 (67) از كتاب مذكور (2/971) حذف نموده است.

و خيلي موارد ديگر كه نويسنده كوشيده تا مرجئه را تقويت كند، جالب اين كه مؤلف، اين كتاب را به اسم اهل سنت و جماعت، انتشار داده است، بنابراين لازم است اين كتاب توقيف شده و جلوي انتشار آن گرفته شود.

ما نويسنده ي اين كتاب را نصيحت مي كنيم كه در مورد اشتباهاتش تجديد نظر نموده و تقوا پيشه كند و به حق برگردد و از ضلالت و گمراهي خود را حفاظت كند.

 و صلي الله و سلم علي نبينا محمد وآله و صحبه اجمعين

 انجمن دائم پژوهشهاي علمي و افتا.

  نقل از كتاب «التحذير من إلا رجاء و بعض الكتب الداعية اليه». ص(23-24)[41] حكم پوشيدن لباس مشكي به خاطر سوگواري بر ميت

س: آيا پوشيدن لباس سياه از روي غم و اندوه به خاطر فوت كسي جايز است؟ خصوصاً اين عمل براي زني كه شوهرش فوت مي‌كند چه حكمي دارد؟

ج: پوشيدن لباس سياه به وقت مصائب شعاري باطل و بي‌اساس است، و انسان در وقت مصيبت بايستي كاري انجام دهد كه در شريعت ثابت شده و آن اين كه بگويد:[ إِنَّا لِلَّهِ وَ إِنَّا إِلَيْهِ راجِعُونَ، اللَّهُمَّ أَجُرْنِيْ فِيْ مُصِيْبَتِيْ وَأَخْلِفْ لِيْ خَيْراً مِنْهَا] [1] «الهي! مرا به خاطر اين مصيبت مأجور بگردان و چيز بهتري از آن نصيبم كن».

چنانچه انسان جملات فوق را با ايمان و به نيت كسب ثواب به زبان بياورد، قطعاً الله تبارك و تعالي او را مأجور مي‌گرداند و در عوض چيز بهتري از آن به او عطا خواهد نمود. اما پوشيدن لباس سياه و امثال آن امري باطل، مذموم و بي‌اصل و اساس است. 

 شيخ ابن عثيمين-  فتاواي زن، ص (143،144).
--------------------------------------------------------------------------------
[1]. مسلم (918). [42] حكم گذاشتن گل بر روي قبرها و حكم يك دقيقه سكوت به خاطر مناسبتي

س: در بسياري از كشورهاي اسلامي كه تحت تأثير فرهنگ سوسياليستي قرار گرفته‌اند، طي مراسمي بر قبور شهدا و يا سربازان گمنام، تاج و يا گل گذاشته مي‌شود... بفرماييد كه اسلام در قبال اين عمل چه ديدگاهي دارد؟ آيا دليلي در خصوص حلت و يا حرمت آن وجود دارد؟ يا اين كه اين فرهنگ از غرب به كشورها وارد شده است؟

همچنين در بسياري از كشورهاي اسلامي كه در آنها انقلاب ضد استعماري رخ مي‌دهد، در افتتاحيه و يا در اختتاميه‌ي جشن ملي آن كشور، از شركت كننده‌ها خواسته مي‌شود كه سرپا ايستاده و ياد و خاطره شهدا يك دقيقه سكوت اختيار كنند... بفرماييد كه ديدگاه اسلام در مورد تحريم يا تحليل عمل مذكور چيست؟ آيا در كتاب و سنت به اين موضوع اشاره‌اي شده است؟ آيا اين عمل متعارض با خواندن سوره‌ي فاتحه بر ميت نيست؟ آيا عمل مذكور مي‌تواند جايگزين سوره‌ي فاتحه بشود و يا اين كه، بدعتي ديگر در بين مسلمانان است؟

ج: گذاشتن قبر بر قبور شهدا، سربازان گمنام و ديگران از بدعت‌هايي است كه آن را برخي از مسلمانان كشورهاي اسلامي با كشورهاي غير اسلامي رابطه دارند ايجاد كرده‌اند، چون اينها عملي را كه كفار براي مردگان خود انجام مي‌دهند را خوب مي‌پندارند، و از آنجا كه اين عمل تشبيه با كفار است از نظر اسلام ممنوع مي‌باشد.

  رسول الله صَلَّى اللَّه عَلَيْهِ وَآله وَسَلَّمَ به امتش هشدار داده است: «بُعِثْتُ بَيْنَ يَدَي السَّاعَةِ بالسَّيْفِ حَتّي يُعْبَدَ اللهُ وَحْدَهُ لَا شَرِيْكَ لَهُ، وجُعِلَ رِزْقِيْ تَحْتَ ظِلِّ رُمْحِي، وَجُعِلَ الذُّلُّ وَالصَّغَارُ عَلَي مَنْ خَالَفَ أمْرِي، وَمَنْ تَشَبّهَ بِقَوْمٍ فَهُوَ مِنْهُمْ»[1]

«من پيشاپيش قيامت همراه با شمشير (و مبارزه با كفار) فرستاده شده ام، تا الله يگانه و لاشريك مورد پرستش قرار گيرد و موفقيت من زير سايه‌ي شمشيرم است، خواري و ذلت بر مخالفانم مقرر گرديده است و هر كس كه خودش را شبيه قومي بگرداند از آنان است».

اين حديث را امام احمد، ابويعلي، و طبراني روايت كرده‌اند  رسول الله صَلَّى اللَّه عَلَيْهِ وَآله وَسَلَّمَ در جاي ديگر فرموده است: «لَتَرْكَبُنَّ سَنَنَ مَنْ كَان قَبْلَكُمْ شِبْراً بِشِبْرٍ وَ ذِرَاعاً بِذِراعٍ؛ حَتّي لَوْ أنَّ أحَدَهُمْ دَخَلَ جُحْرَ ضَبٍّ لَدَخَلَتُمْ، وَلَوْ أنّ احَدَهُمْ جَامَعَ إمْرَأتَهُ بِالطَّرِيْقِ لَفَعَلْمُتُوه»[2]

«از عادات و رسوم پيشينيان تا آنجا پيش مي‌رويد كه وجب به وجب و ذراع به ذراع از آنها تقليد مي‌كنيد، تا جايي كه اگر يكي از آنها به سوراخ سوسماري برود و يا با زنش بر سر راه مجامعت كند شما هم از آنان پيروي مي‌كنيد».

حديث مذكور را حاكم طبق شرايط امام مسلم روايت نموده و امام ذهبي صحت آن را تأييد كرده است. همچنين بزار نيز به روايت حديث مذكور پرداخته و هيثمي گفته است كه رجال آن ثقه هستند.

در بين صحابه، تابعين و ساير امت سلف شهيدان و سربازاني بودند كه از وجاهت و شخصيت زيادي برخوردار بودند و عده‌اي نيز گمنام بودند، ولي هرگز گلي بر مزارشان گذاشته نشد. پس گذاشتن گل و چيزهايي ديگر بر سر قبور بدعتي اختراع شده مي‌باشد و خير كامل در پيروي از امت سلف مي‌باشد و شرّ در بدعتهاي بعديها كمين كرده است.

- برپايي جشن‌ها و ايستادن سرپايي و سكوت يك دقيقه‌اي براي ياد خاطره‌ي شهيدان، بدعتي زشت است كه پيامبر، خلفاي راشدين، صحابه و امامان مسلمين آن را انجام نداده‌اند، اماماني كه  رسول الله صَلَّى اللَّه عَلَيْهِ وَآله وَسَلَّمَ قرن آنها را خيرالقرون ناميد؛ اين در حالي است كه از  رسول الله صَلَّى اللَّه عَلَيْهِ وَآله وَسَلَّم ثابت است كه ايشان فرموده‌اند: «مَنْ عَمِلَ عَمَلاً لَيْسَ عَلَيْهِ اَمْرنُا فَهُوَ رَدٌّ»[3]

«هر كس عملي انجام دهد كه ما به آن دستور نداده‌ايم، عملش مردود است».

نيك مي‌دانيم كه خير كامل در پيروي از پيامبر، خلفاي راشدين و رفتن بر منهج آنان و عدم پيروي از رسومات كفار است.

- هرگز از  رسول الله صَلَّى اللَّه عَلَيْهِ وَآله وَسَلَّمَ ثابت نشده است كه ايشان سوره‌ي فاتحه يا سوره‌ي ديگر را براي ارواح شهيدان و يا ديگر اموات بخواند، در حالي كه ايشان نسبت به امت خود بي‌نهايت مهربان بود و در عين حال به زيارت قبور نيز مي‌رفت ولي ثابت نشده كه ايشان در آنجا چيزي از قرآن بخواند. ايشان تنها براي اموات طلب آمرزش مي‌نمود و براي آنان دعا مي‌كرد و از حالات مردگان عبرت حاصل مي‌كرد.

وصلي الله علي نبينا محمد وآله وصحبه وسلم

 فتاواي انجمن دايمي بحوث علمي و افتا (9/89-92).
--------------------------------------------------------------------------------
[1]. مسند احمد (2/50،92)، ابن ابي‌شيبه (19401) و طبراني در «مسند الشاميين» (1/135) (216). هيثمي در مجمع الزوائد (5/267) و (6/49) مي گويد: در سند اين حديث عبدالرحمن بن ثابت بن ثوبان است كه ابن المديني او را توثيق نموده است. و احمد و ديگران او را تضعيف نموده اند. علامه مناوي گويد: سند اين حديث حسن است،«التيسير شرح الجامع الصغير» (1/434) ، علقه الخاري في صحيحه في الكتاب الجهاد قبل (2914).
[2]. بزار «كشف الأستار...» 4/98 (3285)، حاكم 4/455 (8404). حاكم اين حديث را صحيح دانسته و امام ذهبي نيز در اي