می‌شود.آيه 22 الي 24
متن آيه:
وَلَا تَنْكِحُوا مَا نَكَحَ آبَاؤُكُمْ مِنَ النِّسَاءِ إِلَّا مَا قَدْ سَلَفَ إِنَّهُ كَانَ فَاحِشَةً وَمَقْتًا وَسَاءَ سَبِيلًا(النساء/22) حُرِّمَتْ عَلَيكُمْ أُمَّهَاتُكُمْ وَبَنَاتُكُمْ وَأَخَوَاتُكُمْ وَعَمَّاتُكُمْ وَخَالَاتُكُمْ وَبَنَاتُ الْأَخِ وَبَنَاتُ الْأُخْتِ وَأُمَّهَاتُكُمُ اللَّاتِي أَرْضَعْنَكُمْ وَأَخَوَاتُكُمْ مِنَ الرَّضَاعَةِ وَأُمَّهَاتُ نِسَائِكُمْ وَرَبَائِبُكُمُ اللَّاتِي فِي حُجُورِكُمْ مِنْ نِسَائِكُمُ اللَّاتِي دَخَلْتُمْ بِهِنَّ فَإِنْ لَمْ تَكُونُوا دَخَلْتُمْ بِهِنَّ فَلَا جُنَاحَ عَلَيكُمْ وَحَلَائِلُ أَبْنَائِكُمُ الَّذِينَ مِنْ أَصْلَابِكُمْ وَأَنْ تَجْمَعُوا بَينَ الْأُخْتَينِ إِلَّا مَا قَدْ سَلَفَ إِنَّ اللَّهَ كَانَ غَفُورًا رَحِيمًا(النساء/23) وَالْمُحْصَنَاتُ مِنَ النِّسَاءِ إِلَّا مَا مَلَكَتْ أَيمَانُكُمْ كِتَابَ اللَّهِ عَلَيكُمْ وَأُحِلَّ لَكُمْ مَا وَرَاءَ ذَلِكُمْ أَنْ تَبْتَغُوا بِأَمْوَالِكُمْ مُحْصِنِينَ غَيرَ مُسَافِحِينَ فَمَا اسْتَمْتَعْتُمْ بِهِ مِنْهُنَّ فَآتُوهُنَّ أُجُورَهُنَّ فَرِيضَةً وَلَا جُنَاحَ عَلَيكُمْ فِيمَا تَرَاضَيتُمْ بِهِ مِنْ بَعْدِ الْفَرِيضَةِ إِنَّ اللَّهَ كَانَ عَلِيمًا حَكِيمًا(النساء/24)
ترجمه: و نکاح مکنید آن زنان را که پدران شما نکاح کرده‌اند، مگر آنچه را که گذشته است، زیرا آن کار زشت وموجب خشم بوده و بد راهی است (22) بر شما حرام شده مادرانتان و دخترانتان و خواهرانتان و عمه‌هاتان وخاله‌هاتان ودختران برادر و دختران خواهر و مادرانی که شیرتان داده‌اند وخواهران رضاعی شما ومادران زنان شما ودختران زنان شما که در کنار شمایند از آن زنانی که به ایشان دخول کرده‌اید پس اگر دخول به ایشان نکرده‌اید بر شما باکی نباشد، و زنان پسرانتان که از نسل شمایند، وحرام شده که جمع کنید بین دو خواهر مگر آنچه گذشته است، به راستی که خدا آمرزندة رحیم است(23) و حرام شده زنان شوهر دار مگر انکه شما مالک آن باشید: نوشتة خداست برای شما مقرر شده. و برای شما حلال شده آنچه سوای اینهاست که با دادن اموال خود آنان را برای حفظ عفت نه برای زنا بجوئید، پس آنچه بهره بردید از آن زنان، مزد ایشان را بدهید بطور وجوب، و بر شما باکی نیست در آنچه رضایت طرفین شما باشد پس از مهر واجب، بدرستی که خدا دانای حکیم است.(24)
 
نکات: کلمة: مَا نَكَحَ آبَاؤُكُمْ شامل است جدأبی و جدأمی را، بنابراین نکاح زن جدأبی و زن جدأمی نیز بر نوه حرام است. در آیات فوق شماره کرده زنانی را که بر مرد حرام است، از جمله زنانی که بر مرد حرام است بواسطة نسب مادرانند که فرموده: أُمَّهَاتُكُمْ، و این کلمه شامل است مادر و مادر مادر را و دیگر دخترانند که فرموده: وَبَنَاتُكُمْ، و آن شامل است دختر دختر را و هر قدر پائین برود، و دختر پسر وهر قدر پائین برود، چه تولد اینان از نکاح صحیح باشد و چه شبهه و چه به زنا، زیرا بنات اطلاق دارد. و دیگر از زنان محرمه خواهر است بدلیل کلمة: وَأَخَوَاتُكُمْ، چه خواهر أبوینی و چه أبی و چه أمی زیرا اخوات اطلاق دارد. و دیگر عمه‌ها می‌باشند و عمه شامل است خواهر پدر و خواهر جد پدری و خواهر جدمادری پدر و هر چه بالا رود به دلیل اطلاق وَعَمَّاتُكُمْ. و دیگر از زنان محرمه خاله می‌باشد، و او خواهر مادر وخواهر جدة أبی و جدة أمی و هر چه بالا رود به دلیل اطلاق خَالَاتُكُمْ، و دیگر از زنان محرمه دختر برادر و دختردختر او یا دخترپسر او هر چه پائین رود به دلیل اطلاق بَنَاتُ الْأَخِ. و دیگر از زنان محرمه دختر خواهر و دختردختر او دخترپسر او وهر چه پائین رود به دلیل اطلاق بنات الأخت. ودیگر از زنان محرمه که بواسطة رضاع یعنی شیرخوردن بر مرد حرام می‌شود و در این آیه ذکر شده مادر رضاعی است که شما را شیر داده‌اند و همچنین خواهران رضاعیت شما به دلیل وَأُمَّهَاتُكُمُ اللَّاتِي أَرْضَعْنَكُمْ وَأَخَوَاتُكُمْ مِنَ الرَّضَاعَةِ، و دیگر از زنان محرمه مادرزن است به دلیل: وَأُمَّهَاتُ نِسَائِكُمْ. و دیگر دختر زن است که در کنار انسان بزرگ می‌شود و لذا آن را ربیبه گویند به شرطی که به مادر او دخول کرده باشد و اگر دخول نکرده باشد دختر او حرام نمی‌شود. ودیگر از زنان محرمه عروس انسان یعنی زن پسر نسبی انسان است. ودیگر از زنانی که نکاح آنان حرام است خواهر زن است در حالیکه جمع بین دو خواهر کند به دلیل: وَأَنْ تَجْمَعُوا بَينَ الْأُخْتَينِ. و دیگر از زنانی که بر مرد حرام است زن شوهردار است به دلیل جملة: وَالْمُحْصَنَاتُ مِنَ النِّسَاءِ. و جملة: فَمَا اسْتَمْتَعْتُمْ ... را بعضی دلیل برای متعه گرفته‌اند، در حالیکه این جمله با توجه به قبل و بعد آن راجع به متعه نیست بلکه مربوط به نکاح دائم است چنانچه در جملات قبل از آن ابتدا زنانی را شماره کرده که نکاح با آنان حرام است و فرموده:وَلَا تَنْكِحُوا مَا نَكَحَ آبَاؤُكُمْ مِنَ النِّسَاءِ...، حُرِّمَتْ عَلَيكُمْ أُمَّهَاتُكُمْ وَبَنَاتُكُمْ وبعد فرموده:وَأُحِلَّ لَكُمْ مَا وَرَاءَ ذَلِكُمْ، و پس از آن بافاء تفریع فرموده:فَمَا اسْتَمْتَعْتُمْ بِهِ مِنْهُنَّ فَآتُوهُنَّ أُجُورَهُنَّ ، یعنی چون از آن زنانی که برایتان حلال شده تمتع گرفتید بطور تمام مهرشان را پرداخت نمائید زیرا در سورة بقره فرموده اگر با ایشان همخوابی نکردید فَنِصْفُ مَا فَرَضْتُمْ، یعنی نصف مهر را بپردازید. به هر حال نباید از وسط آیه و بدون توجه به ماقبل و مابعد، استناد و مطلب آیه را عوض نمود. و بعلاوه اگر کلمة استمتعتم دلیل بر متعه ذکر شود عین همین کلمه در سورة احقاف آمده که خدا فرموده: أَذْهَبْتُمْ طَيِّبَاتِكُمْ فِي حَيَاتِكُمُ الدُّنْيَا وَاسْتَمْتَعْتُم بِهَا فَالْيَوْمَ تُجْزَوْنَ عَذَابَ الْهُونِ، یعنی شما در دنیا طیبانتان را صرف و به آنها استمتاع نمودید، پس امروز به عذاب خواری جزاء داده می‌شوید، ولی قائلین به متعه، استمتاع از طیبات در این آیه را دلیلی بر متعه نمی‌آورند، با توجه به اینکه در سورة نور آیة 26 فرموده:(وَالطَّيبُونَ لِلطَّيبَاتِ) (نور: 26)
و ما در مورد متعه توضیح مختصری نیز در کتاب دعاهائی از قرآن داده‌ایم مراجعه شود. و جملة:وَلَا جُنَاحَ عَلَيكُمْ فِيمَا تَرَاضَيتُمْ بِهِ مِنْ بَعْدِ الْفَرِيضَةِ، دلالت دارد بر اینکه زوج و زوجه پس از تعیین مهر، می‌توانند برضایت طرفین چیزی بر مهر بیفزایند و یا کم کنند.<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="folder" href="w:html:293.xml">آيه 25 الي 91</a><a class="folder" href="w:html:322.xml">آيه 92 الي 146</a></body></html><?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:294.txt">آيه 28-25 (النساء)</a><a class="text" href="w:text:295.txt">آيه 30-29 (النساء)</a><a class="text" href="w:text:296.txt">آيه 31 (النساء)</a><a class="text" href="w:text:297.txt">آيه 33-32 (النساء)</a><a class="text" href="w:text:298.txt">آيه 34 (ال