و فرندان خود را بندگان بتها خوانده و بتها را شریک خدا قرار دادند. در صورتیکه آن بتان نه کسی را یاری می‌کنند و نه خود را یاورند و اگر آنها را بخوانی نمی‌شنوند. آيه  3
‏متن آيه : ‏
‏ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ ‏

ترجمه: خدائیکه رحمن و رحیم است.(3)
نکات: تکرار صفات رحمن و رحیم در اینجا ممکن است برای این باشدکه چون این دو صفت سبب نزول آیات الهی بوده دارای اهمیت است، و رحمن صفت خاص حق تعالی و معنی آن عام، ولی رحیم صفتی است غیرخاص و اطلاق آن بر مخلوق امکان دارد.آيه 194 الي 197
متن آيه:
إِنَّ الَّذِينَ تَدْعُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ عِبَادٌ أَمْثَالُكُمْ فَادْعُوهُمْ فَلْيسْتَجِيبُوا لَكُمْ إِنْ كُنْتُمْ صَادِقِينَ(الأعراف/194) أَلَهُمْ أَرْجُلٌ يمْشُونَ بِهَا أَمْ لَهُمْ أَيدٍ يبْطِشُونَ بِهَا أَمْ لَهُمْ أَعْينٌ يبْصِرُونَ بِهَا أَمْ لَهُمْ آذَانٌ يسْمَعُونَ بِهَا قُلِ ادْعُوا شُرَكَاءَكُمْ ثُمَّ كِيدُونِ فَلَا تُنْظِرُونِ(الأعراف/195) إِنَّ وَلِيي اللَّهُ الَّذِي نَزَّلَ الْكِتَابَ وَهُوَ يتَوَلَّى الصَّالِحِينَ(الأعراف/196) وَالَّذِينَ تَدْعُونَ مِنْ دُونِهِ لَا يسْتَطِيعُونَ نَصْرَكُمْ وَلَا أَنْفُسَهُمْ ينْصُرُونَ(الأعراف/197)
ترجمه: براستی کسانی را که می‌خوانید بجز خدا بندگانی امثال شمایند پس بخوانيدشان تا به شما جواب دهند اگر راستگو می‌باشید(194) آیا برای ایشان قدمهائی است که به آن راه روند و یا برای ایشان دستهائی است که با آن حمله کنند و یا برای ایشان دیدگانی است که با آن ببینند و یا برای ایشان گوشهائی است که به آن بشنوند؟ بگو بخوانید شریکان خود را سپس مکر کنید با من و مهلتم ندهید(195) بدرستی که ولی من آن خدائی است که نازل کرده این کتاب را و او متولی امور صالحین است(196) و آنان را که می‌خوانید غیر او نتوانند شما را یاری کنند و نه خودشان را یاری می‌کنند.(197)
نکات: این آیات دلالت دارد که خواندن غیر خدا جائز نیست ودر واقع شرکست و حتی انبیاء و اولیاء را نباید خواند زیرا آنان مصداق عِبَادٌ أَمْثَالُكُمْ می‌باشند و خصوصا چون از دنیا رفته اند در دنیا نیستند و خواندن ایشان لغو است زیرا گوشی که اصوات این عالم را بشنوند ندارند.
اگر کسی بگوید از کلمة الَّذِينَ در: الَّذِينَ تَدْعُونَ... و هم از ضمائر جمع که اطلاق بر عقلاء می‌شوند استفاده می‌شود که بت‌پرستان بتان را عاقل می‌دانستند! و یا می‌گوئید: اولیاء وعقلائی غیر بتان خود را می‌خواندند این چگونه است؟ جواب این است که در بیشتر آیات قرآن از معبودها ومدعوهای بت‌پرستان تعبیر شده به کلماتی که اطلاق بر عقلاء می‌شود، برای اینکه بت‌‌پرستان بت را می‌خواندند و عبادت می‌کردند و از بتها حاجت می‌خواستند أما نه بالاستقلال بلکه مرآتا وآلة، یعنی بتان مجسمه‌های اولیاء خدا و یا بزرگانی بودند که این مجسمه‌ها را مظاهر آن اولیاء و یا آن بزرگان می‌دانستند که در حقیقت آن بزرگان را می‌خواندند وتوجهشان به آن بزرگان بود، مانند زمان ما که به عکس امام و یا قبر و یا به قبر او توجه دارند، اما نه بالاستقلال بلكه عكس ويا قبر ويا مجسمة امام را مرآة و آلة للتوجه إلی الامام  قرار می‌دهند ودر حقیقت خود بت را نمی‌خواندند بلکه آن بزرگی را می‌خواندند که این بت مرآت (آينه) او بود، ومعلوم است که آن بزرگان از عقلاء بودند ولذا جمع موصول عاقل و یا ضمیر عاقل برای آنها آورده شده است.آیه 198 الی 202
متن آیه:
وَإِنْ تَدْعُوهُمْ إِلَى الْهُدَى لَا يسْمَعُوا وَتَرَاهُمْ ينْظُرُونَ إِلَيكَ وَهُمْ لَا يبْصِرُونَ(الأعراف/198) خُذِ الْعَفْوَ وَأْمُرْ بِالْعُرْفِ وَأَعْرِضْ عَنِ الْجَاهِلِينَ(الأعراف/199) وَإِمَّا ينْزَغَنَّكَ مِنَ الشَّيطَانِ نَزْغٌ فَاسْتَعِذْ بِاللَّهِ إِنَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ(الأعراف/200) إِنَّ الَّذِينَ اتَّقَوْا إِذَا مَسَّهُمْ طَائِفٌ مِنَ الشَّيطَانِ تَذَكَّرُوا فَإِذَا هُمْ مُبْصِرُونَ(الأعراف/201) وَإِخْوَانُهُمْ يمُدُّونَهُمْ فِي الْغَي ثُمَّ لَا يقْصِرُونَ(الأعراف/202)
ترجمه: و اگر ایشان را بسوی هدایت بخوانی نمی‌شنوند و می‌بینی که ایشان به تو می نگرند وحال آنکه نمی‌بینند (198) و بگیر عفو را و امر به معروف نما و از نادانان اعراض کن(199) واگر از شیطان وسوسه‌ای به تو رسید پس پناه ببر به خدا زیرا او شنوای داناست(200) براستی آنانکه پرهیزکارند چون حالتی از شیطان به ایشان برسد متذکر شوند پس ناگهان بینا گردند(201) و برادرانشان در گمرهی می‌کشندشان و کوتاهی نمی‌کنند.(202)
نکات: مقصود از جملة: خُذِ الْعَفْوَ  این است که با مردم سختگیری مکن، چنانکه رسول خداص فرموده: یسروا ولاتعسروا، یعنی از افعال و اخلاق مردم بگذر. روایت شده که چون این آیه نازل شد جبرئیل آمد که؛ یا رسول الله ان الله یأمرک أن تصل من قطعک وتعطی من حرمک و تعفو عمن ظلمک. جملة: وَإِمَّا ينْزَغَنَّكَ... دلالت دارد که شیطان رسول خداص را نیز وسوسه می‌کند ورسول خدا خود دفع شر شیطان نتواند و باید به خدا پناه برد. جملة إِذَا مَسَّهُمْ طَائِفٌ مِنَ الشَّيطَانِ تَذَكَّرُوا... دلالت دارد که اهل تقوی و ایمان باید تا مبتلا به یکی از حالات شیطانی می‌شوند فوری نهی خدا را متذکر شوند مثلا اگر غضب کردند فوری یاد غضب خدا کنند.
آیه 203
متن آیه:
وَإِذَا لَمْ تَأْتِهِمْ بِآيةٍ قَالُوا لَوْلَا اجْتَبَيتَهَا قُلْ إِنَّمَا أَتَّبِعُ مَا يوحَى إِلَي مِنْ رَبِّي هَذَا بَصَائِرُ مِنْ رَبِّكُمْ وَهُدًى وَرَحْمَةٌ لِقَوْمٍ يؤْمِنُونَ
ترجمه: و چون نیاوری بر ایشان معجزه‌ای گویند چرا آنرا اختیار نکردی و نیاوردی، بگو فقط پیروی می‌کنم آنچه از پروردگارم بسویم وحی می‌شود، این که وحی شده بصیرتهاست از پروردگارتان و هدایت و رحمت است برای قومی که ایمان می‌آورند.(203)
نکات: از رسول خدا(ص) معجزه‌های تکوینی می‌خواستند از قبیل اینکه چرا کوه را طلا نمی‌کنی و چرا ایجاد باغ و بستان در مکه نکردی؟ حق‌تعالی در جواب ایشان فرموده بگو من تابع وحیم وایجاد معجزه با من نیست.آیه 204 الی 206
متن آیه:
وَإِذَا قُرِئَ الْقُرْآنُ فَاسْتَمِعُوا لَهُ وَأَنْصِتُوا لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُونَ(الأعراف/204) وَاذْكُرْ رَبَّكَ فِي نَفْسِكَ تَضَرُّعًا وَخِيفَةً وَدُونَ الْجَهْرِ مِنَ الْقَوْلِ بِالْغُدُوِّ وَالْآصَالِ وَلَا تَكُنْ مِنَ الْغَافِلِينَ(الأعراف/205) إِنَّ الَّذِينَ عِنْدَ رَبِّكَ لَا يسْتَكْبِرُونَ عَنْ عِبَادَتِهِ وَيسَبِّحُونَهُ وَلَهُ يسْجُدُونَ(الأعراف/206)
ترجمه: و چون قرآن قرائت شد پس گوش بدهید و ساکت شوید تا باشد که مشمول رحمت گردید(204) و پروردگارت را در قلبت در حال زاری و خوف و پائین‌تر از گفتار آشکار به صبح‌ها و شب‌ها یادکن و از غافلین مباش(205) براستی آنانکه نزد پروردگارت می‌باشند از عبادت وبندگی او تکبر نمی‌ورزند و او را تسبیح می‌کنند (منزه از صفات نقص می‌دانند) و 