رزشهایی که شمّه اي از آن نزد ملت ها باقی مانده است.

اموال هنگفتی در راه عملی نمودن اهداف پلید و دور از فطرتی که خداوند مردم را بر آن سرشته است و برنامه هاي ضد شریعت، خرج شده که اگر این سرمایه ها برای کمک رسانی به ملّتی شکست خورده و یا ستمدیده که مورد تجاوز قرار گرفته خرج می شد کفایت می کرد. این سمینار، حلقه ای از زنجیره ی سمینارهای است که ساختار سالم جامعه را تخریب نموده و ساختار جامعه اي را که هنوز در آن چیزی از ارزشها وجود دارد در هم می کوبد و از بین می برد.

بنا بر آنچه كه ذکر شد مجلس هیأت علمای بلند پایه عربستان سعودی از حکومتها، ملت ها، علما، سازمان ها، گروهها و افراد مسلمان می خواهد که برنامه و عملکرد این سمینار را محکوم نموده و مردم را از آن بر حذر دارند، و از همه بخواهند که به اهداف و برنامه های این سمینار جواب رد بدهند. و اینگونه آنچه را که خدا و پیامبرش، منکر 

می دانند، انکار نموده و مسلمین را از گرفتار شدن در دام آن بر حذر دارند. والله ولی التوفیق. 

و صلی الله علی نبینا محمد و آله و صحبه، و من سار علی نهجه إلی یوم الدین.

 هیئة کبار العلماء فی المملکة العربیة السعودیة

 کتاب فتاوی و بیانات مهمة- دار عالم الفوائد، ص(60)
--------------------------------------------------------------------------------
[1] البخاري (3331، 5186)، و مسلم(1466)- (60).
[2]الترمذي (3895) بزیادة في آخره، و قال: «حسن غریب صحیح».  [28] حکم حجاب و چگونگی آن 

س: آیا زن موظف است دست ها و صورتش را بپوشاند، بخصوص اگر جوان و زیبا باشد

ج: زنها موظف هستند بدنشان را از نگاه مردان نامحرم بپوشانند؛ و بدیهی است که دست و صورت جزء بدن می باشند؛ زیرا آیات قرآن و احادیث پیامبرصَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ وَسَلَّمَ  ، بیانگر همین مطلب هستند دلایل از قرآن:

1-خداوند می فرماید:« وَلْيَضْرِبْنَ بِخُمُرِهِنَّ عَلَى جُيُوبِهِنَّ» [النور-31] 

 « و بايد كه روسرى هايشان را بر گريبانهايشان فروگذارند » 

وجه استدلال از این آیه: وقتی كه به زن امر شده روسری اش را از سر بر گريبانش بياندازد تا سينه اش را بپوشاند، به صورت تضمّنی بر این امر دلالت می نماید که زن موظف است، آن قسمت از بدنش را که بین سر و سینه قرار دارد بپوشاند، و آن قسمت صورت و گردن می باشد. 

 این مطلب از روایتی که در صحیح بخاری از عائشه نقل شده ثابت می شود، عائشه می گوید: رحمت خدا بر نخستين زنان مهاجر باد؛ وقتی كه این آیه نازل شد:(وَلْيَضْرِبْنَ بِخُمُرِهِنَّ عَلَى جُيُوبِهِنَّ) « و بايد كه روسرى هايشان را بر گريبانهايشان فروگذارند » [1] 

 زنان قسمتی از لباس بلندی را که می پوشیدند پاره کرده و با آن خمار و روسری درست کردند. خمار به پاچه ای گفته می شود که زن با آن سرش را می پوشاند.

 جَیب: یعنی گریبان، که در قسمت جلوی بدن قرار دارد. همان گونه كه آیه بر آن دلالت می نماید. 

2- خداوند متعال می فرماید: «وَالْقَوَاعِدُ مِنَ النِّسَاءِ اللَّاتِي لَا يَرْجُونَ نِكَاحًا فَلَيْسَ عَلَيْهِنَّ جُنَاحٌ أَنْ يَضَعْنَ ثِيَابَهُنَّ غَيْرَ مُتَبَرِّجَاتٍ بِزِينَةٍ وَأَنْ يَسْتَعْفِفْنَ خَيْرٌ لَهُنَّ وَاللَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ» [النور- 60] راغب در (مفردات)[2] 

و ابن فارس در (معجم)[3] خود می گوید: (القاعدة: لمن قعدت عن الحیض و التزوج) (القاعدة : به زنی گفته شده که از حیض و ازدواج باز نشسته شده است کنایه از زنان مسّن و پیر.

 بغوی[4] در تفسیرش می گوید: ربیعةالرأی گفته: (هن العُجَّز اللاتی إذا سألن الرجال استقذروهن، فأما من کانت فیها بقیة من جمال و هی محل الشهوة فلا تدخل فی هذه الآیة.) پیرزنانی هستند که وقتی از مردان چیزی بخواهند، مردان آنها را زشت می دانند، اما زنی که هنوز در او زیبایی و جمالي مانده و محل توجه است، شامل آیه نمی گردد.

تبّرج: یعنی این که زن، زینت و زیبایی هایش را برای مردان بیگانه آشکار کند. این معنی را صاحب «اللسان» و «القاموس»[5] و غیره ذکر کرده اند.

وجه استدلال: آیه می گوید که خداوند به پیرزنانی که طمع ازدواج ندارند اجازه داده که حجاب نکنند، چون موردی که در زنان زیبا و جوان هست در آنها وجود ندارد، اما اگر مانند زنان جوان حجاب کنند برایشان بهتر است.

بغوی می گوید: (اگر حجاب را دور نکنند برایشان بهتر است)[6] 

ابوحیان می گوید: اگر از کنار گذاشتن لباس ها، خودداری کنند و مانند زنان جوان حجاب بپوشند، برایشان بهتر است)[7] 

 مفهوم مخالف این آیه چنین است: زنی که از ازدواج ناامید نیست و درآن هنوز زیبایی و تمایلی به مردان باقی است از« قواعد » به شمار نمي رود، و برای او جایز نیست که چیزی از لباسش را در حضور مردان بیگانه کنار بگذارد؛ چون نمی توان از تمايل و وسوسه ي مردان به چنین زنی و تمايل چنین زنی به مردان، ایمن بود.

3-خداوند متعال می فرماید: « يَا أَيُّهَا النَّبِيُّ قُلْ لِأَزْوَاجِكَ وَبَنَاتِكَ وَنِسَاءِ الْمُؤْمِنِينَ يُدْنِينَ عَلَيْهِنَّ مِنْ جَلَابِيبِهِنَّ ذَلِكَ أَدْنَى أَنْ يُعْرَفْنَ فَلَا يُؤْذَيْنَ وَكَانَ اللَّهُ غَفُورًا رَحِيمًا (59) احزاب

« اى پيامبر، به زنانت و دخترانت و زنان مؤمنان بگو: روسريهايشان را بر خود فرو پوشند. اين نزديكتر است و به آنكه شناخته شوند، و آزار نبينند. و خداوند آمرزنده مهربان است (59)»

وجه استدلال از آیه: ابن جریر[8] و ابن ابی حاتم و ابن مردویه در تفاسیر خود با اسانیدشان از ابن عباس رضی الله عنهما و عبیدة السلمانی رضی الله عنه روایت کرده اند که آنها گفتند: خداوند زنان مسلمین را امر نموده که هرگاه برای کاری از خانه هایشان بیرون می آیند، چهره هایشان را از بالای سر با جلابیب «روسری» بپوشانند، و فقط یک چشم خود را نمایان کنند.

 این که خداوند می فرماید: «علیهن» یعنی بر چهره هایشان؛ آن قسمتی از بدنشان که در زمان جاهلیت نمایان بود.

 «جلابیب» جمع جلباب است یعنی روسری، ابن منظور به نقل ابن السکیت در « لسان العرب» می گوید که عامرية می گوید: جلباب یعنی روسری.

ابن الأعرابی می گوید: جلباب یعنی ازار.

 الأزهری می گوید: معنی سخن ابن الأعرابی که می گوید: « جلباب یعنی ازار» به معنی شلوار نیست؛ بلکه مراد ازاری است که با آن خود را می پیچانند و تمام بدن را می پوشاند. همچنین ازارِ شب، مانند لباس گشادی است که کسی که می خوابد آن را بر تن می کند که تمام بدنش را می پوشاند.

در صحیح مسلم از ام عطیة رضی الله عنهما روایت است که گفت: ای رسول خدا! بعضی از ما جلباب ندارند، پیامبرصَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ وَسَلَّمَ  فرمود:«لِتُلْبِسْهَا أُخْتُها من جِلْبَابِها»[9] «باید خواهرش او را از جلباب خود بپوشاند.»

 ابو حیان در تفسیر جِلباب می گوید: (گویا عادت جاهلیت این بود که زنان آزاد و کنیز در حالی که چهره هایشان را نمی پوشاندند و با پیراهن و روسری بیرون می آمدند، هرگاه زنان شب ها برای انجام کارهای خود به میان نخل ها و زمین ها می رفتند، زناکاران به کنیز ها متعرض می شدند، و گاهی به زنان آزاد نی