د، همانگونه که می‭فرماید: 
(إِنَّهُ مَن يُشْرِکْ بِاللّهِ فَقَدْ حَرَّمَ اللّهُ عَلَيهِ الْجَنَّةَ وَمَأْوَاهُ النَّارُ) (مائده / 72)
بيگمان هر كس شریک و انبازي براي خدا قرار دهد، خدا بهشت را بر او حرام كرده است (و هرگز به بهشت گام نمي‌نهد) و جايگاه او آتش (دوزخ) است.
آیات قرآن کریم همه اغراق‌ها و زیاده‌گویی‌های شیعیان را تکذیب می‌نماید، زیرا می‭فرماید: 
(مَنْ آمَنَ بِاللّهِ وَالْيَوْمِ الآخِرِ وعَمِلَ صَالِحًا فَلاَ خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلاَ هُمْ يَحْزَنُونَ) (مائده/69).
آنان كه به خدا و قيامت ايمان داشته باشند و كار شايسته انجام دهند (اهل نجات هستند و) خوف و هراسي (از عذاب دوزخ در جهان جاويدان) بر آنها نیست.
آنها چنین می‌پندارند که ولایت امامیه از نماز و سایر ارکان اسلام برتر و مهم تر است، در حالی که نماز بطور صریح و روشن هشتاد مرتبه در قرآن ذکر شده است، ولی ولایت آنها حتی یک بار هم ذکر نشده است. پس آیا خداوند متعال خواسته بندگانش را به بیراهه بکشاند، یا راه رسیدن به خود را برای آنان روشن نکند؟! پاک ومنزه است خداوند متعال که‭ این بهتان و تهمتی عظیم می‌باشد، خود می‭فرماید: 
(وَمَا کَانَ اللّهُ لِيُضِلَّ قَوْمًا بَعْدَ إِذْ هَدَاهُمْ حَتَّى يُبَيِّنَ لَهُم مَّا يَتَّقُونَ إِنَّ اللّهَ بِکُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ) (توبه/115)
خداوند (به سبب عدالت و حكمتي كه دارد) هيچ وقت قومي را كه هدايت بخشيده است گمراه نمي‌سازد (و در برابر اشتباه و لغزش ناشي از اجتهادي كه مي‌كنند به عقاب و عذابشان نمي‌گيرد) مگر زماني كه چيزهائي را كه بايد از آنها بپرهيزند روشن و آشكار (و بي‌شبهه و اشكال، توسّط پيغمبر) براي آنان بيان كند.
در روایت‌های آنها چیزهای ذکر شده که گفته‌های آنها را نقض می‏کند، اگرچه تأویلات و تقیه‌کاری‌های آنها در مقابل این نصوص معتدل و میانی حرفی برای گفتن ندارند، امّا این مورد را هم بیان نماییم تا شاید عاقلی پند گیرد، یا غافلی آگاه شود یا خفته‌ای بیدار شود و تا برای کسانی که اهل عناد و سرکشی هستند با استدلال به کتابهای خودشان اقامه حجّت شود و تبیین گردد که نصوص آنها تا چه‏اندازه سرشار از تناقض‌گویی می‌باشد... 
در تفسیر فرات آمده است: علی بن ابی طالب گوید: وقتی که‭ایه‭ی:(قُل لَّا أَسْأَلُکُمْ عَلَيْهِ أَجْرًا إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبَى) (شوری/23) 
بگو: در برابر آن (همه نعمت كه در پرتو دعوت اسلام به شما خواهد رسيد) از شما پاداش و مزدي نمي‌خواهم جز عشق و علاقه نزديكي (به خدا) را (كه سود آن هم عايد خودتان مي‌گردد).
وقتی این آیه نازل شد، از پیامبر(ص) شنیدم که می‏فرمود: جبرئیل گفت: ای محمّد هر دینی دارای اصل و ستون و فرع و بنیانی می‌باشد، و اصل این دین و ستون آن، لااله الا الله، و فرع و بنیان آن محبّت و مهروزی شما نسبت به اهل بیت و موالات و طرفداری شما در آنچه که مطابق حق و حق‌گویی است، می‌باشد.(4) 
این عبارت با اعتقادی که روایت‌های آنها بدست می‌دهند، مغایرت دارد، چون این عبارت، اصل دین را شهادت به توحید قرار می‌دهد، نه به ولایت و محبّت اهل بیت را بعنوان یکی از مسائل فرعی قرار می‌دهد و این محبت را به حق‌گویی و حق‌پویی و حق‌گستری مشروط می‏کند.(5) 
---------------------------------------------------------------------------------------------------------------
1) اصول کافی (1/437).
2) امالی صدوق ص 154-155.
3) امالی صدوق، ص 154-155.
4) تفسیر فرات ص 148-149، بحارالانور (23/247).
5) اصول شیعة الامامیة(2/535).اميرمؤمنان علي مسلمانان را به پيروي از راه و روش پيامبر(ص) تشويق مي‌كرد و در سخنراني كه در ربذه (روستايي است در سه ميلي مدينه)(1) ، ايراد كرد، فرمود: «به دين‌تان پایبند باشید، به دستورات پيامبرتان عمل كنيد و پيرو سنّتش باشيد و هر چه را قرآن تأييد كرده لازم بدانید و هر چه تأييد نكرد رد كنيد»(2) . 
پس از بازگشت اميرمؤمنان از جنگ خوارج براي‌يارانش سخنراني رسا و سودمندي ایراد كرد كه در بردارنده‌ی تمام خيرها بود و از شر ممانعت مي‌كرد، در اين سخنراني به صورت ضمني دستور به ‌التزام به راه و روش پيامبر(ص) و تشويق به پيروي از سنّت فرمود و گفت: «به راه و روش پيامبرتان اقتدا كنيد كه شايسته‌ترين و بهترين راه و روشهاست و به سنّتش عمل كنيد كه بهترين سنّتهاست.(3) 
فتنه‌هاي داخلي و حوادثي كه در دوران علي اتّفاق افتاد، موجب نشد كه‌ اصحابش را به خير دعوت ندهد و از انواع شر منع نكند.(4)  همواره ‌آنها را از انواع بدعتها برحذر می‌داشت، از جمله خطاب به ‌آنان مي‌فرمود: بي گمان پيروي از اموري كه ‌از طریق شريعت واجب شده و استقامت بر آنها بهترين اعمال است و بدعتها برترين گناهان‌اند، هر نو پيدايي بدعت است و تمام نوپديدآورندگان مبتدع‌اند، هر كسي بدعت بوجود بياورد قطعاً دينش را ضايع كرده و هيچ بدعتگزاری نيست كه بدعتي را بوجود بیاورد مگر اینكه با به وجود آوردن آن بدعت سنتي را ترك ‌كند.(5) 
------------------------------------------------------------------------------------------------------------
1) معجم البلدان 3/24.
2) البداية و النهاية 7/246.
3) البداية و النهاية 7/319.
4) البداية و النهاية 7/319
5) البدايه و النهايه 7/319امامیه می‌گوید: ائمه‭ی امامیه میان الله تعالی و انسان‌ها پادرمیانی می‌نمایند و واسطه هستند. مجلسی در مورد ائمه‭ی شیعه می‌گوید: آنها حجاب‌های پروردگار و واسطه‌های میان او و خلق می‌باشند(1) . او برای این موضوع فصلی را تحت عنوان اینکه مردم فقط بوسیله آنها راه می‌یابند و هدایت می‏شوند، آنها واسطه‌های میان خلق و خداوند هستند و فقط کسی وارد بهشت می‌شود که آنها را بشناسد، باز کرده است(2) . در کتاب عقاید امامیه آمده است: ائمه‭ی امامیه به منزله‭ی دروازه‏های خداوند متعال و راه‌های منتهی به او می‌باشند... آنها همانند کشتی نوح می‌باشند که هر کس سوار آن شد، نجات ‌یافت و هر کس از آن عقب ماند غرق ‌شد(3) . از جمله مسائل موجود در کتاب‌های منابع ایشان که بیانگر این مفاهیم می‌باشند، موارد زیر است: 
الف- می‏گویند: مردم هدایت نمی‏یابند جز با أئمّه
ابوعبدالله - به ادعای گمان شیعه - گفته است: گرفتاری و بلای مردم عظیم است، اگر آنها را دعوت کنیم به ما جواب نخواهند داد و اگر آنها را رها کنیم، به غیر ما هدایت نخواهند یافت(4) . روایت‌های آنها می‌گوید: ابوجعفر گفت: بوسیله‭ی ما خداوند متعال شناخته شد و بوسیله‭ی ما یگانه و یکتا معرفی گردید.(5) 
البته‭این نصوص و روایت‌ها، هدایت یافتن امّت اسلام را منتفی نمی‏کند، ولی منشأ و منبع اصلی هدایت را ائمّه معرّفی می‭کنند. حقیقت این است که هدایت و راهگشایی به معنای توفیق رسیدن به حق و حق‌پذیری، جز ربّ و خدای بندگان، کسی قادر به انجام آن نیست. یعنی همان خدایی که تغییر دهنده‭ی قلب‌ها و بصیرتهاست و میان انسان و قلبش حایل می‌شود و اگر به چیزی فرمان بوجود آمدن دهد پدید می‌‌آید... و شیعه که بی‌هیچ قید و محدودیتی این عبارت‌ها را بر زبان می‌آورد، خود ب