ین است که عبا بر سر گذاشته می شود و تمام بدن را می پوشاند، پس زن، عبا را برای حجاب و پوشاندن جسم خود می پوشد تا دیگران به او چشم ندوزند؛ خداوند متعال می فرماید: «ذَلِكَ أَدْنَى أَنْ يُعْرَفْنَ فَلَا يُؤْذَيْنَ» [الأحزاب-59]‌

« اين نزديكتر است و به آنكه شناخته شوند، و آزار نبينند. »

تردیدی نیست که ظاهر بودن سر و شانه های زن، سبب می شود، تا نگاهها به سوی او جلب شوند، وقتی که زن عبا را بر شانه ها بیندازد این مشابهت با مردان است، ظاهر بودن سر و گردن و حجم شانه ها و مشخص بودن بخش های بدن، مانند سینه و پشت و امثال آن، سبب فتنه و جلب توجه نگاهها به زن می شود، حتی اگر زن پاکدامن باشد.

پس جایز نیست که زن عبا را روی شانه ها بیندازد، چون ممنوعیت هایی را شامل می شود و بیم آن می رود که زن مصداق حدیث پیامبرصَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ وَسَلَّمَ  قرار گیرد که فرمود: «صِنْفَانِ مِنْ أَهْلِ النَّارِ» «دو گروه جهنمی هستند که آنها را ندیده ام» الی قوله: «وَنِسَاءٌ كَاسِيَاتٌ عَارِيَاتٌ، مُمِيلَاتٌ مَائِلَاتٌ، رُءُوسُهُنَّ كَأَسْنِمَةِ الْبُخْتِ الْمَائِلَةِ، لَا يَدْخُلْنَ الْجَنَّةَ وَلَا يَجِدْنَ رِيحَهَا»[1] «زنهایی هستند که لباس به تن دارند اما لخت و عريان هستند، خود دچار فتنه شده و دیگران را به سوی فتنه می کشانند، موي سرشان همچون کوهان شتر است، این ها به بهشت راه نخواهند یافت و بوی آن نیز به مشام آنها نخواهد رسید.»

الشیخ ابن عثیمین- مجلة الدعوة- العدد(1151)
-------------------------------------------------------------------------------
[1] تخریج در فتوای سابق گذشت [47] برخی از منکرات لباس های زنان، در جشن ها

س: اخیراً مشاهده می شود که در مراسم ازدواج بعضی از زنان لباس هایی بر خلاف عرف جامعهء ما می پوشند، و می گویند: این لباس ها را فقط در میان زنها می پوشند، بعضی از این لباس ها چنان تنگ هستند که برجستگیهای بدن را مجسّم و مشخص می نمایند، بعضی از لباسها از قسمت بالا بازند که بخشی از سینه یا پشت را نمایان می کند و بعضی از لباسها از قسمت پائین تا زانو چاک دارند، لطفاًحکم شرعی را در مورد پوشیدن چنین لباس هایی بیان کنید، وظیفه ولیّ و سرپرست زن چیست؟

در صحیح مسلم روایت است که پیامبرصَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ وَسَلَّمَ  فرمود: «صِنْفَانِ مِنْ أَهْلِ النَّارِ لَمْ أَرَهُمَا: قَوْمٌ مَعَهُمْ سِيَاطٌ كَأَذْنَابِ الْبَقَرِ يَضْرِبُونَ بِهَا النَّاسَو وَنِسَاءٌ كَاسِيَاتٌ عَارِيَاتٌ، مَائِلَاتٌ مُمِيلَاتٌ، رُءُوسُهُنَّ كَأَسْنِمَةِ الْبُخْتِ الْمَائِلَةِ، لَا يَدْخُلْنَ الْجَنَّةَ وَلَا يَجِدْنَ رِيحَهَا، وَإِنَّ رِيحَهَا لَيُوجَدُ مِنْ مَسِيرَةِ كَذَا وَكَذَا» « دو گروه از اهل دوزخ اند. من آنها را ندیده ام: «گروه نخست» قومی هستند که شلاق هایی همچون دم گاو به دست دارند و با آن مردم را می زنند،(كنايه از ظالمان و ستمگران) «گروه دوم» زنهایی هستند که لباس به تن دارند؛ اما لخت و برهنه هستند، خود دچار فتنه شده و دیگران را به سوی فتنه می کشانند،موي سرشان همچون کوهان شتر است، این ها به بهشت راه نخواهند یافت و بوی آن نیز به مشام آنها نخواهد رسید، در حالي که بوی بهشت از مسافتهای بسیار دور به مشام می رسد»[1]

 لباس دارند اما برهنه هستند؛ یعنی لباس هایی به تن دارند که به علت کوتاه بودن یا نازک بودن یا تنگ بودن ستر و پوشش واجب، محقق نمی شود؛ از این رو امام احمد در مسند خود با سندی که در آن ضعف هست از اسامه بن زید رضی الله عنهما روایت می کند که گفت: پیامبرصَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ وَسَلَّمَ  نوعی لباس به من داد و من آن را به همسرم دادم؛ پیامبرصَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ وَسَلَّمَ  از من پرسید: «مَا لَكَ لَمْ تَلْبَسْ الْقُبْطِيَّةَ» چرا آن لباس را نپوشیده ای؟! گفتم: ای رسول خدا... آن را به همسرم دادم؛ فرمود: «مُرْهَا فَلْتَجْعَلْ تَحْتَهَا غِلَالَةً، إِنِّي أَخَافُ أَنْ تَصِفَ حَجْمَ عِظَامِهَا» «به همسرت بگو: با آن لباس، لباسی دیگر بپوشد(زير پوش)؛ زیرا بیم آن را دارم که حجم بدنش را نشان دهد»[2]

 همچنین باز بودن قسمت بالای لباس، از سینه بر خلاف دستور الهی است، چنان که خداوند می فرماید: «وَلْيَضْرِبْنَ بِخُمُرِهِنَّ عَلَى جُيُوبِهِنَّ» [النور-31]. « و بايد كه روسرى هايشان را بر گريبانهايشان فروگذارند »

 قرطبی در تفسیرش می گوید:[3] زن باید روسری اش را بر گریبانش بیاندازد تا سینه اش را بپوشاند. سپس روایتی از عائشه رضی الله عنها را ذکر کرده است که حفصه، دختر عبدالرحمان بن ابی بکررَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ برادرزاده ی عائشه، نزد او آمد در حالی که گردنش از زیر لباسش پیدا بود، عائشه آن لباس را پاره کرد وگفت: باید لباس کلفت پوشید که بدن را بپوشاند.

همچنین لباسی که از قسمت پایین باز باشد، اگر زیر آن لباس دیگری نباشد، پوشیدنش جایز نیست؛ و اگر زیر آن لباسی باشد اشکال ندارد، مگر آنکه به شکل لباسی باشد که مردان می پوشند که در این صورت به علت تشابه با لباس مردان حرام است.

سرپرست زن، باید زن، را از پوشیدن هر نوع لباس حرام، از بی حجابی و از بیرون آمدن در حالی که خوشبو زده باشد، منع کند؛ زیرا او سرپرست زن است و در روز قیامت مورد بازخواست قرار مي گيرد.

الشيخ ابن عثيمين، كتبه في: (15/2/1411هـ)
--------------------------------------------------------------------------------
[1] تخریج در فتوای سابق گذشت
[2] أحمد (5/205) ، و الطبراني في «الکبیر» 1/160(376)، و البیهقي في «السنن الکبري»(3079). قال الهیثمي في «مجمع الزوائد» (5/137): «رواه أحمد و الطبراني و فیه عبدالله بن محمد بن عقیل، و حدیثه حسن و فیه ضعف، و بقیة رجاله ثقات».و الغلالة: ما یلبس تحت الثیاب مما یلي الجسد. 
[3] «تفسیر القرطبي» (12/230).[48] حکم زنان با پوشش نیمه عریان

س: آیا زنانی که لباس، به تن دارند اما برهنه هستند « نیمه عریان » کافرند یا خیر؟ درحالی که پیامبر صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ وَسَلَّمَ  فرمود:« لَا يَدْخُلْنَ الْجَنَّةَ وَلَا يَجِدْنَ رِيحَهَا ..»[1] «چنین زنانی وارد بهشت نمی شوند و بوی آن را نخواهند یافت»اگر این زنها کافر و ملعون نیستند چگونه پیامبر در مورد آنها چنین سخنی فرموده است؟ 

ج: زنانی که پوشيدن چنین لباسهایی را جایز و حلال بدانند؛ اگر در این حالت بمیرند کافر هستند و همیشه در دوزخ می مانند، به بهشت راهی ندارند و بوی آن را نخواهند یافت و اگر این لباس ها را در حالی بپوشند كه به حرمت آن نیز معتقد باشند، مرتکب گناه کبیره ای شده اند؛ اما به خاطر این گناه از دایرهء اسلام بیرون نمی آیند، بلكه تحت ارادهء خداوند قرار دارند، اگر بخواهد آنان را می بخشد و اگر بخواهد به سبب گناهی که مرتکب شده آنان را عذاب می دهد، پس وارد بهشت نمی شوند و بوی آن را نخواهند یافت مگر بعد از آن که عذاب ببینند.

این مذهب اهل سنت است که بین نصوص وعد و وعید جمع کرده اند. مذهب اهل سنت راه وسط و میانه، در میان 