الرضوان پيامبر صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خودش را به جاي عثمان قرار داد و بيعت كرد، اين خود شاهد بر اين مدعا مي‌باشد كه بيعت عثمان رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ از ديگر افراد بيعت كننده حاضر در زير درخت قابل اعتماد تر بوده. در روايات زيادي پيامبر صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اصحاب خويش رامورد تمجيد قرار داده علي‌الخصوص ابوبكر وعمر و عثمان و علي. ايشان و افراد ديگري را بشارت به بهشت داده است و از دشنام دادن به ايشان منع كرده است.

رسول الله صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ می فرماید:« لَا تَسُبُّوا أَصْحَابِي، فَإنَّ أَحَدُكُمْ لَوْ أَنْفَقَ مِثْلَ أُحُدٍ ذَهَبًا مَا أَدرَکَ مُدَّ أَحَدِهِمْ وَلَا نَصِيفَهُ » «اصحاب مرا دشنام ندهيد، اگر يكي از شما به اندازه كوه احد، طلا انفاق كند، با يك مد يا نصف مدي كه اصحاب من انفاق كرده اند نمي‌رسد.[11] مسلم از طريق ابوهريره و ابو سعيد خدري. 

هر كس اصحاب رسول خدا را دشنام دهد (علي الخصوص افراد مورد سؤال) با كتاب خدا و سنت رسول خدا به ستيز برخاسته و در جبهه مخالف قرآن و سنت قرار گرفته است. و از مغفرتي كه خداوند به آن دسته از مومناني كه بعد از ايشان مي‌آيد و برايشان استغفار مي‌كند و از خداوند مي‌خواهد كه در مورد ايشان (اصحاب) هيچ كينه در قلبشان جاي ندهد، محروم مي‌ماند.[12] 

اشخاصي كه خلفاي سه گانه را سب و شتم مي‌كنند واجب است اين افراد را نصيحت و آن‌ها را به فضايل و درجات و منزلت اصحاب رسول الله در اسلام آگاه كنيم، اگر توبه كردند پس آن‌ها از برادران ما هستند و اگر به گمراهي خود ادامه دهند بايد دست آن‌ها را بگيريم و با قدرت و سياست شرعي در حد امكان با آن‌ها برخورد كنيم. اگر به عللي اين كاردر امكان ما نبود، قلبا از اين كار ناراحت باشيم و آن را ناپسند بدانيم و اين ضعيف‌ترين مرحله ايمان است.[13]

وبالله التوفيق. و صلي الله علي نبينا محمد و آله و صحبه و سلم

انجمن دائم پژوهشهاي علمي و افتا3/287،286
--------------------------------------------------------------------------------
[1] - بخاري (2651 ، 2652) 3650 – 3651 – 6428 – 6429 – 6658- 6695 – مسلم ( 2533 ، 2534 )
[2] - بخاري ( 3673) مسلم (2540 ، 2541 ) احمد (3/11 ، 5463 و ديگران.  (مد؛ ميزان قديمي است كه هم‌اكنون آن را 675 گرم تخمين زده‌اند).
[3] - احمد در المسند 4/127 و در فضايل صحابه 1748-1749 آخرين مرسل است البزار و الطبراني در مجمع الزوائد 9/356 و گفته است(در سند او حارث بن زياد است كسي او را موثق قرار نداده است) در همان صفحه طبراني او را مرسل ذكر كرده است. ذهبي در سير اعلام النبلاء 3/120 گفته است( براي اين حديث شاهد قوي از حديث عبدالرحمن بن ابي عميره است) 
بخاري در تاريخ الكبيره 1405 و ابن حبان در صحيح خود 7210
[4] احمد (3/32 ، 48 ) مسلم ( 1065) ابوداود (4667) 
[5] - احمد ( 5/37 ، 44 ، 49 ،51 ) بخاري (2704 ، 3629 ، 3746 ، 7109) و غيره
[6] - مجموع الفتاوي ابن تيميه ( 35/72) احمد (3/32 ، 48 ) مسلم ( 1065) ابوداود (4667)
[7] - مجموع الفتاوي (3/409 ،414 و 4/443 ، 484 ، 506 ) مفصل 
[8] - بهتر است عبدالله گفته شود، لقب او حمار بوده است. صحيح بخاري 6780 – اصابه لابن حجر 2/117-1815
[9] - بخاري (6780 ) ابويعلي الموصلي در مسندش (176 ، 177 ) عبدالرزاق در مصنف خود ( 13552 ، 17082 ) بزار در مسندش (269) و...
[10] - بخاري (6047 ، 6105 ، 6652) و مسلم (110) 
[11] - تخريج آن قبلاً در همين بحث آمده 
[12]  به این سوره مراجعه کنید: «حشر آیه: 10»
[13] - مسلم (49)[291] كرامات اوليا

س: آيا اوليا الله (دوستان خدا) اهل كرامت‌اند؟ آيا اين امكان برايشان هست كه در عالم هستي، (آسمان‌ها و زمين)، تصرف كنند؟ آيا اوليا الله كه در عالم برزخ هستند براي اهل دنيا شفاعت مي‌كنند؟

ج: كرامت: كار فوق‌العاده‌اي است كه خداوند بردست بندگان صالح خود ظاهر مي‌كند، فرق نمي‌كند زنده باشد يا مرده و اين كرامتي است كه خداوند به اوليا خود مي‌بخشد كه با آن ضرري را دفع و يا منفعتي را جلب و يا حقي را نصرت دهد، و اين كار به اراده و خواست آن بنده صالح نيست، همان طور كه پيامبران در معجزات خويش اختيار نداشتند، بلكه به خواست و اراده الله بستگي دارد.

خداوند مي‌فرمايد: « وَقَالُوا لَوْلا أُنْزِلَ عَلَيْهِ آيَاتٌ مِنْ رَبِّهِ قُلْ إِنَّمَا الآيَاتُ عِنْدَ اللَّهِ وَإِنَّمَا أَنَا نَذِيرٌ مُبِينٌ (٥٠)»

 گفتند: چرا معجزاتي از سوي پروردگارش براو نازل نشده؟ بگو: معجزات همه نزد خداست (و به فرمان او نزل مي‌شود) من تنها بيم دهنده‌اي آشكارم.  «عنكبوت/50»

اوليا الله قدرت تصرف در جهان هستي (آسمان و زمين) را ندارند مگر به همان اندازه كه ديگر بندگان به انجام دادن آن اعمال قدرت دارند همانند زراعت و تجارت و بنايي ساختمان و غيره، آن‌هم به اذن و اراده الله.

امكان شفاعت ايشان در عالم برزخ براي ديگر مخلوقات (زنده يا مرده) مقدور نيست، مگر به اجازه الله. خداوند مي‌فرمايد: « قُلْ لِلَّهِ الشَّفَاعَةُ جَمِيعًا » بگو: تمام شفاعت از آن الله است. «زمر/44»

و فرموده است: «وَلا يَمْلِكُ الَّذِينَ يَدْعُونَ مِنْ دُونِهِ الشَّفَاعَةَ إِلا مَنْ شَهِدَ بِالْحَقِّ وَهُمْ يَعْلَمُونَ (٨٦)»

  كساني را كه غير از او مي‌خوانند قادر بر شفاعت نيستند، مگر آن‌ها كه شهادت به حق داده‌اند و بخوبي آگاه‌اند. «زخرف/ 86»

و فرموده: « مَنْ ذَا الَّذِي يَشْفَعُ عِنْدَهُ إِلا بِإِذْنِهِ »

  كيست كه در نزد او جز به فرمان او شفاعت كند؟ «بقره/255»

هر كس معتقد باشد كه اوليا الله در عالم هستي تصرف مي‌كنند يا از  غيب آگاهي دارند كافر است. خداوند مي‌فرمايد: « لِلَّهِ مُلْكُ السَّمَاوَاتِ وَالأرْضِ وَمَا فِيهِنَّ وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ (١٢٠)»

 «مائده / 120»

 «حكومت آسمان‌ها و زمين و آنچه درآن‌هاست از آن خداست و او بر هر چيزي تواناست. 

و نيز فرموده است:  «قُلْ لا يَعْلَمُ مَنْ فِي السَّمَاوَاتِ وَالأرْضِ الْغَيْبَ إِلا اللَّهُ »

  (بگو: كساني كه در آسمان‌ها و زمين هستند غيب نمي‌دانند جز خدا) «نمل/65»

و همچنين دستور خداوند به پيامبرش: (كه تمام گمان‌ها را كنار مي‌زند و حق آشكار مي‌شود):« قُلْ لا أَمْلِكُ لِنَفْسِي نَفْعًا وَلا ضَرًّا إِلا مَا شَاءَ اللَّهُ وَلَوْ كُنْتُ أَعْلَمُ الْغَيْبَ لاسْتَكْثَرْتُ مِنَ الْخَيْرِ وَمَا مَسَّنِيَ السُّوءُ إِنْ أَنَا إِلا نَذِيرٌ وَبَشِيرٌ لِقَوْمٍ يُؤْمِنُونَ (١٨٨)» 

«بگو: من مالك سود و زيان خويش نيستم، مگر  آنچه را خدا بخواهد (و از غيب و اسرار پنهان نيز خبر ندارم مگر آنچه خداوند اراده كند) و اگر از غيب باخبر بودم، سود فراواني براي خود فراهم مي‌كردم و هيچ  بدي (زياني) به من نمي‌رسيد، من فقط بيم دهنده و بشارت دهنده‌ام براي گروهي كه ايمان مي‌آورند (و آماده پذيرش حقند). «اعراف/188»

وبالله التوفيق. و صلي الله علي نبينا محمد و آله و صحبه و سلم

انجمن دائم پژوهشهاي علمي و افتا1/388<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:343.txt">حكم كساني كه وجود جن و وارد شدن آن را به بدن انسان انكار مي‌كنند</a><a class="text" href="w:text:344.txt">حقيقت