و به آنها نگاه نمی کند و آنان را پاک نمی گرداند و عذاب دردناکی دارند: کسی که شلوارش را پایین تر از شتالنگ می گذارد، و کسی که منّت می گذارد، و کسی که کالایش را با قسم دروغین می فروشد.» 

این دو حدیث و دیگر احادیث که به همین معنا آمده اند به طور عام و کلی، پایین تر گذاشتن شلوار از شتالنگ پا را خواه از روی تکبر باشد، خواه دلیل دیگری داشته باشد، حرام قرار می دهند؛ چون پیامبرصَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ وَسَلَّمَ به طور مطلق و کلی فرموده و مقیّد نکرده است. اگر اسبال به خاطر تکبر باشد، گناه آن بزرگتر و وعیدش سخت تر است.

 زیرا پیامبرصَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ وَسَلَّمَ می فرماید:« مَنْ جَرَّ ثَوْبَهُ خُيَلَاءَ لَمْ يَنْظُرْ اللَّهُ إِلَيْهِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ»[3] 

 « کسی که لباسش را به قصد تکبر پایین بکشاند، الله تعالي در روز قیامت به او نگاه نمی کند» 

 نباید گمان برد که فقط اسبال زمانی ممنوع است که به قصد تکبر باشد، چون پیامبرصَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ وَسَلَّمَ در حدیث دیگر این قید را ذکر نکرده است؛ و آن حدیث این است که ایشان صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ وَسَلَّمَ به یکی از یارانش فرمود: « إِيَّاكَ وَإِسْبَالَ الْإِزَارِ فَإِنَّهَا مِنْ الْمَخِيلَةِ»[4]

«از پایین تر گذاشتن شلوار از شتالنگ پا بپرهیز؛ زیرا این کار نوعی تکبر است»

 پس پیامبرصَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ وَسَلَّمَ اسبال را تکبر شمرده است. چون اغلب این گونه است که افراد از روی تکبر لباسشان را پایین می گذارند. هرکسی به قصد تکبر این را نکند باید دانست که عمل او وسیله ای برای تکبر است، و وسیله، حکمِ غایت را دارد. همچنین این کار اسراف می باشد. فرد، لباسش را در معرض آلودگی قرار می دهد. اینجاست که عمررَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ جوانی را دید که لباسش از آنجا که دراز است به زمین می خورد، به او گفت: « ارْفَعْ ثَوْبَكَ؛ فَإِنَّهُ أَتْقَى لِرَبِّكَ، وَ أَبْقَى لِثَوْبِكَ»[5] 

«لباست را بالا بزن،چون با این کار تقوای الهی بیشتر رعایت می شود و لباست هم تمیزتر باقی می ماند»

امّا این که وقتی ابوبکر صدیق رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ به پیامبرصَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ وَسَلَّمَ گفت: ای رسول الله شلوارم از شتالنگ پایین تر می افتد؛ مگر آن که مواظب آن باشم، آنگاه پیامبر صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ وَسَلَّمَ فرمود : « لَسْتَ مِمَّنْ يَصْنَعُهُ خُيَلَاءَ»[6]

«تو از کسانی نیستی که به قصد تکبّر شلوارشان را از شتالنگ پا پایین تر می گذارند»

 منظور پیامبرصَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ وَسَلَّمَ این بود که هر کسی مواظب لباسش هست وقتی كه پایین می شود، آن را بالا می زند، از جمله کسانی نیست که لباسشان را از روی تکبّر دراز و پایین نگاه می دارند؛ بلکه لباسشان پایین می آید و آنها آن را بالا می زنند و مواظب آن هستند. بدون شک چنین کسی معذور است. امّا کسی که قصداً آن را پایین می گذارد؛ خواه لباس: پیراهن باشد، خواه شلوار، خواه ازار، چنین کسی در وعید داخل است و در پایین گذاشتن لباسش معذور شمرده نمی شود؛ چون احادیث صحیحی که از اسبال منع می کنند، کلمات و مفهوم آن، وی را شامل می شوند.

پس باید هر مسلمانی از اسبال و پایین گذاشتن لباس بپرهیزد و در این مورد از الله بترسد و لباسش را پایین تر از شتالنگ پا نگذارد تا به این احادیث صحیح عمل نموده باشد و از خشم و عذاب الهی خودش را نجات دهد. والله ولی التوفیق

 شیخ ابن باز، کتاب الدعوة ص 128-129
--------------------------------------------------------------------------------
[1] بخاری 5787
[2] مسلم 106
[3] بخاری665 3 و مسلم 2085
[4] احمد (4/65، 5/377،64،63) و ابوداود4084  و النسائی فی «الکبری» (9691-9693) و ابن حبان (522،521) و صححه الألبانی؛ کما فی «صحیح أبو داود» (3442).
[5] بخاری 3700
[6] بخاری 5784[45] استفاده مردان از طلا و الماس

س1: استفاده نمودن مردان از هر نوع طلایی چه حکمی دارد؟ عقیده و باوری هست که هرگاه حلقه نامزدی از دست در آورده شود یا از بین برود، همسر از دست می رود؟

ج1: برای مردان جایز نیست که از طلا استفاده کنند و آن را بپوشند، پوشیدن آن از منکرات است، خواه ساعت باشد خواه انگشتر و يا زنجیر، همهء اينها برای مردان حرام است؛ زیرا پیامبر صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ وَسَلَّمَ به طور کلی فرموده است:« أُحِلَّ الذَّهَبُ وَالْحَرِيرُ لِإِنَاثِ أُمَّتِي، وَحُرِّمَ عَلَى ذُكُورِهَا»[1]

«طلا و ابریشم برای زنان امت من حلال شده اند و برای مردان امتم حرام شده اند» 

پیامبرصَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ وَسَلَّمَ از به دست کردن انگشتر طلا نهی کرده است.[2] بخاری و مسلم این حدیث را به روایت براء بن عازب رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ ذکر کرده اند. 

وقتی پیامبرصَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ وَسَلَّمَ مردی را دید که انگشتر طلایی به دست داشت آن را بیرون کشید و دور انداخت و فرمود:« يَعْمِدُ أَحَدُكُمْ إِلَى جَمْرَةٍ مِنْ نَارٍ فَيَجْعَلُهَا فِي يَدِهِ»[3] 

«فردی از شما قصد اخگری از آتش می کند و آن را در دستش قرار می دهد.»

حلقه ی نامزدی اگر از طلا باشد باید آن را از دست در آورد، و اگر از دست در آورده شود تأثیری در نکاح و زندگی ندارد. هر کسی که عقیده داشته باشد که در آوردن حلقه نامزدی در نکاح تأثیر بد دارد در اشتباه است. با وجود اینکه انگشتر نامزدی از بدعت هایی است که اساس و ریشه ای ندارند، و مسلمین باید آن را ترک نمایند و حداقل مکروه است.

 از الله تعالي مسئلت می نماییم که همه مسلمین را هدایت نماید و آنان را از هر گونه کار مخالف شریعت نجات دهد.

شیخ ابن باز، مجلة الدعوة ش1044

س2: مرد مسلمان چه زمانی اجازه دارد که طلا و نقره را استفاده نماید؟ آیا الماس حکم طلا را دارد؟

ج2: در اصل آراستن با طلا برای مردان حرام است، همان طور که پوشیدن ابریشم برای آنان حرام می باشد.

 ابوداود و غیره از علی رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ روایت کرده اند که گفت: پیامبرصَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ وَسَلَّمَ فرمود:« إِنَّ هَذَيْنِ حَرَامٌ عَلَى ذُكُورِ أُمَّتِي»[4]: « این دو (طلا و ابريشم) برای مردان امتم حرام هستند»

 ترمذی از ابوموسیرَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ روایت کرده که گفت: پیامبرصَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ وَسَلَّمَ فرمود:«أُحِلَّ الذَّهَبُ وَالْحَرِيرُ لِإِنَاثِ أُمَّتِي وَحُرِّمَ عَلَى ذُكُورِهَا»[5]

«طلا و ابریشم برای زنان امت من حلال شده اند و برای مردان امتم حرام شده اند»

 در صورت نیاز، مباح است؛ چنانچه که صاحبان سنن روایت کرده اند که پیامبرصَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ وَسَلَّمَ به عرفجه بن أسعدرَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ وقتی بینی اش قطع شد، اجازه داد که از بینی طلایی استفاده کند.[6]

 فقها گفته اند که گروهی از صحابه دندانهای خود را با نوارهای طلایی بستند تا نیفتند، چون این کار به معنای گذاشتن بینی طلایی است.

 ابوالخطاب[7] می گوید: پوشاندن نوک شمش