َةَ، وَآكِلَ الرِّبَا وَمُوكِلَهُ، وَلَعَنَ الْمُصَوِّرَ»[1] «از گرفتن قيمت خون، پول سگ، در آمد کنیز نهي كرده و بر زني كه خالكوبي مي كند و خالكوبي مي شود، ربا خوار و ربا دهنده و تصويرگر را لعنت كرده است» حافظ در فتح الباري مي گويد: مقصود اين است كه فروختن خون همچون فروش مردار(حيواني كه بدون ذبح شرعي بميرد) و خوك حرام است، بنابراين فروختن خون و گرفتن قيمت آن به اجماع حرام است. 

و بالله التوفيق، و صلي الله علي نبينا محمد و آله و صحبه و سلم.

 اللجنة الدائمة للبحوث العلمية و الافتاءمن

 كتاب (الفتاوي المتعلقة بالطب...)،ص(351)
--------------------------------------------------------------------------------
[1] البخاري (2238) و أطرافه في(2086). و انظر: «صحيح مسلم»(1567-1569). و الوشم: هو غرز الجلد بإبرة،ثم حشوه بكحل أو نيل، فيزرقّ أثره أو يخضرّ.[24] آيا در اهداي خون شرط گذاشتن به اين كه خون، به بيمارستاني اهدا شود، جايز است؟ 

س: همه ما مي دانيم كه بانك هاي خون در دنيا به دين و مليت مريض نگاه نمي كنند، بلكه فقط براي نجات جان بيماران با فراهم كردن خون برايشان تلاش مي نمايند، و همچنين از كساني كه خون اهدا مي كنند داراي هر دين و هر مليتي كه باشند استقبال كنند.

1- آيا براي مسلماني كه خون اهدا مي كند جايز است كه به بانك به شرطي خون اهدا كند كه خونش به مريض مسلماني تزريق شود؟

ب- همچنين آيا جايز است كه مريض بگويد: فقط بايد واحدهاي خوني به او تزريق شود كه اهدا كنندگان آن مسلمان باشند؟ 

ج- آيا براي بانك هاي خون جايز است كه به موضوع دين اهميت ندهند، چنان كه هم اينك به اين موضوع اهميت نمي دهند و رفتارشان با همه بيماران و با اهدا كنندگان خون برابر است، و خون مسلمان به هر مريضي اعم از مسلمان يا كافر تزريق مي شود، به خصوص وقتي كه در شرايط بسيار سخت و اضطراري نمي توان انتظار بررسي اين امور را نمود، بلكه بايددر اسرع وقت خون به بيماران تزريق شود؟

ج: در اهداي خون اين شرط لازم نيست؛ مگر در صورتي كه انسان خون را به انسان حربي هدیه بدهد، كه جايز نيست،(حربي يعني كسي كه دارد با مسلمين مي جنگد) چون حربي بايد كشته شود و جايز نيست كه ما او را براي زنده ماندن كمك كنيم، اما مسلمان، ذمي و معاهد همه اينها حق دارند از خون اهدايي بهره مند شوند، و اشكالي ندارد. 

اللجنة الدائمة للبحوث العلمية و الافتاءمن

كتاب (الفتاوي المتعلقة بالطب...)،ص(356)[25] تزريق خون كافر به مسلمان

س: به آمريكا رفتم و در يكي از بيمارستان هاي آن جا تحت عمل جراحي قرار گرفتم، و نیاز به خون پیدا کردم و چنان كه مي دانيد من نمي دانم كه آيا اين خون مسلمان است يا خون غير مسلمان که به بندهتزریق می شود، حكم آن چيست؟

ج: جوابيه «كميته افتا» قبلاً سؤالي شبيه اين از كميته پرسيده شده بود كه در فتواي شماره 

(1325) 9/7/1396ه آن را پاسخ داد، كه متن آن به قرار ذيل است: 

س: آيا تزريق خون انساني به انساني ديگر كه از نظر دين و اعتقاد با او هم دين نيست جايز است؟ 

ج: وقتي انسان مريض باشد و به شدت ضعيف شود و راهي براي تقويت يا علاج او جز تزريق خون نباشد، اشكال ندارد كه با تزريق خون كسي ديگر به او مورد معالجه قرارگيرد، حتي اگر كسي كه خونش به او تزريق مي شود پيرو ديني ديگر باشد، پس تزريق خون كافر حتي اگر حربي باشد به مسلمان جايز است. تزريق خون مسلمان به كافر غير حربي جايز است، اما کافر حربي(كسي كه با مسلمانان در حال جنگ است) مصونيت ندارد از اين رو كمك كردن به او جايز نيست؛ بلكه حربي بايد از بين برده شود، مگر وقتي كه اسير شود كه در آن صورت امام مسلمين يا نايب او آنچه را كه به مصلحت مسلمين بداند همان كار را انجام مي دهد يا او را مي كشد يا به بردگی مي گیرد يا بر او منّت مي گذارد و عفوش مي كند يا در مقابل گرفتن فديه از او يا سرپرست او، وي را آزاد مي كند. و اگر امان داده شود بايد پناه داده شود تا حجّت براي او روشن گردد، اگر ايمان آورد كه خوب است و گر نه به پناهگاه امنش رسانده شود.

و بالله التوفيق، و صلي الله علي نبينا محمد و آله و صحبه و سلم.

اللجنة الدائمة للبحوث العلمية و الافتاءمن

كتاب (الفتاوي المتعلقة بالطب...)،ص(350)[26] بردن آب زمزم از مكه به جايي ديگر به قصد مداوا

س: آيا جايز است كه آب زمزم با توجه به خصوصيتي كه دارد برای مداوا به جایی دیگر برده شود، آیا در صورت بردن به جایی دیگر همچنان خاصیتش را حفظ مي كند؟ 

ج: بله جايز است كه انسان آب زمزم را از مكه به جاهايي ديگر ببرد، و خصوصيت هايي كه در مكه دارد آن جا هم در آن وجود دارد.

الشيخ ابن عثيمين- دروس و فتاوي في الحرم مكي (423)[27] حكم پوشيدن النگو براي معالجه روماتيسم

از عبد العزيز بن عبد الله بن به برادر...سلمه الله و تولاه

سلام عليكم و رحمة الله و بركاته...و بعد: 

نامه گرامي شما را دريافت كردم، و برگه هايي كه ضميمه آن بود و در آن خصوصيتهاي النگوهاي مسي كه اخيراً براي مبارزه با بيماري روماتيسم به كار مي رود توضيح داده شده بود، اينجانب موضوع را به گروهي از اساتيد دانشگاه ارائه نمودم و در مورد حكم آن بحث و تبادل نظر نموديم، ديدگاههاي مختلف و متفاوتي وجود داشت، بعضي آن را به خاطر اينكه داراي خصوصيت هاي ضد روماتيسم است جايز قرار داده و بعضي بر اين باور بودند كه نبايد از آن استفاده كرد، چون مشابه كاري است كه اهل جاهليت مي كردند و مهره ها و تعويذ ها و حلقه هايي از مس به خود مي آويختند، و معتقد بودند كه با آن بسياري از بيماري ها علاج مي شود و آن را از اسباب مصونيت از چشم زخم مي پنداشتند، چنان كه عقبه بن عامر رضی الله عنه از پيامبر صلی الله علیه وآله وسلم روايت مي كند كه فرمود: « مَنْ تَعَلَّقَ تَمِيمَةً فَلَا أَتَمَّ اللَّهُ لَهُ، وَمَنْ تَعَلَّقَ وَدَعَةً فَلَا وَدَعَ اللَّهُ لَهُ»[1] «هر كسي تعويذي بياويزد خداوند كام او را بر نياورد.. » و در روايتي ديگر آمده است « مَنْ عَلَّقَ تَمِيمَةً فَقَدْ أَشْرَكَ»[2] «هر كسي به خود تعويذي بياويزد شرك ورزيده است» 

از عمران بن حصين روايت است: أن النبی صلی الله علیه وسلم « رَأَى رَجُلًا فِي يَدِهِ حَلْقَةٌ مِنْ صُفْرٍ فَقَالَ: مَا هَذِهِ؟ قَالَ: مِنْ الْوَاهِنَةِ؟ قَالَ: انْزِعْهَا فَإِنَّهَا لَا تَزِيدُكَ إِلَّا وَهْنًا؛ فَإِنَّكَ لَوْ مِتَّ وَهِيَ عَلَيْكَ مَا أَفْلَحْتَ أَبَدًا » [3]

« پيامبر صلی الله علیه وآله وسلم در دست مردي حلقه اي از مس ديد، فرمود: اين چيست؟ گفت: به خاطر دردي است كه در بازو يا دست ایجاد می شود، این را بسته ام تا بهبودی یابد. پیامبرصلی الله علیه وآله وسلم فرمود: آن را بيرون كن، چرا كه جز ضعف و بیماری به تو چيزي نمي افزايد، و اگر تو در حالي بميري كه اين حلقه در دستت باشد هرگز رستگار نخواهي شد»

 در حديثي ديگر آمده است كه پيامبر صلی الله علیه وآله وسلم در يكي از سفرهايش فرستاده اي را به جستجوي شتران كاروان فرستاد و به او فرمان داد كه گردن بندهاي شتران را كه اهل جاهليت گمان مي كردند به شترانشان فايده مي ر