّكَ لَهُ مَا بَيْنَ أَيْدِينَا وَمَا خَلْفَنَا) يعني ما فقط به فرمان پرودگارت، فرود مي آييم. آنچه پيش رو و پشت سر ماست از آنِ او مي باشد».
   1349ـ وَعَنْهُ (رض): أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ (ص) قَالَ: «أَقْرَأَنِي جِبْرِيلُ عَلَى حَرْفٍ فَلَمْ أَزَلْ أَسْتَزِيدُهُ حَتَّى انْتَهَى إِلَى سَبْعَةِ أَحْرُفٍ». (بخارى:3219)
ترجمه: همچنين از ابن‏عباس رضي الله عنهما روايت است كه رسول الله (ص)  فرمود: «جبريل (نخست) يك نوع قرائت قرآن را به من آموخت. من همواره از او خواستم كه قرائت هاي بيشتري، به من بياموزد تا اينكه به هفت قرائت رسيد».
1350ـ عَنْ يَعْلَى (رض) قَالَ سَمِعْتُ النَّبِيَّ (ص) يَقْرَأُ عَلَى الْمِنْبَرِ: (وَنَادَوْا يَامَالِ). (بخارى:3230)
ترجمه: يعلي (رض) مي‌گويد: شنيدم كه نبي اكرم (ص)  بالاي منبر، اين آيه را چنين خواند:  
(وَنَادَوْا يَا مَالِ) بجاي (يَا مَالِكُ). يعني دوزخيان، ندا مي دهند و مي گويند: اي مالك (نام فرشتة نگهبان دوزخ است).
1351ـ عَنْ عَائِشَةَ رَضِي اللَّه عَنْهَا ؛زَوْجَ النَّبِيِّ (ص)؛ حَدَّثَتْهُ أَنَّهَا قَالَتْ
لِلنَّبِيِّ‌(ص): هَلْ أَتَى عَلَيْكَ يَوْمٌ كَانَ أَشَدَّ مِنْ يَوْمِ أُحُدٍ؟ قَالَ: «لَقَدْ لَقِيتُ مِنْ قَوْمِكِ مَا لَقِيتُ وَكَانَ أَشَدَّ مَا لَقِيتُ مِنْهُمْ يَوْمَ الْعَقَبَةِ إِذْ عَرَضْتُ نَفْسِي عَلَى ابْنِ عَبْدِيَالِيلَ بْنِ عَبْدِكُلالٍ فَلَمْ يُجِبْنِي إِلَى مَا أَرَدْتُ فَانْطَلَقْتُ وَأَنَا مَهْمُومٌ عَلَى وَجْهِي فَلَمْ أَسْتَفِقْ إِلا وَأَنَا بِقَرْنِ الثَّعَالِبِ فَرَفَعْتُ رَأْسِي فَإِذَا أَنَا بِسَحَابَةٍ قَدْ أَظَلَّتْنِي فَنَظَرْتُ فَإِذَا فِيهَا جِبْرِيلُ فَنَادَانِي فَقَالَ: إِنَّ اللَّهَ قَدْ سَمِعَ قَوْلَ قَوْمِكَ لَكَ وَمَا رَدُّوا عَلَيْكَ وَقَدْ بَعَثَ إِلَيْكَ مَلَكَ الْجِبَالِ لِتَأْمُرَهُ بِمَا شِئْتَ فِيهِمْ، فَنَادَانِي مَلَكُ الْجِبَالِ فَسَلَّمَ عَلَيَّ ثُمَّ قَالَ: يَا مُحَمَّدُ، فَقَالَ ذَلِكَ فِيمَا شِئْتَ إِنْ شِئْتَ أَنْ أُطْبِقَ عَلَيْهِمُ الأَخْشَبَيْنِ فَقَالَ  النَّبِيُّ (ص): «بَلْ أَرْجُو أَنْ يُخْرِجَ اللَّهُ مِنْ أَصْلابِهِمْ مَنْ يَعْبُدُ اللَّهَ وَحْدَهُ لا يُشْرِكُ بِهِ شَيْئًا». (بخارى:3231)
ترجمه: از عايشه رضي الله‏ عنها؛ همسر گرامي نبي اكرم (ص) ؛ روايت است كه ايشان از پيامبر خدا (ص) پرسيد: آيا روزي، سخت تر از روز احد بر سر شما آمده است؟ آنحضرت (ص)  فرمود: «از سوي قومت، سختيهاي زيادي را متحمل شده ام. اما شديدترين مشكلي كه از سوي آنها با آن، مواجه شدم، روز عقبه بود. يعني هنگامي كه خود را به ابن عبدليل بن عبدكلال، عرضه كردم (وخواسته ام را به او گفتم). آنرا نپذيرفت. غمگين شدم و ناخود آگاه، به سويي كه چهره ام به آن طرف بود، براه افتادم. هنگامي كه بخود آمدم، ديدم كه در قرن الثعالب هستم. سرم را بلند كردم. ناگهان چشمم به ابري افتاد كه بر سرم سايه انداخته است. به آن ابر نگاه كردم. جبريل را در ميان آن ديدم. مرا صدا زد و گفت: همانا خداوند، سخنان قوم ات و پاسخشان را شنيد. هم اكنون، فرشتة كوهها را بسوي تو فرستاده است تا هر چه را كه دوست داري، در مورد آنها به او دستور دهي. سپس فرشتة كوهها مرا صدا زد و سلام داد و گفت: اي محمد! هر چه مي خواهي،‌ انجام مي دهم. اگر مي خواهي، دو كوه سخت مكه را بر آنان، فرود مي آورم. نبي اكرم (ص)  فرمود: «بلكه من اميدوارم كه خداوند از نسلهاي آنان، كساني را بوجود آورد كه فقط خدا را عبادت كنند و چيزي را با او شريك نسازند». 
 1352ـ عَنْ ابْنِ مَسْعُودٍ (رض) في قَوْلِ اللَّهِ تَعَالَى: (فَكَانَ قَابَ قَوْسَيْنِ أَوْ أَدْنَى فَأَوْحَى إِلَى عَبْدِهِ مَا أَوْحَى) قَالَ: رَأَى جِبْرِيلَ لَهُ سِتُّ مِائَةِ جَنَاحٍ. (بخارى:3232)
ترجمه: ابن مسعود (رض) دربارة  اين سخن خداوند متعال كه فرمود: (فاصلة او با محمد به اندازة دو كمان يا كمتر از آن، گرديد. پس خداوند، وحي كرد به بنده اش آنچه‌ مي‌خواست وحي كند) مي‌گويد: (منظور جبريل است) رسول اكرم (ص) جبريل را ديد كه ششصد بال دارد.
1353ـ وَعَنْهُ (رض) فِيْ قَوْلِهِ تَعَالَي: (لَقَدْ رَأَى مِنْ آيَاتِ رَبِّهِ الْكُبْرَى) قَالَ: رَأَى رَفْرَفًا أَخْضَرَ سَدَّ أُفُقَ السَّمَاءِ. (بخارى:3233)
ترجمه: ابن ‏مسعود (رض) دربارة اين سخن خداوند متعال كه فرمود: (لَقَدْ رَأَى مِنْ آيَاتِ رَبِّهِ الْكُبْرَى) يعني رسول اكرم(ص) نشانه هاي بزرگ پرودگارش را ديد، مي گويد: رسول اكرم (ص) پارچة سبز رنگي ديد كه افق آسمان را پوشانيده بود. (احتمالاً اشاره به بالهاي جبريل است).
1354ـ عَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّه عَنْهَا قَالَتْ: مَنْ زَعَمَ أَنَّ مُحَمَّدًا رَأَى رَبَّهُ فَقَدْ أَعْظَمَ وَلَكِنْ قَدْ رَأَى جِبْرِيلَ فِي صُورَتِهِ وَخَلْقُهُ سَادٌّ مَا بَيْنَ الْأُفُقِ. (بخارى:3234)
ترجمه: عايشه رضي الله‏ عنها مي گويد: هركس، گمان كند كه محمد (ص) پروردگارش را ديده است، سخن بزرگي گفته است. ولي رسول خدا (ص)  جبريل را به شكل اصلي اش ديد كه سراسر افق را پوشانيده بود.
  1355ـ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ (رض) قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ (ص): «إِذَا دَعَا الرَّجُلُ امْرَأَتَهُ إِلَى فِرَاشِهِ فَأَبَتْ فَبَاتَ غَضْبَانَ عَلَيْهَا لَعَنَتْهَا الْمَلائِكَةُ حَتَّى تُصْبِحَ». (بخارى:323)
ترجمه: ابوهريره (رض) مي گويد: رسول الله (ص)  فرمود: «هرگاه، مرد، همسرش را به رختخواب فرا خواند و زن، اجابت نكند و شوهرش، شب را با خشم بر او، سپري نمايد، فرشتگان تا صبح، او را لعنت مي كنند».
 1356ـ عَنْ ابْن عَبَّاسٍ رَضِي اللَّه عَنْهمَا عَنِ النَّبِيِّ (ص) قَالَ: «رَأَيْتُ لَيْلَةَ أُسْرِيَ بِي مُوسَى رَجُلاً آدَمَ طُوَالًا جَعْدًا كَأَنَّهُ مِنْ رِجَالِ شَنُوءَةَ، وَرَأَيْتُ عِيسَى رَجُلاً مَرْبُوعًا مَرْبُوعَ الْخَلْقِ إِلَى الْحُمْرَةِ وَالْبَيَاضِ، سَبِطَ الرَّأْسِ ،وَرَأَيْتُ مَالِكًا خَازِنَ النَّارِ، وَالدَّجَّالَ فِي آيَاتٍ أَرَاهُنَّ اللَّهُ إِيَّاهُ: (فَلا تَكُنْ فِي مِرْيَةٍ مِنْ لِقَائِهِ). (بخارى:3239)
ترجمه: ابن‏عباس رضي الله عنهما مي گويد: نبي اكرم (ص)  فرمود: «شب اسراء موسي (ع) را ديدم. او مردي گندم گون، بلند قامت و داراي موهاي مجعّد بود گويا يكي از مردان قبيلة شنوءه است. و عيسي (ع) را ديدم كه داراي قامتي متوسط و چهارشانه بود و رنگش، متمايل به سرخ و سفيد مي نمود. و موهايي فرو هشته اي داشت. همچنين، مالك؛ نگهبان دوزخ؛ و دجال را ديدم. و آيات ديگري كه خداوند به من نشان داد. در هم