عت‌هاي مادي است، تا مردم را به طرف خود جلب كنند.

ليكن وقتي مسلمان خود را مزين با چنين اخلاق مي‌كند علاوه برمسئله ي مادي امر شرعي را نيز در نظر دارد كه محقق شدن ايمان و دريافت پاداش از الله است و داشتن اخلاق خوب اخلاق شاخصه‌ي بين مسلمان و كافر است.

امّا آنچه به نام صداقت در كشورهاي غربي يا شرقي گمان وجود دارد اگر درست باشد، عمل بسيار ناچيزي است كه در ميان بديهاي بسياري وجود دارد. حتي اگر چنين باشد مشركين و كفار حق آن ذاتي را كه حقش بزرگترين حقهاست منكر شدند و شرك ورزيدند و آن ذات الله تعالي است كه مي‌فرمايد: « إِنَّ الشِّرْكَ لَظُلْمٌ عَظِيمٌ » (همانا شرك ظلم بزرگي است). «لقمان/13»

لذا اينان هرچه از اعمال خير داشته باشند در كنار گناهان، كفر و ظلم‌هايشان اندك و ناچيز است، به اين ترتيب هيچ خيري در آن‌ها نيست.

شيخ ابن عثيمين- مجموع فتاواي ورسائل(3/23/24)[183] حكم تبريك گفتن اعياد نصاري

س: ديدگاه اسلام درباره‌ي تبريك گفتن عيد نصاري، چيست؟

 همسايه‌ي خاله‌ام نصراني است خاله‌ام جشن‌ها و عيدهايشان را به آن‌ها تبريك مي‌گويد، آن‌ها نيز متقابلا عيد ما را به خاله‌ام تبريك مي‌گويند.آيا اين درست است كه نصراني به مسلمان ومسلمان به نصراني عيدها و جشن‌هاي يكديگر را تبريك بگويند. الله به شما جزاي خير دهد، پاسخ را مرقوم فرماييد.

ج: براي مسلمان جايز نيست، اعياد نصاري را به آن‌ها تبريك بگويد، چرا كه اين كار نوعي همكاري در گناه است‌كه ما ازآن نهي شده‌ايم.

الله تعالي‌ مي‌فرمايد: « وَلا تَعَاوَنُوا عَلَى الإثْمِ وَالْعُدْوَانِ »

(هرگز در راه گناه و تعدي همكاري ننماييد). «مائده/2»

در حقيقت اين عمل، دوستي با نصاري، در پي جلب دوستي آنها، اعلان رضايت از آن‌ها و شعائر ديني‌شان است. لذا جايز نيست، بلكه اظهار عداوت، دشمني و تنفر نسبت به آن‌ها واجب است. چراكه آن‌ها با الله دشمني مي‌كنند و با او تعالي معبودان ديگري را شريك مي‌دانند و براي او فرزند و همسر قرار مي‌دهند.

 الله تعالي مي‌فرمايد: « لا تَجِدُ قَوْمًا يُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الآخِرِ يُوَادُّونَ مَنْ حَادَّ اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَلَوْ كَانُوا آبَاءَهُمْ أَوْ أَبْنَاءَهُمْ أَوْ إِخْوَانَهُمْ أَوْ عَشِيرَتَهُمْ أُولَئِكَ كَتَبَ فِي قُلُوبِهِمُ الإيمَانَ وَأَيَّدَهُمْ بِرُوحٍ مِنْهُ »

«مجادله/ 22»

(هيچ قومي راكه ايمان به الله و روز رستاخيز دارند نمي‌يابي كه با دشمنان الله و رسول صلی الله علیه وسلم دوستي كنند هرچند پدران يا فرزندان يا برادران يا خويشاوندانشان باشند.آنان كساني هستندكه الله ايمان را بر دل‌هايشان نوشته و با روحي از جانب خود آن‌ها را تقويت نموده است). 

و الله تعالي مي‌فرمايد:‌» قَدْ كَانَتْ لَكُمْ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ فِي إِبْرَاهِيمَ وَالَّذِينَ مَعَهُ إِذْ قَالُوا لِقَوْمِهِمْ إِنَّا بُرَآءُ مِنْكُمْ وَمِمَّا تَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ كَفَرْنَا بِكُمْ وَبَدَا بَيْنَنَا وَبَيْنَكُمُ الْعَدَاوَةُ وَالْبَغْضَاءُ أَبَدًا حَتَّى تُؤْمِنُوا بِاللَّهِ وَحْدَهُ »

(براي شما سرمشق خوبي در زندگي ابراهيم وكساني‌كه با او بودند، و‌جود دارد، درآن هنگام كه به قوم [مشرك]خودگفتند: ما از شما وآنچه غير از الله عبادت مي‌كنيد. بيزاريم، مانسبت به شما كافريم و ميان ما و شما عداوت و دشمني هميشگي آشكار است تا آن زمان كه به الله ايمان بياوريد).  «ممتحنه/4»

و بالله التوفيق و صلي الله علي نبينا محمد و آله و صحبه و سلم

انجمن دايم پژوهشهاي علمي و افتا (3/313)[5] ارتداد، عوامل و پیامدهای آن

س1: لطفاً در مورد ارتداد قولی و فعلی به صورت مختصر توضیح دهید؟

ج1: ارتداد یعنی کفر ورزیدن بعد از اسلام ، ارتداد می تواند قولی، فعلی، اعتقادی و یا با شک و تردید در امور دین باشد، چنانچه کسی به الله تعالی شرک ورزید،یا ربوبیت و وحدانیت الله تعالی و، یا برخی از پیامبران و کتابهای آسمانی را انکار نمود،یا به الله تعالی و رسول ناسزا گفت ، یا چیزی از محرماتی را که برآن اجماع شده انکار نمود یا حلال پنداشت یا منکر یکی از ارکان پنجگانه ی اسلام شد و یا در وجوب آن شک کرد، یا در رسالت حضرت محمد و یا یکی دیگر از پیامبران تردید نمود، یا در مورد زندگی پس از مرگ و جهان آخرت شک و تردید داشت و یا برای بتی و ستاره ای و غیره سجده کرد، کافر شده و از اسلام خارج شده است.

در این زمینه بمنظور کسب اطلاعات بیشتر می توانید به کتابهای فقه اسلامی مراجعه کنید. با این توضیح شما با انواع ارتداد قولی، عملی، اعتقادی و ارتداد از نوع شک و تردید آشنا شدید.

س2: گفته می شود ارتداد در صورتی قولی است که شخصی الفاظ ارتداد مانند ناسزا گفتن به دین را بر زبان بیاورد و همچنین گفته می شود کسی که به این شیوه مرتد شود همه اعمال نیکش از قبیل؛ نماز و روزه و زکات که انجام داده باطل می شود. حال که چنین است آیا قضای واجبات قبلی که بر اثر ارتداد از بین رفته اند لازم می شود یا خیر؟ و اگر چنانچه قبلاً نذری نموده آن را بعد از ارتداد که توبه نمود وفا کند یا خیر؟ چنانچه جواب مثبت باشد در مورد قضای روزه قضا باید پشت سر هم باشد یا خیر؟

ج2: در جواب سؤال گذشته اقسام ارتداد بیان شده، لازم نیست جهت اثبات ارتداد حتماً گفته شود:« ارتددت عن دینی»: ( از دینم بر گشتم و مرتد شدم) ولی اگرکسی چنین گفت، این گفته در انواع ارتداد داخل است پس از اینکه مرتد دوباره به دین اسلام برگشت لازم نیست آنچه را از نماز و روزه و زکات و...که در ایام ارتداد ترک کرده قضا آورد. اعمال صالحی که مرتد قبل از ارتداد از اسلام انجام داده است از بین نمی رود مشروط به اینکه دوباره توبه کند و به اسلام برگردد. زیرا الله تعالی احباط و از بین رفتن اعمال را معلق نموده به اینکه شخص بعد از ارتداد توبه نکند و در حالت کفر از دنیا رود، و فرموده است : «  إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا وَمَاتُوا وَهُمْ كُفَّارٌ » [بقره:161] ( کسانی که کفر ورزیدند و در حالی که کافر بودند، مردند.)

  الله تعالی در جای دیگر فرموده:« وَمَنْ يَرْتَدِدْ مِنْكُمْ عَنْ دِينِهِ فَيَمُتْ وَهُوَ كَافِرٌ فَأُولَئِكَ حَبِطَتْ أَعْمَالُهُمْ فِي الدُّنْيَا وَالآخِرَةِ »[بقره:217] 

( هر کس از شما مرتد شود - از دین خود برگردد- و با کفر بمیرد پس اعمال اینان در دنیا و آخرت باطل است).

نذری که شخص در حال اسلام بر خود لازم کرده، چنانچه نذر طاعت و امر خیری باشد لازم است بعد از اسلام به آن وفا کند، و همچنین همه مواردی را که از حقوق الله یا بندگان قبل از ارتداد بر عهده داشته وفا کند. 

 و بالله التوفیق. و صلی الله علی نبینا محمد وآله وصحبه و سلم

    فتاوای انجمن دائم مباحث علمی و افتا (2/3)[184] تبريك گفتن عيد كريسمس

س: تبريك گفتن عيد كريسمس به كفار چه حكمي دارد؟ وقتي‌ آن‌ها اين عيد را به ما تبريك گفتند، جواب آن‌ها را چگونه بدهيم؟ آيا رفتن به مجالس آن‌ها كه به 