! آیه 56 الی 59
متن آیه:
وَأَقِيمُوا الصَّلَاةَ وَآتُوا الزَّكَاةَ وَأَطِيعُوا الرَّسُولَ لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُونَ(النور/56) لَا تَحْسَبَنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا مُعْجِزِينَ فِي الْأَرْضِ وَمَأْوَاهُمُ النَّارُ وَلَبِئْسَ الْمَصِيرُ(النور/57) يا أَيهَا الَّذِينَ آمَنُوا لِيسْتَأْذِنْكُمُ الَّذِينَ مَلَكَتْ أَيمَانُكُمْ وَالَّذِينَ لَمْ يبْلُغُوا الْحُلُمَ مِنْكُمْ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ مِنْ قَبْلِ صَلَاةِ الْفَجْرِ وَحِينَ تَضَعُونَ ثِيابَكُمْ مِنَ الظَّهِيرَةِ وَمِنْ بَعْدِ صَلَاةِ الْعِشَاءِ ثَلَاثُ عَوْرَاتٍ لَكُمْ لَيسَ عَلَيكُمْ وَلَا عَلَيهِمْ جُنَاحٌ بَعْدَهُنَّ طَوَّافُونَ عَلَيكُمْ بَعْضُكُمْ عَلَى بَعْضٍ كَذَلِكَ يبَينُ اللَّهُ لَكُمُ الْآياتِ وَاللَّهُ عَلِيمٌ حَكِيمٌ(النور/58) وَإِذَا بَلَغَ الْأَطْفَالُ مِنْكُمُ الْحُلُمَ فَلْيسْتَأْذِنُوا كَمَا اسْتَأْذَنَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ كَذَلِكَ يبَينُ اللَّهُ لَكُمْ آياتِهِ وَاللَّهُ عَلِيمٌ حَكِيمٌ(النور/59)
ترجمه: و نماز را بر پا دارید و زکات را أدا کنید و این رسول را اطاعت کنید تا شاید مورد رحمت شوید(56) گمان مبر البته آنانکه کافرند در زمین خدا را عاجز کنند (یعنی از حکومت إلهی فرار کنند) و جایگاه ایشان آتش و بد جای بازگشتی است(57) ای مؤمنین آنانکه مالکشان هستید باید از شما (وقت ورود) اجازه و اذن بگیرند و همچنین هر کس از شما که به حد احتلام نرسیده، در سه وقت: پیش از نماز فجر و هنگامی که از گرمای نیمروز جامه‌های خود را زمین می‌گذارید و پس از نماز عشاء، این سه وقت خلوت شما است، پس از این سه وقت بر شما و ایشان باکی نیست که بر گرد شما بگردند و برخی از شما گرد برخ دیگر بگردد، بدینگونه خدا برای شما آیات را بیان می‌کند و خدا دانای حکیم است(58) و چون اطفال شما به احتلام رسیدند باید اجازه بگیرند (در ورود بر شما) چنانکه اذن می‌گرفتند آنان که پیش از ایشان بودند بدینگونه خدا آیات خود را برای شما بیان می‌کند و خدا دانای حکیم است(59). 
نکات: وَآتُوا الزَّكَاةَ دلالت بر پرداخت زکات دارد مطلقا در همة اموال. و مقدار آن نسبت به اختلاف اشیاء متفاوت است. و رسول خدا(ص) فرموده: «هاتوا ربع عشر أموالکم»، یعنی، یک چهلم اموال خود را بابت زکات بدهید. و در خبر دیگر می‌فرماید: «ملعون کل مال لا یزکی»، یعنی ملعون است هر مالی که زکاتش داده نشود. عورات بتقدیر؛ کشف عورات است چون سه وقت قبل از فجر و ظهر و پس از نماز عشاء، اوقاتی است که هر کس لباس‌های خود را کم می‌کند و برای خواب و استراحت برهنه می‌شود، و لذا حق‌تعالی مقرر فرموده که غلامان و اطفال ممیز باید اذن ورود بگیرند، و مقصود از جملة: كَمَا اسْتَأْذَنَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ، مردانی هستند که قبل از ورود آیه اجازة ورود می‌گرفتند. و مراد از الْحُلُمَ، احتلام است که سن بلوغ اطفال است که منی از او خارج می‌شود و یا در خواب چیزی ببیند که منی از او بیرون آید. بنابراین سن بلوغ در مردان احتلام و در زنان آنست که حیض شوند. پس هر گاه شخصی به سن نکاح و احتلام برسد بالغ است، و ممکن است بلوغ او در سن پانزده‌ سالگی یا بیشتر و یا کمتر باشد. آيه 100 الي 101
متن آيه:
أَوَکُلَّمَا عَاهَدُواْ عَهْداً نَّبَذَهُ فَرِيقٌ مِّنْهُم بَلْ أَکْثَرُهُمْ لاَ يُؤْمِنُونَ(100)
وَلَمَّا جَاءهُمْ رَسُولٌ مِّنْ عِندِ اللّهِ مُصَدِّقٌ لِّمَا مَعَهُمْ نَبَذَ فَرِيقٌ مِّنَ الَّذِينَ أُوتُواْ الْکِتَابَ کِتَابَ اللّهِ وَرَاء ظُهُورِهِمْ کَأَنَّهُمْ لاَ يَعْلَمُونَ(101)

ترجمه: آیا هر عهدی که بستند گروهی از ایشان آن را شکستند وبدور انداختند (نه تنها عهد می‌شکنند) بلکه بیشترشان ایمان نمی‌آورند(100) و چون پیمبری از جانب خدا بر ایشان آمد، پیمبریکه کتاب ایشان را تصدیق کرد گروهی از آنان که به ایشان کتاب داده شده کتاب خدا را پشت سر انداختند گویا از آن چیزی نمی‌دانند.(101)
نکات: جملة:(نَبَذَ فَرِيقٌ مِّنَ الَّذِينَ أُوتُواْ الْکِتَابَ کِتَابَ ...) دلالت دارد بر اینکه همانها که باید به کتاب خدا عمل کنند و آنانکه خود را حملة کتاب می‌دانند، کتاب خدا را پشت سر انداخته و از آن اعراض دارند چنانکه علی(ع) در خطبة 147 نهج‌البلاغه از حاملین قرآن و مراجع دینی شکایت دارد و می‌فرماید: "فقد نبذ الکتاب حملته، تناساه حفظته، فالکتاب یومئذ و أهله طریدان منفیان وصاحبان مصطحبان فی طریق واحد لایؤویهما مؤول فالکتاب و أهله فی ذلک الزمان فی الناس و لیسا فیهم! و معهم و لیسا معهم! لأن الضلالة لاتوافق الهدی و إن اجتمعا..." تا آخر. و فعلا زمان ما آنقدر که به احادیث مجعوله پرداخته‌اید صدیک آن علاقه به قرآن ندارند و دانشمندان دینی بکلی از آن بی‌خبرند مانند همان یهودیان. وجملة:(أَوَکُلَّمَا عَاهَدُواْ ...) دلالت دارد که عادت یهود پیمان‌شکنی است چنانچه با رسول خدا(ص) هر پیمانی بستند شکستند.آیه 60
متن آیه:
وَالْقَوَاعِدُ مِنَ النِّسَاءِ اللَّاتِي لَا يرْجُونَ نِكَاحًا فَلَيسَ عَلَيهِنَّ جُنَاحٌ أَنْ يضَعْنَ ثِيابَهُنَّ غَيرَ مُتَبَرِّجَاتٍ بِزِينَةٍ وَأَنْ يسْتَعْفِفْنَ خَيرٌ لَهُنَّ وَاللَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ
ترجمه: و بازنشستگان زنان آنان که امید نکاحی ندارند پس بر ایشان باکی نیست که جامه‌های خود را کنار بنهند در حالی که به زینت آرایش نکنند و عفت جستن ایشان بر ایشان بهتر است و خدا شنوای داناست(60). 
نکات: مقصود از وَالْقَوَاعِدُ، زنانی است که از جهت سال مورد رغبت در تزویج نیستند و بعضی گفته‌اند از فرزند آوردن و حیض شدن باز نشست شده‌اند، ولی جملة لَا يرْجُونَ نِكَاحًا قرینه است بر معنی اول. آیه 61
متن آیه:
لَيسَ عَلَى الْأَعْمَى حَرَجٌ وَلَا عَلَى الْأَعْرَجِ حَرَجٌ وَلَا عَلَى الْمَرِيضِ حَرَجٌ وَلَا عَلَى أَنْفُسِكُمْ أَنْ تَأْكُلُوا مِنْ بُيوتِكُمْ أَوْ بُيوتِ آبَائِكُمْ أَوْ بُيوتِ أُمَّهَاتِكُمْ أَوْ بُيوتِ إِخْوَانِكُمْ أَوْ بُيوتِ أَخَوَاتِكُمْ أَوْ بُيوتِ أَعْمَامِكُمْ أَوْ بُيوتِ عَمَّاتِكُمْ أَوْ بُيوتِ أَخْوَالِكُمْ أَوْ بُيوتِ خَالَاتِكُمْ أَوْ مَا مَلَكْتُمْ مَفَاتِحَهُ أَوْ صَدِيقِكُمْ لَيسَ عَلَيكُمْ جُنَاحٌ أَنْ تَأْكُلُوا جَمِيعًا أَوْ أَشْتَاتًا فَإِذَا دَخَلْتُمْ بُيوتًا فَسَلِّمُوا عَلَى أَنْفُسِكُمْ تَحِيةً مِنْ عِنْدِ اللَّهِ مُبَارَكَةً طَيبَةً كَذَلِكَ يبَينُ اللَّهُ لَكُمُ الْآياتِ لَعَلَّكُمْ تَعْقِلُونَ
ترجمه: بر کور و بر لنگ و بر بیمار باکی نیست، و بر شما گناه و باکی نیست که بخورید از خانه‌های خودتان یا خانه‌های پدرانتان یا خانه‌های مادرانتان یا خانه‌های برادرانتان یا خانه‌های خواهرانتان یا خانه‌های عموهایتان یا خانه‌های عمه‌هایتان یا خانه‌های دائی‌هایتان یا خانه‌های خاله‌هایتان یا خانه‌ای که کلیدهای آنرا باختیا