مثل آنان خواهيد بود. شك نيست كه خداوند، منافقان و كافران را همگي در دوزخ گرد مي آورد.»

 شيخ ابن عثيمين – هداية السالكين2/36

جمع آوري محمد بن رياض سلفي[65] حكم سرود هاي اسلامي 

س: ما حرمت ترانه هاي معروف به شكل فعلي را مي دانيم، چون اين ترانه ها آميخته با سخنان زشت و ياوه و همراه با مستي و حرف هاي بي فايده هستند. ما جوانان اسلام كه خداوند دلهايشان را به حق روشن گردانيده بايد جايگزيني براي ترانه و موسيقي داشته باشيم، ما سرود هاي اسلامي كه شور انگيز و حماسه آفرين هستند و ديگر انواع سرود ها را انتخاب كرده ايم. این سرود ها عبارتند از اشعاري كه دعوتگران مسلمان آن را سروده اند. خوانندگان این سرودها را با صدای خوش و زیبا می خوانند، مانند قصيده «اخي» از سيد قطب رحمه الله .

 حكم در مورد سرودهاي شور انگيز اسلامي كه فقط در آن كلمات حماسي و شور آفرين قرار دارد، كه دعوتگران به اسلام در عصر حاضر و در گذشته سروده اند، و در اين سرود ها سخنان راستيني هست كه اسلام را بيان مي كند و به آن دعوت مي دهد، چيست؟ از آنجا كه همراه با اين سرودها صداي دف هست آيا گوش كشيدن به آن جايز است؟ تا جايي كه من براساس دانش محدود خود مي دانم پيامبرصَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ وَسَلَّمَ به طبل زدن در شب عروسي اجازه داده است، و دف آسان ترين و پائين ترين آلات موسيقي است و زدن بر آن مانند زدن و كوفتن بر هر چيزي است. لطفاً مرا راهنمايي كنيد. 

ج: كميته ی افتا به اين پرسش اينگونه جواب داد: در اين كه گفته اي ترانه ها با وضعيت فعلي حرامند چون حاوي سخناني زشت و پوچ و بي فايده هستند؛ راست گفته اي، بلكه اين ترانه ها مشتمل بر مطالب بیهوده می باشند که موجب تحريك اميال نفس و غريزه جنسي و فساد و بي حالي و شكستگي شنونده مي باشند. 

شما مي توانيد به جاي آن از سرود هاي اسلامي كه مشتمل بر حكمت و موعظه و درس هاي عبرت آموز كه حماسه و شور ديني را تحريك مي كنند، و شخص را از شرّ و بدی و انگيزه هاي سوء متنفر نمايند، استفاده کنید تا شنونده و خواننده به سوي طاعت الهي تشويق شوند و از معصيت و نا فرماني خدا و تعدّي از حدود الهي متنفّر شوند و در چهار چوب شريعت و جهاد در راه خدا باقي بمانند. 

اما اين سرودها را نبايد به صورت ورد براي خود قرار دهد و به آن پايبند شود و عاداتي قرار دهد كه همواره آن را ادامه دهد؛ بلكه هر از چند گاهي به هنگام مناسبتهاي همچون عروسيها و سفر به جهاد و غيره و به هنگام ضعف، جهت تحريك و تشويق خود و ديگران به كار خير، و به وقت تمايلِ نفس به انجام شرّ براي كنترل و متنفر كردن آن از شرّ، به آن گوش دهد. 

بهتر است كه همواره براي خود مقرر نمايد كه بخشي از قرآن را تلاوت نمايد و وردي از اذكار ثابت نبوي براي خودش مقرر دارد. چون اين بهتر است و در پاكيزه كردن نفس و براي شرح صدر و آرامش قلب مؤثر است.

 الله تعالی مي فرمايد : « اللَّهُ نَزَّلَ أَحْسَنَ الْحَدِيثِ كِتَابًا مُتَشَابِهًا مَثَانِيَ تَقْشَعِرُّ مِنْهُ جُلُودُ الَّذِينَ يَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ ثُمَّ تَلِينُ جُلُودُهُمْ وَقُلُوبُهُمْ إِلَى ذِكْرِ اللَّهِ ذَلِكَ هُدَى اللَّهِ يَهْدِي بِهِ مَنْ يَشَاءُ وَمَنْ يُضْلِلِ اللَّهُ فَمَا لَهُ مِنْ هَادٍ (٢٣) »[الزمر: 23] 

«الله تعالی بهترين سخن را (به نام قرآن ) فروفرستاده است كتابي را كه همگون و مكرر است، (از شنيدن آيات ) آن لرزه بر اندام كساني مي افتد كه از پروردگار خود مي ترسند و از آن پس پوستهايشان و دلهايشان آماده ی پذيرش قرآن خدا مي گردد اين رهنمود الهي است و الله تعالی هركه را بخواهد در پرتو آن راهياب مي سازد، و الله تعالی هر كه را گمراه سازد، اصلاً راهنما و راهبري نخواهد داشت.»

 الله تعالی مي فرمايد:«الَّذِينَ آمَنُوا وَتَطْمَئِنُّ قُلُوبُهُمْ بِذِكْرِ اللَّهِ أَلا بِذِكْرِ اللَّهِ تَطْمَئِنُّ الْقُلُوبُ (٢٨)الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ طُوبَى لَهُمْ وَحُسْنُ مَآبٍ (٢٩) »[الرعد:28-29] 

«آن كساني كه ايمان مي آورند و دلهايشان با ياد الله سكون و آرامش پيدا مي كند. هان! دلها با ياد خدا آرام مي گيرند. آن كساني كه ايمان مي آورند و كارهاي شايسته مي كنند، خوشا به حال ايشان وچه جايگاه زيبائي دارند!»

 عادت صحابه اينگونه بود كه به قرآن و سنت توجه داشتند و آن را حفظ مي كردند و مي خواندند و به آن عمل مي كردند، و با وجود اين اشعاری را در جاهایي همچون كندن خندق و ساختن مسجد و در حركت به جهاد و ديگر مناسبتهایي و زمانی که بیحالی به آنها دست می داد، می خواندند؛ اما اين سرودها و اشعار را شعار همیشگی خود قرار نمي دادند و همواره بدان روي نمي آوردند؛ بلكه براي راحت كردن خود و تحريك احساساتشان هر از چند گاهي آن را مي خواندند. اما استفاده از طبل و امثال آن از آلات موسيقي با اين سرودها جايز نيست؛ چون پيامبر و اصحابش اين كار را نكرده اند. و الله الهادی إلی سواء السبیل 

 و صلي الله علي نبينا محمد و علي آله و صحبه و سلم

 كميته دايم – فتاوي اسلامية (4/532-534)[124] تعویذهایي كه سبب ايجاد محبت و يا تفرقه بین زن و شوهر مي‌شود... سحر هستند.

س: امام مسجدی تعویذهایي می‌نویسد که ‌سبب محبت بين زن و شوهر و يا سبب تفرقه بين زن و شوهرمي‌شود آیا این سحر است؟ ما را مستفید گردانید، الله به شما را‌ جزاي خير دهد!

ج: کسی که چیزی می‌نویسد تا بوسیله‌ی ‌آن زن و شوهر یکدیگر را دوست داشته‌ باشند. و یا بین زن و شوهری که یکدیگر را دوست دارند، جدایی بیندازد، جادوگر است.

حقیقت همان است که الله تعالی درباره‌ی کسانی که سحر یاد می‌گیرند و سحر یاد ‌می‌دهند. می‌فرماید:‌ «فَيَتَعَلَّمُونَ مِنْهُمَا مَا يُفَرِّقُونَ بِهِ بَيْنَ الْمَرْءِ وَزَوْجِهِ وَمَا هُمْ بِضَارِّينَ بِهِ مِنْ أَحَدٍ إِلا بِإِذْنِ اللَّهِ»

  « ولی آن‌ها از آن دو فرشته، مطالبی را می‌آموختند که بتوانند بوسیله آن، میان مرد وهمسرش جدایی بیفکنند ولی هیچ گاه نمی‌توانند بدون اجازه الله، به انسانی زیان برسانند.» «بقره‌/102»

این عمل را «صرف»: (ایجاد تنفر) و «عطف»: (ایجاد محبت) می‌نامند و سحراست، سحر كفر به الله بوده و ساحر کافر است چرا که الله تعالی در کتاب خود آورده که ساحرکافر است و می‌فرماید:‌ «وَمَا كَفَرَ سُلَيْمَانُ وَلَكِنَّ الشَّيَاطِينَ كَفَرُوا يُعَلِّمُونَ النَّاسَ السِّحْرَ وَمَا أُنْزِلَ عَلَى الْمَلَكَيْنِ بِبَابِلَ هَارُوتَ وَمَارُوتَ وَمَا يُعَلِّمَانِ مِنْ أَحَدٍ حَتَّى يَقُولا إِنَّمَا نَحْنُ فِتْنَةٌ فَلا تَكْفُرْ فَيَتَعَلَّمُونَ مِنْهُمَا مَا يُفَرِّقُونَ بِهِ بَيْنَ الْمَرْءِ وَزَوْجِهِ وَمَا هُمْ بِضَارِّينَ بِهِ مِنْ أَحَدٍ إِلا بِإِذْنِ اللَّهِ وَيَتَعَلَّمُونَ مَا يَضُرُّهُمْ وَلا يَنْفَعُهُمْ وَلَقَدْ عَلِمُوا لَمَنِ اشْتَرَاهُ مَا لَهُ فِي الآخِرَةِ مِنْ خَلاقٍ » 

(و سلیمان هرگز [دست به سحر نیالوده] کافر نشد؛ ولی