ت: ثُلَّةٌ مِنَ الْأَوَّلِينَ* وَثُلَّةٌ مِنَ الْآخِرِينَ؛ کیانند؟ 
ثُلَّةٌ مِنَ الْأَوَّلِينَ در دو جا تکرار شده، بعضی گفته‌اند از اولین مؤمنین امم سابقه می‌باشند ولی از آیة 100 سورة توبه که فرموده: (وَالسَّابِقُونَ الْأَوَّلُونَ مِنَ الْمُهَاجِرِينَ وَالْأَنْصَارِ) می‌توان استفاده کرد که سابقون اولون همان گروه مهاجرین و انصارند که خدای تعالی این همه وعده‌های نعمت به ایشان داده اگر چه در زمان ما به ایشان طعن می‌زنند و همین نیز مزید بر اجر و ثواب ایشانست. و ممکن است بگوئیم مقصود از وَثُلَّةٌ مِنَ الْآخِرِينَ  پس از زمان رسول است که در سورة جمعه آیه 3 فرموده: «وَآخَرِينَ مِنْهُمْ لَمَّا يَلْحَقُوا بِهِمْ...». و مقصود از عُرُبًا أَتْرَابًا، عُرُب دخترانیند که با زوج خود انس گیرند و قبل از هم آغوش شدن ملاعبه کنند و أتراب جمع تِرب به کسر تا می‌باشد و ترب هم بازی و هم قد و همسالان را گویند، زیرا در بهشت همه جوانند و هم قد و هم سالان و در خوشگلی مانند یکدیگر تر و تازه‌اند. آیه 41 الی 56
متن آیه:
وَأَصْحَابُ الشِّمَالِ مَا أَصْحَابُ الشِّمَالِ(الواقعة/41) فِي سَمُومٍ وَحَمِيمٍ(الواقعة/42) وَظِلٍّ مِنْ يحْمُومٍ(الواقعة/43) لَا بَارِدٍ وَلَا كَرِيمٍ(الواقعة/44) إِنَّهُمْ كَانُوا قَبْلَ ذَلِكَ مُتْرَفِينَ(الواقعة/45)  وَكَانُوا يصِرُّونَ عَلَى الْحِنْثِ الْعَظِيمِ(الواقعة/46) وَكَانُوا يقُولُونَ أَئِذَا مِتْنَا وَكُنَّا تُرَابًا وَعِظَامًا أَإِنَّا لَمَبْعُوثُونَ(الواقعة/47) أَوَآبَاؤُنَا الْأَوَّلُونَ(الواقعة/48) قُلْ إِنَّ الْأَوَّلِينَ وَالْآخِرِينَ(الواقعة/49) لَمَجْمُوعُونَ إِلَى مِيقَاتِ يوْمٍ مَعْلُومٍ(الواقعة/50) ثُمَّ إِنَّكُمْ أَيهَا الضَّالُّونَ الْمُكَذِّبُونَ(الواقعة/51) لَآكِلُونَ مِنْ شَجَرٍ مِنْ زَقُّومٍ(الواقعة/52) فَمَالِئُونَ مِنْهَا الْبُطُونَ(الواقعة/53) فَشَارِبُونَ عَلَيهِ مِنَ الْحَمِيمِ(الواقعة/54) فَشَارِبُونَ شُرْبَ الْهِيمِ(الواقعة/55) هَذَا نُزُلُهُمْ يوْمَ الدِّينِ(الواقعة/56)
ترجمه: و یاران سمت چپ چه یاران سمت چپ(41) در حرارت سوزان و آب جوشانند(42) و در سایه‌ای از دود غلیظ(43) نه سرد گردد و نه مفید(44) زیرا ایشان پیش از این عذاب متنعم بودند(45) و بر نقض عهد و گناه بزرگ اصرار می‌کردند(46) و می‌گفتند آیا چون مردیم و خاک و استخوانها شدیم آیا ما زنده خواهیم شد(47) آیا پدران گذشتة ما زنده می‌شوند(48) بگو محققا اولین و آخرین(49) البته همگی به وعدة روز معلومی جمع گردند(50) آنگاه شما ای گمراهان تکذیب کننده(51) از درخت زقوم خواهید خورد(52) پس شکم‌ها از آن پر خواهید کرد(53) و بر روی آن آب جوشان خواهید نوشید(54) پس مانند شتران تشنگی زده بیاشامید(55) این است ما حضرشان روز جزاء(56). 
نکات: مقصود از الْحِنْثِ الْعَظِيمِ چیست؟ در ترجمه‌ها نوشته‌اند؛ قسم بزرگ. زیرا مشرکین اصرار داشتند که قیامتی نیست و بر آن قسم می‌خوردند، ولی حنث در لغت شکستن قسم است ممکن است بگوئیم بر خود قسم اطلاق شده باشد «اطلاق الضد علی الضد». و بدان که این آیات مذمت است از کسانی که منکر معاد بودند و آن را بعید می‌شمردند، حق‌تعالی پس از وعید زیاد در آیات بعد پرداخته به دلیل، و به دلائلی که همه کس فهم باشد معاد را اثبات نموده: آیه 57 الی 62
متن آیه:
نَحْنُ خَلَقْنَاكُمْ فَلَوْلَا تُصَدِّقُونَ(الواقعة/57) أَفَرَأَيتُمْ مَا تُمْنُونَ(الواقعة/58) أَأَنْتُمْ تَخْلُقُونَهُ أَمْ نَحْنُ الْخَالِقُونَ(الواقعة/59) نَحْنُ قَدَّرْنَا بَينَكُمُ الْمَوْتَ وَمَا نَحْنُ بِمَسْبُوقِينَ(الواقعة/60) عَلَى أَنْ نُبَدِّلَ أَمْثَالَكُمْ وَنُنْشِئَكُمْ فِي مَا لَا تَعْلَمُونَ(الواقعة/61) وَلَقَدْ عَلِمْتُمُ النَّشْأَةَ الْأُولَى فَلَوْلَا تَذَكَّرُونَ(الواقعة/62)
ترجمه: ما شما را آفریدیم پس چرا باور ندارید(57) آیا به نظر عقلی دیده‌اید آن نطفه‌ای را که می‌ریزید(58) آیا شما آن را خلق می‌کنید و یا ما آفریدگاریم(59) ما مقدر کرده‌ایم میان شما مرگ را و ما عاجز نیستیم(60) بر اینکه شما را تبدیل به امثال شما کنیم (یعنی شما را ببریم و عدة دیگری را بجای شما بیاوریم) و شما را در موجودی که نمی‌دانید ایجاد کنیم (یعنی شما را مسخ کنیم و میمون و بوزینه قرار دهیم)(61) و بتحقیق شما آفرینش نخستین و عالم دنیا را دانسته‌اید پس چرا پند نمی‌گیرید(62). 
نکات: یکی از دلائل معاد آیة أَفَرَأَيتُمْ مَا تُمْنُونَ می‌باشد یعنی ما که شما را از منی گندیده آفریدیم می‌توانیم از خاک‌ها و استخوان‌ها شما را بر انگیزانیم. یکی از دلائل آیة:نَحْنُ قَدَّرْنَا.... می‌باشد یعنی اختیار مرگ شما با شما نیست بلکه بتقدیر ما است همینطور که می‌توانیم شما را ببریم می‌توانیم شما را برگردانیم. یکی دیگر آیة: وَلَقَدْ عَلِمْتُمُ النَّشْأَةَ الْأُولَى یعنی نشأت اول و دنیا را دیده‌اید که از نیستی شما را بیافرید نشأت آخرت را بهمین نسبت ما را قادر بدانید. آیه 63 الی 74
متن آیه:
أَفَرَأَيتُمْ مَا تَحْرُثُونَ(الواقعة/63) أَأَنْتُمْ تَزْرَعُونَهُ أَمْ نَحْنُ الزَّارِعُونَ(الواقعة/64) لَوْ نَشَاءُ لَجَعَلْنَاهُ حُطَامًا فَظَلْتُمْ تَفَكَّهُونَ(الواقعة/65) إِنَّا لَمُغْرَمُونَ(الواقعة/66) بَلْ نَحْنُ مَحْرُومُونَ(الواقعة/67) أَفَرَأَيتُمُ الْمَاءَ الَّذِي تَشْرَبُونَ(الواقعة/68) أَأَنْتُمْ أَنْزَلْتُمُوهُ مِنَ الْمُزْنِ أَمْ نَحْنُ الْمُنْزِلُونَ(الواقعة/69) لَوْ نَشَاءُ جَعَلْنَاهُ أُجَاجًا فَلَوْلَا تَشْكُرُونَ(الواقعة/70) أَفَرَأَيتُمُ النَّارَ الَّتِي تُورُونَ(الواقعة/71) أَأَنْتُمْ أَنْشَأْتُمْ شَجَرَتَهَا أَمْ نَحْنُ الْمُنْشِئُونَ(الواقعة/72) نَحْنُ جَعَلْنَاهَا تَذْكِرَةً وَمَتَاعًا لِلْمُقْوِينَ(الواقعة/73) فَسَبِّحْ بِاسْمِ رَبِّكَ الْعَظِيمِ(الواقعة/74)
ترجمه: آیا بدیدة فکر دیده‌اید آنچه می‌کارید(63) آیا شما آن را می‌رویانید و یا ما رویاننده‌ایم(64) اگر بخواهیم آنرا خشک و تباه می‌گردانیم تا به سخنان بیهوده پردازید(65) که ما در زیان و غرامت شده‌ایم(66) بلکه ما محروم شده‌ایم(67) آیا توجه دارید به آبی که می‌آشامید(68) آیا شما آن را از ابر فرود آورده‌اید یا ما نازل ساخته‌ایم(69) اگر خواسته بودیم آن را تلخ می‌کردیم پس چرا شکر نمی‌گذارید(70) آیا توجه دارید به آتشی که می‌‌افروزید(71) آیا شما درخت آن را آفریده‌اید و یا ما ایجاد کردیم (72) ما آن را مایة عبرت و متاعی برای صحرائیان قرار دادیم(73) پس بنام پروردگارت که بزرگست تسبیح بگوی(74). 
نکات: دلیل دیگر بر معاد آیة: أَفَرَأَيتُمْ مَا تَحْرُثُونَ می‌باشد که کاشتن از شما و رویانیدن از خداست. و لذا در حدیث از رسول خدا(ص) وارد شده که خود را زارع نگوئید بلکه خود را برزگر بخوانید! یکی از نعمت‌های بزرگ که خارج از اختیار بشر است باریدن باران است که آب گوارای حیاتبخش شیرین می‌با