9) و به تحقیق به پیامبرانی یپش از تو استهزاء شده پس به استهزاءکنندگان ایشان وارد شد آنچه به آن استهزاء می‌کردند.(10)
نکات: عده‌ای از مشرکین می‌گفتند: یا محمد ما به تو ایمان نمی‌آوریم مگر اینکه از طرف خدا برای ما نوشته بیاید به همراهی چهار فرشته که شهادت بدهند که آن نوشته از طرف خداست وتو رسول اوئی، خدا می‌فرماید: ما اگر خواستة ایشان را انجام دهیم خواهند گفت: این سحر است. عدة دیگر گفتند: چرا بر او فرشته‌ای نازل نمی‌شود که ما آن را ببینیم؟ حق‌تعالی فرموده اگر ملکی نازل کنیم که ایشان ببینند دیگر عذری پذیرفته نخواهد شد برای کفر ایشان و عذاب نازل خواهد شد، و باضافه ملک که جسم مرئی نیست و اگر ملکی را بر ایشان مجسم کنیم باز بر ضعفای خود اشتباه کاری خواهند نمود که این ملک نیست بلکه این بشری است، خدا برای دلداری رسول خود می‌فرماید: به سایر انبیاء نیز استهزاء و اشکال‌تراشی می‌کردند ولی عاقبت، عذاب خدائی همان مستهزئین را فرا گرفت.آيه 11 الي 15
متن آيه:
قُلْ سِيرُوا فِي الْأَرْضِ ثُمَّ انْظُرُوا كَيفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُكَذِّبِينَ(الأنعام/11) قُلْ لِمَنْ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ قُلْ لِلَّهِ كَتَبَ عَلَى نَفْسِهِ الرَّحْمَةَ لَيجْمَعَنَّكُمْ إِلَى يوْمِ الْقِيامَةِ لَا رَيبَ فِيهِ الَّذِينَ خَسِرُوا أَنْفُسَهُمْ فَهُمْ لَا يؤْمِنُونَ(الأنعام/12) وَلَهُ مَا سَكَنَ فِي اللَّيلِ وَالنَّهَارِ وَهُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ(الأنعام/13) قُلْ أَغَيرَ اللَّهِ أَتَّخِذُ وَلِيا فَاطِرِ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَهُوَ يطْعِمُ وَلَا يطْعَمُ قُلْ إِنِّي أُمِرْتُ أَنْ أَكُونَ أَوَّلَ مَنْ أَسْلَمَ وَلَا تَكُونَنَّ مِنَ الْمُشْرِكِينَ(الأنعام/14) قُلْ إِنِّي أَخَافُ إِنْ عَصَيتُ رَبِّي عَذَابَ يوْمٍ عَظِيمٍ(الأنعام/15)
ترجمه: بگو در زمین سیر کنید سپس نظر کنید چگونه شد عاقبت تکذیب‌کنندگان(11) بگو ملک کیست آنچه در آسمانها و زمین است بگو ملک خداست،خدا بر خود حتم نموده رحمت را، البته روز قیامت که در آن شکی نیست شما را جمع می‌کند، کسانی که ایمان نمی‌آورند به جان خودشان ضرر زده و زیان کرده‌اند(12) و ملک او و به اختیار او است آنچه در شب و روز ساکن است،  اوست شنونده دانا(13) بگو آیا غیر خدا را سرپرست خود بگیرم خدائی که بدون سابقه ایجاد کرده آسمانها وزمین را و اوست که طعام می‌دهد و طعام داده نمی‌شود، بگو براستی که من مأمورم اول کسی که اسلام آورده باشم و البته مباش از مشرکین(14) بگو براستی که من می‌ترسم اگر عصیان پروردگار خود کنم از عذاب روز بزرگ.(15)
نکات: پس از آنکه با دلیلها در این آیات ثابت کرده قدرت خود را واینکه مالک موجودات وصاحب اختیار همه چیز است و بر خود حتم نموده رحمت را وخیر بندگان را می‌خواهد، بعد فرموده پس غیر او را ولی خود مدان یعنی غیر خدا را اگر ولی و صاحب اختیار و سرپرست خود بدانی تکوینا مشرک خواهی بود زیرا ولایت تکوینی و سرپرست حقیقی برای کسی است که همه چیز را بوجود آورده وبه همه طعام و روزی داده واز کسی طعام نخواهد، و غیر او چنین اوصافی ندارد و زیبندة ولایت تکوینی نیست. و مقصود از أَوَّلَ مَنْ أَسْلَمَ این است که خود محمد(ص) اولین مسلمان است وخود مطیع مقررات إلهی است. و جملة: إِنِّي أَخَافُ إِنْ عَصَيتُ ... دلالت دارد که خود محمد(ص) اگر عصیان کند از عذاب خدا می‌ترسد، پس دیگران عصیان نکنند.آيه 16 الي 19
متن آيه:
مَنْ يصْرَفْ عَنْهُ يوْمَئِذٍ فَقَدْ رَحِمَهُ وَذَلِكَ الْفَوْزُ الْمُبِينُ(الأنعام/16) وَإِنْ يمْسَسْكَ اللَّهُ بِضُرٍّ فَلَا كَاشِفَ لَهُ إِلَّا هُوَ وَإِنْ يمْسَسْكَ بِخَيرٍ فَهُوَ عَلَى كُلِّ شَيءٍ قَدِيرٌ(الأنعام/17) وَهُوَ الْقَاهِرُ فَوْقَ عِبَادِهِ وَهُوَ الْحَكِيمُ الْخَبِيرُ(الأنعام/18) قُلْ أَي شَيءٍ أَكْبَرُ شَهَادَةً قُلِ اللَّهُ شَهِيدٌ بَينِي وَبَينَكُمْ وَأُوحِي إِلَي هَذَا الْقُرْآنُ لِأُنْذِرَكُمْ بِهِ وَمَنْ بَلَغَ أَئِنَّكُمْ لَتَشْهَدُونَ أَنَّ مَعَ اللَّهِ آلِهَةً أُخْرَى قُلْ لَا أَشْهَدُ قُلْ إِنَّمَا هُوَ إِلَهٌ وَاحِدٌ وَإِنَّنِي بَرِيءٌ مِمَّا تُشْرِكُونَ(الأنعام/19)
ترجمه: آنکه عذاب از او بگردد در آن روز پس به تحقیق خدا او را رحم کرده، و این است بهره و کامیابی آشکار(16) و اگر خدا به تو ضرری برساند برطرف‌کننده‌ای جز او نیست، و اگر خیری به تو برساند پس او به هر چیزی تواناست(17) و او قاهر و مسلط بر بندگان خود است، و او حکیم خبیر است(18) بگو گواهی چه چیز بزرگتر است بگو خدا گواه است بین من و شما وبسوی من وحی شده این قرآن برای اینکه به این قرآن بترسانم شما و کسی را که به او برسد، آیا شما گواهی می‌دهید که با خدا معبودهای دیگر و قاضی‌الحاجات دیگری است، بگو من گواهی نمی‌دهم، بگو جز این نیست که او ملجأ یگانه است و براستی که من بیزارم از آنچه شریک او می‌کنید.(19)
نکات: جملة: إِنْ يمْسَسْكَ اللَّهُ ... دلالت دارد بر اینکه هیچ کس غیرخدا نمی‌تواند دفع ضر وجلب خیر کند و یا شفا دهد ویا حاجت روا کند و یا واسطة این کارها شود و خدا به کسی چنین اموری را واگذار نکرده. وجملة: هُوَ الْقَاهِرُ فَوْقَ عِبَادِهِ .. دلالت دارد بر اینکه خدا به بندگان خود آزادی و قدرت و اختیار داده ولی اختیار از دست خودش خارج نشده بلکه قدرت او غلبه دارد وجلو هر کس را می‌تواند در هر کاری بگیرد. وجملة: ... لِأُنْذِرَكُمْ بِهِ وَمَنْ بَلَغَ دلالت دارد که قرآن حجت است برای هر کس که قرآن به او برسد و اگرچه غیر عرب باشد ورسول خدا(ص) به همین قرآن و بوسیلة همین باید مردم را تبلیغ کند. و جملة: إِنَّنِي بَرِيءٌ مِمَّا تُشْرِكُونَ دلالت دارد که حاجت از غیرخدا خواستن و برای غیرخدا کرنش‌کردن شرک است.آيه 20
متن آيه:
الَّذِينَ آتَينَاهُمُ الْكِتَابَ يعْرِفُونَهُ كَمَا يعْرِفُونَ أَبْنَاءَهُمُ الَّذِينَ خَسِرُوا أَنْفُسَهُمْ فَهُمْ لَا يؤْمِنُونَ
ترجمه: آنانکه کتاب بر ایشان آمده می‌شناسند این کتاب را چنانکه پسران خودشان را می‌شناسند، آنانکه به خود زیان رسانیده‌اند پس ایشان ایمان نمی‌آورند.(20)
نکات: از این آیه مانند آیة 147 سورة بقره استفاده می‌شود که یهود و نصاری کتاب خدا و رسول خدا(ص) را می‌شناختند وحقانیت این دو را می‌دانستند.آيه 21 الي 24
متن آيه:
وَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرَى عَلَى اللَّهِ كَذِبًا أَوْ كَذَّبَ بِآياتِهِ إِنَّهُ لَا يفْلِحُ الظَّالِمُونَ(الأنعام/21) وَيوْمَ نَحْشُرُهُمْ جَمِيعًا ثُمَّ نَقُولُ لِلَّذِينَ أَشْرَكُوا أَينَ شُرَكَاؤُكُمُ الَّذِينَ كُنْتُمْ تَزْعُمُونَ(الأنعام/22) ثُمَّ لَمْ تَكُنْ فِتْنَتُهُمْ إِلَّا أَنْ قَالُوا وَاللَّهِ رَبِّنَا مَا كُنَّا مُشْرِكِينَ(الأنعام/23) انْظُرْ كَيفَ كَذَبُوا عَلَى أَنْفُسِهِمْ وَضَلَّ عَنْهُمْ مَا كَانُوا يفْتَرُونَ(الأنعام/24)
ترجمه: و کیست ست