دیک تر است.
خداوند سبحان می‭فرماید:
(وَلَا تَسْتَوِي الْحَسَنَةُ وَلَا السَّيِّئَةُ ادْفَعْ بِالَّتِي هِيَ أَحْسَنُ فَإِذَا الَّذِي بَيْنَکَ وَبَيْنَهُ عَدَاوَةٌ کَأَنَّهُ وَلِيٌّ حَمِيمٌ(34) وَمَا يُلَقَّاهَا إِلَّا الَّذِينَ صَبَرُوا وَمَا يُلَقَّاهَا إِلَّا ذُو حَظٍّ عَظِيمٍ(35)) فصلت: ٣٤ - ٣٥ 
«نیکی با بدی یکسان نیست بدی را به آن چه خود بهتر است، دفع کن، آنگاه کسی که میان تو و میان او دشمنی است گویی دوستی یکدل می‏گردد و این خصلت را جز کسانی که شکیبا بوده‭اند، نمی‏یابند. و آن را جز صاحب بهره‭ای بزرگ نخواهند یافت».
دعوت کننده در این راه با مواردی که موجب خشم و اذیت او شود، مواجه می‏گردد و او به ناچار با این موارد مواجه می‏شود ینابراین باید صبر را پیشه کند و فرو بردن خشم و گذشت و بخشش مردم، نفس و درون خود را قوی و محکم نماید:
(يَا بُنَيَّ أَقِمِ الصَّلَاةَ وَأْمُرْ بِالْمَعْرُوفِ وَانْهَ عَنِ الْمُنکَرِ وَاصْبِرْ عَلَى مَا أَصَابَکَ إِنَّ ذَلِکَ مِنْ عَزْمِ الْأُمُورِ) لقمان: ١٧ 
«اي پسر عزيزم! نماز را چنان كه شايد بخوان، و به كار نيك دستور بده و از كار بد نهي كن، و در برابر مصائبي كه به تو مي‌رسد شكيبا باش. اينها از كارهاي (اساسي و مهمّي) است كه بايد بر آن عزم را جزم كرد و ثبات ورزيد».
دعوت کننده بهتر است از روشهای برانگیزاننده و خوار شمردن اجتناب نماید و همچنین از فحش و ناسزا گویی دوری کند:
(وَلاَ تَسُبُّواْ الَّذِينَ يَدْعُونَ مِن دُونِ اللّهِ فَيَسُبُّواْ اللّهَ عَدْوًا بِغَيْرِ عِلْمٍ کَذَلِکَ زَيَّنَّا لِکُلِّ أُمَّةٍ عَمَلَهُمْ ثُمَّ إِلَى رَبِّهِم مَّرْجِعُهُمْ فَيُنَبِّئُهُم بِمَا کَانُواْ يَعْمَلُونَ) الأنعام: ١٠٨
«آنهایی را که جز خدا می‏خوانند دشنام مدهید که آنان از روی دشمنی و به نادانی، خدا را دشنام خواهند داد».
روایت و احادیث نبوی فراوانی وجود دارند که بر پایبندی به اصل ملایمت و مهربانی و دوری کردن از خشونت و تندی تأکید و تمرکز دارند. پیامبر(ص) می‭فرماید: 
«ملایمت و مهربانی در هیچ مورد وارد نمی‭شود مگر این که آن را زینت دهد و از هیچ موردی برداشته نمی‭شود مگر این که آن را معیوب کند »(3) .
ملایمت و مهربانی یک اصل در دعوت است و معنی این عبارت این نیست که خشونت و تندی به طور کلی لغو شود، نه، بلکه تندی بعد از بی ثمر ماندن ملایمت و صبر مواضع خاص خود را دارد و انسان موفق کسی است که خداوند به او توفیق دهد که هر یک از اینها را در محل خاص خود پیاده کند و او را از پی روی از هوی و هوس خود مصون بدارد(4) .
---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
1) الفتاوی (8/127، 128).
2) الفتاوی (28/136، 137).
3) مسند احمد (4/362).
4) مدارج السالکین (1/237).این مورد حد اعلای غلو است. پدیده تکفیر در سال 1965 م آغاز شده و به تدریج در سال 1967 م در نتیجه برخی مصائب و مشکلات گسترده شد و این تفکر آرام آرام منتشر شد تا این که به شکل یک پدیده بارز در آمد و افراد بسیاری را دیده‭ایم که به تکفیر مردم می‏پرداختند در حالی که از بسیاری از اصول و قواعد مهم غافل بودند در نتیجه در آن حالت قرار گرفتند از جمله‭این اصول عبارتند از: 
قاعده اول: گناهان، کبیره و صغیره
ابن قیم(رح) می‭گوید: گناهان بر اساس نص قرآن و سنت و اجماع گذشتگان و قیاس، به دو دسته صغیره کبیره تقسیم می‏شوند(1) . خداوند متعال می‭فرماید:
(إِن تَجْتَنِبُواْ کَبَآئِرَ مَا تُنْهَوْنَ عَنْهُ نُکَفِّرْ عَنکُمْ سَيِّئَاتِکُمْ) النساء: ٣١
 «اگر از گناهان بزرگی که از آنها نهی شده‭اید دوری گزینید بدیهای شما را از شما می‏زداییم» 
خداوند متعال همچنین می‭فرماید: 
(الَّذِينَ يَجْتَنِبُونَ کَبَائِرَ الْإِثْمِ وَالْفَوَاحِشَ إِلَّا اللَّمَمَ) النجم: ٣٢
همان كساني كه از گناهان بزرگ و بدكاريها كناره‌گيري مي‌كنند و اگر گناهي از آنان سر زند تنها صغيره است (و آن هم مورد عفو خدا قرار مي‌گيرد)
جمهور علما بر این عقیده‏اند که «اللَّمم»، «لغزشهای کوچک» گناهان غیر از کبیره‏ها هستند و در یک حدیث صحیح از پیامبر(ص) روایت شده است که می‭فرماید: «نمازهای پنج گانه، نماز جمعه تا جمعه دیگر و ماه رمضان تا رمضان دیگر، گناهان حد فاصل خود را میزدایند اگر از گناهان کبیره دوری شود»(2) . بنابراین گناهان بر اساس اثرشان متفاوت هستند.
قاعده دوم: کفر دو نوع است
کفر اکبر و کفر اصغر و نصوص دلالت بر این امر دارند که کفر دو نوع است و شایسته است که از همدیگر متمایز شوند اما کفر اکبر: از جمله تکذیب آنچه که رسول الله (ص) آورده و انکار خداوند و روی گردانی است. اما گناهان صغیره: گناهانی هستند که موجب استحقاق تهدیدها و عذابها به جز ماندگاری در آتش جهنم می‏شوند. مانند این فرمایش پیامبر(ص) که می‭فرماید: «بعد از من با کشتن یکدیگر و به جان همدیگر افتادن، به کفر بازنگردید و کافر نشوید»(3) . خداوند متعال می‭فرماید:
(وَإِن طَائِفَتَانِ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ اقْتَتَلُوا فَأَصْلِحُوا بَيْنَهُمَا) الحجرات: ٩
 «هرگاه دو گروه از مومنان با هم به جنگ پرداختند بین آنان صلح برقرار کنید». خداوند در این آیه دو گروه درگیر را به‭ایمان توصیف می‏کند و این دلالت براین دارد که توصیف به کفر بر اساس این مورد، کسی را از دین خارج نمی‏کند و این همان کفر اصغر است. ابن قیم می‭گوید: منظور این است که همه معصیتها به نوعی کفر اصغر هستند چون آنها ضد شکر یعنی عمل طاعت هستند(4) .
قاعده سوم: تفاوت میان بدعتها
اسلام همه نوع بدعتها را مورد نکوهش قرار داده و آنها را به صاحب خودش باز گردانده است. «هر کس عملی انجام دهد که امر ما بر ان نبوده است، آن مردود است»(5)  پیامبر(ص) می‏فرماید: «بهترین حدیث، کتاب خداوند، بهترین هدایت، هدایت محمد(ص) و بدترین امور، امور جدید و حدیث هستند»(6) . 
اما برخی از مردم به دلیل غلبه هوی و هوس بر آنان و سیطره شبهات بر آنان در بدعت شک دارند و به‭این ترتیب مستحق مذمت می‏شوند اما آنان به دلیل تفاوت بدعتها در انجام گناه نیز متفاوت هستند. مثلاً: بدعت تکفیر همانند بدعت روزه نیمه شعبان نیست و قبل از صادر کردن هر گونه حکم بهتر است که به بدعت، و بدعت آورنده جاهل تقلید کننده غیر دعوتگر نگریسته شود چون اولی با دومی ‏مساوی نیست و همچنین آشکار کننده بدعت و پوشاننده آن مثل هم نیستند.
قاعده چهارم: تکفیر شرایط و موانعی دارد
این قاعده از مهمترین قواعد است و بر بسیاری از مردم پوشیده مانده است که جا دارد نسبت به آن آگاهی و هوشیاری داده شود و در هر حکمی‏ شرایط در نظر گرفته شود. گاهی انسان مرتکب گناهی می‏شود که کفر است و یا سخنی به زبان می‭آورد که کفر است و یا اعتقادی دارد که کفر است. بنابراین آیه به محض مرتکب شدن به‭این سخن یا گناه و یا اعتقاد، فرد کافر شده و خون ومالش حلال می‏گردد؟
علما جواب داده‏اند: این شخص گناهکار، کافری که خون و مالش حلالش باشد، قلمداد ن