ا می‌پرستیدند در حالی که موجب بُعد ایشان از توحید گردید و به هلاکت افتادند و آنچه ساخته بودند تماما دروغ و افتراءبوده، پس اهل زمان ما تا مرگشان نرسیده باید بیدار گردند. آیه 29 الی 32
متن آیه:
وَإِذْ صَرَفْنَا إِلَيكَ نَفَرًا مِنَ الْجِنِّ يسْتَمِعُونَ الْقُرْآنَ فَلَمَّا حَضَرُوهُ قَالُوا أَنْصِتُوا فَلَمَّا قُضِي وَلَّوْا إِلَى قَوْمِهِمْ مُنْذِرِينَ(الأحقاف/29) قَالُوا يا قَوْمَنَا إِنَّا سَمِعْنَا كِتَابًا أُنْزِلَ مِنْ بَعْدِ مُوسَى مُصَدِّقًا لِمَا بَينَ يدَيهِ يهْدِي إِلَى الْحَقِّ وَإِلَى طَرِيقٍ مُسْتَقِيمٍ(الأحقاف/30) يا قَوْمَنَا أَجِيبُوا دَاعِي اللَّهِ وَآمِنُوا بِهِ يغْفِرْ لَكُمْ مِنْ ذُنُوبِكُمْ وَيجِرْكُمْ مِنْ عَذَابٍ أَلِيمٍ(الأحقاف/31) وَمَنْ لَا يجِبْ دَاعِي اللَّهِ فَلَيسَ بِمُعْجِزٍ فِي الْأَرْضِ وَلَيسَ لَهُ مِنْ دُونِهِ أَوْلِياءُ أُولَئِكَ فِي ضَلَالٍ مُبِينٍ(الأحقاف/32)
ترجمه: و چون نفراتی از جن را میل دادیم به سوی تو که بشنوند قرآن را پس چون نزد قرآن حاضر شدند گفتند: ساکت باشید پس چون قرائت انجام شد برگشتند به سوی قوم در حالی که قوم را انذار کننده بودند(29) گفتند: ای قوم ما حقا که ما شنیدیم کتابی نازل شده پس از موسی در حالی که تصدیق می‌کند آنچه را در جلوتر او بوده و به سوی حق هدایت می‌کند و به سوی راه راست(30) ای قوم ما دعوت کنندة إلهی را اجابت کنید و به او ایمان آورید تا گناه شما را خدا بیامرزد و شما را از عذاب ألم انگیز پناه دهد(31) و آنکه داعی خدا را اجابت نکند پس در زمین فراری نتواند و برای او غیر خدا دوستانی نباشد آنانند که در گمراهی آشکارند(32). 
نکات: نفرات جن هفت نفر بودند که پس از مراجعت رسول خدا(ص) از طائف و صدمات آن جناب در طائف در وسط راه این عده آمدند و به او ایمان آوردند، از این قبیل آیات استفاده می‌شود که جنیان نیز مکلفند و آنان نیز مؤمن و کافر دارند. آیه 33 الی 35
متن آیه:
أَوَلَمْ يرَوْا أَنَّ اللَّهَ الَّذِي خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ وَلَمْ يعْي بِخَلْقِهِنَّ بِقَادِرٍ عَلَى أَنْ يحْيي الْمَوْتَى بَلَى إِنَّهُ عَلَى كُلِّ شَيءٍ قَدِيرٌ(الأحقاف/33) وَيوْمَ يعْرَضُ الَّذِينَ كَفَرُوا عَلَى النَّارِ أَلَيسَ هَذَا بِالْحَقِّ قَالُوا بَلَى وَرَبِّنَا قَالَ فَذُوقُوا الْعَذَابَ بِمَا كُنْتُمْ تَكْفُرُونَ(الأحقاف/34) فَاصْبِرْ كَمَا صَبَرَ أُولُو الْعَزْمِ مِنَ الرُّسُلِ وَلَا تَسْتَعْجِلْ لَهُمْ كَأَنَّهُمْ يوْمَ يرَوْنَ مَا يوعَدُونَ لَمْ يلْبَثُوا إِلَّا سَاعَةً مِنْ نَهَارٍ بَلَاغٌ فَهَلْ يهْلَكُ إِلَّا الْقَوْمُ الْفَاسِقُونَ(الأحقاف/35)
ترجمه: آیا بدیدة فکر ندیدند که خدائی که آسمان‌ها و زمین را آفریده و از خلق آنها خسته نشده قادر است که مرده‌ها را زنده کند آری او به همه چیز تواناست(33) و روزی که کافران را به آتش عرضه نمایند و گویند آیا این حق نیست، گویند آری حق است قسم به پروردگارمان، گوید پس عذاب را بچشید بمقابل آنچه بدان کافر شدید(34) پس صبر نما چنان که پیامبران صاحب تصمیم صبر کردند و برای ایشان شتاب مکن، روزی که عذاب موعودشان را ببینند گویا جز ساعتی از روز توقف نکرده‌اند، این قرآن رساست، پس آیا هلاک می‌شود جز قوم عصیانکار(35). 
نکات: جملة: وَلَا تَسْتَعْجِلْ لَهُمْ دلالت دارد که از کثرت آزار قوم، رسول خدا(ص) تقاضای عذاب نموده و یا خود کفار از او نزول عذاب را می‌خواستند که خدا او را از شتاب نهی کرده تا آنان دست بردارند. و مقصود از جملة: لَمْ يلْبَثُوا إِلَّا سَاعَةً مِنْ نَهَارٍ، درنگ و توقف در دنیا و یا در برزخ است، ظاهر آیات درنگ در برزخ است که معلوم می‌شود عالم برزخ عالم کم هوشی و بمانند خواب است. <?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:1536.txt">آيه 3-1 (محمد)</a><a class="text" href="w:text:1537.txt"> آيه 6-4 (محمد)</a><a class="text" href="w:text:1538.txt">آيه 9-7 (محمد)</a><a class="text" href="w:text:1539.txt">آيه 12-10 (محمد)</a><a class="text" href="w:text:1540.txt">آيه 14-13 (محمد)</a><a class="text" href="w:text:1541.txt">آيه 15 (محمد)</a><a class="text" href="w:text:1542.txt">آيه 18-16 (محمد)</a><a class="text" href="w:text:1543.txt">آيه 19 (محمد)</a><a class="text" href="w:text:1544.txt">آيه 23-20 (محمد)</a><a class="text" href="w:text:1545.txt">آيه 28-24 (محمد)</a><a class="text" href="w:text:1546.txt">آيه 32-29 (محمد)</a><a class="text" href="w:text:1547.txt">آيه 36-33 (محمد)</a><a class="text" href="w:text:1548.txt">آيه 38-37 (محمد)</a></body></html>سورة محمد(ص) و یا سورة قتال مدنی و دارای 38 آیه می‌باشد.

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
آیه 1 الی 3
متن آیه:
الَّذِينَ كَفَرُوا وَصَدُّوا عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ أَضَلَّ أَعْمَالَهُمْ(محمد/1) وَالَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ وَآمَنُوا بِمَا نُزِّلَ عَلَى مُحَمَّدٍ وَهُوَ الْحَقُّ مِنْ رَبِّهِمْ كَفَّرَ عَنْهُمْ سَيئَاتِهِمْ وَأَصْلَحَ بَالَهُمْ(محمد/2) ذَلِكَ بِأَنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا اتَّبَعُوا الْبَاطِلَ وَأَنَّ الَّذِينَ آمَنُوا اتَّبَعُوا الْحَقَّ مِنْ رَبِّهِمْ كَذَلِكَ يضْرِبُ اللَّهُ لِلنَّاسِ أَمْثَالَهُمْ(محمد/3)
ترجمه: بنام خدای کامل الذات و الصفات رحمن رحیم. کسانی که کافرند و از راه خدا باز داشته‌اند اعمالشان را خدا نابود کرده است(1) و آنانکه ایمان آورده و عمل‌های شایسته را انجام داده‌اند و به آنچه بر محمد(ص) از پروردگارشان نازل شده و آن حق است ایمان آوردند خدا سیئات ایشان را جبران کرده و کارشان را اصلاح نموده است(2) این برای آنست که کافران پیروی باطل کرده و آنان که ایمان آورده پیروی حق نموده‌اند از فضل پروردگارشان بدینگونه خدا برای مردم مثل‌های ایشان را می‌زند(3). 
نکات: «أضل أعمالهم، و أحبط أعمالهم، و أبطل أعمالهم»، گاهی تماما به یک معنی آمده‌اند، و هر یک از این لغات بمعنی دیگری آمده، و اضلال عمل را به چند وجه می‌توان توجیه کرد: 
اول: سقوط اعمال در مقابل کفر و سیئات. 
دوم: ابطال عمل لفقد شرائطها. 
سوم: «لا عمل إلا بمن له العمل و عمل الکافر لیس لله»! آیه 4 الی 6
متن آیه:
فَإِذَا لَقِيتُمُ الَّذِينَ كَفَرُوا فَضَرْبَ الرِّقَابِ حَتَّى إِذَا أَثْخَنْتُمُوهُمْ فَشُدُّوا الْوَثَاقَ فَإِمَّا مَنًّا بَعْدُ وَإِمَّا فِدَاءً حَتَّى تَضَعَ الْحَرْبُ أَوْزَارَهَا ذَلِكَ وَلَوْ يشَاءُ اللَّهُ لَانْتَصَرَ مِنْهُمْ وَلَكِنْ لِيبْلُوَ بَعْضَكُمْ بِبَعْضٍ وَالَّذِينَ قُتِلُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَلَنْ يضِلَّ أَعْمَالَهُمْ(محمد/4) سَيهْدِيهِمْ وَيصْلِحُ بَالَهُمْ(محمد/5) وَيدْخِلُهُمُ الْجَنَّةَ عَرَّفَهَا لَهُمْ(محمد/6)
ترجمه: پس چون کفار را ملاقات کردید پس زدن گردن‌ها تا گاهی که کشتارتان موجب ضعفشان گردد پس بندها را محکم کنید (یعنی اسیرشان کنید) پس از آن یا منت نهید و یا فدا گیرید تا آثار حرب خاموش گردد، تکلیف این است، و اگر خدا می‌خواست از کفار انتقام می‌کشید ولیکن نکشید تا شما را به یکدیگر بیازماید و 