عذاب جاویدند(80) و اگر ایمان به خدا و پیامبر و آنچه بسوی او نازل شده می‌داشتند ایشان را دوستان خود نمی‌گرفتند ولیکن بسیاری از ایشان نابکارند.(81)
نکات: از جملة: بِمَا عَصَوْا وَكَانُوا يعْتَدُونَ استفاده می‌شود که بنی‌اسرائیل برای عقاید باطل و عصیان وتجاوزشان از احکام إلهی و دستورات پیامبران و افساد در روی زمین و غلوهائی که دربارة بزرگان وانبیاء می‌داشتند مورد لعن انبیاء خود شدند، و کسانی که چنین می‌باشند و دربارة بزرگان اسلام غلو می‌کنند قطعا مورد لعن همان بزرگانند چنانکه از روایات نیز استفاده می‌شود.<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:396.txt">آيه 86-82 (المائدة)</a><a class="text" href="w:text:397.txt">آيه 89-87 (المائدة)</a><a class="text" href="w:text:398.txt">آيه 91-90 (المائدة)</a><a class="text" href="w:text:399.txt">آيه 93-92 (المائدة)</a><a class="text" href="w:text:400.txt">آيه 95-94 (المائدة)</a><a class="text" href="w:text:401.txt">آيه 96 (المائدة)</a><a class="text" href="w:text:402.txt">آيه 100-97 (المائدة)</a><a class="text" href="w:text:403.txt">آيه 102-101 (المائدة)</a><a class="text" href="w:text:404.txt">آيه 104-103 (المائدة)</a><a class="text" href="w:text:405.txt">آيه 108-105 (المائدة)</a><a class="text" href="w:text:406.txt">آيه 109 (المائدة)</a><a class="text" href="w:text:407.txt">آيه 110 (المائدة)</a><a class="text" href="w:text:408.txt">آيه 115-111 (المائدة)</a><a class="text" href="w:text:409.txt">آيه 120-116 (المائدة)</a></body></html>آيه 82 الي 86
متن آيه:
لَتَجِدَنَّ أَشَدَّ النَّاسِ عَدَاوَةً لِلَّذِينَ آمَنُوا الْيهُودَ وَالَّذِينَ أَشْرَكُوا وَلَتَجِدَنَّ أَقْرَبَهُمْ مَوَدَّةً لِلَّذِينَ آمَنُوا الَّذِينَ قَالُوا إِنَّا نَصَارَى ذَلِكَ بِأَنَّ مِنْهُمْ قِسِّيسِينَ وَرُهْبَانًا وَأَنَّهُمْ لَا يسْتَكْبِرُونَ(المائدة/82) وَإِذَا سَمِعُوا مَا أُنْزِلَ إِلَى الرَّسُولِ تَرَى أَعْينَهُمْ تَفِيضُ مِنَ الدَّمْعِ مِمَّا عَرَفُوا مِنَ الْحَقِّ يقُولُونَ رَبَّنَا آمَنَّا فَاكْتُبْنَا مَعَ الشَّاهِدِينَ(المائدة/83) وَمَا لَنَا لَا نُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَمَا جَاءَنَا مِنَ الْحَقِّ وَنَطْمَعُ أَنْ يدْخِلَنَا رَبُّنَا مَعَ الْقَوْمِ الصَّالِحِينَ(المائدة/84) فَأَثَابَهُمُ اللَّهُ بِمَا قَالُوا جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا وَذَلِكَ جَزَاءُ الْمُحْسِنِينَ(المائدة/85) وَالَّذِينَ كَفَرُوا وَكَذَّبُوا بِآياتِنَا أُولَئِكَ أَصْحَابُ الْجَحِيمِ(المائدة/86)
ترجمه: سخت‌ترین مردم از جهت دشمنی نسبت به مؤمنین البته یهود ومشرکین را می‌یابی، والبته می‌یابی نزدیکترین ایشان به دوستی با مؤمنین آنان را که گفتند ما نصارائیم، این برای این است که بعضی از ایشان کشیشان وراهبانند ومحقق است که ایشان تکبر نمی‌ورزند(82) و چون شنیدند آنچه به سوی این رسول نازل شده می‌بینی چشمهایشان از اشک جاری می‌شود از اثر آنچه از حق شناخته‌اند. می‌گویند پروردگارا ما ایمان آوردیم پس ما را با گواهان بنویس(83) و چه شده ما را که ایمان نیاوریم به خدا و به آنچه از حق برای ما آمده است در حالیکه طمع داریم پروردگار ما (در بهشت) داخل کند ما را با قوم شایستگان(84) پس خدا به ایشان جزای خوب داد در مقابل آنچه گفتند، بوستانهائی که از زیر آنها نهرها جاری است در آن ماندگارند واین است جزاء نیکوکاران(85) و آنانکه کافر شدند و به آیات ما تکذیب کردند ایشانند اهل دوزخ.(86)
نکات: پس از آنکه حق‌تعالی مقداری از صفات ذمیمة یهود را بیان کرد در اینجا محقق ساخته که دشمن‌ترین مردم نسبت به اهل ایمان یهودند زیراکه یهود اهل دنیا و به دنیا حریصند و برای حب دنیا از هر جنایتی روگردان نیستند و با هر کس عناد دارند، و مال همه کس را برای خود حلال می‌دانند، حق‌تعالی ایشان را در عداوت با مؤمنین مقدم داشته بر مشرکین.
اما نصاری عداوتشان نسبت به مؤمنین کمتر است، بلکه به دوستی نسبت به مؤمنین نزدیکند زیرا تارک دنیا زیاد دارند و مختصر اینکه مانند یهود حریص به دنیا نیستند، البته نه تمام نصاری، و این آیات که راجع به بعضی از نصاری می‌باشد از جملة ایشانند: نجاشی و اصحابش، وقصة ایشان چنین است که چون قریش در مکه بنا کردند به عذاب اهل ایمان وکار بر مؤمنین سخت شد رسول خدا(ص) ایشان را به هجرت بسوی حبشه أمر کرد، و فرمود سلطان حبشه مرد صالحی است، پس مسلمین پنهانی هجرت کردند بسوی حبشه و اول کسی که هجرت کرد عثمان بن عفان بود با عیال خود رقیه بنت رسول الله(ص) با 13 نفر دیگر در ماه رجب سال پنجم بعثت. پس از آنان جعفر بن ابی‌طالب هجرت کرد و دیگران تا جمع مهاجرین حبشه به هشتاد نفر مرد رسید سوای زنان و کودکان. چون قریش فهمیدند عمرو بن عاص را با عماره بن ولید با هدایا فرستادند نزد نجاشی وبزرگان حبشه که ایشان را برگردانند. و عماره بن ولید جوانی بود خوشگل وعمرو بن عاص عیال خود را همراه برداشته بود، چون سوار کشتی شدند و شراب نوشیدند عماره به عمرو گفت به زنت بگو مرا ببوسد، عمرو قبول نکرد، چون عمرو مست شد عماره او را پرتاب کرد به دریا، عمرو چسبید به کشتی و خود را نجات داد، ولی عداوت او را بدل گرفت و خدا بین ایشان عداوت انداخت قبل از آنکه بر نجاشی وارد شوند.
چون وارد بر نجاشی شدند عمرو بن عاص گفت: ای پادشاه گروهی با ما مخالفت کردند وخدایان ما را بد گفتند و به سوی شما آمده‌اند آنان را به سوی ما برگردان. نجاشی فرستاد نزد جعفر بن ابی‌طالب او با رفقاء خود آمدند، جعفر گفت: ای پادشاه از اینان سؤال کن آیا ما بندة ایشانیم؟ عمرو گفت: نه بلکه ایشان احرارند، گفت: بپرس آیا از ما دینی طلبکارند؟ گفت: نه، گفت: آیا خونی در گردن ما دارند؟ گفت: نه. جعفر گفت: پس چه می‌خواهید از ما؟! ما را اذیت کردید ما از دیار شما خارج شدیم، سپس گفت: شاها خدا پیامبری در میان ما فرستاد که ما را از شرک وبت‌پرستی و قمار نهی کرد و ما را به نماز و زکات وعدل واحسان و صلة رحم امر کرد واز فحشاء و منکر و ستم نهی نمود، نجاشی گفت: خدا عیسی(ع) را برای همین فرستاد، پس نجاشی گفت: از آنچه خدا بر او نازل کرده حفظ داری؟ گفت: بلی. پس سورة مریم را خواند تا رسید به آیة: 
( وَهُزِّي إِلَيْكِ بِجِذْعِ النَّخْلَةِ تُسَاقِطْ عَلَيْكِ رُطَباً جَنِيّاً )	(مريم: 25)
این آیات در نجاشی و  اهل مجلس او تأثیر کرد بطوریکه همه گریان شدند و صدای گریة ایشان بلند شد.
قول جعفر بس خوش آمد شاه را
		گشت جعفر کهربا مر کاه را

پس نجاشی با تمام حاضرین
		گریه افتادند ز آیات چنین


شد صدای گريه ی ايشان بلند
		شورش وغوغا در آن مجلس فكند

پس نجاشی گفت اهلاً مرحباً
		بر شما و آن فرستندة شما

من گواهم او نبی صادق است
		بر بشارتهای عیسی طابق است

گر نبد مانع مرا این سلطنت
		کفش دار او بدم از مکرمت

و بعضی گفته‌اند این آیات نازل شده راجع به هشتاد نفری که خدمت رسول خدا(ص) رسیدند در مدینه، چهل نفر از اهل نجران و 32 نفر از اهل شام وهشت نفر رومی که رسول خدا(ص) سورة یس را بر ایشان خواند وایشان مسلمان شدند. جملة: فَأَثَابَهُمُ اللَّهُ بِمَا