خود را فرا خوانيد و ما زنان خود را دعوت مي‌كنيم و شما هم زنان خود را فرا خوانيد و ما خود را آماده مي‌سازيم و شما هم خود را آماده سازيد، سپس دست دعا به سوي خدا برمي‌داريم و نفرين خدا را براي دروغگويان تمنّا مي‌نمائيم. 
در نظر طوسی و دیگر علمای شیعه ‭این آیه از دو وجه بر فضیلت اهل بیت و علی دلالت دارد :
اوّل اینکه موضوع مباهله برای آن است که صاحب حق از باطل تشخیص داده شود، و این کار فقط برای کسی صحیح است که دارای باطنی روشن و امنیت‌یافته و بی‌غل و غش بوده و در مورد صحت عقیده ‭یقین حاصل شده باشد و خلاصه‭اینکه بهترین مردم در نزد خداوند متعال باشد.
دوّم اینکه پیامبر(ص) علی را همانند خود قرار داده، آنجا که خداوند می‭فرماید: «وَأَنفُسَنَا وأَنفُسَکُمْ» چون منظور از « أَبْنَاءنَا» حسن و حسین(ع) هستند و مراد از «وَنِسَاءنَا» فاطمه و رسول خدا «وَأَنفُسَنَا» خود و علی(رض) را در نظر داشته است و هنگامی‏که پیامبر(ص) او را همانند خود قرار می‌دهد، واجب است که کسی به لحاظ فضیلت و برجستگی به پای او نرسد و هم ردیف او قرار نگیرد.(28) 
این آیه بدین دلیل مباهله نامگذاری شده که هر شخص صاحب حقّی که دوست دارد خداوند متعال طرف مناظره‌اش را که بر باطل است هلاک کند، آن را انجام می‏دهد، خصوصاً اگر در این راستا دلیل و مدرکی داشته باشد که وی را در بیان و روشن کردن حقش یاری می‌دهد.
مباهله با درخواست مرگ انجام می‏شود، زیرا زندگی در نظر اهل کتاب بسی شیرین، دوست داشتنی، عزیز، مهم و عظیم بوده است، چون می‌دانستند که چه فرجام بدی - پس از مرگ - در انتظار آنها است.
آیه‭ی مباهله به چند دلیل نمی‌تواند بعنوان دلیل و سند ادعای شیعه‭ی اثنی‌عشریه در باب امامت، قرار بگیرد:
الف- علی رغم اینکه واژه‭ی (نفس) دارای معانی متعدّد و مترادف است، این کلمه که شیعیان امامیه می‏خواهند با استناد به آن ثابت کنند که‭این نص صریح است بر خلافت علی بن ابی‌طالب(رض)، نه معنای حقیقی و نه مجازی برای این واژه‭یافت نمی‌شود که بیانگر خلافت باشد. امّا در مورد اینکه اهل سنّت در مقام استدلال گفته‏اند: واژه‭ی (نفس) بر اینکه پیامبر(ص) خواستار حضور خود و نزدیکان ایمانی‌ یا نسبی درموقع دعا کردن باشد دلالت می‏کند، این توجیه در لغت ذکر شده و موافق روح دین است. زبیدی گفت: ابن برّی گفته است: شاهد بر این مقوله ‭این فرموده‭ی خداوند متعال است:(فَإِذَا دَخَلْتُم بُيُوتًا فَسَلِّمُوا عَلَى أَنفُسِکُمْ)(نور/ 61)
(هر وقت داخل خانه‌اي شديد بر همديگر سلام كنيد).
ابن عرفه (نفس را در) این فرموده‭ی خداوند متعال به اهل ایمان و اهل شریعت آنها تفسیر کرده آنجا که می‭فرماید(29) :
(ظَنَّ الْمُؤْمِنُونَ وَالْمُؤْمِنَاتُ بِأَنفُسِهِمْ خَيْرًا وَقَالُوا هَذَا إِفْکٌ مُّبِينٌ) (نور / 12)
«بِأَنفُسِهِمْ» در آیه‭ی فوق بیانگر اهل ایمان و اهل شریعت است. (مترجم). دهلوی می‭گوید: «نَدْعُ» یعنی: «خود را حاضر کنیم». 
اگر فرض کنیم که علی(رض)، از طرف پیامبر(ص) به عنوان مصداق « وَأَنفُسَنَا» مطرح شده است، پس چه کسی را از طرف کافران به عنوان مصداق «أَنفُسَکُمْ» فرض کنیم؟! در حالیکه در صیغه‭ی « نَدْعُ  » مشترک هستند، بعد از این سخن پیامبر(ص) «تَعَالَوْاْ»: (بیایید) دیگر برای دعوت پیامبر از آنها و پسرانشان معنایی وجود نخواهد داشت.(30)  و فرموده‭ی خداوند متعال: «َأَنفُسَنَا وأَنفُسَکُمْ»همانند این آیه است:(لَوْلَا إِذْ سَمِعْتُمُوهُ ظَنَّ الْمُؤْمِنُونَ وَالْمُؤْمِنَاتُ بِأَنفُسِهِمْ خَيْرًا وَقَالُوا هَذَا إِفْکٌ مُّبِينٌ)(نور/12): (چرا هنگامي كه اين تهمت را مي‌شنيديد، نمي‌بايست مردان و زنان مؤمن نسبت به خود گمان نيك بودن (و پاكدامني و پاكي) را نينديشند و نگويند: اين تهمت بزرگ آشكار و روشني است‌؟). که درباره حضرت عایشه رضی الله عنها در ارتباط با حادثه افک نازل شد. بنابراین یکی از ایمانداران به منزله نفس‌های ایمانداران مرد و زن است. و نیز خداوند متعال می‭فرماید: 
(فَتُوبُواْ إِلَى بَارِئِکُمْ فَاقْتُلُواْ أَنفُسَکُمْ) (بقره / 54)
یعنی: (بعنوان توبه) همدیگر را بکشید. 
از آن جمله است این فرمودة خداوند متعال:
(وَلاَ تُخْرِجُونَ أَنفُسَکُم مِّن دِيَارِکُمْ) (بقره / 84)
و (در این جا هم أَنفُسَکُم) یعنی یکدیگر را بیرون نکنید. بنابراین مرداد از «وَأَنفُسَنَا» برادران است، یا برادران نسبی یا دینی.(31) 
در حقیقت خداوند متعال درباره‭ی پیامبر گرامیش(ص) فرموده است: 
(لَقَدْ جَاءکُمْ رَسُولٌ مِّنْ أَنفُسِکُمْ عَزِيزٌ عَلَيْهِ مَا عَنِتُّمْ حَرِيصٌ عَلَيْکُم بِالْمُؤْمِنِينَ رَؤُوفٌ رَّحِيمٌ) (توبه / 128)
بيگمان پيغمبري (محمّد نام)، از خود شما (انسانها) به سويتان آمده است. هرگونه درد و رنج و بلا و مصيبتي كه به شما برسد، بر او سخت و گران مي‌آيد. به شما عشق مي‌ورزد و اصرار به هدايت شما دارد، و نسبت به مؤمنان داراي محبّت و لطف فراوان و بسيار مهربان است.
در این آیه دلیل و حجّت بالغ و رسایی برای کسانی وجود دارد که می‌گویند: «وَأَنفُسَنَا» به معنای همتایی و همانندی علی با پیامبر(ص) است، این آیه از رسول خدا و از کفار مکه سخن می‌گوید و می‌فرماید: «مِّنْ أَنفُسِکُمْ» پس چه کسی می‌تواند بگوید که نفس رسول خدا همان نفس کفار مکه است، (پناه بر خدا)؟! (32) 
اینجا مشخص می‌شود که نوعی اعمال سلیقه در تفسیر آیه‭ی مباهله بکار رفته، چون علمای شیعه خود را به نادانی زده و همه‭ی این نصوص‌ را عمداً نادیده گرفته‭اند، پس به سراغ این آیه‭ی کریمه رفتند و در معنای آن باید آنقدر مبالغه و اغراق می‌کنند که می‌گویند: علی همان محمد(ص) است جز در مقام نبوّت، حتی بعضی از روایت‌های شیعه به‭این اشاره می‌کنند که اطلاق لفظ «وَأَنفُسَنَا» بر برادر، فامیل، یا رئیس یک گروه در میان اعراب متداول و متعارف بوده است، ابوعبدالله(ع) می‌گوید: امیرالمؤمنین (علی(ع)) عبدالله بن عباس را به سوی ابن کواء و یارانش فرستاد، پیراهنی نازک و عبایی بر تن داشت. وقتی که به او نگاه کردند، گفتند :« یا ابن العباس، انت خیرنا فی انفسنا و انت تلبس هذا الّلباس؟! » ای ابن‏عباس تو در میان ما بهترین هستی، در حالیکه‭این لباس را می‌پوشی. آنگاه ابن‏عباس گفت: من (برای جایز بودن خودآرایی) اولین دلیلی را در مناظره با شما با این آیه می‏آورم که می‭فرماید:(خُذُواْ زِينَتَکُمْ عِندَ کُلِّ مَسْجِدٍ(31) قُلْ مَنْ حَرَّمَ زِينَةَ اللّهِ الَّتِيَ أَخْرَجَ لِعِبَادِهِ(32))(اعراف/31-32) 
(اي آدميزادگان! در هر مسجد و عبادتگاهي، خود را بيارائيد......... بگو: چه كسي زينتهاي الهي را كه براي بندگانش آفريده است و همچنين مواهب و روزيهاي پاكيزه را تحريم كرده است‌؟)
آیا بعد از این دلایل قرآنی و روایت‌هایی شیعی دیگر سخن و حرفی باقی مانده که افراطی‌ها آن را بر زبان آورند؟! (33) 
ب- یکی از قطب‌های شیعه؛ «شریف رضی» اعتراف کرده که وَأَنفُسَنَا د