 نطهرها بإخراج الزکوات» یعنی؛ خدایا ما را توفیق ده که اموالمان را از تبعات خالص نمائیم و آنها را با اخراج زکات ها پاک نمائیم. و چنانکه علاوه بر قرآن از أخبار نیز استفاده می‌شود زکات در همه چیز می‌باشد. و در نهج البلاغه باب حکم، حضرت علی(ع) فرموده: «حصنوا أموالکم بالزکاة»، و نیز فرموده: «لکل شئ زکاة». و از انس بن مالک روایت شده که می‌گفت: «فرض محمدا(ص) فی أموال المسلمین فی کل أربعین درهما درهم». یعنی؛ در اموال مسلمین از هر چهل درهم درهمی زکات است. و نیز رسول خدا(ص) فرمود: «فیما سقت السماء أو سقی سیحا العشر و فیما سقی بالغرب نصف العشر». یعنی؛ زکات در آنچه بوسیلة آسمان یا آب جاری آبیاری شود یک دهم است و در آنچه بوسیلة دلوهای بزرگ آبیاری شود یک بیستم است. و از ابو بصیر روایت است که گفت: به حضرت صادق(ع) عرض کردم: «هل فی الأرز شئ؟ فقال: نعم، ثم قال: إن المدینة لم تکن یومئذ أرض أرز فیقال فیه، ولکنه قد جعل فیه و کیف لا یکون فیه و عامة خراج العراق منه». یعنی؛ از حضرت صادق سئوال شد آیا در برنج هم زکات باید داد؟ فرمود: آری، آنگاه فرمود: مدینه در آن روزی که زکات وضع می‌شد برنجزار نداشت تا گفته شود زکات بر آن واجب است، ولیکن خدا در برنج زکات قرار داده است و چگونه در آن زکات نباشد و حال اینکه تمام خراج عراق از برنج است. جای بسی تأسف است که ملت ما زکاتی را که خدا واجب نموده نمی‌دهند و بجای آن وجوه مجعوله می‌دهند، و خود را مسلمان هم می‌دانند! آيه 122 الي 123
متن آيه:
يا بَنِي إِسْرَائِيلَ اذْكُرُوا نِعْمَتِي الَّتِي أَنْعَمْتُ عَلَيكُمْ وَأَنِّي فَضَّلْتُكُمْ عَلَى الْعَالَمِينَ(البقرة/122) وَاتَّقُوا يوْمًا لَا تَجْزِي نَفْسٌ عَنْ نَفْسٍ شَيئًا وَلَا يقْبَلُ مِنْهَا عَدْلٌ وَلَا تَنْفَعُهَا شَفَاعَةٌ وَلَا هُمْ ينْصَرُونَ(البقرة/123)
ترجمه: ای بنی‌اسرائیل نعمتی که به شما دادم به یاد آرید و متذکر باشیدکه شما را برتری دادم بر جهانیان(122) و بترسید از روزی که هیچ کس را عوض دیگری جزاء نمی‌دهند، و از کسی فدائی پذیرفته نشود و کسی را شفاعت بهره ندهد ونه ایشان یاری شوند.(123)
نکات: مقصود از عالمین اصناف مردم زمان خودشان است. ویکی از آیاتی که در آن نفی شفاعت و رشوه و پارتی شده، برای قیامت، این آیه است. اگر کسی بگوید این نفی نسبت به بنی‌اسرائیل است، جواب این است که اولا آیه مطلق است. ثانیا در آیة 254 همین سوره نسبت به مؤمنین نیز نفی شده.آیه 6 الی 7
متن آیه:
وَمِنَ النَّاسِ مَنْ يشْتَرِي لَهْوَ الْحَدِيثِ لِيضِلَّ عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ بِغَيرِ عِلْمٍ وَيتَّخِذَهَا هُزُوًا أُولَئِكَ لَهُمْ عَذَابٌ مُهِينٌ(لقمان/6) وَإِذَا تُتْلَى عَلَيهِ آياتُنَا وَلَّى مُسْتَكْبِرًا كَأَنْ لَمْ يسْمَعْهَا كَأَنَّ فِي أُذُنَيهِ وَقْرًا فَبَشِّرْهُ بِعَذَابٍ أَلِيمٍ(لقمان/7)
ترجمه: و بعضی از مردم حدیث بازیچه را می‌خَرَد تا ندانسته مردم را از راه خدا گمراه کند و آیات قرآن را مسخره گیرد، آنان را عذابی خوارکننده باشد(6) و چون آیات ما بر او خوانده شود تکبرکنان پشت کند گویا آنها را نشنیده گوئی در دو گوش او سنگینی است پس او را به عذاب دردناک بشارت بده(7). 
نکات: این آیات نازل شده در حق نضر بن الحارث که تاجر بود و به فارس می‌رفت برای تجارت، و از آنجا قصه‌های ملوک عجم را می‌آورد و می‌گفت: اگر محمد قصة عاد و ثمود را می‌گوید من قصة رستم و اسفندیار را. پس جهال و مشرکین بدور او جمع می‌شدند و به قصه‌های ساختگی او گوش می‌دادند و از آیات قرآن غافل و مورد تمسخر ایشان بود. و لَهْوَ الْحَدِيثِ بمعانی متعدد حمل شده: 1- حدیث باطل. 2- غناء و موسیقی که کنیزان مغنیه را می‌خریدند و به آواز آنان گوش می‌دادند و می‌‌گفتند: این بهتر است از آنچه محمد برای ما می‌خواند. 3- هر گفتار بیهوده. آیه 8 الی 10
متن آیه:
إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ لَهُمْ جَنَّاتُ النَّعِيمِ(لقمان/8) خَالِدِينَ فِيهَا وَعْدَ اللَّهِ حَقًّا وَهُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ(لقمان/9) خَلَقَ السَّمَاوَاتِ بِغَيرِ عَمَدٍ تَرَوْنَهَا وَأَلْقَى فِي الْأَرْضِ رَوَاسِي أَنْ تَمِيدَ بِكُمْ وَبَثَّ فِيهَا مِنْ كُلِّ دَابَّةٍ وَأَنْزَلْنَا مِنَ السَّمَاءِ مَاءً فَأَنْبَتْنَا فِيهَا مِنْ كُلِّ زَوْجٍ كَرِيمٍ(لقمان/10)
ترجمه: محققا کسانی که ایمان آورده و کارهای شایسته کرده‌اند بهشت‌های پر نعمت دارند(8) جاودانه در آنند وعدة خدا حق است و او عزیز حکیم است(9) آسمان‌ها را بدون ستونی که ببینید آفریده و در زمین کوه‌ها بینداخت که مبادا بلرزاندتان و در آن از هر جنبنده‌ای‌ پراکنده کرد و از آسمان آبی نازل کردیم پس در زمین از هر گونه گیاه نر و مادة خوب رویاندیم(10). 
نکات: مقصود از بِغَيرِ عَمَدٍ تَرَوْنَهَا این است که کرات بالا ستونی غیر مرئی دارد، ممکن است بگوئیم از قبل قوة جاذبه مراد است که ستونی است غیر مرئی. و یکی از آیاتی که دلالت دارد که گیاهان نر و ماده دارند کلمة زَوْجٍ كَرِيمٍ است که در اینجا ذکر شده است. آیه 11 الی 13
متن آیه:
هَذَا خَلْقُ اللَّهِ فَأَرُونِي مَاذَا خَلَقَ الَّذِينَ مِنْ دُونِهِ بَلِ الظَّالِمُونَ فِي ضَلَالٍ مُبِينٍ(لقمان/11) وَلَقَدْ آتَينَا لُقْمَانَ الْحِكْمَةَ أَنِ اشْكُرْ لِلَّهِ وَمَنْ يشْكُرْ فَإِنَّمَا يشْكُرُ لِنَفْسِهِ وَمَنْ كَفَرَ فَإِنَّ اللَّهَ غَنِي حَمِيدٌ(لقمان/12) وَإِذْ قَالَ لُقْمَانُ لِابْنِهِ وَهُوَ يعِظُهُ يا بُنَي لَا تُشْرِكْ بِاللَّهِ إِنَّ الشِّرْكَ لَظُلْمٌ عَظِيمٌ(لقمان/13)
ترجمه: این خلق خداست پس به من نشان دهید کسانی که غیر اویند چه خلق کرده‌اند بلکه ستمگران در گمراهی آشکارند(11) و بیقین به لقمان حکمت دادیم که خدا را شکر گزار و هر که شکر کند همانا برای خود و بنفع خود شکر گزارده و هر که کفران کند پس محققا خدا بی‌نیاز ستوده است(12) و یاد کن آن دم که لقمان به فرزند خود گفت در حالی که او را پند می‌داد: ای پسرکم به خدا شرک میآور که شرک ستمی بزرگ است(13). 
نکات: مَاذَا خَلَقَ.... جملة استفهامیة انکاریه می‌باشد. یعنی غیر از خدا خالقی نیست. از این آیه استفاده می‌شود که هیچ کس نمی‌تواند چیزی خلق کند، و اگر به غیر خدا اطلاق خالق در بعضی از آیات شده، اطلاق مجازی شده، زیرا خالق حقیقی که از لا من شئ و از عدم ایجاد کند، خداست، و کس دیگر اگر خلقی کرده خلق او تغییر صورتی بوده ولی مواد آن صورت مخلوق خداست مانند حضرت عیسی(ع) که خلقت هیئت مرغ نمود ولی مواد و تغییر جواهر آن مواد از خدا بود. آیه 14 الی 15
متن آیه:
وَوَصَّينَا الْإِنْسَانَ بِوَالِدَيهِ حَمَلَتْهُ أُمُّهُ وَهْنًا عَلَى وَهْنٍ وَفِصَالُهُ فِي عَامَينِ أَنِ اشْكُرْ لِي وَلِوَالِدَيكَ إِلَي الْمَصِيرُ(لقمان/14) وَإِنْ جَاهَدَاكَ عَلَى أَنْ تُشْرِكَ بِي مَا لَيسَ لَكَ بِهِ عِلْمٌ فَلَا تُطِعْهُمَا وَصَاحِبْهُمَا فِي الدُّن