گفته است و باز مي‌گردد. مرتبه ي سوم در كمين او نشستم. او آمد و شروع به برداشتن از مال صدقه كرد. او را گرفتم و گفتم: تو را نزد رسول الله صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خواهم برد. اين سومين مرتبه است كه قول مي‌دهي باز نگردي و دوباره باز مي‌گردي. گفت: رهايم كن. تو را كلماتي مي‌آموزم كه بواسطه ي آن خداوند به تو سود برساند. گفتم: آن كلمات چيست؟ گفت: هر گاه به رختخواب رفتي، آية الكرسي (الله‌ لا اله الا هو الحي القيوم) را (تا آخرآيه) بخوان، از جانب خداوند برايت نگهباني گماشته مي‌شود و شيطان تا صبح به تو نزديك نمي‌شود. پس رهايش كردم. چون صبح شد پيامبر صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خطاب به من فرمود: اسيرت ديشب چه شد؟ گفتم: اي رسول الله صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ گمان مي‌كرد به من كلماتي آموخته است كه به واسطه آن خداوند به من سود مي‌رساند. من هم رهايش كردم فرمود: آن كلمات چيست؟ گفتم: به من گفت: هر گاه به رختخواب رفتي آيه الكرسي را از اول تا آخر بخوان (الله‌ لا اله الاهو الحي القيوم). و به من گفت: براي تو نگهباني از جانب خداوند گماشته مي‌شود و شيطان تا صبح به تو نزديك نمي‌شود. 

«صحابه (رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُم) حريص بر خير بودند»، پیامبر صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فرمود: اين بار به تو راست گفته است در حالي كه او دروغگوست. مي‌داني اي ابوهريره در اين سه شب با چه كسي سخن مي‌گفتي؟ گفتم: نه، پيامبر صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فرمود: او شيطان بوده که پیش تو آمده است.»

 پيامبر صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ در حديثي كه بخاري و مسلم آن را از صفيه رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا نقل كرده‌اند خبر داده است: [إِنَّ الشَّيْطَانَ يَجْرِي مِنْ ابنِ آدَمَ مَجْرَى الدَّمِ ] [6]

 [همانا شيطان همچون خون در بدن فرزند آدم جاري است.]

امام احمدرَحِمَهُ اللَّهُ در المسند با سند صحيح روايت كرده است كه عثمان بن ابي العاص رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ گفت:[ اي رسول الله، شيطان بين من و نماز و قرائتم مانع مي‌شود. فرمود:[ ذَاكَ شَيْطَانٌ يُقَالُ لَهُ خَنْزَبٌ فَإِذَا أَحْسَسْتَهُ فَتَعَوَّذْ بِاللَّهِ مِنْهُ وَاتْفِلْ عَلَى يَسَارِكَ ثَلَاثًا]

 [اين شيطاني است كه او را خنزب مي‌گويند: وقتي حضورش را حس كردي، از او به خدا پناه ببر و سه مرتبه در سمت چپ خود آب دهان بيانداز. عثمان مي‌گويد: اين كار را انجام دادم و خداوند او را از من دور كرد.] [7]

در احاديث صحيح از پيامبر ثابت است كه همراه هر انسان يك همنشين از فرشته‌ها و يك همنشين از شياطين است، حتي همراه پيامبر صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ؛ جز اينكه خداوند پيامبر صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ را بر شيطان چيره ساخته است و شيطاني كه همراه پيامبر بوده، اسلام آورده است. لذا جز به خوبي، پيامبر صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ را امر نمي‌كند.[8]

كتاب خدا و سنت پيامبر صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ و اجماع امت بر ورود جن بر انسان و بي‌هوش كردنش دلالت مي‌كند. چگونه ممكن است شخصی مانند شیخ طنطاوی که از علماست، اين مسئله را بدون علم و هدايت و براساس تقليد از اهل بدعت انكار كند.

والله المستعان و لا حول و لا قوة الا بالله. انشاءالله مختصري از گفتار علماء را در اين مورد براي شما خواننده ذكر خواهم كرد:

آراء مفسرين در مورد آيه: [ الَّذِينَ يَأْكُلُونَ الرِّبَا لا يَقُومُونَ إِلا كَمَا يَقُومُ الَّذِي يَتَخَبَّطُهُ الشَّيْطَانُ مِنَ الْمَسِّ] «بقره- 275»

(كساني كه ربا مي‌خورند – در قيامت - بر نمي‌خيزند؛ مگر مانند كسي كه شیطان او را دچار دیوانگی کرده است).

ابوجعفر ابن جرير رَحِمَهُ اللَّهُ در تفسير اين آيه چنين مي‌گوید[9]: در اين دنيا شيطان عقلش را مي‌ربايد و او همان كسي است كه ديوانه مي‌شود و به زمين مي‌افتد. «من المس» را ديوانگي تفسير كرده است.

بغوي رَحِمَهُ اللَّهُ در تفسير اين آيه مي‌گويد:[10] مس، يعني: ديوانگي، گفته مي‌شود: (مس الرجل فهو ممسوس) وقتي كه ديوانه باشد.

 ابن كثير رَحِمَهُ اللَّهُ در تفسير اين آيه مي‌گويد: [11] يعني در قيامت از قبرهاي‌شان همانند کسي بر مي‌خيزند كه ديوانه است و شيطان بر وي مسلّط است؛ و به صورت غیر متعادل و نا استوار بر مي‌خيزند.

 ابن عباسرَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا مي‌گويد: رباخوار در قيامت همچون ديوانه‌اي كه گلويش را مي‌فشرند زنده مي‌شود. ابن ابي حاتم آن را روايت كرده است. از عوف بن مالك، سعيدبن جبير، سدي، ربيع بن انس، قتاده و مقاتل بن حيان مانند اين روايت شده است. [پايان كلام ابن كثير رَحِمَهُ اللَّهُ]

قرطبي رَحِمَهُ اللَّهُ در تفسير اين آيه مي‌گويد: [12] در اين آيه دليلي است بر اشتباه كساني كه ديوانگي (صرع)، توسط جن را انكار مي‌كنند. و گمان مي‌كنند كه دیوانگی از طبيعت جسمي انسان است و شيطان بر انسان نفوذ ندارد. آراء مفسرين در اين باره بسيار است.

شيخ الاسلام ابن تيميه رَحِمَهُ اللَّهُ در كتاب خود (ايضاح الدلالة في عموم الرسالة للثقلين)، كه در «مجموع الفتاوي» ج 19، ص65-9 است. در ادامه ی سخنان قبلي خود چنين مي‌گويد: به همين جهت گروهي از معتزله هم چون جبايي و ابوبكر رازي و ديگران ورود جن را در كالبد انسان انكار مي‌كنند. ولي وجود جن را انكار نمي‌كنند؛ زيرا در احاديث روايت شده از پيامبر صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ورود جن به كالبد انسان هم چون وجود جن به صراحت بيان نشده است. هر چند در اين مورد اشتباه مي‌كنند. لذا ابوالحسن اشعري در كتاب مقالات اهل السنة و الجماعة مي‌گويد: اهل سنت معتقدند كه ‌ جن در بدن شخص ديوانه وارد مي‌شود. همان‌طور كه خداوند مي‌فرمايد: [ الَّذِينَ يَأْكُلُونَ الرِّبَا لا يَقُومُونَ إِلا كَمَا يَقُومُ الَّذِي يَتَخَبَّطُهُ الشَّيْطَانُ مِنَ الْمَسِّ ] «بقره– 275»

 عبدالله بن احمد بن حنبل مي‌گويد: به پدرم گفتم: عده‌اي گمان مي‌كنند جن در بدن انسان داخل نمي‌شود. گفت: پسرم دروغ مي‌گويند جن با زبان انسان سخن مي‌گويد. اين مسئله در كتابهاي مربوط به اين موضوع بطور مبسوط بيان شده است.

ابن تيميه رَحِمَهُ اللَّهُ در جلد 24 مجموع الفتاوي ص 276،277 مي‌گويد: وجود جن با كتاب خدا و سنت پيامبر و اجماع امت ثابت شده است و نيز ورود جن در كالبد انسان به اتفاق ائمه اهل سنت و جماعت ثابت است. خداوند مي‌فرمايد: [ الَّذِينَ يَأْكُلُونَ الرِّبَا لا يَقُومُونَ إِلا كَمَا يَقُومُ الَّذِي يَتَخَبَّطُهُ الشَّيْطَانُ مِنَ الْمَسِّ ]

  (كساني كه ربا مي‌خورند – در قيامت - بر نمي‌خيزند مگر مانند كسي كه شیطان او را دچار دیوانگی کرده است). «بقره– 275»

 در حديث صحيح از پيامبر صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ روايت است كه[إِنَّ الشَّيْطَانَ يَجْرِي مِنْ الْإِنْسَانِ مَجْرَى الدَّمِ ] 

 (شيطان هم‌چون خون در بدن انسان جريان دارد)[13]

عبدالله بن احمد بن حنبل مي‌گوي