ُلِّ شَيءٍ وَإِلَيهِ تُرْجَعُونَ(يس/83)
ترجمه: آنکه آسمان‌ها و زمین را آفریده آیا قادر نیست که مانند آنها را خلق کند آری او قادر است و اوست آفرینندة دانا(81) همانا أمر و فرمان اوست که چون چیزی را خواسته باشد آن را گوید باش پس می‌باشد(82) پس منزه است (از عجز) آنکه بدست او است ملکیت و اختیار هر چیزی و به سوی او بازگشت می‌شوید(83). 
نکات: حق‌تعالی برای اثبات معاد در این آیات به استدلال پرداخته در مقابل أبی بن خلف که استخوان پوسیده‌ای را بدست گرفت و آمد نزد رسول خدا(ص) و گفت آیا خدای تو این چنین استخوانی را زنده می‌کند؟ معلوم می‌شود کفار بجز استبعاد دلیلی بر نفی معاد نداشتند، چون خود را قادر بر چنین امری نمی‌دیدند قدرت خدا را به قدرت خود قیاس می‌کردند، حق‌تعالی بیان داشته که دین و عقیده نباید تقلیدی باشد و بصرف استبعاد چیزی را قبول و یا انکار کند، و خدا مالک الملوک و منزه از عجز است و نباید با بشر سراپا عجز قیاس شود.<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:1359.txt">آيه 5-1 (الصافات)</a><a class="text" href="w:text:1360.txt">آیه 10-6 (الصافات)</a><a class="text" href="w:text:1361.txt">آيه 18-11 (الصافات)</a><a class="text" href="w:text:1362.txt">آيه 23-19 (الصافات)</a><a class="text" href="w:text:1363.txt">آیه 32-24 (الصافات)</a><a class="text" href="w:text:1364.txt">آيه 39-33 (الصافات)</a><a class="text" href="w:text:1365.txt">آيه 47-40 (الصافات)</a><a class="text" href="w:text:1366.txt">آیه 53-48 (الصافات)</a><a class="text" href="w:text:1367.txt">آيه 61-54 (الصافات)</a><a class="text" href="w:text:1368.txt">آيه 74-62 (الصافات)</a><a class="text" href="w:text:1369.txt">آيه 82-75 (الصافات)</a><a class="text" href="w:text:1370.txt">آيه 94-83 (الصافات)</a><a class="text" href="w:text:1371.txt">آیه 101-95 (الصافات)</a><a class="text" href="w:text:1372.txt">آیه 107-102 (الصافات)</a><a class="text" href="w:text:1373.txt">آيه 113-108 (الصافات)</a><a class="text" href="w:text:1374.txt">آيه 122-114 (الصافات)</a><a class="text" href="w:text:1375.txt">آيه 132-123 (الصافات)</a><a class="text" href="w:text:1376.txt">آيه 138-133 (الصافات)</a><a class="text" href="w:text:1377.txt">آيه 148-139 (الصافات)</a><a class="text" href="w:text:1378.txt">آيه 157-149 (الصافات)</a><a class="text" href="w:text:1379.txt">آيه 163-158 (الصافات)</a><a class="text" href="w:text:1380.txt">آيه 170-164 (الصافات)</a><a class="text" href="w:text:1381.txt">آيه 177-171 (الصافات)</a><a class="text" href="w:text:1382.txt">آیه 182-178 (الصافات)</a></body></html>سورة صافات مکی و دارای 182 آیه می‌باشد.

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
آیه 1 الی 5
متن آیه:
وَالصَّافَّاتِ صَفًّا(الصافات/1) فَالزَّاجِرَاتِ زَجْرًا(الصافات/2) فَالتَّالِياتِ ذِكْرًا(الصافات/3) إِنَّ إِلَهَكُمْ لَوَاحِدٌ(الصافات/4) رَبُّ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَمَا بَينَهُمَا وَرَبُّ الْمَشَارِقِ(الصافات/5)
ترجمه: بنام خدای کامل الذات و الصفات رحمن رحیم. سوگند به آنان که صف بستند صف محکمی(1) و آنانکه زجر کشیدند زجر کاملی(2) پس به خوانندگان ذکر(3) که خدای شما حقا یکی است(4) مالک و صاحب اختیار آسمان‌ها و زمین و آنچه میان آنهاست و پروردگار مشرق‌ها(5). 
نکات: ممکن است صفات وَالصَّافَّاتِ و فَالزَّاجِرَاتِ و فَالزَّاجِرَاتِ برای موصوف واحد باشد و ممکن موصوف متعدد باشد که خدا به هر کدام آنان برای دارا بودن آن وصف قسم خورده تا عظمت و اهمیت آن وصف معلوم گردد، و مقصود از صافات مؤمنین است در نماز و یا در جهاد، و مقصود از زاجرات کسانیند که خود را در جهاد با کفار به زجر و زحمت می‌افکنند و یا خود را از عصیان زجر کنند. و مقصود از تالیات قاریان قرآن و یا گویندگان اذکار خدایند. و الْمَشَارِقِ عبارتست از مکان‌هائی که خورشید در ایام سال که 366 روز است از آنجا و بر آنجا طلوع می‌کند، و همچنین باعتبار کروی بودن زمین می‌توان برای آن مشرق‌های زیادی تصور نمود، و چون اختلاف مغارب بحسب اختلاف مشارق است به ذکر مشارق که دلالت بیشتری بر قدرت دارد اکتفاء کرده. آيه 151 الي 152
متن آيه:
كَمَا أَرْسَلْنَا فِيكُمْ رَسُولًا مِنْكُمْ يتْلُو عَلَيكُمْ آياتِنَا وَيزَكِّيكُمْ وَيعَلِّمُكُمُ الْكِتَابَ وَالْحِكْمَةَ وَيعَلِّمُكُمْ مَا لَمْ تَكُونُوا تَعْلَمُونَ(البقرة/151) فَاذْكُرُونِي أَذْكُرْكُمْ وَاشْكُرُوا لِي وَلَا تَكْفُرُونِ(البقرة/152)
ترجمه: چنانکه نعمت را بر شما تمام و وسائل هدایت شما را فراهم کردیم، هم‌چنان در میان شما  رسولی از خودتان فرستادیم تا آیات ما را بر شما تلاوت نماید و شما را از آلودگی پاک کند و به شما کتاب خدا وحکمت او را بیاموزد و آنچه نمی‌دانستید به شما یاد دهد(151) پس مرا یاد کنید تا شما را یاد کنم، و مرا شکرگزاريد ومرا کفران مکنید.(152)
نکات: نعمت إلهی شامل حال مسلمین شد که قبلة ایشان در بلاد خودشان، و رسولی از خودشان آمد تا آیات خدا را بر ایشان تلاوت کند و تعلیمشان نماید، و از تقلید نجاتشان دهد.(وَيزَكِّيكُمْ) دلالت دارد که با اخلاق حسنه ایشان را از رذائل اخلاق دور کند تا بواسطة تأسی به او پاک و پاکیزه شوند، و به برکت عدالت او و اصحابش جهانی را به اسلام رغبت دهند. جملة (يعَلِّمُكُمُ) دلیل است بر اینکه کار رسول خدا(ص) تعلیم علم کتاب خدا بوده پس کار علماء أمت باید نیز چنین باشد. متأسفانه علماء أمت او در زمان ما تعلیم قرآن ننمودند، بلکه مردم را از قرآن دور و هر یک رساله‌ای از خود نوشته‌ و کتاب خدا را مهجور کرده‌اند، زیرا اگر مردم به کتاب خدا آشنا بودند دیگر احتایج به رساله‌های ایشان نداشتند، و تقلید به جای تعلیم وارد نمی‌شد. و مقصود از جملة:«وَيعَلِّمُكُمْ مَا لَمْ تَكُونُوا تَعْلَمُونَ» این است که بواسطة وحی به شما چیزهایی یاد می‌دهد که خود نمی‌توانستید به درس و تحصیل بفهمید، مانند تعلیم صفات و اسماء إلهی و عبادت او که بشر نمی‌تواند درک کند مگر به وحی، و لذا در جملة (فَاذْكُرُونِي...) نتیجة وحی یادآور شده است.آیه 6 الی 10
متن آیه:
إِنَّا زَينَّا السَّمَاءَ الدُّنْيا بِزِينَةٍ الْكَوَاكِبِ(الصافات/6) وَحِفْظًا مِنْ كُلِّ شَيطَانٍ مَارِدٍ(الصافات/7) لَا يسَّمَّعُونَ إِلَى الْمَلَإِ الْأَعْلَى وَيقْذَفُونَ مِنْ كُلِّ جَانِبٍ(الصافات/8) دُحُورًا وَلَهُمْ عَذَابٌ وَاصِبٌ(الصافات/9) إِلَّا مَنْ خَطِفَ الْخَطْفَةَ فَأَتْبَعَهُ شِهَابٌ ثَاقِبٌ(الصافات/10)
ترجمه: حقا که ما آسمان این دنیا را آراستیم به زینت ستارگان(6) و حفظ نمودیم از هر شیطان سرکشی(7) گوش ندهند به سوی ملأ اعلی و پرتاب شوند از هر طرفی(8) در حالی که رانده شده‌اند، برای ایشانست عذاب پیوسته(9) مگر آنکه برباید ربودنی که در پی او برود جرقه‌ای تیز(10). 
نکات: جملة وَحِفْظًا مِنْ كُلِّ شَيطَانٍ مَارِدٍ، دلالت دارد که شیاطین برای شنیدن سخن ملائکه و اخبار آسمانی بالا می‌رفتند سپس ممنوع شده‌اند، و ملأ اعلی همان ملائکه می‌باشند، و هر یکی از شیاطین که بخواهند به آسمان‌ها بروند جرقه‌های آتشین بر ایشان ریخته شود و به عذاب إلهی گرفتار شوند، زمان ما که سفینه‌های کیهانی بالا می‌رود مسلح می‌باشند و جرقه‌های کیهانی ایشان را احاطه می‌کنند، ولی نیروی دافعه دارند که عبارت