ان کبیره فرقه خوارج می‭گوید: آنان در دوری جستن از عثمان و علی(رض) اجماع داشتند و آن را بر هر طاعتی مقدم می‏دانستند. او درباره حکمیت اول می‭گوید: آنان به خاطر حوادثی که پیش آمد و موجب دشمنی آنان با عثمان شد، از عثمان بدگویی کردند و درباره اصحاب جمل و اصحاب صفین نیز بدگویی کردند(4) . او بعد از این که ذکر می‏کند که ارزقیها معتقد به تکفیر علی(رض) هستند، می‭گوید: ارزقیها بر اساس این بدعت عمل کردند و تکفیر عثمان، طلحه، زبیر، عائشه، عبدالله بن عباس و سایر مسلمین و ماندگاری آنان در آتش جهنم را بر آن افزودند(5) . این اعتقاد به محض شنیده شدن، بطلانش آشکار می‏گردد و اعتقاد به آن، گمراهی و انحراف و کنار نهادن حق است. شیطان به واسطه‭این اعتقاد خوارج، آنان را در پی هوس کشاند و آنان نیز پیروان او شدند و این اعتقادشان درباره ‭این اصحاب رسول‭الله(ص) که نامشان ذکر شد، به چند دلیل باطل است: 
اول: خداوند متعال درباره آنان خبر داد و فرمود: ﭟ ﭠ ﭡ ﭢ «بهترین امتی که برای مردم پدیدار شد ». و همچنین رسول‭الله(ص) خبر داده است که آنان بهترین امت هستند و خداوند متعال می‭فرماید:
(کُنتُمْ خَيْرَ أُمَّةٍ أُخْرِجَتْ لِلنَّاسِ تَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَتَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنکَرِ وَتُؤْمِنُونَ بِاللّهِ) آل عمران: ١١٠ 
«شما بهترین امتی هستید که برای مردم پدیدار شده‭اید؛ به کار پسندیده فرمان می‏دهید و از کار ناپسند باز می‏دارید و به خدا ایمان دارید».
خداوند متعال در این آیه شریفه آنان را این گونه گرامی ‏می‏دارد که آنان بهترین امتی هستند که برای مردم پدیدار شدند. و این به دلیل اقدام کامل شان به وظیفه امر به معروف و نهی از منکر است و این محقق نشده است مگر این که آنان به کمال ایمان ویقین قوی رسیده و صفات بهترین بودن را که در این آیه ذکر شده است، محقق نموده‏اند. ابو عبدالله حاکم با اسناد به ابن‏عباس(رض) درباره‭این قول خداوند عزیز و بزرگوار: ﭞ ﭟ ﭠ ﭡ ﭢ) می‭گوید: « آنان همان کسانی بودند که همراه با رسول‭الله از مکه به مدینه مهاجرت کردند»(6)  و پیامبر(ص) فرمود: بهترین مردم، مردم قرنی هستند که من در میانشان بودم، سپس قرن دوم و سپس قرن سوم(7) . قرن پیامبر(ص) بهترین مردم بودند چون آنان زمانی که مردم به پیامبر(ص) کفر ورزیدند، به او ایمان آوردند و وقتی مردم او را تکذیب کردند، آنان او را صادق دانستند و او را یاری کردند و وقتی مردم او را خوار نمودند، جهاد کردند و او را پناه دادند(8) ، صحابه‏هایی که خوارج مارقین معتقد به کفرشان هستند، همان کسانی بودند که با رسول‭الله از مکه به مدینه مهاجرت کردند و آنان در پیشاپیش کسانی هستند که‭این ثنا و تمجید ارزشمند، آنان را در بر می‏گیرد، آنان اهل هجرت بودند و کسانی بودند که زمانی به پیامبر(ص) ایمان آوردند که مردم به او کفر داشتند و آنان بودند که همراه پیامبر (ص) جهاد کردند و او را یاری دادند و از نوری که همراه با او نازل شده بود، تبیعت نمودند. بنابراین در این دو آیه و حدیث شهادت خداوند و رسول او برای عموم صحابه است که آنان بهترین امت محمد(ص) هستند(9)  و بارزترین این صحابه، همچون علی، زبیر، طلحه و سایرین جزء کسانی هستند که احادیثی در حق آنان روایت شده است که آنان از اهل بهشت هستند و رسول‭الله‭این مژده را به آنان داده است.
دوم: شهادت خداوند مبنی بر ایمان حقیقی و ثابت آنان که در جاهای زیادی از کتاب عزیز او آمده است: 
خداوند متعال می‭فرماید:
(إِنَّ أَوْلَى النَّاسِ بِإِبْرَاهِيمَ لَلَّذِينَ اتَّبَعُوهُ وَهَذَا النَّبِيُّ وَالَّذِينَ آمَنُواْ) آل عمران: ٦٨ 
«در حقیقت نزدیک ترین مردم به ابراهیم، همان کسانی هستند که او را پیروی کرده‭اند و نیز این پیامبر و کسانی که به او ایمان آورده‏اند» عبارت «والذین امنوا» و کسانی که‭ایمان آورده‏اند، در لفظ بر همه صحابه بزرگوار(رض) صدق می‏کند چون آنان بهترین کسانی هستند که بدون بحث و نزاع شامل این خطاب می‏باشند، اما خوارج، خداوند قلبشان را منحرف کرد و با شهادت خداوند علیم و خبیر مبنی بر حقیقت ایمان صحابه‭ای که تکفیرشان نمودند و یا از آنان دوری جستند، هدایت نشدند(10) .
سوم: پروردگار تبارک و تعالی در کتاب استوار و ارزشمند خود خبر داده است که از صحابه راضی است و آنان نیز از او راضی هستند: خداوند به آنان وعده جاودانگی در باغهای بهشتی و رستگاری عظیم، داده است و می‭فرماید:
(وَالسَّابِقُونَ الأَوَّلُونَ مِنَ الْمُهَاجِرِينَ وَالأَنصَارِ وَالَّذِينَ اتَّبَعُوهُم بِإِحْسَانٍ رَّضِيَ اللّهُ عَنْهُمْ وَرَضُواْ عَنْهُ وَأَعَدَّ لَهُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي تَحْتَهَا الأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا أَبَدًا ذَلِکَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ) التوبة: ١٠٠ 
«و پیشگامان نخستین از مهاجران و انصار و کسانی که با نیکوکاری از آنان پیروی کردند، خدا از ایشان خشنود و آنان نیز از او خشنودند و برای آنان باغهایی آماده کرده که از زیر درختان آن نهرها روان است، همیشه در آن جاودانه‏اند. این است همان کامیابی بزرگ »
خداوند متعال در این آیه به صراحت بیان کرده است که از پیشگامان نخستین از مهاجرین و انصار خشنود است. و این یک دلیل قرآنی آشکار است که کسانی که به کفر آنان معتقد هستند، گمراه و مخالف خداوند بزرگوار و متعال هستند چون کسی را تکفیر کردند که خدا از او خشنود است و بدون شک تکفیر کسی که خداوند از او راضی باشد، مخالفت با خداوند بزرگوار و متعال و طغیان و سرکشی است و این صفت رافضیها و خوارج از دین خارج شده می‏باشد(11) . 

خداوند متعال می‭فرماید:
(لَقَدْ رَضِيَ اللَّهُ عَنِ الْمُؤْمِنِينَ إِذْ يُبَايِعُونَکَ تَحْتَ الشَّجَرَةِ فَعَلِمَ مَا فِي قُلُوبِهِمْ فَأَنزَلَ السَّکِينَةَ عَلَيْهِمْ وَأَثَابَهُمْ فَتْحًا قَرِيبًا) الفتح: ١٨
«به راستی خدا هنگامی‏که مؤمنان زیر آن درخت با تو بیعت می‭کردند، از آنان خشنود شد و آن چه دردلهایشان بود باز شناخت و بر آنان آرامش فرو فرستاد و پیروزی نزدیکی به آنان پاداش داد».
خداوند متعال در این آیه رضایت و خشنودی خود را از سپاه‭ایمان صحابه رسول الله (ص) که در میانشان، علی، طلحه، زبیر و عثمان(رض) بودند و در حدیبیه حاضر شدند، اعلام می‏کند که در آنجا عثمان به عنوان فرستاده رسول الله (ص)، در مکه بود و پیامبر(ص) به جای او بیعت کرد و دست خود را به جای دست او قرار داد و برای عثمان، دست پیامبر(ص) مایه خیر شد(12) .
چهارم: کفر از قومی‏که خداوند متعال درباره آنان خبر داده وکفر، فسق و عصیان را در نظر آنان ناخوشایند کرده است و آنان را از راه‭یافتگان قرار داده است، دور و بعید می‏باشد: 
خداوند متعال می‭فرماید: 
(وَاعْلَمُوا أَنَّ فِيکُمْ رَسُولَ اللَّهِ لَوْ يُطِيعُکُمْ فِي کَثِيرٍ مِّنَ الْأَمْرِ لَعَنِتُّمْ وَلَکِنَّ اللَّهَ حَبَّبَ إِلَيْکُمُ الْإِيمَانَ وَزَيَّنَهُ فِي قُلُوبِکُمْ وَکَرَّهَ إِ