واني و روحی می باشد. ان شاء الله به قدرت الله تعالی این مریضی برطرف می شود.

شیخ فوزان- فتاوی العلماء فی عشرة النساء ص (276)، إعداد: نبیل محمد محمود[88] زندگی با مردی که نماز نمی خواند

س: زنی از شوهرش می گوید: او اصلاً نماز نمی خواند و خیلی به ندرت در نماز جمعه شرکت می کند. انواع مواد مخدر مصرف می کند. اگر به نماز بایستم مسخره ام می کند. پس آیا زندگی با چنین مردي كه گرفتار معصیت مي باشد، جایز است؟

ج: اگر واقعاً شوهرت گرفتار چنین اموری می باشد، پس برای زن مسلمانی که بر نمازهایش پایبند است؛ زندگی کردن با چنین مردی جایز نیست. چرا که شوهر با ترک نماز و مسخره نمودن شخص نماز گزار کافر می شود.

 الله تعالی می فرماید:« فَإِنْ عَلِمْتُمُوهُنَّ مُؤْمِنَاتٍ فَلا تَرْجِعُوهُنَّ إِلَى الْكُفَّارِ لا هُنَّ حِلٌّ لَهُمْ وَلا هُمْ يَحِلُّونَ لَهُنَّ » 

« هرگاه ایشان را مؤمن یافتید آنان را به سوی کافران برنگردانید. این زنان برای آن مردان، و آن مردان برای این زنان حلال نیستند.» [ممتحنه :10]

زن تا جایی که توانایی دارد از راه قانونی و شرعی از شوهرش جدا شود.

وبالله التوفيق، و صلي الله علي نبينا محمد و آله وصحبه وسلم

 فتاوای انجمن دائم پژوهشهای علمی و افتا (18/283،282)[89] زندگی با زن بی نماز

س: من با دختری ازدواج کرده ام که از او صاحب یک فرزند هستم. زنم نماز نمی خواند و ماه مبارک رمضان روزه نمی گیرد. من می ترسم که به خاطر بی نمازی او، گناهکار بشوم. حالا مانده ام که چکار بکنم؟ لطفاً مرا راهنمایی بکنید.

ج: تو در این مدتی که با او زندگی می کردی و او نماز نمی خواند و روزه نمی گرفت، گناهکاری؛ چون که در این مدت هیچ کوششی در نصیحت نمودن و حل قضیه خود با او نکرده ای؛ اما امروز اگر همان طور است که اصلاً نماز نمی خواند و روزه نمی گیرد؛ پس در امر کردن او به نماز و روزه و سایر فرایض دین اسلام کوشش کن.

 از الله کمک بگیر. اگر باز هم هدایت نشد از پدر و مادر خودت و خانواده ي همسرت و سایر محارم او کمک بگیر تا نصیحتش بکنند. پس اگر اطاعت کرد و توبه نمود و به طرف الله برگشت و نماز خواند، پس شکر گزار الله باش و از این به بعد با او به خوبی رفتار کن. اگر باز هم بر ترک نماز و روزه اصرار نمود، او را طلاق بده. إن شاء الله خیر نصیبت می شود. الله تعالی در هر حالت یاری کننده بنده اش است.

 برای این که ترک نماز کفر و برگشت از دین اسلام است بهدلیل حدیث: «بَيْنَ الرَّجُلِ وَ بَيْنَ الشِّرْكِ وَ الْكُفْرِ تَرْكَ الصَّلَاةِ »[1] « فرق بین مرد و شرک و کفر، ترک نماز است» 

همچنین قول رسول الله صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ وَسَلَّمَ «الْعَهْدُ الَّذِي بَيْنَنَا وَبَيْنَهُمْ الصَّلَاةُ فَمَنْ تَرَكَهَا فَقَدْ كَفَرَ» 

« پیمانی که میان ما و آنها است، نماز می باشد؛ هرکس آن را ترک نماید کفر ورزیده است.» [2]

 الله تعالی می فرماید: « وَلا تُمْسِكُوا بِعِصَمِ الْكَوَافِرِ » [ممتحنه10]

« با زنان کافر (غیر اهل کتاب ) ازدواج نکنید و همسران کافر را در همسری خود نگاه ندارید.»

وبالله التوفيق، و صلي الله علي نبينا محمد و آله وصحبه وسلم

 فتاوای انجمن دائم پژوهشهای علمی و افتا (18/284،283)
--------------------------------------------------------------------------------
[1] مسلم ( 82) 
[2]  احمد (5/346) ، و ترمذی (2621) ، و نسائی (464)، و ابن ماجه (1079)، و ترمذی می گوید: حدیث «حسن صحیح غریب» است.[90] وظیفه ی زن و شوهر در زمینه ی مخارج

س: بسیاری از زنان در طلب نفقه بر شوهران زیاده روی می کنند. گاهی اوقات شوهر به خاطر زیاده خواهی آنها مقروض می شوند و زنها فکر می کنند که این حقّ آنها است. آیا این صحیح است؟

ج: این بدترین زندگی است؛ چون که الله تعالی در این مورد می فرماید:« لِيُنْفِقْ ذُو سَعَةٍ مِنْ سَعَتِهِ وَمَنْ قُدِرَ عَلَيْهِ رِزْقُهُ فَلْيُنْفِقْ مِمَّا آتَاهُ اللَّهُ لا يُكَلِّفُ اللَّهُ نَفْسًا إِلا مَا آتَاهَا » [طلاق: 7]

« آنان که دارا هستند از دارایی خود(برای زن شیردهنده، به اندازه ی توان خود) خرج کنند. و آنان که تنگدست هستند از چیزی که الله تعالی به ایشان داده است خرج کنند. الله تعالی هیچ کسی را جز بدان اندازه که به او داده است مکلّف نمی سازد.»

 پس برای زن جایز نیست که بیشتر از توانایی مرد از او طلب نفقه بکند و همچنین برای زن جایز نیست که بیشتر از مقدار عرف معمول و رايج حتی در صورتی که شوهر توانایی آن را دارد، طلب کند.

 الله تعالی می فرماید:« وَعَاشِرُوهُنَّ بِالْمَعْرُوفِ » [ نساء: 19]« و با زنان خود به طور شایسته ( در گفتار و کردار) معاشرت کنید»

همچنین الله تعالی می فرماید: [ وَلَهُنَّ مِثْلُ الَّذِي عَلَيْهِنَّ بِالْمَعْرُوفِ] [ آیه 228 سوره بقره] « و برای همسران ( حقوق و واجباتی ) است ( که باید شوهران اداء بکنند ) همان گونه که بر آنان ( حقوق و واجباتی ) است که( باید همسران اداء بکنند) به گونه شایسته ای ( که برابر عرف مردمان و موافق با شریعت اسلام باشد )».

و نیز برای شوهر جایز نیست که از نفقه ي واجبه اي بر عهده اش است، خودداری کند. زیرا بعضی از شوهران از انفاق بر همسر و خانواده شان به خاطر بخیلی شدید خودداری می نمایند. در این حالت برای زن جایز است که به اندازه خرج زندگی و برآوردن نیازهای خود از اموال شوهر بردارد؛ اگرچه شوهر خبر نداشته باشد. چون که هند بنت عتبه (رضی الله عنها) پیش پیامبرصَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ وَسَلَّمَ شکایت کرد که شوهرم ابوسفیان رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمرد بخیلی است، به من و فرزندانم به اندازه کافی نفقه نمی دهد. رسول الله صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ وَسَلَّمَ در جواب فرمود:« خُذِي مِنْ مَالِهِ بِالْمَعْرُوفِ مَا يَكْفِيكِ وَيَكْفِي بَنِيكِ »[1] « از مالش به خوبی بگیر آنچه را که برای تو و فرزندانت کفایت کند»

شیخ ابن عثیمین – مجموعه دروس فتاوی الحرم المکی(3/250،249) 
--------------------------------------------------------------------------------
[1]  بخاری (2211)، و مسلم (1714).[91] اختیار نداشتن شوهر مسافری که بر زنش خرج نمی کند

س: زني عربستانی هستم که با مردي خارجی ازدواج کرده ام. شوهرم در نظر داشت که تابعیت عربستانی بگیرد و بعد از گذشتن هفت سال موفق به گرفتن تابعیت عربستانی نشد. به همراه خانواده اش آماده ي رفتن به آمریکا شد تا تابعیت آمریکایی بگیرد، بدون این که با من مشورت کند و حتی تا آخرین لحظه ی رفتن، خانواده ام از این ماجرا خبر نداشتند. با وجود این که ایشان از لحاظ مالی در وضعیت خوبی قرار داشت و نزد پدرم با حقوق زیاد کار می کرد؛ اما من و سه فرزندم را در منزلی که متعلق به پدرم بود تنها گذاشت و رفت. من جهت امرار معاش زندگی ام، شخصاً کار می کنم و تا حدودی پدرم مرا کمک می کند چون که همسرم هیچ چیزی برای ما نمی فرستد اما با وجود تمام این مشکلات همسرم از من می خواهد که برای هر کار کوچک و بزرگ و در تمام حرکات و سکنات از قبیل رفتن به خانه ی پدر و برادرانم از او در آمریکا تلفنی اجازه بگیرم و این خواسته ی او مر